12
น้ำตานางเงือก
“หมดเวลาเล่นของนายแล้ว!!!” ทันทีที่เซริน่าพูดจบก็ได้มีลำแสงสีขาวมากมายพวยพุ่งออกมาจากตัวของเธอก่อให้เกิดแสงสว่างจ้าจนทำให้ไนโรต้องปิดตาลงเพราะความสว่างของแสงนั้น และเมื่อเขาปรับสายตาให้ชินกับแสงนั้นก็สายเกินไปแล้วเมื่อหญิงสาวที่เคยถูกเขามัดไว้กับต้นไม้ที่เธอไม่น่าจะดิ้นหลุดออกมาได้โดยง่ายก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของเขาซะแล้ว
เนโรที่ยังไม่ทันได้ป้องกันตัวก็โดนเซริน่าต่อยเข้าอย่างเต็มแรงและแรงต่อยนั้นทำให้เนโรหกล้มตีลังกาไปหลายตลบ เซริน่าไม่รีรอให้เนโรตั้งตัวได้เธอรีบพุ่งตัวเข้าหาเนโรที่กำลังเสียหลักอยู่อย่าไม่รอช้าและเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่องเนโรที่โดนเซริน่าโจมตีอย่างหนักหน่วงก็ได้แต่ตั้งรับโดยที่ไม่สามารถหาช่องโหว่ในการโต้กลับได้เลย และในการโจมตีครั้งสุดท้ายของเซริน่าที่รุนแรงก็ทำให้เนโรลงไปกองอยู่กับพื้นและทำให้พื้นบริเวณนั้นเป็รูโหว่ขึ้นมาหลังจากที่เซริน่าโจมตีครั้งสุดท้ายนั้นเธอก็ได้ะโออกมายืนดูอยู่ห่างๆเพราะเธอมั่นใจว่าการโจมตีแค่นี้ไม่เพียงพอที่จะล้มชายตรงหน้าได้
‘เบาๆมือหน่อยค่ะเ้านายถึงดิฉันจะกางอาณาเขตกั้นเสียงเอาไว้แต่ก็ไม่ได้ป้องกันการถูกทำลายได้นะคะ’ สโนว์เอ่ยเตือนเมื่อเห็นว่าเ้านายของเธอเริ่มทำลายข้าวของ
‘ยุ่งน่าสโนว์สองคนนั้นเป็ไงบ้าง’เซริน่าถามถึงคู่ชายหญิงที่โดนเนโรโจมตีไปก่อนหน้านี้อย่างเป็ห่วงโดยที่ยังไม่ละสายตาจากร่างของเนโรที่นอนกองอยู่กับพื้น
‘ปลอดภัยดีค่ะเ้านายดิฉันได้ทำการรักษาเบื้องต้นไปแล้วถ้าถึงมือหมอและได้นอนพักฟื้นอีกสักวันสองวันก็คงฟื้นแล้วล่ะค่ะ’ ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่นั้นก็เป็ไปตามอย่างที่เซริน่าได้คาดการเอาไว้เพราะเนโรเริ่มลุกขึ้นและเอามือของเขาปาดไปที่รอยเืบริเวณมุมปาก และเมื่อเนโรเห็นว่าตัวเองนั้นมีเืออกก็ยิ่งเกิดอาการคลั่งอีกครั้ง
“แก !!! แกกล้าทำฉันเลือกออกอย่างงั้นเหรอ !!!!” เนโระโถามด้วยความเกรี้ยวกราดกว่าเดิมแต่ก็ไม่ได้สร้างความเกรงกลัวให้เซริน่าได้เลยโดยเฉพาะคำตอบของเธอที่ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้ายิ่งหัวเสียมากขึ้นไปอีก
“ก็ดีแล้วนี่เอาเืชั่วๆออกซะบ้างก็ถือว่าเป็เื่ดีนะ” เซริน่ายิ้มตอบอย่างเย้ยหยันเนโรที่ได้ยินดังนั้นความโกรธก็พุ่งถึงขีดสุด เขาได้พุ่งตัวด้วยความเร็วที่ต่างจากตอนแรกมากและเข้ามาทำร้ายเซริน่าทันทีเซริน่าที่ใกับความเร็วที่เร็วขึ้นอย่างผิดปกติทำให้เกือบจะป้องกันตัวเองไม่ทันจาการโจมตีทำให้เธอได้แผลเป็เส้นยาวที่บริเวณแก้มและเริ่มมีเืไหลออกมาจากรอยแผลนั้นอาบให้แก้มขาวนวลแดงฉานไปด้วยสีแดงของเืเมื่อเนโรเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้ามีเืไหลออกมาอาบแก้มนั้นก็สร้างความสะใจให้เขาเป็อย่างมากเนโรหัวเราะไปและโจมตีไปอย่างไม่ลดละ
‘หมอนี่มันบ้าไปแล้วสโนว์เธอเก็บน้ำตานางเงือกได้รึยัง’ เซริน่าเริ่มส่งกระแสจิตถามเ้าแมวขาวเพราะตัวเธอเริ่มต้านความบ้าคลั่งของเนโรไม่อยู่แล้ว
‘เก็บเรียบร้อยแล้วค่ะเ้านาย’สโนว์ตอบ
‘เก็บให้สองคนนั้นด้วยแล้วจากนั้นก็ทำลายน้ำตานางเงือกที่เหลือทิ้งซะ’เซริน่าออกคำสั่งพร้อมๆกับการสร้างาแไปที่หน้าของเนโรไปหนึ่งที่จากดาบสั้นของเธอ
‘แต่ว่าเ้านาย….’ ยังไม่ทันที่สโนว์จะพูดจบ เซริน่าก็ออกคำสั่งซ้ำอีกครั้ง
‘ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นทำตามที่ฉันบอกและพาสองคนนั้นไปห้องพยาบาลด้วย’ ในขณะที่เซริน่าพูดนั้นทั้งสีผมและสีตาของเธอก็เริ่มเปลี่ยนสีเป็สีเงินนั้นสร้างความใให้กับสโนว์เป็อย่างมากในขณะที่เนโรคลุ่มคลั่งจนไม่ทันได้สังเกตว่าผู้หญิงที่เขาสู้ด้วยอยู่มีอะไรบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป
‘เ้านายสีผมกับสีตามัน !!’ สโนว์ร้องะโจะบอกแต่ก็โดนขัดซะก่อน
‘เออฉันรู้แล้ว เพราะตอนนี้ฉันเริ่มจะโมโหแล้วละ’เซริน่าตอบเสียงเย็นนั้นทำให้สโนว์รู้ว่าเ้านายของเขานั้นไม่ได้จะพึ่งมาเริ่มโมโหหรอกแต่โมโหแล้วต่างหากละ !!!
‘คุมอารมณ์ด้วยเ้านายเดี่ยวก็มีใครมาเห็นเข้าจะเป็เื่ใหญ่นะคะ’สโนว์บอกด้วยความเป็ห่วง แต่ดูเหมือนว่าหญิงสาวตรงหน้าจะไม่สนใจใดๆอะไรอีกแล้ว
‘ช่างมันสิเดี่ยวค่อยตามไปลบความทรงจำทีหลังตอนนี้ถ้าฉันไม่ทำให้หมอนี่เจ็บปางตายก็ไม่ทำให้ฉันสงบได้หรอกนะ !!!’ เซริน่าตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เย็นและเกรี้ยวกราดกว่าเดิมในตอนนี้สีตาของเธอได้เปลี่ยนเป็สีแดงไปข้างหนึ่งและสีผมสี่เปลี่ยนเป็สีเงินไปเป็ที่เรียบร้อยแล้วเธอได้ใช้พลังเกินครึ่งในการโต้กลับเนโรเธอสวนการโจมตีของเนโรออกไปโดยการที่รวมรวบพลังเวทย์ไว้ที่มือซ้ายและต่อยมันเข้าไปที่ใบหน้าของเนโรนั้นทำให้ฟันของเนโรหลุดออกมาทั้งหมด 5 ซี่เนโรที่รับรู้ถึงความเ็ปนั้นก็เริ่มมีสติและเริ่มเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้ากลายเป็ปีศาจที่มีตาสีแดงข้างหนึ่งไปซะแล้ว
เนโรที่อยู่ดีๆก็กลัวขึ้นมาอย่างสุดขีดและความเย็นะเืที่เขาได้รับจากรังสีที่แผ่ออกมาจากตัวของหญิงสาวตรงหน้าก็ทำให้เขารู้สึกหนาวขึ้นมาอย่างจับใจทั้งๆที่ตอนนี้ในบริเวณนั้นไม่มีลมพัดเลยสักนิดเซริน่าที่เห็นว่าเนโรมีท่าทีหวาดกลัวก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นที่มุมปากของเธออย่างเืเย็นเซริน่าเริ่มเดินอย่างช้าๆไปทางที่เนโรล้มพับอยู่จากการโจมตีเมื่อสักครู่
“ขอโทษฉันขอโทษ ไว้ชีวิตฉันเถอะนะ ฮืออออ” เนโรร้องให้และร้องขอชีวิตแต่ก็ไม่มีเสียงใดตอบกลับออกมามีเพียงรอยยิ้มจากใบหน้าของเซริน่าเท่านั้นที่ทำให้เขาเห็นความตายอยู่ตรงหน้าสโนว์ที่เห็นว่าท่าเริ่มจะไม่ดีแล้วจึงจะรีบเข้าไปห้ามก่อนที่เ้านายของเธอจะทำอะไรลงไปที่มันมากกว่านี้และก่อนที่เซริน่าจะโจมตีครั้งสุดท้ายเพื่อเป็การปิดฉากเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้นก็ปรากฏชายหนุ่มสองคน คนแรกมาพร้อมกับผ้าที่คุลมตัวั้แ่หัวลงมาและปกปิดใบหน้าของเซริน่าเอาไว้ส่วนชายอีกคนหนึ่งที่เดินไปทางเนโรและทำการลบความทรงจำเกี่ยวกับพลังของเซริน่าทิ้งซะและก่อนที่เขาจะเดินกลับไปหาเซริน่า เขาก็เลือบตาไปเห็นสร้อยคอที่เนโรสวมใส่อยู่เซริออสรู้สึกคุ้นตากับสร้อยคอนั้นเหมือนกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเซริออสจึงตัดสินใจดึงสร้อยคอเส้นนั้นออกมาจากคอของเนโรและเก็บลงกระเป๋ากางเกง ก่อนที่เขาจะเดินมาทางเซริน่าและสวมกอดอย่างคุ้นเคย
“เธอชื่อสโนว์ใช่ไหมพาคนเจ็บไปห้องพยาบาลร่วมถึงหมอนั้นที่นอนกองอยู่ตรงนั้นด้วยนะ” ชายคนแรกพูดขึ้นสโนว์พยักหน้ารับ ก่อนจะหายตัวไปพร้อมๆกับอีกสามคนที่นอนสลบอยู่
“นายจะไม่บอกเื่นี้กับใครใช่ไหมคารอส”ชายคนที่กอดเซริน่าอยู่พูดขึ้นพร้อมๆกับมองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายเพื่อหาคำตอบ
“ฉันไม่ใช่คนที่ชอบพูดเื่ของคนอื่นอยู่แล้วมันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน” คารอสตอบเสียงนิ่ง
“ขอบใจ”และก่อนที่จะมีใครพูดอะไรขึ้นมาอีก หญิงสาวภายใต้ผ้าคลุมก็เริ่มขยับตัวอีกครั้งพร้อมกับพูดขึ้นมาว่า
“พี่ออสแอบตามมาดูน้องเหรอคะ”
“ถ้าพี่ไม่แอบตามมาเธอจะรู้ไหมว่าเธอทำอะไรลงไปเซริน่า” เซริออสตอบและการที่เขาเรียกชื่อน้องสาวของเขาเช่นนี้ก็ทำให้น้องสาวของเขารู้ว่าพี่ชายของเธอนั้นไม่พอใจเป็อย่างมากเซริน่าเอาผ้าคลุมออกทำให้เห็นว่าสีผมและสีตาของเธอกลับไปเป็สีดำและสีฟ้าแล้วเธอกอดเซริออสตอบเพื่อเป็การขอโทษ
“น้องขอโทษค่ะน้องจะไม่ทำแบบนี้อีก” เซริน่าขอโทษอย่างรู้สึกผิด นั้นทำให้เซริออสรู้สึกใจอ่อน
“เฮ่อออย่าให้มีครั้งหน้าอีกนะเซ พี่เป็ห่วง” เซริออสพูดพร้อมกับลูบหัวน้องสาวตรงหน้าและเหมือนเซริน่าจะพึ่งนึกได้ว่ายังมีอีกคนนึงที่ยังยืนอยู่ในบริเวณนี้
“แล้วนายมานี่ได้ไง”เซริน่าหันไปถามคารอสที่ยืนมองอยู่ข้างๆมาโดยตลอด
“แค่บังเอิญน่ะฉันมาเจอกับพี่เธอกลางทาง” คารอสตอบ เซริน่าหันไปมองหน้าคารอสราวกับ้าคำตอบและเซริออสนั้นก็พยักหน้าเป็คำตอบนั้น
“งั้นก็ขอบใจนะที่ยังอุตส่าห์มาช่วยไว้” เซริน่าพูดพร้อมกับหันหน้าไปอีกทางอย่างเขินอายทำให้คารอสที่เห็นหญิงสาวตรงหน้ารู้สึกเขินอายอย่างนั้นเขาก็ยิ้มมุมปากเล็กๆเพียงแค่แว่บเดียว แว่บเดียวจริงๆ
“กลับหอกันเถอะเซง่วงแล้ว” เซริน่าพูดขึ้น ก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินกลับไปที่หอพักโดยที่ไม่รู้เลยว่ามีดวงตาสีแดงอีกคู่คอยจับตาอยู่ตลอดเวลาั้แ่การต่อสู้ได้เริ่มขึ้นและเมื่อทั้งสามคนเดินไปจนลับสายตาไปแล้วดวงตาคู่นี้ก็ได้หายไปพร้อมกับความมืดเช่นกัน
เช้าวันต่อมา
หลังจากที่เกิดเหตุการณ์การต่อสู้ระหว่างเนโรและผู้คนที่ค้นหาน้ำตานางเงือกทั้งสามคนก็เป็ข่าวใหญ่โตไปทั่วโรงเรียนโดย เนโรที่าเ็สาหัสยังไม่ได้สติกับชายหนุ่มและหญิงสาวทั้งสองคนนั้นได้สติและาแที่หายอย่างรวดเร็วเพราะมีคนปฐมพยาบาลไว้ั้แ่แรกพวกเขาฟื้นขึ้นมาพร้อมกับน้ำตานางเงือกที่อยู่ในเสื้อของทั้งคู่ และเมื่อทีมแพทย์ของโรงเรียนสอบถามไปทางเด็กทั้งสองพวกเขาก็ไม่สามารถที่จะตอบได้ว่าใครเป็ปฐมพยาบาลและนำพวกเขามาส่งยังห้องพยาบาลเพราะพวกเขาถูกเนโรทำร้ายจนไม่ได้สติทีมแพทย์จึงได้แต่รอให้เนโรฟื้นขึ้นมาเพื่อสอบปากคำถึงเหตุการณ์การต่อสู้ที่รุนแรงของเมื่อคืนที่ผ่านมาแต่ก็มีข่าวลือซุบซิบไปทั่วโรงเรียนว่า นั้นเป็ฝีมือของ เซริน่าหญิงสาวแสนสวยแฝดผู้น้อง เพราะว่ามีคนเห็นว่าเธอออกจากหอพักมาเมื่อตอนดึกและสิ่งที่เธอค้นหานั้นคือ น้ำตานางเงือกเหมือนกับอีกสามคนที่ถูกทำร้าย แต่เธอกลับไม่เป็อะไรเลยยกเว้นก็แต่แผลที่บริเวณแก้มข้างซ้าย
“เซร่างกายเป็ไงบ้าง ที่เนโราเ็สาหัสนั้นใช่ฝีมือเธอจริงๆเหรอ”ลิฟถามขึ้นด้วยความเป็ห่วง เพราะตอนที่เซริน่ากลับมาพร้อมกับเซริออสและคารอส เซริน่ามีสีหน้าที่ดูเหนื่อยอ่อนและไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นักไหนจะแผลที่แก้มข้างซ้ายของเธออีกถ้าเสียโฉมขึ้นมาก็แย่น่ะสิ ไหนจะข่าวลือเื่ที่เนโราเ็สาหัสนั้นอีกมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
“ฉันไม่เป็อะไรแล้วจริงๆลิฟ ดูสิฉันกินไปตั้งเยอะขนาดนี้จะเป็อะไรได้ไงละ”เซริน่าตอบพร้อมๆกับลิฟที่มองไปยังจานอาหารและขนมมากมายตรงหน้าที่ตอนนี้กลายเป็จานเปล่าไปซะแล้ว
“แล้วเมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นคะคุณเซริน่าเล่าให้พวกเราฟังได้ไหมคะ”คลาร่าเริ่มถามหลังจากที่เห็นว่าหญิงสาวข้างๆเธอกินอิ่มเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
“ก็แค่เกิดการปะทะกันนิดหน่อยน่ะไม่มีอะไรหรอกพวกเธอไม่ต้องเป็ห่วงนะ” เซริน่าตอบเลี่ยงๆต่อเหตุการณ์ของเมื่อคืนเพราะถ้าเป็ไปได้เธอเองก็ไม่ได้อยากให้พวกเพื่อนๆของเธอต้องมารับรู้อะไรทั้งนั้น
“อย่ามาเลี่ยงคำตอบนะเซบอกมาซะดีๆว่าเกิดอะไรขึ้น”เทียร์ตอบกลับอย่างอดไม่ได้ที่เพื่อนของเธอไม่ยอมเล่าอะไรออกมาเลย
“นั้นสิเราสัญญากันแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะไม่มีความลับต่อกัน” เรนีก้าพูดเสียงเบานั้นยิ่งทำให้เซริน่ารู้สึกจนมุมเข้าไปใหญ่ เซริน่าที่ตอนนี้มีสีหน้าที่ลำบากใจและรู้สึกลังเลว่าจะเล่าเื่พวกนั้นดีไหม เพราะเื่บางเื่เธอกับพี่ก็ไม่ได้อยากให้คนอื่นต้องมารับรู้แต่ถ้าไม่เล่าเธอก็จะผิดคำพูดที่เคยพูดไปแล้วอีก
‘พี่ออส น้องควรจะทำยังไงดี’เซริน่าที่คิดอะไรม่ออกและหมดหนทางในการโกหกเพื่อเอาตัวรอดจึงได้ทักไปถามพี่ชายที่นั่งถัดไปอยู่โต๊ะข้างๆและคอยจับตาเธอมาตลอดโดยเฉพาะกับแผลบริเวณแก้มซ้ายนั้นที่เขาอยากจะกลับไปฆ่าเนโรให้รู้แล้วรู้รอดที่ทำให้ใบหน้าของน้องสาวมีแผลเช่นนี้
‘เธอคิดว่าจะไว้ใจพวกเขาได้ไหมละเซ’ เซริออสถามกลับ แต่คำตอบที่ตอบกลับมานั้นทำให้เซริออสยิ้มออกมาบริเวณมุมปากเล็กน้อย
‘ได้ค่ะ แล้วน้องก็ไม่อยากผิดคำพูดด้วย’
‘จริงๆพี่คิดว่าเราจะบอกไปก็ได้นะเซเผื่อเกิดอะไรขึ้นพวกเขาจะได้ตั้งตัวและตั้งรับได้ถูกพี่คิดว่าเหตุการณ์แบบเมื่อคืนคงไม่ได้มีแค่ครั้งเดียวหรอกนะ’
‘แล้วพี่จะบอกเพื่อนพี่ไหมคะ’
‘อืมม…พิ่คิดว่ามันยังไม่ถึงเวลาที่จะต้องบอกตอนนี้นะ’
‘แล้วเมื่อไหร่ละคะ เวลาที่ว่า’
‘เมื่อถึงเวลา น้องจะรู้เองเซ’
16K
