Room 13
ค่ำคืนนั้นที่คฤหาสน์ (1)
“เทพเ้าผู้ร่วงหล่นมีชื่อว่าอะไรคะ” อลิซาเบธเป็คนแรกที่ถาม
“เทพเ้าองค์นั้นมีชื่อเรียกมากมาย เทพผู้สร้าง เทพเริ่มต้น ปฐมเทพ แต่ไม่มีใครรู้นามจริงของพระองค์สักคน” นพตอบคำถามก่อนจะเสริม “เพราะนามจริงของพระองค์จะนำพาภัยพิบัติมาสู่โลกโนอา”
คราวนี้ทุกคนต่างแสดงปฏิกิริยาต่างกัน บ้างหวาดกลัว บ้างสงสัย บ้างอยากรู้แต่ก็สะกดข่มเอาไว้ กลัวว่าถามออกไปอาจจะนำพาตัวเองไปสู่หายนะ
“ผลวิวัฒนาการเส้นทางอื่นที่ไม่พบในโลกโนอาสามารถหาได้จากไหนบ้าง” คราวนี้ออสตันเป็คนถาม ในฐานะพ่อค้า เขาไวต่อเื่เงินทองมาก โดยเฉพาะสิ่งที่สามารถทำเงินได้มหาศาล
“เป็คำถามที่ดี” นพคลี่ยิ้ม “ในล็อตเตอรี่ กล่องสุ่ม จากบรรดาเกมต่างๆ ที่เปิดให้บริการในรูม เกมอื่นๆ ในเครือบริษัทไดนามิก และในอนาคตอาจจะมีการนำมาขายในรูมเช่นกัน”
หมายความว่าส่วนใหญ่หาได้จากที่นี่สินะ ทุกคนต่างแสดงความคาดหวัง ส่วนเื่เกมในเครือบริษัทไดนามิกอะไรนั่นพวกเขาไม่เก็บมาคิดมาก เพราะไม่เข้าใจว่าบริษัทไดนามิกคืออะไร และเกมในเครือคืออะไร
ผลวิวัฒนาการที่ไม่พบในโลกโนอา มีสามคนให้ความสนใจพิเศษ ออสตันกับเมลาลีมีกองกำลังของตัวเอง ต่อให้ไม่ได้กินเองก็ยังให้ลูกน้องได้ ส่วนอลิซาเบธยังไม่ปลุกพลัง พอได้ฟังว่ามีเส้นทางพลังที่ไม่พบในโลกโนอาก็อยากจะลองดู
“คุณบอกว่าตอนเทพเ้าองค์นั้นร่วงหล่นนำพาเส้นทางพลังมายังโลกโนอาหลายเส้นทาง แสดงว่าเทพองค์หนึ่งสามารถเส้นทางพลังมากกว่าหนึ่ง แล้วทำไมเทพในโลกโนอาถึงมีพลังเพียงแค่เส้นทางเดียวล่ะ” เมลาลีถามหลังจากไตร่ตรองอย่างละเอียด
“เป็ความลับ”
คำตอบนี้ไม่ได้ทำให้ทุกคนประหลาดใจ พวกเขารู้อยู่แล้วว่าข้อมูลเกี่ยวกับเทพต้องเป็ความลับ เมลาลีก็เช่นกัน แต่เธอก็ยังคาดหวังลึกๆ ว่าจะได้คำตอบ
“เอาล่ะ เหลืออีกสองคน” นพหันไปมองโจเซฟและไทเกอร์
“เส้นทางที่เหลืออีก 22 เส้นทางมีชื่อว่าอะไรบ้าง” ไทเกอร์เกาหัวขณะถาม เขาไม่รู้ว่าควรจะถามอะไรดีจึงถามเื่นี้ออกไป
นพรอข้อมูลจากระบบครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “เส้นทางที่พบในโลกโนอาประกอบด้วย ชีวิต สมุทร วายุ พระผู้กำเนิด อสุรา ศักดิ์สิทธิ์ จันทรา รัตติกาล มรณะ มาร ปัญญา โลหิต จักรกล ธรณี ปกรณัม เงินตรา มนตรา มิติ โกลาหล และนักล่า”
“ส่วนเส้นทางที่ไม่ปรากฏประกอบด้วย พงไพร อัคคี สัตว์ร้าย ดารา ิญญา นรก ์ กฏเกณฑ์ เซียนเต๋า ศาสตรา หายนะ จินตภาพ โชคชะตา กาลเวลา เบญจธาตุ หลอกลวง จารกรรม ความงาม อรหันต์ ยุติธรรม เหมันต์ และกลืนกิน”
ทุกคนพยายามท่องจำข้อมูลนี้ในใจ อลิซาเบธมีความสงสัยว่าผู้กล้ามาจากหนึ่งใน 22 เส้นทางนี้หรือไม่ แต่เธอไม่กล้าถามคุณเ้าของอีก
“คำถามสุดท้าย” นพหันมามองชายชรา
“ผลวิวัฒนาการชนิดรองมีผลอย่างไรกับมนุษย์” โจเซฟรู้สึกคาดหวังกับคำถามนี้
“ผลวิวัฒนาการชนิดรองสามารถเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ของมนุษย์ได้ แต่นั่นก็แลกมาด้วยข้อดีข้อเสียนับไม่ถ้วน” นพอ่านคำตอบที่ระบบส่งมา
“หมายความว่าเราไม่ควรกินผลวิวัฒนาการรอง?” ชายชราถามต่อ แต่นพกลับส่งยิ้มให้
“หมดเวลาสำหรับคำถามแล้ว ถ้าคุณอยากรู้ให้มาถามต่อสัปดาห์หน้า” นพรู้สึกว่าอย่างน้อยสัปดาห์หน้าก็มีอะไรจะสอนพวกเขาแล้วล่ะนะ
………………………………………………….
หลังจากได้รับคำเตือนจากบรรดารุ่นพี่ในสถานที่ลึกลับเื่การไหลของเวลา อลิซาเบธก็ตัดสินใจกลับออกมาก่อนจะได้ลองเล่นสิ่งที่เรียกว่าเกม เพราะหากบรรดาองครักษ์รู้ว่าเ้าหญิงหายตัวไป ทั่วทั้งพระราชวังอาจตกสู่ความวุ่นวายได้
เมื่อกลับมายังห้องนอน อลิซาเบธนึกย้อนความทรงจำเกี่ยวกับสถานที่ลึกลับ แม้ว่าจะจำรายละเอียดเชิงลึกกับใบหน้าของรุ่นพี่พวกนั้นไม่ได้ แต่หญิงสาวกลับจำความรู้ที่คุณเ้าของสอนได้ทั้งหมด มันทำให้เธอต้องมานั่งคิดว่าจะกลายเป็ผู้วิวัฒนาการเส้นทางไหนดี
จากบรรดา 42 เส้นทาง 20 เส้นทางที่พบในโลกโนอานับว่าหาง่ายที่สุด แต่เธออยากได้อะไรที่มันแตกต่างเพื่อต่อกรกับผู้กล้า หลังไตร่ตรองอย่างละเอียดจึงตัดสินใจเลือก 22 เส้นทางที่เหลือ ซึ่งก็ต้องลองดูว่าเธอจะมีโชคได้รับผลวิวัฒนาการเ่าั้มาหรือไม่
นอกจากผลวิวัฒนาการ บันทึกเงื่อนไขเองก็จำเป็เช่นกัน ไม่รู้ว่าภายในรูมมีพวกมันบ้างไหม จากคำพูดของคุณเ้าของคาดว่าน่าจะมีอยู่
ปัญหาตอนนี้คือของแลกเปลี่ยน ในฐานะเ้าหญิงแน่นอนว่าเธอย่อมร่ำรวยมีเงินไม่ขาดมือ แต่สมาชิกคนอื่นก็ไม่น่าขาดแคลนเงินเช่นกัน ถ้าอยากแลกเปลี่ยนกับคนพวกนั้น เงินย่อมไม่ใช่คำตอบ
และในเมื่อเงินไม่สามารถตอบสนองต่อความ้าของพวกเขา สิ่งที่เหลืออยู่ก็ต้องเป็สมบัติล้ำค่า
อลิซาเบธพยายามนึกว่ามีอะไรล้ำค่าบ้าง เธอคิดอยู่นานก็ได้ข้อสรุปว่าของในท้องพระคลังน่าจะล้ำค่าที่สุด แต่จะทำยังไงถึงจะได้ล่ะ
หญิงสาวคิดหาหนทางในใจ ตอนนั้นเองเสียงหวานใสของผู้หญิงดังขึ้นพร้อมกับเสียงเคาะประตู
“อลิซอยู่หรือเปล่า ให้พี่เข้าไปได้ไหม”
อลิซาเบธเบ้ปากเมื่อได้ยินเสียงพี่สาวคนโต เธอรู้ว่าเ้าหล่อนมาทำไม ต้องถูกเสด็จแม่ส่งมาเกลี้ยกล่อมเื่ผู้กล้าไม่ผิดแน่
หญิงสาวเดินไปเปิดประตูอย่างไม่เต็มใจ ปล่อยให้ซาทีน่าเดินเข้ามาด้านในห้อง อีกฝ่ายพอเห็นน้องสาวใบหน้างอง้ำก็ปลอบโยนอย่างอ่อนโยน
“พี่รู้ว่าน้องโกรธเื่ที่เสด็จพ่อยกมิเนอว่า วิเวียน และน้องให้กับผู้กล้า ที่จริงเสด็จพ่อก็ไม่เต็มใจ แต่มันไม่ทางเลือก เราจำเป็ต้องใช้พลังของผู้กล้าเพื่อปราบเทพมาร”
“เทพมารมีอยู่มาั้แ่พันปีก่อน ทุกหนึ่งร้อยปีผู้กล้าจะถูกส่งมายังโลกนี้เพื่อกำจัดมัน ถ้าพวกเขาทำสำเร็จก็ไม่ควรมีเทพมารจนถึงตอนนี้ไม่ใช่เหรอ” ความรู้ที่คุณเ้าของและรุ่นพี่พวกนั้นสอนทำให้เธอเข้าใจโลกผู้วิวัฒนาการมากยิ่งขึ้น เทพมารก็คือเทพนอกรีตจากเส้นทางจันทรา มรณะ มาร อสุรา พระผู้กำเนิด และโกลาหล ซึ่งพวกเขาคือผู้วิวัฒนาการลำดับ 9 ที่มีอำนาจใกล้เคียงกับเทพจารีต แล้วผู้กล้าเป็ผู้วิวัฒนาการลำดับไหนกัน? จะไปปราบเทพเ่าั้ได้อย่างไร
ชายชราคนนั้นได้บอกกับเธอว่าผู้กล้าทุกรุ่นแค่ผนึกเทพมารไม่ให้เข้ามาแทรกแซงโลกมากเกินไป ผู้วิวัฒนาการลำดับสูงต่างรู้เื่นี้ดี มีแค่บรรดาเชื้อพระวงศ์จากสี่อาณาจักรที่ถูกปิดหูปิดตาจากศาสนจักรทั้งหลาย จนเชื่อเป็ตุเป็ตะว่าผู้กล้าปราบเทพมารได้จริง ทว่าเพราะมนุษย์มีความชั่วช้ามากเกินไป ความชั่วดังกล่าวช่วยทำให้เทพมารมาเกิดใหม่ทุกหนึ่งร้อยปี
มันคือคำโกหกที่งี่เง่าที่สุด แต่พลังของผู้กล้าจำเป็ต่อการสะกดเหล่าเทพมารก็เป็เื่จริง ดังนั้นศาสนจักรทั้งหลายจำต้องช่วยพวกเขาทั้งทางตรงและทางอ้อม
ตอนนี้ผู้กล้ายังมีพลังเทียบเท่าผู้วิวัฒนาการลำดับ 1 ย่อมไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก ศาสนจักรทั้งหลายต้องฟูมฟักเขาก่อนจะส่งไปทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่
เธอเองในอนาคตก็จะเป็ลำดับ 1 เหมือนกัน ผู้กล้ามีเทพจารีตคอยหนุนหลัง เธอก็มีคุณเ้าของหนุนหลัง แล้วจะต้องไปแต่งงานกับผู้กล้าเพื่ออะไร!
อันที่จริงอลิซาเบธวางแผนไว้แล้วว่า จะประวิงเวลาไปจนกว่าเธอจะแข็งแกร่งมากพอปฏิเสธเื่การแต่งงาน แต่ยังหาเหตุผลที่ดีไม่ได้
“เทพมารกำเนิดขึ้นมาทุกหนึ่งร้อยปี จึงไม่มีทางถอนรากถอนโคนได้อย่างสิ้นเชิง น้องยังเด็กจะไปรู้อะไร” ซาทีน่าดีดหน้าผากน้องสาว
ยังเด็ก?
อลิซาเบธได้ยินดวงตาพลันลุกวาว เธอกล่าวเสียงอ้อน “ท่านพี่ ท่านไปช่วยพูดกับเสด็จพ่อได้หรือไม่ ตอนนี้น้องยังเด็ก ยังไม่อยากแต่งงาน รอให้น้องอายุครบยี่สิบปีก่อน น้องค่อยแต่งกับผู้กล้า”
“เื่นี้...” ซาทีน่าลังเล
“ท่านผู้กล้าต้องมุ่งไปที่การฝึกฝนตัวเองก่อนไม่ใช่เหรอ แต่งงานตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันสักหน่อย เลื่อนไปก่อนจะเป็ไรไป น้องไม่ใช่ว่าจะไม่แต่งสักหน่อย” อลิซาเบธพองลมคล้ายกำลังงอน ซาทีน่าเห็นท่าทางของเธอพลันอ่อนยวบ
ก็ได้ พี่จะช่วยพูดกับท่านพ่อให้ พี่ก็คิดว่าแต่งงานตอนนี้ยังเร็วไป”
“น้องรักพี่ที่สุด” อลิซาเบธโผเข้ากอดพี่สาว ขณะเดียวกันก็แอบลอบยิ้มในใจ ถึงตอนนั้นเธอก็คงแข็งแกร่งพอจะต่อรองเื่ยกเลิกงานแต่งแล้ว
......................................................................
หลังเสร็จสิ้นการสอน นอกจากหญิงสาวผู้มาใหม่ที่บอกว่าจะขอตัวกลับไปก่อน คนอื่นก็ยังคงอยู่ในรูมเหมือนเดิม นพตัดสินใจใช้โอกาสนี้โฆษณาเกมที่เพิ่งแก้ไขเสียเลย
“เกมที่ผมจะแนะนำมีทั้งหมดสองเกม เกมแรกคือค่ำคืนนั้นที่คฤหาสน์เป็เกมใช้สมอง ส่วนอีกเกมชื่อว่าวิ่งพิชิตโลก แค่ชื่อเกมก็บอกอยู่แล้วว่าต้องวิ่ง”
ออสตันสีหน้าไม่สู้ดีเมื่อได้ยินว่าหนึ่งในสองเกมต้องออกกำลัง ส่วนคนที่เหลือดูจะกระตือรือร้นกับเกมหลังมากกว่าเกมแรก
“เกมไหนมีของรางวัลดีกว่ากัน” ไทเกอร์ถาม สาเหตุที่พวกเขาเล่นเกมเป็บ้าเป็หลังก็เพราะอยากได้ของรางวัลไม่ใช่เหรอ
“แน่นอนว่าเกมหลังมีของรางวัลมากกว่า แต่เกมแรกก็มีของรางวัลดีๆ ซ่อนอยู่เหมือนกัน” นพเห็นว่าทุกคนสนใจสิ่งที่เรียกว่าผลวิวัฒนาการ เขาตัดสินใจให้ระบบใส่ลงไปเป็ของรางวัลในเกมค่ำคืนนั้นที่คฤหาสน์หลายผลเพื่อดึงดูดให้สมาชิกมาเล่นกัน
“คุณเ้าของพอจะบอกได้ไหมว่ามันคืออะไร” ชายหนุ่มร่างกำยำยังคงถามต่อ
“ผมจะบอกใบ้ให้เล็กน้อย” นพพูดเสียงเบา ทำให้คนที่เหลือต้องขยับเข้ามาใกล้ “มันคือผลวิวัฒนาการที่พบในโลกโนอาและไม่พบ อืม... ผลที่ไม่พบมีแค่สี่ผล ได้แก่ผลโชคชะตา ผลยุติธรรม ผลกฏเกณฑ์ และผลอัคคี”
ดวงตาคนทั้งสี่เป็ประกาย ก่อนออสตันจะระงับความตื่นเต้นแล้วถาม “สุ่ม?”
“ใช่แล้ว! ต้องสุ่ม ถ้าโชคดีอาจจะได้พวกมัน ถ้าโชคร้ายก็อาจได้ผลวิวัฒนาการเส้นทางอื่น ตั๋วสุ่ม กล่องของขวัญ บัตรส่วนลด หรือผลผลิตจากไร่ของผมเอง”
จากข้อมูลของระบบ มันบอกว่าผลวิวัฒนาการราคาค่อนข้างแพง จึงใส่ไปแค่สิบผล จากนั้นก็ใส่รางวัลอื่นไปมากหน่อย คิดเป็เปอร์เซ็นแล้วโอกาสได้ผลวิวัฒนาการแค่ 10%
“ฉันแก่แล้ว จะให้ออกแรงวิ่งก็ไม่รู้จะหาเรี่ยวแรงมาจากไหน” โจเซฟเป็คนแรกที่ออกตัว อีกสามคนต่างมองเขาราวกับไม่เชื่อสายตา ผู้วิวัฒนาการลำดับ 4 ไม่มีแรงวิ่ง? ไปหลอกผีเถอะ
“ว่าแต่พ่อหนุ่มพอจะบอกได้ไหมว่าเส้นทางทั้งสี่มีพลังในขอบเขตไหน” คำถามของชายชราทำให้คนที่เหลือเบนสายตามาทางนพอย่างพร้อมเพรียง
“เส้นทางโชคชะตามีความสามารถด้านการทำนาย เส้นทางยุติธรรมมีความสามารถจับฉ่าย เส้นทางกฏเกณฑ์มีความสามารถในการควบคุมกฎ และเส้นทางอัคคีมีความสามารถเกี่ยวกับไฟ” เื่นี้ไม่ได้เป็ความลับอะไร นพสามารถบอกได้อยู่แล้ว
“ความสามารถจับฉ่าย...” ออสตันพึมพำ “หมายถึงผู้กล้า?”
นพครุ่นคิดครู่หนึ่ง “เหมือนลำดับสองของเส้นทางนี้จะชื่อว่าผู้กล้านะ”
“ชักจะคาดหวังผลวิวัฒนาการเส้นทางยุติธรรมขึ้นมาแล้วสิ” โจเซฟยกยิ้มมุมปาก มันจะดีแค่ไหนกันนะถ้าเขาสร้างผู้กล้าขึ้นมาอีกคนหนึ่งเพื่อไปตบหน้าศาสนจักรทั้งหลาย
ออสตันก็มีความคิดคล้ายกัน ส่วนไทเกอร์และเมลาลีไม่ได้สนใจขนาดนั้น กลับกันพวกเขาสนใจผลเส้นทางกฏเกณฑ์มากกว่า
‘ถ้าเอาผลเส้นทางนี้ไปให้แคทเธอรีนคงได้สินะ ผลวิวัฒนาการที่ไม่มีอยู่ในโลกโนอาย่อมหาบันทึกเงื่อนไขไม่ได้ สุดท้ายเธอก็จะอยู่แค่ลำดับหนึ่ง’ ไทเกอร์คิด
‘ควบคุมกฎ มันเหมาะกับการสั่งการโจรสลัดที่ไร้ระเบียบไม่ใช่เหรอ’ เมลาลีคิด
ด้วยเหตุนี้ในเวลาต่อมาคนทั้งสี่ก็ตัดสินใจเข้าเล่นเกมค่ำคืนนั้นที่คฤหาสน์ โดยมีนพเฝ้าดูผ่านหน้าจอทั้งสี่จอ
ขณะมองดูคนทั้งสี่สำรวจคฤหาสน์ได้ไม่นานอลิซาเบธก็กลับมาอีกครั้ง เธอถามหาคนอื่นนพก็บอกไปว่าพวกเขากำลังเล่นเกมอยู่ พร้อมแนะนำให้เธอเล่นเกมค่ำคืนนั้นที่คฤหาสน์อีกคน ซึ่งหญิงสาวตอบตกลงอย่างไม่ลังเล หลังจากพาเธอไปส่งและอธิบายรายละเอียดให้รู้ เขาก็กลับมานั่งตรงเคาท์เตอร์อีกครั้ง
“หวังว่าพวกเขาจะเคลียร์เกมนี้ได้นะ” นพพึมพำขณะมองหน้าจอทั้งห้าด้วยความคาดหวัง
........................................................................
เมื่ออลิซาเบธลืมตาขึ้น เธอพบว่าตัวเองอยู่บนรถม้า ข้างกายมีหญิงสาวหน้าตางดงามแต่งตัวประหลาดคนหนึ่งนั่งอยู่ พอรถม้าหยุดลง หญิงสาวคนนั้นก็หันมาพูดกับเธอ
“ถึงโรงแรมแล้ว พวกเราลงกันเถอะ” หญิงสาวบอกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น พอเห็นคนข้างตัวกำลังมึนงงเธอจึงเรียกซ้ำ “อลิซาเบธ?”
[คุณถูกนานะ เพื่อนสนิทของคุณชวนให้มาเที่ยวโรงแรมบนูเาด้วยกันในวันหยุดสุดสัปดาห์]
เสียงดังก้องในหัวทำให้อลิซาเบธเข้าใจสถานการณ์ ตอนนี้เธอน่าจะเข้ามาในเกมแล้ว และกำลังรับบทตัวละครตัวหนึ่ง เนื่องจากเธอมักจะไปโรงหนังบ่อยๆ จึงพอเข้าใจว่าการรับบทตัวละครหมายถึงอะไร
“ลงไปกันเถอะ” หญิงสาวสวมบทบาทอย่างรวดเร็ว
สองสาวลงจากรถม้าด้วยความช่วยเหลือของพนักงานโรงแรม อลิซาเบธกวาดตามอง พบว่าสถานที่แห่งนี้คล้ายกับคฤหาสน์ฤดูร้อนแถบชนบทของเธอไม่มีผิด
“เธอรู้ไหมว่าโรงแรมนี้จองยากขนาดไหน ฉันต้องให้พ่อช่วยใช้เส้นสายถึงจะจองได้สองที่” นานะพูดอย่างมีความสุข “โรงแรมสไตล์คฤหาสน์บนูเาแห่งนี้มีแต่คน้าเข้าพัก เธอดูคฤหาสน์นั่นสิ วันนี้พวกเราจะเป็เ้าหญิงกัน”
เ้าหญิง? เธอก็เป็อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
“เข้าไปด้านในกัน” อลิซาเบธตัดบทเมื่อเห็นหญิงสาวข้างกายคุยจ้อไม่หยุด
บริกรโรงแรมเข้ามาช่วยขนสัมภาระและเชิญทั้งสองไปยังห้องของตัวเอง อลิซาเบธมองการตกแต่งด้านในคฤหาสน์ มันไม่ได้สวยงามเหมือนคฤหาสน์ชนบทของเธอ แต่ก็นับว่าค่อนข้างดูดี
“วันนี้มีคนเข้าพักเยอะไหม” นานะถามบริกรที่กำลังไขกุญแจห้อง
“รวมพวกคุณสองคน วันนี้มีแขกเข้าพักทั้งหมดสิบเอ็ดคน” บริกรตอบพลางยกกระเป๋าสัมภาระเข้าไปด้านในห้องนอน
“สิบเอ็ดคน” อลิซาเบธพึมพำ จำนวนนี้หากตัดตัวเธอและเหยื่อออก อย่างน้อยก็มีผู้ต้องสงสัยเก้าคน
หญิงสาวเดินตามบริกรเข้าไป สายตากวาดสำรวจรอบห้อง พบว่ามันคล้ายห้องเ้าหญิงในพระราชวังของเธอ แต่มีความหรูหราน้อยกว่า
“ว้าว...” นานะอุทานลั่นเมื่อมองห้องเ้าหญิงราวกับหลุดมาจากเทพนิยาย “สวยมาก”
บริกรยิ้มพร้อมกับบอกรายละเอียดการเข้าพัก จากนั้นก็กลับออกจากห้องไป ตอนนี้ภายในห้องเหลือแค่นานะกับอลิซาเบธสองคน
“ใช่ สวยจริงๆ” อลิซาเบธเสริมอย่างไม่จริงใจนัก นานะก็ไม่ใส่ใจ เธอเปิดไปเปิดหน้าต่างแล้วยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่ ก่อนจะโพลงว่า “นั่นรุ่นพี่?”
รุ่นพี่?