ผมที่กำลังนั่งฟังพวกนักผจญภัยประชุมกันอยู่จนถึงพระอาทิตย์ใกล้จะตกดิน เหมือนจะเหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่มอนสเตอร์จะบุกเข้ามาอีกทีคืนนี้
"พูๆ พูๆ"
"หิวแล้วเหรอ? พูจิ"
"รอก่อนนะ จะรีบเร่งการประชุมให้จบเดี๋ยวนี้ล่ะ"
ผมเริ่มหงุดหงิดที่ยังสรุปการประชุมไม่ได้สักที เื่ก็คือนักเวทมนตร์ขาวหรือนักบวชมีไม่เพียงพอต่อจำนวนนักผจญภัยและแต่ละคนยังไม่ได้สังกัดปาร์ตี้ไหนเลย ซึ่งปกติปาร์ตี้ทั่วๆไปจะมีจำนวนอยู่ 4 - 5 คน ซึ่งในจำนวนนั้นจะมีนักเวทมนตร์ขาวอยู่ 1 คนที่คอยฮีลให้กับเพื่อนร่วมทีม แต่ตอนนี้เป็เหตุการณ์ที่ผิดปกติเพราะนักเวทมนตร์ขาวตอนนี้นั้นมีจำนวนเพียงแค่ 3 คนแถมยังเหนื่อยล้าจากการช่วยนักบวชรักษาคนที่าเ็อีก จึงอาจจะไม่สามารถดูแลผู้เล่นคนอื่นได้ทั่วถึงถ้าหากมีมอนสเตอร์บุกมาโจมตีอีกครั้งหนึ่ง แถมผู้เล่นที่เล่นตำแหน่งแท็งค์พาราดินหรือนักรบนั้นมีจำนวนรวมกันแค่ 4 คน ทำให้ยากที่จะป้องกันไม่ให้มอนสเตอร์ไหลทะลักเข้ามาโจมตีหมู่บ้าน ส่วนผู้เล่นตำแหน่งทำดาเมจคือนักเวทมนตร์ดำกับนักธนูและม็อง นั้นรับมือกับมอนสเตอร์หลายๆตัวได้ลำบากเพราะต้องรักษาระยะการโจมตี
ผมคิดว่ามันก็พอโอเครอยู่นะ ขอแค่นักเวทมนตร์ขาวฮีลให้ทันก็พอโดยเน้นไปที่ผู้เล่นตำแหน่งเเทงค์ แต่ไม่เข้าใจว่าหลายคนกลัวอะไรกัน ผมจึงพูดแทรกเข้าไป
"ทุกคนประจำตำแหน่งให้เป็ปาร์ตี้เล็กๆ 3 - 4 ปาร์ตี้เพื่อต่อกรกับฝูงกองทัพมอนสเตอร์ก็พอ ส่วนที่เหลือผมจัดการเอง"
หลายๆคนได้ยินแล้วไม่สบอารมณ์ที่ผมพูดแทรกเข้ามา
"อาชีพเริ่มต้นอย่างนายจะทำได้เหรอ แค่เอาตัวให้รอดก็ยากแล้วล่ะ"
"เออ ทำไมไม่รีบไปเปลี่ยนอาชีพอื่นสักทีวะ"
"พูดเหมือนตัวเก่งจัง ไอบ้านี่!"
ผมได้ยินคำสบถและท่าทางดูถูกเหยียดหยามแบบนี้จนชินแล้วล่ะในเกมส์นี้ หลายๆคนคิดว่าผมคงไม่ประโยชน์ให้านี้หรอก ผมเลยตอบไปด้วยท่าทางมั่นใจในตัวเอง
"ผมทำได้! ทำได้ดีกว่าพวกนายอีกเพราะงั้นทำตามที่ผมพูดไปเมื่อกี้ก็พอ"
"ไปทานข้าวกันเถอะ พูจิ"
"พู พู"
ผมพูดเสร็จแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินออกไปทานอาหารที่ชาวบ้านได้ทำแจกไว้สำหรับนักผจญภัย ผมี้เีนั่งฟังอีกต่อไปแล้วล่ะ เท่าที่ดูแต่ละคนก็ผู้เล่นเกมส์แนว mmorpg ระดับกลางๆทั่วไปไม่ได้เก่งมาก เคยชนะเรดบอสระดับ Extreme รึเปล่าก็ไม่รู้ อย่าไปพูดถึงระดับ Hell กับ Heaven เลยคือพลาดจังหวะเดียวตายทั้งปาร์ตี้ใหญ่ๆหลายปาร์ตี้เลยล่ะนะในเกมส์ 'Empire of Magic Knight'
"ทานผักหรือเนื้อดี? พูจิ"
"พูๆๆ พู"
"เอาเป็ผักละกันเนอะ มือเย็นนี้"
ผมเอาผักที่ชาวบ้านปลูกไว้แล้วยังไม่ได้เก็บเกี่ยวให้พูจิทาน ส่วนผมก็นั่งทานอาหารที่ชาวบ้านทำไว้ซึ่งมีมันบดกับหนมปังเเละเนยเท่านั้น
"สงสัยขาดแคลนอาหารจริงๆ หมู่บ้านนี้"
ส่วนหนึ่งก็เพราะว่าไม่ได้เอาผักไปแลกเป็เงินแล้วซื้อเนื้อมาไว้ล่ะนะเลยไม่มีเนื้อให้ทาน หลังจากที่ผมทานเสร็จก็นั่งใต้ต้นไม่แล้วเปิดหน้าต่างเมนูขึ้นมาเช็คค่าสเตตัส
☼ ตัวละคร
► ชื่อ : เอมเมอร์ เลเวล : 23 ► อาชีพ : ฟรีเเลนเซอร์
► เื : 460 มานา : 460 ► พลังโจมตีกายภาพ : 23 + 26
► ป้องกันกายภาพ : 23 + 36 ► พลังโจมตีเวทย์ : 23
► ป้องกันเวทย์ : 23 + 22 ► ความแข็งแกร่ง : 23
► ความเร็ว : 23 + 4 ► ความแม่นยำ : 23
► ความอึด : 23 ► ปัญญา : 23
► โชค : 23 + ► ค่าประสบการณ์เลเวลต่อไป : 3405
► หลอดค่าประสบการณ์ : 88% ► ค่าสตามิน่า : 100%
► อุปกรณ์สวมใส่ :
๏ ดาบยาว
► พลังโจมตีทางกายภาพ : 13 x 2 เล่ม
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
๏ เกราะเหล็กเบา
► ป้องกันกายภาพ : 10
► ป้องกันเวทย์ : 5
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
๏ รองเท้าเหล็กเบา
► ป้องกันกายภาพ : 5
► ป้องกันเวทย์ : 3
► เพิ่มความเร็ว : 4
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
๏ หมวกเหล็กเบา
► ป้องกันกายภาพ : 5
► ป้องกันเวทย์ : 3
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
๏ ปลอกแขนเหล็กเบา
► ป้องกันกายภาพ : 3
► ป้องกันเวทย์ : 3
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
๏ เข็มขัดเหล็กเบา
► ป้องกันกายภาพ : 3
► ป้องกันเวทย์ : 3
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
๏ กางเกงเหล็กเบา
► ป้องกันกายภาพ : 10
► ป้องกันเวทย์ : 5
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
► สกิล : ๏ สะสมพลังโจมตี(ระดับต้น 1)
► รายละเอียด : ใช้มานา 50% ที่มีอยู่ทั้งหมด โดยจะทำการสะสมพลังโจมตีทั้งกายภาพและเวทมนตร์ 1 ทุกๆ 1 นาที ระยะเวลาสกิล 30 นาที คูลดาวน์ 15 นาที
► สกิลติดตัว : ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 30%
► ฉายา : ก็อบลินสเลเยอร์ , แวร์วูฟสเลเยอร์ , ผู้พิชิตดันเจี้ยน E
โอ้ สเตเตสรวมๆเยอะกว่าบอสในดันเจี้ยนเเวร์วูฟแล้วนี่ น่าจะพอไหวอยู่กับฝูงมอนสเตอร์ที่จะบุกมาคืนนี้ ผมนั่งพักใต้ต้นไม้แล้วเล่นกับพูจิ....
หลังจากพระอาทิตย์ตกดินได้สักพักก็มีพวกผู้เล่นเดินออกมาทานอาหารกันก่อนที่ฝูงมอนสเตอร์จะเริ่มเข้ามาโจมตี หลังจากนั้นผู้เล่นทุกคนทานเสร็จก็เริ่มตั้งทีมโดยแบ่งปาร์ตี้ออกเป็ 4 กลุ่มตามจำนวนแท็งค์เหมือนที่ผมเคยพูดไว้ ส่วนผู้เล่นเวทมนตร์ขาวกับนักบวชนั้นอยู่ด้านหลังแยกออกจากปาร์ตี้เพราะจำเป็ต้องรักษาชีวิตตัวเองไว้ให้ดีที่สุด ที่จริงผมขอให้พวกเค้าต้านไว้สัก 1-2 ชั่วโมงไว้ก็พอเดี๋ยวที่เหลือผมจัดการเอง เมื่อตั้งขบวนป้องกันเสร็จแล้วเรียบร้อยแล้ว หลังจากนั้นสักพักฝูงมอนสเตอร์เริ่มโผล่ออกมาจากป่าที่อยู่ใกล้ๆกับหมู่บ้านฟาร์มเวท์
"ทุกคนเตรียมพร้อม"
"ลุยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!"
ทุกคนเริ่มเคลื่อนที่เข้าไปปะทะกับฝูงกระต่ายป่าประมาณ 200 กว่าตัว และฝูงก็อบลินซึ่งประมาณเกือบ 1 พันตัวเท่าที่คำนวณจากสายที่ผมเห็น ผมพยายามหาก็อบลินที่แตกต่างจากก็อบลินทั่วไปที่ชาวบ้านเคยบอกไม่เจอ จึงพยายามเก็บแรงไว้ก่อนแล้วไล่ฟันพวกก็อบลินทีละตัวๆโดยที่ยังไม่ได้ใช้สกิล 'สะสมพลังโจมตี(ระดับต้น 1)'
ผมฟันก็อบลินภายในดาบเดียวตายไปเรื่อยๆ เกือบประมาณ 200 ตัว หลังจากนั้นดูเหมือนมี 2 ปาร์ตี้ที่แทงค์เริ่มต้านฝูงกระต่ายป่าไม่ไหว ผมจึงรีบเข้าไปช่วยเคลียร์มอนสเตอร์เพื่อให้แทงค์ฟูฟื้นจากเวทย์ฮีลได้เร็วขึ้น ผมพยายามช่วยเคลียมอนสเตอร์โดยสลับปาร์ตี้ไปมาเรื่อยๆ จนเหมือนเหลือ กระต่ายป่าไม่ถึง 200 ตัวและก็อบลิน 100 ตัว หลังจากนั้นก็มีก็อบลินที่ดูแตกต่างจากตัวอื่นลอยออกจากป่ามา
"รีบกำจัด ก็อบลินตัวนั้น ก่อนที่มันจะเริ่มชุบชีวิตมอนสเตอร์เร็ว"
ผู้เล่นแทงค์ที่เป็อาชีพพาลาดินคนหนึ่งชี้เป้าไปที่ก็อบลินตัวนั้น ก็เริ่มเคลื่อนที่ไปหาก็อบลินตัวนั้นให้เร็วที่สุด
"โอเคร!!!"
"รับทราบ!!!"
เท่าที่ผมสังเกตุก็อบลินตัวนั้นซึ่งน่าจะเป็ฮ็อบก็อบลิน แต่ว่าฮ็อบก็อบลินที่ชุบชีวิตก็อบลินได้งั้นเหรอ...สเกลเกมส์เพี้ยนจริงๆ ผมคิดแบบนั้นเสร็จก็รีบวิ่งเข้าไปเติมพวกเค้าให้เร็วที่สุด แต่ไม่ทันการณ์เพราะฮ็อบก็อบลินร่ายเวทย์ชุบชีวิตไว้แล้วจึงออกจากป่ามาแล้วผมกับพวกผู้เล่นหลายๆคน ตอนนี้อยู่ในดงฝูงก็อบลินเกือบ 1 พันตัว
ผู้เล่นหลายๆคนเริ่มหน้าซีดแล้วตั้งท่าเตรียมพร้อมปะทะกับก็อบลินที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้เรื่อยๆเป็วงล้อมใหญ่ ผมรีบตรวจสอบสเตตัสของฮ็อบก็อบลินตัวนั้น
☼ มอนเตอร์
► ชื่อ : ฮ็อบก็อบลิน เลเวล : 40
► เื : 1,000 มานา : 1200 ► พลังโจมตีกายภาพ : 35
► พลังป้องกันกายภาพ : 36 ► พลังโจมตีเวทย์ : 52
► พลังป้องกันเวทย์ : 44 ► ความแข็งแกร่ง : 38
► ความเร็ว : 23 ► ความแม่นยำ : 20
► ความอึด : 36 ► ปัญญา : 44
► สกิล: ลอยตัว(ระดับต้น 1) , ชุบชีวิตก็อบลิน(ระดับกลาง 2) , เวทย์ไฟ(ระดับต้น 3)
อืม.....นี่มันไม่ใช่เควสแรงค์ E แล้วล่ะ ใครเป็คนตั้งระดับเควสฟะ หรือเพราะเกิดเหตุการณ์ผิดปกติที่ดินแดนรกร้างทางใต้นั่น ผมต้องรีบอัพเลเวลแล้วรีบไปตรวจสอบแล้วล่ะ ส่วนตอนนี้ต้องรีบกำจัดฮ็อบก็อบลินให้เร็วที่สุด
"มาลองดูสักตั้งสิฟะ!!!!!!!!!!"
"โอ้ว~~~~~~~~~~~~~~~~!"
ผมะโแล้วเริ่มฟันใส่ฝูงก็อบลินและจากนั้นก็วิ่งฝ่าไปหาฮ็อบก็อบลินให้เร็วที่สุด ไม่งั้น....เควสล้มเหลวแน่นอน!
**************************************************************************
269
