Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่หกสิบเก้า อาหรับราตรี 2

การเดินทางในทะเลทรายเป็นเรื่องอันตรายที่สามารถสร้างเป็นหนังผจญภัยในทะเลทรายให้คนดุมากมายมาหลายสิบเรื่อง

ไม่ต้องพูดถึงดินแดนทะเลทรายที่มีทรายดูดโจรแห่งทะเลทรายและหนอนยักษ์ที่อยู่ในทรายหรือพวกจอมเวทย์ต่างๆและเทพเจ้าเลยด้วยซ้ำ

นั่นคือสาเหตุที่ตอนนี้ผมอยู่ในชุดตะลุยอวกาศและอยู่บนยานขับขี่ต้านแรงโน้มถ่วง...มันมีสาเหตุอยู่ที่ผมไปในโลกที่อารยธรรมก้าวหน้าเดินทางข้ามดาวได้และสร้างมิติเก็บของได้เพื่อมาซื้ออุปกรณ์เดินทางและชุดป้องกันอันตรายต่างๆพวกนี้ล่ะ

แม้ทางเทคนิคผมจะไม่ต้องเดินทางข้ามทะเลทรายก็ตามเพราะผมมาโผล่หน้าถ้ำมหาสมบัติเลยตั้งแต่แรก

ผมจ้องมองดูก้อนหินรูปหน้าคนของปากถ้ำที่ปิดปากไว้ไม่ให้คนเข้าไป

“อะคาราบาดา โอเพ่นเซซามี่”

ผมกล่าวคาถาที่ดูมาหลายสิบครั้งนับไม่ถ้วนว่ากล่าวคาถาอะไรเพื่อเป็นรหัสเปิดปากถ้ำ

สายตาของผมที่ฝึกวิชาเล่นแร่แปรธาตุและพลังสตาร์มาพอสมควรแล้วสัมผัสได้ว่ามีการสั่นไหวของพลังเวทย์ทำให้ดวงตาของปากถ้ำหน้าคนกลายเป็นแสงสีเขียวและอ้าปากกว้างขึ้นเปิดทางเข้าสู่ถ้ำมหาสมบัติที่อยู่ภายใน

ผมกัดริมฝีปากตนเองเล็กน้อยไม่ทำเรื่องเรียนกโชคร้ายเรียกแขกอย่างการพูดว่า

ทำไมง่ายจัง

ที่คนพูดเช่นนี้นั้นมักจะตามมาด้วยถ้ำถล่มหุ่นเวทย์ที่ตอนแรกเราคิดว่าเป็นรูปปั้นธรรมดาฟื้นขึ้นมาเพื่อฆ่าเรา หรือมีแมงปล่องทะเลทราบนับไม่ถ้วนโผล่ขึ้นมาเพื่อฆ่าเรา

ผมปล่อยบอลสีทองออกมาหลายลูกลอยขึ้นไปบนอากาศบริเวณรอบๆและให้ยานขนาดเล็กของผมลอยอยู่เตรียมพร้อมที่จะชิ่งหนีออกไปทันทีหากเกิดปัญหาในระดับที่ผมรับไม่ได้ขึ้นมา

ยานและลูกบอลสีทองลอยขึ้นไปในตำแหน่งที่ผมจำได้ว่าอาละดีนปีนหนีขึ้นไปเมื่อปากถ้ำปิดตัวลง

หัวใจของผมเต้นตุบตับเพื่อที่จะเดินเข้าไปในปากถ้ำที่ผมจำได้มานับครั้งไม่ถ้วน

ฟุ่บ

ผมก้าวเข้าไปในถ้ำมหาสมบัติและปากถ้ำที่อยู่ด้านหลังก็ค่อยๆปิดตัวลงเมื่อผมเดินเข้าไป

กึก ครึ้ง

เสียงปากถ้ำปิดตัวลง

เท่านี้ทางออกก็ไม่มีให้หันหลังกลับมีแต่เดินไปข้างหน้าเท่านั้น