เมืองฟิเซีย สถาบันฟิลิป ป่าด้านหลังสถาบัน มีหนุ่มน้อยผู้หนึ่งกำลังถือดาบไม้ ฟาดฟันใส่หุ่นไม้อย่างบ้าครั้งไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมเขมือบเหยื่อของมันก็มิปาน ‘’ย๊า เสียงของดาบไม้กระทบเข้ากับหุ่นไม้ทำให้ค่ำคืนนี้ภายใต้แสงจันทร์บนฟ้าเป็ราตรีที่หน้าหวาดหวั่นของใครหลายๆคน เมื่อพวกมันพบเห็น
"เก้าร้อยเก้าสิบแป เก้าร้อยเก้าสิบเก้า หนึ่งพัน เมื่อสิ้นสุดดเสียงนั้นเอง เหงื่อที่ชโลมร่างของ เฟกซ์ก็หยดลงพื้นราวกับลำธารพร้อมเสียงหายใจที่ถี่ของหนุ่มน้อยวัย15ปี ที่ร่างกายท่อนบนกำลังเปลื่อยเปล่าอยู่นั้น
‘’ จากนั้นเฟกซ์พูดด้วยเสียงอันแข็งกร้าวว่า”ทำไมความสามรถข้ากับเ้านั้นถึงต่างกันขนาดนี้ เฟกซ์พูดด้วยเสียงอันขับแค้น ย้อนกลับไปเมื่อ1เดือนก่อน ที่ลานประลองของสถาบัน เฟกซ์ได้ทำการประลองกับอาซาเอลผู้เป็อัจฉริยะอันดับหนึ่งของสถาบัน ผลลัพคือเขาพ่ายแพ้อย่างราบคาบชนิดที่ว่าเขาไม่อาจทนได้แม่แต้กระบวนท่าเดียวเลยด้วยซ้ำ
นับั้แ่วันนั้นจนถึงวันนี้ต่อให้เขาพยายามมากกว่าผู้อื่นหลายเท่าตัวมันก็ยิ่งทำให้เขาตระหนักถึงช่องว่างระหว่างอัจฉริยะ ที่มีความพร้อมทุกอย่างกับบุคคลธรรมดาสามัญชน เมื่อคิดเช่นนั้นแล้วเฟกซ์ได้แต่คิดพร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่ “เฮ้ออ ถ้าข้าเกิดมาบนกองเงินกองทองคงดี จากนั้นเฟกซ์ทำการหันหลังและจากไป!!