ตอนที่ 12 เริ่มออดิชั่น (1)
เซียวหลินรองผู้กำกับที่อยู่ข้างๆ แอบกลอกตาใส่ หลายวันมานี้เขาทนทรมานมาอย่างหนัก พอตอนนี้มาเห็นหลี่อวิ๋นบ่น ก็อดเตือนไม่ได้จริงๆ “ผู้กำกับหลี่ ที่จริงผมอยากจะพูดมาตั้งนานแล้ว คุณยึดติดกับบทของม่อยวนเกินไปรึเปล่า พูดตามตรง ผมรู้สึกว่านักแสดงที่รับบทนี้ขอแค่รูปร่างหน้าตากับทักษะการแสดงผ่านเกณฑ์ ต่อให้ขาดความรู้สึกไปสักหน่อย ก็ใช้การตัดต่อในตอนท้ายมาชดเชยเอา ไม่ใช่จะเอาให้เพอร์เฟกต์ให้ได้ ยังไงที่พวกเราจะถ่ายทำก็คือละครโทรทัศน์ ไม่ใช่ภาพยนตร์ คุณจะขอให้การแสดงของคนที่มาออดิชั่นอยู่ในระดับของนักแสดงภาพยนตร์มืออาชีพไม่ได้ เงื่อนไขแบบนี้มันยอมรับไม่ได้ และคงบรรลุไม่ได้...”
เมื่อเห็นว่าความโกรธในแววตาของหลี่อวิ๋นค่อยๆ จางหายไป แล้วมองดูกำลังใจที่ส่งผ่านมาทางสายตาของคนอื่นๆ ที่อยู่ตรงนี้ เซียวหลินก็ตัดสินใจแน่วแน่ พูดต่อไปด้วยความกล้า "คุณก็รู้ว่าตอนนี้ข้างนอกมีสื่อและสายตากำลังจับจ้องกองถ่ายของเราเท่าไร คุณก็รู้ว่าละครเื่นี้ช่องหลิวเหลียนให้ความสำคัญมากแค่ไหน ตอนนี้งานใน่แรกก็ทำเสร็จแล้ว แม้แต่ฉากสเปเชียลเอฟเฟกต์ก็ทำเกือบเสร็จแล้ว อีกทั้งม่อยวนก็เป็ตัวละครที่สำคัญขนาดนั้น ตอนนี้คุณหานักแสดงไม่ได้หนึ่งวัน ก็เริ่มถ่ายทำไม่ได้ไปอีกหนึ่งวัน เพื่อตัวละครนี้ คุณต้องรั้งคนทั้งกองถ่ายให้รอเป็เพื่อนคุณด้วยเหรอ คุณรอได้ แล้วช่องหลิวเหลียนรอได้ไหม! สื่อรอได้ไหม! พวกแฟนๆ นักอ่านเื่บทลงโทษของปีศาจรอกันได้ไหม!"
หลี่อวิ๋นถูกเซียวหลินร่ายใส่จนพูดไม่ออก ที่จริงเขาเข้าใจมันทั้งหมด แต่เขามองว่าม่อยวนแม้จะเป็ตัวร้าย แต่เป็ตัวละครในอุดมคติที่มีการบอกเล่าเื่ราวทางอ้อมตลอดทั้งเื่ั้แ่ต้นจนจบ ในฐานะหัวหน้าผู้กำกับละครเื่นี้ เขาไม่เต็มใจที่จะประนีประนอมให้กับข้อเสนอของเซียวหลินจากก้นบึ้งของหัวใจ
เมื่อเห็นว่าเซียวหลินกำลังรอคำตอบจากตนอย่างสงบเงียบ หลี่อวิ๋นพลันรู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งใจ เขาพิงตัวไปยังพนักเก้าอี้ด้านหลังอย่างอ่อนเพลีย หลับตาลงอย่างไร้เรี่ยวแรง
อันที่จริงเขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่า่นี้เพื่อตัวละครนี้แล้ว ตนทำให้ทุกคนลำบากกันไม่น้อย แต่เขาจำเป็ต้องจู้จี้จุกจิกกับนักแสดงที่เล่นบทนี้สักหน่อย
ช่องหลิวเหลียนั้แ่ก่อตั้งกองถ่ายก็เริ่มโปรโมตบทลงโทษของปีศาจแล้ว แฟนหนังสือกับผู้ชมต่างคาดหวังกับละครเื่นี้ไว้สูงมาก นี่จึงทำให้ตัวเขาที่เป็หัวหน้าผู้กำกับรู้สึกว่าตนเองกำลังแบกรับแรงกดดันอย่างมาก
หลายวันมานี้ เขาแทบจะดูม่อยวนในแบบฉบับต่างๆ มาแล้ว สิ่งที่พวกเขาแสดงออกมา มีทั้งความเ็า ชั่วร้าย บ้าคลั่ง หรือเศร้าโศก แต่ก็ยังห่างไกลจากภาพลักษณ์ในใจเขาเกินไป เขาได้เข้าไปอ่านในโซนรีวิวหนังสือ เข้าใจพวกแฟนหนังสือที่ปกป้องและชื่นชอบในตัวละครม่อยวนเป็อย่างมาก หากตัวละครที่แฟนๆ เทิดทูน สุดท้ายแล้วถ่ายออกมาหลุดคาแรกเตอร์ ถึงเวลานั้นอย่าว่าแต่ช่องหลิวเหลียนหมดหวังที่จะพลิกตัวเลย แม้แต่ชื่อเสียงของตัวเขาก็ป่นปี้ได้ภายในข้ามคืน
ตัวละครม่อยวนนี้แม้จะไม่ใช่พระเอก แต่กลับชักนำไปทางพล็อตแอบแฝง[1]ตลอดทั้งเื่ ชีวิตของเขาเรียกได้ว่าน่ารันทดสุดๆ...เขาไร้พ่อไร้แม่ั้แ่ยังเด็ก หลังจากที่ถูกนางเอกเก็บมา ก็ถูกรับเลี้ยงโดยอาจารย์ แต่ก็หลีกไม่พ้นภัยฆ่าล้างตระกูล เพื่อตอบแทนบุญคุณที่เลี้ยงดูของอาจารย์ เขาจึงเสียสละถลำเข้าสู่ทางมาร มีความรักอันลึกซึ้งต่อนางเอก กลับต้องผนึกความทรงจำไว้ด้วยน้ำมือของตนเองเพื่อความปลอดภัยของอีกฝ่าย ชีวิตนี้เขาฆ่าคนราวกับมดปลวก สุดท้ายก็ตายด้วยน้ำมือคนที่ตัวเองรักเพื่อหยุดยั้งไม่ให้ตนเป็ภัยต่อโลก
เชิงอรรถ
^ พล็อตแอบแฝง (Covert plot) เป็นเบาะแสของโครงเรื่องที่ผู้แต่งไม่เปิดเผย นักอ่านจำเป็นต้องวิเคราะห์เจาะลึกเอง ซึ่งไม่สามารถจับทางได้โดยง่าย
2K
