Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

13 วันต่อมาณ ลานกว้างของคฤหาสน์ตระกูลหลัน

“ว่าไงลู่หยาง!’’เสี่ยวหลินและผู้ติตตามอีกสิบเอ็ดคนเดินเข้าไปเผชิญหน้ากับอีกกลุ่มที่นําโดยชายหนุ่มและจํานวนผู้ติดตามที่เท่าๆกัน

“เสี่ยวหลินนายรับสมาชิกใหม่มาอย่างนั้นเหรอ?’’แววตาของลู่หยางหรี่ลงด้วยความประหลาดเขาจําได้ว่าก่อนหน้านี้หน่วยเขี้ยวหมาป่าของอีกฝ่ายมีเพียงเก้าคนแต่ตอนนี้ดูเหมือนจะเพิ่มมาสองคน และดูจากท่าทางของพวกนั้นแล้ว น่าจะเพิ่งมาใหม่

“ใช่แล้วพวกเขาเพิ่งเข้าร่วมกับหน่วยของฉันเมื่อไม่นานนี้แม้จะเป็นเช่นนั้นพวกเขาถือว่ามีฝีมือไม่เลวเลยอาจบอกได้ว่าถ้าให้ลูกทีมของนายมาสู้ พวกเขาสามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดาย!’’เสี่ยวหลินอย่างยิ้มมั่นใจก่อนหน้านี้เขาได้ลองทดสอบสองคนที่มาใหม่แล้วผลปรากฏว่าแม้สองคนนี้จะไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์แต่พวกเขามีความสามารถที่สามารถเอาชนะผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสือทั้งหมดของทีมเขาได้อย่างง่ายดายดังนั้นเขาจึงรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากที่ได้พบเจอสัตว์ประหลาดในหมู่มนุษย์ธรรมดาอย่างสองคนนี้

“ให้มันน้อยๆหน่อยถึงหน่วยเขี้ยวหมาป่าของนายจะเป็นหน่วยลับแต่หน่วยมังกรซึ่งเป็นหน่วยรบพิเศษของฉันก็ไม่ต่างกันดังนั้นอย่าโม้ให้มันมากนัก!’’ ได้ยิน ลู่หยางก็ไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมากหากไม่ใช่เรื่องใหญ่โตที่ต้องมาประชุม เขาคงไม่อยากมาเจอกับไอ้หมอนี่ด้วยซํ้า

คนอื่นๆในหน่วยมังกรที่ได้ยินก็โมโหเหมือนกันแต่พวกเขาก็รู้ดีว่าเสี่ยวหลินนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน นอกจากหัวหน้าของพวกเขาแล้วก็ไม่มีใครสามารถสู้อีกฝ่ายได้ ดังนั้นจะเป็นการดีกว่าที่จะไม่รนหาที่ตาย

“ถ้าคุณมั่นใจเสียขนาดนั้นทําไมไม่ลองให้คนของคุณมาประลองกับผมหน่อยล่ะ!’’ครูต่อมา ยังไม่ทันที่ลู่หยางและหน่วยมังกรจะได้ทําอะไร ชายคนหนึ่งก็ก้าวเดินออกมาเห็นได้ชัดว่าใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มมั่นใจ

“คุณเป็นใคร?’’ลู่หยางขมวดคิ้ว ไอ้หมอนี่จากที่เขาสัมผัสได้ดูเหมือนว่ามันจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสือที่แข็งแกร่งคนหนึ่ง

“ผมเซี่ยวจี๋!’’เซี่ยวจี๋แนะนําตัว เมื่อสองอาทิตย์ก่อนหลังจากที่จบเรื่องถล่มแก๊งเฉียวเขาและยี่เฟิงก็ได้บังเอิญไปแสดงฝีมือให้ทหารคนหนึ่งเห็นเข้าหลังจากนั้นพวกเขาจึงถูกเชิญชวนให้มาเป็นทหารในหน่วยลับเขี้ยวหมาป่าด้วยเหตุนี้เขาจึงเดินทางมาเมืองหลวงและปฏิบัติภารกิจกับหน่วยเขี้ยวหมาป่าในปัจจุบันอย่างที่เห็น

ทางด้านยี่เฟิงที่อยู่ในกลุ่มและเห็นเซี่ยวจี๋เดินออกไปก็อดกุมขมับไม่ได้เขารู้ดีเลยว่าหลังจากที่ชายหนุ่มได้รับการชี้แนะจากปรมาจารย์มู่ อีกฝ่ายก็พัฒนาฝีมืออย่างก้าวกระโดดอาจบอกได้ว่าจากคนธรรมดาสามารถกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสือได้ในเวลาอันสั้นดังนั้นในเวลานี้อีกฝ่ายจึงต่างจากตอนก่อนหน้าที่จะเข้าร่วมกับหน่วยเขี้ยวหมาป่าเป็นอย่างมากเพราะงั้น…

ถ้าหน่วยมังกรกล้าออกมาพวกเขาคงฉิบหายแล้ว!

“ไอ้หนุ่มอย่าให้มันมากไป!เดี๋ยวฉันจะสั่งสอนแกเองว่าหน่วยรบพิเศษอย่างพวกเราน่ะไม่ได้มีไว้อวดเบ่งอย่างเดียว!’’อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมา ชายกํายําคนหนึ่งในหน่วยเขี้ยวมังกรก็ก้าวออกมาเขาจ้องมองไปยังเซี่ยวจี๋ด้วยความหยิ่งยโสเห็นได้ชัดว่าเขามั่นใจเป็นอย่างมากว่าการที่ตัวเองตัวใหญ่กว่าจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ง่ายๆ

“หลงจวนในเมื่อคุณอยากดวลกับเขาผมก็จะไม่ห้าม!’’ ลู่หยางพยักหน้าเขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าสมาชิกใหม่คนนี้ของหน่วยเขี้ยวหมาป่าจะแน่ซักแค่ไหน

‘หือ?’มองไปยังเหตุการณ์ตรงหน้า เสี่ยวหลินก็อดประหลาดใจไม่ได้ เพราะตอนนี้เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าเซี่ยวจี๋กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ไปแล้วแถมยังอยู่ในขั้นสือด้วย

นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?

เสี่ยวเย่ที่อยู่ข้างๆก็งุนงงไปเหมือนกันมันเป็นไปอย่างไรที่คนธรรมดาจะสามารถฝึกยุทธ์ข้ามขั้นได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้?

น่าทึ่งเกินไปแล้ว!

“คุณ?อย่างคุณน่ะแค่ลูกเตะเดียวก็พอ!’’เซี่ยวจี๋ที่เห็นว่าคู่ต่อสู้ของเขาเป็นใครก็แสยะยิ้มและเคลื่อนไหวเข้าจู่โจม

“ผยองนัก!’’นึกไม่ถึงว่าจะโดนหยามเช่นนี้ ใบหน้าของหลงจวนก็ตึงจัดและเตรียมมอบบทเรียนให้กับชายหนุ่ม

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเซี่ยวจี๋ซัดลูกเตะออกไปแม้หลงจวนจะใช้มือทั้งสองข้างกันเอาไว้ร่างของเขาก็ต้องกระเด็นไปไกลนับหลายเมตรก่อนกระแทกเข้ากับพื้นแล้วกระอักเลือดออกมา

มองไปยังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกคนไม่เว้นแม้แต่เสี่ยวหลินกับลู่หยางต่างตกตะลึง

ผู้ใช้กําลังภายใน?

เป็นไปไม่ได้!

เห็นๆกันอยู่ว่าชายคนนี้มีการฝึกอยู่ที่ขั้นสือแล้วเขามีพละกําลังเช่นนี้ได้อย่างไร?

ขณะที่ทุกๆคนกําลังสงสัยชายหนุ่มผู้ซึ่งเป็นฝ่ายชนะก็เอ่ยขึ้นด้วยนํ้าเสียงราบเรียบ “แค่เขาน่ะไม่พอหรอกพวกคุณทั้งหมดเข้ามาได้เลย!’’

หน่วยมังกรที่ได้ยินก็โมโหถึงอีกฝ่ายจะมีพละกําลังดั่งผู้ใช้กําลังภายในแต่พวกเขาก็ไม่ได้หวาดกลัวอะไรมากมาย ดังนั้นพวกเขาจึงทะยานออกไปแล้วเตรียมสู้

“ฮ่า!’’ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้ทําอะไร เซี่ยวจี๋ก็คํารามเสียงกึกก้องแล้วเคลื่อนไหวพริบตา เขาก็ตวัดลูกเตะซัดเข้าใส่ทุกคนในคราวเดียว

รวดเร็ว!แม่นยํา! ทรงพลัง!

นี่คือสิ่งที่สามารถอธิบายได้!

“อั๊ก!’’ถูกซัดจนกระเด็น หน่วยมังกรก็กระอักเลือดออกมาพร้อมกันทุกคนก่อนค่อยๆเงยหน้ามองไปยังชายหนุ่มด้วยความไม่อยากเชื่อ

เป็นไปได้อย่างไร!

ทําไมขั้นสือถือได้แข็งแกร่งขนาดนี้?

กระทั่งลู่หยางก็ยังอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเขาเองก็เป็นหนึ่งในผู้ฝึกยุทธ์ขั้นโฮวเทียนเหมือนๆกับเสี่ยวหลินดังนั้นเขาจึงมองออกได้ในทันทีว่านั่นเป็นเพียงแค่พละกําลังอย่างเดียวซึ่งมันปราศจากกําลังภายในอย่างเห็นได้ชัด แล้วแบบนี้มันเป็นไปได้อย่างไร!

ทําไมชายหนุ่มขั้นสือคนนี้ถึงได้มีพละกําลังขนาดนี้?

เสี่ยวหลินเองก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างเหลือเชื่อมันเป็นไปได้ยังไงที่คนๆหนึ่งสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งได้มากมายขนาดนี้ในเวลาไม่กี่วัน?

แท้จริงแล้วอาจารย์ของเขาเป็นใครกันแน่?!

เสี่ยวเย่เสี่ยวหลิน ลู่หยาง ทั้งสามคนต่างมองหน้ากันด้วยความคิดเหมือนกัน เป็นไปไม่ได้ที่คนอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับพวกเขาจะมีฝีมือขนาดนี้โดยปราศจากคนสั่งสอน

ยี่เฟิงที่เห็นเหตุการณ์ก็อดถอนหายใจอย่างเงียบๆไม่ได้เขาล่ะเบื่อจริงๆที่จะต้องมาดูอีกฝ่ายแสดงฝีมือ

แต่ก็นะมันยังดีกว่าดูไอ้นั่น!

ไอ้ลูกเตะแห่งสัจธรรมที่ทลายความเป็นชาย!