แต่มาถึงบ้านเขาต้องปวดหัวเมื่อเห็นแพทนางแบบสาวหุ่นเซ็กซี่ดักรออยู่ที่ประตูหน้าบ้านเธอเห็นเขารีบลงจากรถแล้วกางแขนขวางทางเอาไว้
“อ้าว คุณแพทมาทำอะไรที่นี่ครับ”
“ก็มารอคุณสิคะ อยากคุยเื่งาน”
หญิงสาวทำท่าจะเข้ามาควงแขนแต่เขาเบี่ยงตัวหลบ มองด้วยสายตาไม่พอใจ หญิงสาวรู้ตัว ถอยห่างและแกล้งทำเสียงหัวเราะกลบเกลื่อน
“เื่ของคุณจบแล้วนี่ครับทางผู้จ้างก็ตกลงแล้ว ไม่เกี่ยวกับผม”
“แต่แพทอยากคุยเื่ธีมงานอีกครั้งค่ะ”
“เอ่อก็เหมือนทางผู้จ้างบอกนั่นแหละครับ ตอนนี้ผมยังตกลงหาเรือนกาแลไม่ได้เครียดอยู่เลย”
เขาแกล้งทำหน้ายุ่งๆพลางถอนใจให้เธอได้ยินว่ากำลังมีปัญหาเกี่ยวกับสถานที่ซึ่งก็ได้ผลหญิงสาวไม่กล้าเข้าใกล้ ยิ้มเจื่อนๆ
“ขอโทษนะคะที่รบกวน แพทคงต้องขอตัว”
“ครับ เอาไว้งานลงตัวเมื่อไรแล้วก็คงได้ร่วมงานกัน ขอบคุณครับ ผมขออนุญาตพักครับ”
“ค่ะ แล้วเจอกัน สวัสดีค่ะ”
หญิงสาวพูดเสียงอ่อนเสียงหวานแล้วขึ้นรถขับออกไป สิงห์ส่ายหน้า ระอาใจกับผู้หญิงจอมตื๊อเขารู้ว่าเธอพยายามจับเพราะคิดว่าเขารวย
ผู้หญิงเห็นเงินเป็พระเ้า สำหรับเขาแล้วไม่นิยม
ชายหนุ่มเข้าบ้านรับประทานอาหารที่แม่บ้านทำให้ แม้จะเหงาที่อายุขนาดนี้แต่ยังไม่มีครอบครัวเหมือนคนอื่น แต่ก็มีความสุขตามอัตภาพ
พ่อกับแม่ของเขาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อหลายปีก่อนทิ้งมรดกร้อยล้านให้เขาซึ่งเป็ลูกชายคนเดียว แม้ว่ามีฐานะดี แต่เขาก็ยังทำงานเหมือนเดิม
ความง่วงที่เกิดขึ้นในขณะอ่านหนังสือที่ชอบอยู่บนเตียงดวงตาค่อยๆ หรี่แล้วหลับลงอย่างรวดเร็ว หนังสือเล่มโปรดตกลงข้างตัว
“น้องดีใจที่สุด คุณพี่จะมาหาแล้ว”
เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบแห่งราตรี สิงห์ยังคงนอนนิ่งร่างไม่ไหวติงมีแต่เพียงหน้าอกที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจเป็เครื่องบ่งบอกว่าเขายังมีชีวิตอยู่
“คุณพี่สิงขรของน้อง”
เสียงหวานๆ ของหญิงสาวดังขึ้น และมีเสียงดนตรีทางเหนือทั้ง สะล้อ ซอ ซึง บรรเลงเป็เพลงที่ไพเราะเพราะพริ้ง
“ใคร ใครกันเรียกผม”
สิงห์ถามด้วยความมึนงงทั้งที่ยังนอนหลับ แต่เสียงดังออกมาจากริมฝีปากรูปกระจับ
“จันทร์นารีเองค่ะ คุณพี่สิงขรน้องรอพี่มานานเหลือเกิน จนคิดว่าชาตินี้จะไม่ได้เห็นพี่อีกแล้ว”
เสียงผู้หญิงที่ชื่อจันทร์นารียังคงดังขึ้นอีกสิงห์รู้สึกเย็นะเืไปทั้งร่าง พร้อมกับเสียงหมาที่ไหนไม่รู้หอนโหยหวนขึ้น
เขายิ่งสะท้านไปทั้งตัวััถึงความน่ากลัวจากสิ่งเร้นลับ
“เธอเป็ใคร ผมไม่ได้ชื่อสิงขร”
“ไม่ว่ากาลเวลานานเท่าใดแต่น้องก็ยังจำพี่ได้เสมอ พี่สิงขร”
“ออกมาให้เห็นตัวดีกว่า”
ชายหนุ่ม้าที่จะเห็นผู้หญิงที่ชื่อจันทร์นารีว่ารูปร่างหน้าตาเป็อย่างไร และในห้วงแห่งความฝันเขาเห็นข้างหลังของผู้หญิงคนนั้นผมยาวตกถึงสะโพก เธอนั่งอยู่บนเถาไม้ที่กำลังแกว่งไกวไปมา
รอบๆตัวหญิงสาวเต็มไปด้วยป่ารกครึ้ม และเย็นะเืเหมือนอยู่ในฤดูหนาว
“น้องอยู่นี่ไง พี่สิงขร”
เสียงหวานๆ ผสานกับเสียงดนตรีทางภาคเหนือและด้วยเสียงหมาหอนดังขึ้นอีกครั้ง
สิงห์ขนลุกไปทั้งตัวใจเต้นแรงเมื่อเดินเข้าไปใกล้ๆ ผู้หญิงในความมืด อยากรู้ว่าเธอเป็ใครกันแน่มานั่งอยู่ในป่ารกๆ ได้อย่างไร
“สวัสดี ผมชื่อสิงห์”
เขายังยืนยันว่าชื่อสิงห์พลันเกิดเสียงะเืเลื่อนลั่น แผ่นดินสั่นไหวไปมา เสียงกรีดร้องจากสรรพสัตว์รอบตัวดังขึ้น
“เฮ้ย! นี่มันอะไรกัน”
ชายหนุ่มเซ ทำท่าจะล้มแต่ยึดเถาวัลย์เส้นที่หญิงสาวคนนั้นนั่งอยู่เอาไว้ พร้อมๆ กับผงะเมื่อเธอหันหน้ามา
“เหวอ ผีหลอก”
สิงห์อุทานด้วยความใเมื่อหญิงสาวชื่อจันทร์นารีหันมาใบหน้าเละ เต็มไปด้วยน้ำเืหนอง และมีหนอนไต่ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด
“พี่สิงขรของน้อง”
เธอลุกขึ้นจากชิงช้าเถาวัลย์แล้วยืดร่างขึ้นสูง ยิ้มปากกว้าง พร้อมๆ กับหนอนในปากไต่ออกมาสิงห์กรีดร้องด้วยความกลัวสุดขีด
484
