เพื่อเตรียมตัวไปกับท่านพ่อโดยที่นางได้บอกท่านพ่อของนางก่อนเข้านอนในตอนแรกท่านพ่อไม่้าให้นางไปด้วยแต่ท่านพ่อแพ้ลูกตื้อของนางจึงยอมให้นางไปด้วยแต่มีข้อแม้ว่านางต้องตามติดท่านพ่อตลอดเวลาห้ามออกห่างจากท่านพ่อเกินสิบก้าวเด็ดขาดเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วนางกับท่านพ่อจึงออกเดินทางโดนเกวียนประจำหมู่บ้านของท่านลุงหยงโดยมีค่าโดยสารคนละสามอีแปะเท่ากับซื้อซาลาเปาไส้เนื้อได้สองลูกเลยทีเดียวเชียวใช้เวลาในการเดินทางประมาณหนึ่งชั่วยามก็ถึงตัวเมืองหนิงท่านพ่อจึงพาข้าไปที่ตลาดค้าสัตว์เป็ที่แรกสิ่งแรกที่เห็นเมื่อก้าวเข้าตลาดค้าสัตว์คือหมูเห็ดเป็ดไก่และเนื้อของสัตว์ที่สามารถนำมาประกอบอาหารมีทั้งแบบเป็ๆและชำแหละแล้วสามารถเลือกได้ตามใจชอบของผู้ซื้อเลยท่านพ่อพานางเดินมาอีกไม่ไกลจึงพบเข้ากับคอกสัตว์ขนาดใหญ่ที่มีฝูงวัวและควายอยู่ข้างในเป็จำนวนมากเมื่อนางและท่านพ่อเข้าไปใกล้ๆคอกสัตว์นั้นนางก็ต้องพบกับกลิ่นไม่พึงประสงค์และแมลงวันจำนวนมากที่ตอมอยู่จำนวนมากในบริเวณคอกสัตว์ในคอกมีทั้งวัวและควายที่มีรูปร่างสมบูรณ์ด้วยกล้ามเนื้อที่แสดงให้เห็นว่าวัวควายเหล่านี้เราสามารถใช้มันทำงานหนักได้แต่เมื่อนางมองเลยคอกวัวไปนางกลับพบว่ามีวัวอยู่สองตัวที่แยกออกมาจากวัวตัวอื่นในสายตานางบอกว่าวัวทั้งสองตัวนั้นไม่ธรรมดาแต่เมื่อนางถามท่านพ่อ ท่านบอกเพียงว่าวัวเ่าั้ไม่สามารถนำมาใช้งานได้คงทำได้เพียงอาหารเท่านั้น นางจึงถามท่านพ่อด้วยความสงสัย
"เป็เพราะเหตุใดหรือเ้าคะลูกว่ามันไม่น่าจะเป็เพียงวัวธรรมดาทั่วไป" นางกล่าวเสียงเบาปรึกษากับท่านพ่อท่านพ่อหันไปสังเกตวัวทั้งสองตัวที่นางบอกกล่าวแล้วหันมากล่าวแก่นางด้วยความเสียดาย"ซิ่นเออร์ เรามาช้าไปวัวสองตัวนั้นป่วยใกล้ตายเต็มทีเราไม่สามารถซื้อมันไปใช้งานได้"เมื่อกล่าวเสร็จลู่ซิ่นได้แต่ถอนหายใจที่ตนไม่มีโชคกับวัวสองตัวนั้นเจียวซิ่นไม่ยอมแพ้นางเดินเข้าไปใกล้กลับวัวทั้งสองตัวนั้นมันยกหัวมองมาที่นางทำให้นางเกิดความสงสารอย่างยิ่งนางต้องช่วยเหลือพวกมันให้ได้ เมื่อคิดได้อย่างนี้นางจึงเอ่ยถามพ่อค้า "ท่านตาท่านขายเ้าสองตัวนี้เท่าใดเ้าคะ"
"นางหนูจะมาซื้อไปกินหรือใช้งานหากจะซื้อไปกินเ้าสองตัวนี้ข้าขายให้หนึ่งร้อยตำลึงเงินแต่ถ้าซื้อไปใช้งานข้าแนะนำให้เ้าไปเลือกในคอกเถอะเ้าสองตัวนี้คงไม่รอดจากวันนี้ได้" พ่อค้าแสนเสียดายเ้าวัวสองตัวนี้ว่าจะซื้อเ้าวัวสองตัวนี้มาเกร็งกำไร แต่กลับต้องมาขาดทุนเพราะดันมาป่วยซะนี้เดือนนี้ตนช่างไม่มีดวงเอาเสียเลย
"ท่านตาซื้อมาเท่าใดเ้าคะหากข้าอยากซื้อในราคาที่ท่านซื้อมันมาข้าคิดว่าท่านคงซื้อมันมาในราคาที่แพงกว่านี้มาก ข้าไม่อยากทำผิดต่อท่านตาเ้าค่ะ"นางไม่อยากเอาเปรียบท่านตาที่ขายวัวหากจะซื้อต้องซื้อในราคาต้นทุนที่ซื้อมาเท่านั้น
"นางหนูข้าคงข้าในราคานั้นไม่ได้ไม่เช่นนั่นคนอื่นๆคงด่าว่าข้าว่าโกงได้แม้กระทั้งเด็กน้อยอย่างเ้า" ท่านตาพ่อค้าอธิบายแก่นาง
"งั้นเดียวข้ามานะเ้าคะ"นางกล่าวเสร็จก็เดินกลับไปหาท่านพ่อที่อยู่ไม่ไกลจากนาง "ท่านพ่อเ้าคะข้าอยากได้วัวสองตัวนั้นเ้าค่ะ" นางกล่าวพลางชี้นิ้วไปที่วัวทั้งสองตัวนั้น"ซิ่นเออร์ เราซื้อมันไม่ได้มันใช้งานไม่ได้แล้ว"ลู่ซิ่นอธิบายให้บุตรสาวตนฟังอย่างใจเย็น"แต่ข้าช่วยมันได้ข้ามี"เจียวซิ่นไม่กล่าวคำว่าน้ำตก์แต่เลือกเขียนลงที่ฝ่ามือของท่านพ่อนางแทน
เมื่ออ่านคำที่บุตรสาวตนเขียนเสร็จลู่ซิ่นจึงได้แต่ถอนหายใจทำไมซิ่นเออร์ต้องมาดื้อร้องอยากได้วัวด้วยนะหากเป็บุตรสาวบ้านอื่นคงร้องอยากได้ของสวยงาม ขนมหวานแน่ๆแต่ซิ่นเออร์ของเขากลับมาร้องอยากได้วัวที่ทำท่าจะตายได้ทุกเมื่อ เขาควรทำอย่างไรดีนี้เขากับท่านแม่เลี้ยงซิ่นเออร์ผิดที่ใดกันนะลู่ซิ่นได้แต่คิดในใจอย่างปลงตกแล้วเดินไปที่พ่อค้าขายวัวที่ลูกสาวตนอยากได้
"ท่านลุงไม่ทราบว่าท่านขายเ้าสองตัวนี้เท่าใดขอรับ"ลู่ซิ่นเอ่ยถามราคาพ่อค้าวัว
"พ่อนางหนูนั่นเอง จะเอาให้ได้สินะข้าขายร้อยตำลึงเงิน ท่านจะซื้อรึไม่"
"หากข้าซื้อรบกวนฝากท่านดูแลมันทั้งสองสักครึ่งวันได้หรือไม่"ลู่ซิ่นเอ่ยถามเพราะไม่สะดวกจูงวัวเดินไปไหนมาไหนด้วยกันเขายังมีธุระอื่นต้องทำอีกมาก
"ได้ขอรับรวมทั้งหมดท่านซื้อวัวใช้งานสองตัว วัวกินอีกสองตัวรวมค่าฝากวัวสี่ตัวข้าคิดสามร้อยตำลึงเงินกับอีกสี่สิบอีแปะ"พ่อค้าบอกราคาพร้อมจูงเ้าวัวทั้งสองตัวที่แถบจะไม่มีแรงเดินของนางไว้ที่คอกรับฝากรวมกับวัวอีกสองตัวของท่านพ่อนางจึงนั่งลงแล้วป้อนน้ำตก์แก่วัวทั้งสองตัวของนางและนำน้ำตก์ผสมในถังน้ำสำหรับวัวสี่ตัวในคอกรับฝากของนาง
เมื่อทำการฝากวัวเสร็จท่านพ่อจึงพานางไปร้านขายเกวียนที่ต่อสำเร็จแล้วตกลงกันที่สองร้อยตำลึงเงินรวมค่านำไปส่งที่ร้านค้าวัวอีกยี่สิบอีแปะรวมทั้งสิ้นท่านพ่อหมดเงินในร้านเกวียนทั้งหมดสองร้อยตำลึงเงินกับอีกยี่สิบอีแปะ