เขายังมีแก่ใจตอบออกมาทั้งที่ท่าทางเหมือนจะหลับเสียให้ได้
“แต่แม่คิดว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น ไหนลองบอกแม่มาสิ แล้วตอนนี้หนูมัญชรีอยู่ที่ไหนทำตัวอย่างนี้เขาไม่เบื่อเราแย่แล้วหรือไง”
คุณนายวัลยากล่าวอย่างนั้นเพราะรู้ดีว่าตอนที่บุตรชายถึงกับยอมทิ้งงานทิ้งการไปอยู่ต่างประเทศนั้นก็เพราะมีใจรักอยู่กับบุตรสาวผู้เลอโฉมของรองปลัดกระทรวงต่างประเทศที่กำลังจะเดินทางไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศนางเห็นดีด้วยเพราะมัญชรีเป็ลูกสาวคนเดียวของตระกูลที่พรั่งพร้อมไปด้วยทรัพย์สินและหน้าตาในวงสังคมแต่ทำไมผ่านไปไม่ถึงปี บุตรชายเ้าสำราญของนางที่ทำท่าว่าจะกลับตัวเป็ผู้เป็คนกับเขาได้ จึงกลับบ้านมาในสภาพที่แย่ยิ่งไปกว่าเดิมอย่างนี้
“คุณแม่อย่าถามถึงผู้หญิงคนนั้นอีกได้ไหมครับ ผมไม่อยากได้ยิน”
ตนุวัฒน์เสียงดังออกมาอย่างไม่พอใจ
“อ้าว เป็อะไรไปลูกคนนี้ ก็ก่อนจะไปเห็นรักเขาจะเป็จะตาย”
คุณนายอุทานออกมาอย่างไม่เข้าใจในท่าทางของบุตรชาย
“ก็ตอนนั้นผมมันหูหนวกตาบอด แล้วก็โง่มากไงครับ”
ตนุวัฒน์หลับหูหลับตาพูดจาประชดประชันไปถึงสาวสวยที่ตนเคยหลงรักอย่างไม่พอใจ
เมื่อได้ยินสัญญาณอะไรแปร่งๆอย่างนั้นคุณนายก็รีบหันไปบอกกับวิชัยคนขับรถที่ยังนั่งรอรับคำสั่งอยู่ตรงนั้นอย่างไม่้าให้คนรับใช้มารับรู้อะไรด้วย
“เ้าชัย ไปนอนได้แล้วไป เดี๋ยวฉันจะดูแลคุณวัฒน์เอง”
“ครับ”
วิชัยรับคำแล้วก็รีบถอยออกไปด้วยความง่วง
ลับหลังคนใช้ คุณนายก็หันกลับมาทางบุตรชายอีกครั้ง
“นี่ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ตาวัฒน์ ไหนลองบอกกับแม่มาตรงๆสิลูกกับหนูมัญชรีมีปัญหาอะไรกันงั้นเหรอ”
“ผมกับมัญชรีเลิกกันแล้วครับ”
“ว้ายตายแล้ว มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงได้รวดเร็วอย่างนี้เจอผู้หญิงที่ดีพร้อมอย่างหนูมัญชรีแล้วทำไมลูกถึงไม่รู้จักดูแลรักษาเอาไว้ให้ดีดี”
“เฮอะ ดีแต่เปลือกนะสิครับ” ชายหนุ่มทำเสียงอย่างเย้ยหยัน “นี่ถ้าผมไม่ตามไปถึงโน้นผมก็คงยังเชื่องมงายอย่างที่คุณแม่เชื่ออยู่”
“ช่วยพูดอะไรออกมาชัดๆให้แม่เข้าใจยิ่งกว่านี้หน่อยได้ไหมความจริงมีปัญหาอะไรก็ควรจะอดทนบ้าง เพราะเราเองก็ใช่ว่าจะดีพร้อมไปหมดทุกอย่าง”
คุณนายพยายามพูดอย่างเป็กลางเพราะอยากได้หญิงสาวที่ตนเห็นว่าดีพร้อมนั้นมาเป็ลูกสะใภ้
“ผมรู้ครับ ว่าผมก็ไม่ได้ดีพร้อมอะไร และถ้าเป็ความบกพร่องเื่อื่นๆผมก็พร้อมที่จะอดทนทุกย่างแต่เป็เื่ที่เธอควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้าและเปลี่ยนคู่นอนเป็ว่าเล่นอย่างนี้ผมคงทนไม่ไหวและก็ไม่คิดว่าจะมีผู้ชายหน้าไหนทนเห็นคนรักของตัวเองทำตัวย่างนั้นไหวด้วยเหมือนกัน”
“ตายจริง หนูมัญชรีนะเหรอทำตัวอย่างนั้น ตอนที่อยู่เมืองไทยก็เห็นเรียบร้อยสมเป็กุลสตรีดีทุกอย่างนี่”
“ตอนอยู่ที่นี่เธอคงถูกพ่อกับแม่บังคับไว้เพราะกลัวจะเสื่อมเสียชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลนะสิครับ แต่พอไปอยู่เมืองนอก เธอคงเห็นว่าไม่มีใครรู้จักหรือสนใจ เธอจึงได้ปล่อยตัวปล่อยใจเต็มที่ และทั้งๆที่บอกว่าคบผมเป็แฟนแต่พอผมไปพูดจาห้ามปรามเกี่ยวกับเื่นี้ เธอกลับว่าผมยุ่งเื่ส่วนตัว เป็อย่างนี้ถ้าขืนผมยังทนคบเธออยู่ต่อไป อีกหน่อยเธอก็คงจะท้องกับฝรั่งที่ไหนไม่รู้ แล้วมาโยนบาปให้ผมรับเป็พ่อเด็กแน่ๆ”
“โอ๊ย อกจะแตก”
คุณนายวัลยาอุทานอย่างนึกไม่ถึงกับสิ่งที่บุตรชายบอกออกมาและด้วยความที่เห็นว่าเขากำลังเมาจนแทบไม่ได้สติเธอจึงยังไม่ปักใจเชื่อเื่นี้ไปร้อยเปอเซ็น
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
วันรุ่งขึ้น ตนุวัฒน์ตื่นเอาบ่ายทีเดียว และหลังจากที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเขาก็เดินลงมาข้างล่าง พบมารดานั่งอยู่บนโซฟาตัวหรูในห้องโถงภายในห้องรับแขกก็รีบเข้าไปนั่งลงใกล้ๆแล้วสอดแขนเข้าไปโอบกอดท่านเอาไว้อย่างประจบ
“คิดถึงคุณแม่จังครับ”
“หมั่นไส้นัก ขนาดว่าคิดถึงน่ะ แต่กลับมาจากเมืองนอกแทนที่จะรีบมาหาแม่ กลับหนีไปกินเหล้าก่อนซะนี่”
คุณนายกล่าวพร้อมกับค้อนบุตรชาย
![อันธพาลแห่งตระกูลเคานต์ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1778747351_39381022.webp)
4K
