เมื่อมาถึงหุบเขา ซงหยางเทียนก็ไม่รอช้า เขามุ่งหน้าตรงดิ่งเข้าไปทันที จนเมื่อร่างของเขาเคลื่อนผ่านเขตหุบเขาไปก็เจอกับป่าใหญ่ ภายในป่านั้นอุดมสมบูรณ์อย่างมาก พืชสมุนไพรมากมายต่างก็โตอยู่ที่นี่ เช่นเดียวสัตว์อสูรที่อันตราย ชายหนุ่มเริ่มมองหาพื้นที่ของเขาในทันทีจนหลังจากที่หาอยู่สักพักเขาก็มองเห็นถ้ำขนาดเล็กซึ่งอยู่ด้านหลังฟน้ำตก
ชายหนุ่มเดินเข้าไปสำรวจในทันทีหลังจากแน่ใจว่าไม่มีสัตว์อสูรที่อันตรายอยู่ภายในนั้น ซงหยางเทียนเดินวนไปรอบ ๆ ถ้ำจนได้ที่เหมาะ ๆ ที่เขาชอบ ชายหนุ่มไม่รอช้าเขาใช้พลังขุดดินลงไปในทันทีจนมันกลายเป็บ่อขนาดเล็ก ๆ ที่สามารถเอาตัวลงไปแช่ได้ เสร็จแล้วเขาก็มุ่งหน้าออกไปจากที่นั่นทันทีเพื่อล่าสัตว์อสูร
และระหว่างทางเขาก็เจอสัตว์อสูรอีกมากมายกำลังต่อสู้กันอยู่ ซงหยางเทียนที่เฝ้าดูพวกมันอยู่สักพัก เมื่อเห็นว่าบางตัวเริ่มอ่อนกำลังเขาก็ปรากฏตัวในทันทีพร้อมกับมือขาวเนียนพุ่งเข้าไปกระซวกเข้าที่หัวของพวกมันอย่างไร้ความปราณีด้วยมือเปล่าราวกับเป็กริชที่คมกริบ
หลังจากนั้นก็แบกร่างโชกเืของพวกมันกลับไปที่ถ้ำ เมื่อเขามาถึงก็ใช้สองนิ้วกรีดลงไปที่คอของสัตว์อสูรและทุกตำแหน่งที่เป็เส้นเืใหญ่ของมัน โลหิตสด ๆ ไหลทะลักออกมาอย่างรวดเร็ว จนหยดสุดท้ายเขาก็โยนร่างของมันทิ้งไปด้านข้าง ชายหนุ่มจ้องมองบ่อโลหิตด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย
“ ยังต้องล่าอีกเยอะเลยกว่าจะเต็ม ”
คิดได้อย่างนั้นเขาก็ออกไปล่าสัตว์อสูรต่อ สัตว์อสูรมากมาที่อยู่โดยเขาล่าสังหารไปจนเกือบหมด ซงหยางเทียนมองไปที่บ่อโลหิตอย่างดีใจ ในที่สุดมันก็เต็มเสียที
“ สุดท้าย ”
ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับหยิบดอกไม้ดอกหนึ่งออกมา มันถูกเรียกว่าดอกหยาดตะวัน เพราะรูปลักษณ์ที่เหมือนเหมือนกันดวงตะวัน ซงหยางเทียนใช้มือของเขาบี้ดอกไม้นั้นเป็ผุยผงก่อนจะโรยมันลงไปที่บ่อโลหิตอสูร เมื่อผงดอกหยาดตะวันร่วงโรยลงสู่บ่อโลหิตอสูร มันก็พลันเปล่งประกายสีแดงเจิดจ้า ชายหนุ่มที่เห็นอย่างนั้นก็ไม่รอช้า เขาถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมดและนำตัวลงไปแช่ในทันที
และเพียงปลายเท้าแตะลงไป แรงกระตุ้นความเ็ปมากมายก็ถาโถมเข้าใส่เขาทันที ชายหนุ่มไม่ได้สนใจถึงความเ็ปเลยแม้แต่น้อย เขาก้าวเท้าลงไปและแช่มันอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้เพียงแช่แค่ครึ่งตัวเท่านั้น หากแต่เขาดำลงไปทั้งตัวเลยทีเดียว
บุ๋ง ๆๆๆ
ภายใต้น้ำโลหิต ร่างของซงหยางเทียนราวกับถูกกัดแทะด้วยสัตว์แมลง ความเ็ปเหนือพรรณนาถาโถมเข้าใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับกำลังมีคนกำลังกรีดเนื้อของเขาออกอย่างช้า ๆ และค่อย ๆ แทะกระดูกของเขา ร่างกายของเขาเริ่มบิดเบี้ยวขึ้นเรื่อย ๆ จนสามารถได้ยินเสียงกระดูกดังลั่นไปทั่วร่างจากปลายเท้าไล่ขึ้นมาเรื่อยขึ้นกระดูกสันหลังจนครบกระดูกทั่วทั้งตัว
.
.
.
ครื่นนนน ซูบบบบ
หลังจากที่แช่อยู่ในบ่อโลหิตสัตว์อสูรกว่า 2 ชั่วโมง น้ำโลหิตก็เริ่มกระเพื่อมขึ้นพร้อมกับหมุนวนเป็วงกลม ก่อนที่มันจะค่อย ๆ ถูกดูดเข้าไปในร่างของชายหนุ่มที่แช่อยู่ภายในบ่อนั้น จนเวลาผ่านไปสักพักบ่อน้ำโลหิตก็เหือดแห้งพร้อมกับร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวขึ้นมาจากบ่อที่ว่างเปล่า
ในตอนนี้ร่างกายของซงหยางเทียนเปลี่ยนไปเป็อย่างมาก ผิวของเขาเนียนขึ้นและส่วนสูงของเขาก็เพิ่มสูงขึ้นประมาณ 5 เซ็นเลยทีเดียว มัดกล้ามของเขามันดูแข็งแกร่งขึ้นจนเปล่งประกาย ในตอนนี้ร่างกายของเขาไม่ได้อ่อนแออีกต่อไปแล้ว ชายหนุ่มมองซากสัตว์อสูรนับสิบ ๆ ตัวด้วยแววตาเฉยเมยก่อนที่ดวงตาของเขาสีม่วงของเขาจะเปลี่ยนกลายเป็สีแดง
ฮุมมมม ซูบบบบบบบ
เขาปล่อยฝ่ามือออกไปไว้บนอากาศ ฝ่ามือของเขาแผ่ออร่าสีแดงออกมาก่อนที่มันจะหมุนวนไปทั่วร่างของซากศพสัตว์อสูร จากนั้นซากศพพวกนั้นก็เริ่มปรากฏความเปลี่ยนแปลง ิัของพวกมันเริ่มสลายไปอย่างรวดเร็วจนเหลือเพียงแค่กระดูกขาว ๆ เท่านั้น แม้แต่แกนอสูรของพวกมันก็ถูกดูดไปด้วย
“ ซี๊ดดด ฮ่า !!! ความรู้สึกนี้ น่าคิดถึงจริง ๆ ”
ชายหนุ่มซูดลมปากยาวก่อนจะพูดออกมาราวกับไม่ได้รู้สึกเช่นนี้มานาน หลังจากนั้นเขาก็มุ่งหน้าออกไปจากที่นี่และมุ่งกลับไปที่บ้านทันที โดยที่ไม่คิดจะเสียเวลาแม้แต่น้อย เพราะมันคงไม่ดีนักหากถูกจับได้ แม้ว่าตัวเขาจะไม่อยากอยู่ที่นั่นแค่ไหนแต่เขาก็ต้องกลับไป อย่างน้อย ๆ ตอนนี้ก็ต้องทนอยู่ที่บ้านไปก่อน ยังไงซะไม่ช้าก็เร็วเขาก็ต้องออกจากที่นี่ในสักวัน ทุกอย่างมันจึงอยู่ที่เวลาเท่านั้น
……จบตอน