ตอนที่5 วันนี้ฉันจะให้มันตาย
“รีบส่งไปห้องไอซียู” เสียงคุณหมอะโมา “แผลคนไข้ฉีกขาดรอบสอง เตรียมพร้อมผ่าตัดด่วน”
กู้ไป่ซวงจองมองอย่าอาฆาตดึงแขนลู่เป่ยเฉิงไว้ พูดเสียงเบาๆ ว่า “เป่ยเฉิง กู้หนานเซิงมันคิดจะฆ่าฉันฉันกลัวว่าวันหลังมันจะ…”
เธอพูดไม่จบประโยคแต่ถึงไม่พูดความหมายก็ชัดเจนอยู่แล้ว
เธอไม่อยากให้กู้หนานเซิงรอดชีวิตเธออยากให้กู้หนานเซิงตายจากโลกนี้ไป
ลู่เป่ยเฉิงตบเบาๆที่มือกู้ไปซวง พูดเสียงค่อยว่า “ไม่ต้องกลัว มีผมทั้งคน เธอทำร้ายคุณไม่ได้แน่นอน”
คำพูดนี้ก็คือเขาอยากให้กู้หนานเซิงมีชีวิตรอด
กู้ไป่ซวงหลับตาลงอย่างโกรธแค้นเก็บความขมขื่นไว้ในใจ ถ้าพลาดโอกาสให้กู้หนานเซิงตายครั้งนี้ไม่รู้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นอีก
เธอไม่อยากรอแล้ว.
“แต่ฉันอยากให้มันตาย อยากให้มันชดใช้ด้วยชีวิต” จู่ๆ กู้ไป่ซวงก็พูดความคิดตัวเองออกมาอย่างตรงไปตรงมา “ลู่เป่ยเฉิง วันนี้ฉันอยากให้กู้หนานเซิงตายไปซะ!”
ลู่เป่ยเฉิงลูบหลังเธอเบาๆ
“เธอตายไป ก็จะง่ายไปสำหรับเธอนะ.”เสียงของลู่เป่ยเฉิงนิ่งเรียบ
แม้ว่ากู้ไป่ซวงจะไม่พอใจแต่ก็ทำได้แค่กัดฟัน ข่มความรู้สึกไว้ เธอไม่อยากชักสีหน้าให้ลู่เป่ยเฉิงเห็นเธอเลยคิดว่าทนๆ ไปก่อน ไว้ค่อยคิดแผนการทีหลัง
สุดท้ายแล้วกู้หนานเซิงก็ถูกส่งตัวไปยันห้องไอซียู
หรือเพราะฟ้ายังมีตารู้ว่าเธอไม่ยิมยอมที่จะตายเลยให้โอกาสเธอรอดอีกครั้ง
แต่รอบนี้ลู่เป่ยเฉิงส่งคนมาเฝ้าหน้าห้องไม่ให้เธอออกไปไหนทั้งนั้น พูดแค่ว่า รอเธอรักษาตัวหายดีแล้ว จะส่งไปโรงพยาบาลจิตเวช
กู้หนานเซิงไม่ดื้อไม่ก่อเื่เธอรักษาตัวเงียบๆ
หากคิดจะหนีออกจากที่นี่คิดจะไปหาลูก ก็จำเป็ต้องมีร่างกายที่แข็งแรง ตอนนี้เธอเลยทำได้แค่อดทนไว้ก่อน
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาในที่สุดเธอก็ลุกจากเตียงมาเดินบนพื้นได้
บอดี้การ์ดหน้าประตูพูดว่ารออีกสักหนึ่งอาทิตย์ ก็ส่งเธอไปโรงพยาบาลจิตเวชได้
กู้หนานเซิงกอดตัวเองเงียบๆเธอไม่อยากจะพูดอะไรเลย
ถึงวันสุดท้ายกู้ไป่ซวงผลักประตูออก โยนใบหย่าใส่หน้ากู้หนานเซิง
“เซ็นซะ การแต่งงานระหว่างแกกับลู่เป่ยเฉิงมันจบลงแล้ว”
กู้หนานเซิงนั่งตัวตรงหยิบใบหย่าขึ้นมา ยังไม่ได้ดูอะไร เธอก็ฉีกใบหย่าจนไม่เหลือชิ้นดี แล้วโปรยว่อนพื้น
“ฉันไม่เซ็น!” เธอพูดเพียงสั้นๆ สามคำ แล้วกลับขึ้นไปนอนบนเตียงดังเดิม
“กู้หนานเซิง!” กู้ไป่ซวงโมโหแทบบ้า จิกผมเธอลากขึ้นมา พูดด้วยน้ำเสียงโเี้ว่า “แกกล้าดียังไง ไม่ยอมซ็นต์ เชื่อไหมฉันฆ่าแกตายตอนนี้ได้!”
กู้หนานเซิงพยายามทนแรงดึงผมของเธอใช้มือจับไปที่ข้อมือของกู้ไป่ซวงยกมืออีกข้างจะตบที่ใบหน้าเธอสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต“กู้ไป่ซวง ตอนนี้ฉันมันก็แค่คนบ้าคนหนึ่ง เธอเชื่อไหมว่าจะแสดงความบ้าออกมาตอนนี้ได้มากแค่ไหนฉันโยนเธอลงตึกเลยดีไหม”
1K
