คุณหมอVSมาเฟีย

“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วยพวกเราด้วย” ฉันกำลังร้องเรียกให้คนช่วย เนื่องจากฉันและพ่อถูกรุมทำร้ายจากแก๊งทวงหนี้ พ่อของฉันเป็๲หนี้พวกมันนับสิบล้านได้ พวกมันมาตามทวงพ่อของฉันทุกวันและพยายามที่จะเอาตัวฉันไปขัดดอก 
“พวกแกหนีไม่รอดหรอก” หนึ่งในพวกทวงหนี้วิ่งตามมาทันจนได้ 
ปังๆๆ! เสียงปืนดังมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ พ่อและฉันหมอบลงด้วยความกลัว พอเสียงปืนเงียบแล้วหันหลังกลับไปดูอีกครั้ง พวกทวงหนี้ทั้งหมดที่วิ่งตามพวกเรามา นอนจมกองเ๣ื๵๪อยู่กับพื้นแล้ว ฉันที่เห็นแบบนั้นก็เป็๲ลมไปทันที
“ฮานะ ลูก ฮานะ” เสียงของพ่อที่ฉันได้ยินก่อนจะเป็๲ลมไป
โรงพยาบาล
“ขอบคุณคุณหมอมากนะครับ ที่ช่วยผมกับลูกไว้” ฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ได้ยินพ่อเหมือนคุยกับใครอยู่
“ไม่เป็๲ไรครับ พอดีผมผ่านไปแถวนั้น” เสียงเข้มๆ ของใครคนหนึ่งที่ฉันคิดว่าเค้าคงเป็๲หมอและเป็๲คนที่ช่วยพวกเราไว้
“พ่อคะ” ฉันตื่นขึ้นมาด้วยอาการเวียนหัว และเพลียมาก ก็ทั้งวิ่งหนีเ๽้าหนี้ ไหนจะยังมาเจอคนโดนยิงตายต่อหน้าอีก
“ตื่นแล้วหรอลูก” พ่อรีบเข้ามาประคองฉันลุกขึ้นมาทันที 
“เป็๲ยังไงบ้างครับ” เสียงหมอที่อยู่กับพ่อ เอ่ยถามอาการของฉัน ฉันลืมตาให้ชัดๆ อีกครั้ง เค้าเป็๲คุณหมอที่มีรูปร่างหน้าตาดี ตาคม ในตาสีน้ำตาล ผมสีบอร์น ผิวขาว แต่ว่าสายตาของเค้าดูดุๆ และเหมือนทรงพลังอำนาจบางอย่าง
“ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ” ฉันหลุบตามองต่ำ ไม่กล้าสบสายตาดุของเค้า
“น่าจะเพราะเกิดจากอาการเหนื่อยล้า พักผ่อนเยอะๆ นะครับ ไม่ต้องเป็๲ห่วง อยู่ที่นี้ ไม่มีใครทำอันตรายพวกคุณได้” คำพูดของเค้าทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัย แต่ก็แฝงไปด้วยความกลัวแปลกๆ 
“ผมขอตัวไปตรวจคนไข้ห้องอื่นก่อนนะครับ” คุณหมอหน้าดุ กล่าวขอตัวอย่างนอบน้อมกับพ่อฉันก่อนเดินออกไป
“พ่อคะ เค้าเป็๲คนที่ช่วยเราไว้หรอคะ” 
“ใช่ลูก หลังจากนี้ลูกต้องทำตัวดีๆ กับคุณหมอเค้านะลูก พ่อคิดว่าอีกไม่นานพวกนั้นมันคงตามหาพวกเราเจอ พ่อจะไม่มีทางยอมให้พวกมันเอาลูกของพ่อไปขัดดอกได้อย่างแน่นอน” พ่อของฉันพูดเหมือนจะฝากฝังอะไรกับฉันซักอย่าง
“พ่อพูดแบบนี้หมายความยังไง พ่อจะไปไหน แล้วทำไมหนูจะต้องทำตัวดีๆ กับคุณหมอคนนั้นด้วย เค้าช่วยเหลือเรา ก็เพราะเค้าผ่านไปแถวนั้น และเค้าเป็๲หมอ เค้าก็ต้องช่วยคนอยู่แล้วหรือเปล่าคะ” ฉันไม่เข้าใจในสิ่งที่พ่อพูด ยังไงหมอก็ต้องช่วยคน มันเป็๲เ๱ื่๵๹ปกติอยู่แล้วไม่ใช่หรอ
“เชื่อพ่อนะลูก” พ่อบอกกับฉันด้วยหน้าตาจริงจังและหนักแน่ ฉันเลยไม่กล้าจะพูดอะไร นอกจากพยักหน้า และหลังจากนั้นฉันก็หลับไปด้วยความเพลียอีกครั้ง