โคลนได้สลัดความคิดและคำถามที่มีอยู่ทิ้งไปก่อน เขาวิ่งนำทุกคนออกไปจากโถงถ้ำด้วยความรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าไข่แมงมุมกว่าพันใบทั่วโถงถ้ำเริ่มแตกร้าว
หมวย จอนนี่ และซานะที่ได้ยินเสียงร้องเตือนจากโคลนจึงรีบวิ่งตามหลังโคลนไปติด ๆ แต่ไม่ใช่สำหรับดัสตินที่ไหวตัวช้าเกินไป ก่อนที่ชายผู้มีเครายาวดกดำจะทันได้ออกจากโถงถ้ำ ลูกแมงมุมกว่าครึ่งก็ยืนจังก้าขวางทางเข้าออกเสียแล้ว
“เมื่อกี้มันตัวอะไรน่ะ” หมวยถามขึ้นขณะที่แววตาของเธอยังช็อกกับภาพเหตุการณ์ที่น้องชายของเธอถูกสังหารโดยไม่ทันได้ตั้งตัว
“มันสมควรจะเป็ราชินีแมงมุม ขนาดของมันใหญ่มากและดูเหมือนว่าจะมีทักษะควบคุมลูกๆของมันด้วย” จอนนี่พูด
“เดี๋ยวนะ! แล้วดัสตินหายไปไหน” ซานะหยุดวิ่งและหันหลังมองกลับไป ภาพที่เธอเห็นคือร่างของดัสตินกำลังถูกกลืนเข้าไปทั้งตัวโดยราชินีแมงมุมเช่นเดียวกับตี๋
“กรีซซซซ” สิ้นเสียงคำสั่งของราชินี แมงมุมกว่าพันตัวจึงออกไล่ล่าพวกโคลนทันที ราชินีแมงมุมก็รวดเร็วไม่แพ้กัน มันไม่ได้เดินไปกับพื้นเหมือนลูก ๆ ของตน แต่กลับพ่นใยไปตามเพดานถ้ำเพื่อสร้างเป็ทางเดินให้แก่ตัวเอง
“อย่าหยุดวิ่งสิซานะ! ดัสตินไม่รอดแล้ว” โคลนร้องเตือนเมื่อเห็นว่าเธอหยุดวิ่ง
“เราควรจะทำอย่างไรต่อกันดี” หมวยถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“เราต้องหนีออกจากดันเจี้ยนแห่งนี้ให้ไวที่สุด ภารกิจของพวกเราลุล่วงแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะต้องสู้กับพวกมันอีกต่อไป ระดับของพวกเรากับเ้าราชินีแมงมุมนั่นแตกต่างกันเกินไป” โคลนพูด
“กล่องสมบัติใบนั้นคือกับดักของดันเจี้ยนแห่งนี้สินะ” จอนนี่พูดอย่างอารมณ์เสีย เขาควรจะคิดได้แต่แรกว่ามันแปลกประหลาดเกินไป กล่องสมบัติแวววาวที่อยู่สุดทางเดินของห้อง กับไข่นับพันใบที่ไร้วี่แววของผู้ให้กำเนิด หากเขาวิเคราะห์ให้ดีก็จะมองออกได้อย่างง่ายดาย
“ด้านหน้าเป็ทางแยก พวกเราควรเลือกใช้เส้นทางที่มีขนาดเล็กที่สุด เพื่อหนีพี่เบิ้มที่ตามเรามา” โคลนรีบบอกแผนการหลังจากเห็นว่าราชินีแมงมุมและเหล่าลูก ๆ ของเธอใกล้จะตามพวกเขาได้ทันแล้ว
“กรีซซซ” ราชินีกรีดร้องทันทีที่เห็นว่ามนุษย์ผู้บุกรุก หนีเข้าไปในอุโมงค์ขนาดเล็กที่เธอไม่สามารถตามไปได้ มันสั่งให้ลูก ๆ ไล่ตามศัตรูไปและตนเองก็เลือกใช้เส้นทางอื่นที่มีขนาดใหญ่กว่า
สองชายสองหญิงวิ่งไปตามเส้นทางอย่างยากลำบาก ความเร็วของพวกเขาตกลงเนื่องจากทางเดินที่คับแคบ ส่งผลให้พวกลูกแมงมุมไล่ตามกลุ่มของเขาได้ทัน หลังจากที่วิ่งเข้ามาได้ไม่นานนัก แต่ในความขมก็ยังมีรสหวาน ด้วยขนาดทางเดินที่คับแคบนี่เองทำให้ความต่างของจำนวนนั้นไม่มีผล จอนนี่ที่อยู่หลังสุดสามารถสังหารลูกแมงมุมได้อย่างง่ายดาย คนสวมแว่นสังหารลูกแมงมุมไปได้สามตัวก่อนจะออกวิ่งอีกครั้ง
“ราชินีแมงมุมหายไปไหนแล้ว” ซานะพูด
“ไม่รู้สิ มันอาจจะเลิกไล่ตามพวกเราแล้ว เพราะที่นี่แคบเกินกว่ามันจะเข้ามาได้” หมวยพูด
‘ขอให้เธอพูดถูกทีเถอะ’ โคลนคิด
หลังจากที่จอนนี่และหมวยสลับกันรั้งท้ายแถวเพื่อสังหารลูกแมงมุมที่ไล่ตามมาพักใหญ่ โคลนก็แจ้งข่าวดีกับคนในกลุ่มว่า อีกห้าร้อยเมตรด้านหน้าจะสิ้นสุดทางเดินขนาดเล็กแห่งนี้ เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นจึงหยุดวิ่งและช่วยกันสังหารเหล่าลูกแมงมุมให้มากที่สุดเพื่อหวังใช้ซากศพของพวกมันปิดกั้นเส้นทาง
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 110 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 102 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 115 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 107 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 90 หน่วย”
ซากของลูกแมงมุมจำนวนมากถูกซ้อนกันหนาเป็ชั้นจนปิดกั้นเส้นทางในที่สุด ทั้งสี่คนถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก พวกเขาพักหายใจครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินออกจากเส้นทางขนาดเล็กแห่งนี้ และพบว่าจุดที่พวกเขายืนอยู่คือโถงถ้ำขนาดไม่เล็กหรือใหญ่นัก มันมีทางเชื่อมต่อไปเพียงแค่ทางเดียวและเส้นทางนั้นคือทางออกอย่างไม่ต้องสงสัย
“พวกเรารอดแล้ว” ซานะพูด
“แต่เส้นทางนี่ไม่ใช่เส้นทางที่พวกเราใช้เดินเข้ามานะ” โคลนพูด
“จะเส้นทางไหนก็ไม่เป็ไร ขอแค่พวกเราออกไปได้ก็พอ” จอนนี่พูด
ทุกคนเห็นด้วยและรีบเดินไปยังเส้นทางสุดท้ายที่มีจุดแสงสีขาวเล็ก ๆ อยู่ปลายทาง
“ตึง!”
แต่ในจังหวะนี้เอง จู่ ๆ ร่างขนาดใหญ่ของราชินีแมงมุมก็โผล่มาจากไหนไม่ทราบ มันพุ่งเข้ามาปิดกั้นเส้นทางออกของพวกเขาจนมิด
“เวรล่ะ!” โคลนสบถออกมา
“ตูม!!”
ขาขนาดใหญ่ของราชินีแมงมุมจู่โจมไปยังกลุ่มของโคลน ทั้งสี่ะโหลบออกไปคนละทิศตามสัญชาตญาณ
‘ทำไงดี... พวกเราไม่มีทางสู้มันได้แน่นอน’ โคลนมองไปยังคนทั้งสามพลางระดมความคิด สิ่งที่เขาคิดอยู่ไม่ใช่วิธีเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ เพราะเขามีแผนนั้นอยู่ในใจเรียบร้อยแล้ว แต่ที่เขากำลังคิดอยู่คือวิธีที่จะไม่ต้องใช้มัน
เหตุผลที่โคลนไม่้าใช้มัน เพราะมันคือการอาศัยจังหวะที่ราชินีโจมตีคนอื่น ๆ อยู่และใช้ความคล่องตัวของเขาฝ่าออกไป มันคือการหนีเอาตัวรอดและเป็แผนสุดท้ายของเขาอย่างแท้จริง ด้วยความสามารถของชายหนุ่ม เขามั่นใจว่าตนเองสามารถฝ่าออกไปได้แน่นอน หากโคลนใช้แผนนี้เขาจะรอดชีวิต แต่ทั้งสามคนที่เหลือจะต้องตาย มันคือแผนเดียวกับที่วูดส์ใช้ก่อนที่โคลนจะสังหารชายคนนั้นไป
‘แผนอื่นที่ฉันคิดได้คือต้องมีใครสักคนเสียสละล่อให้ราชินีแมงมุมถอยออกมาจากเส้นทาง และคนที่เหลืออาศัยจังหวะนั้นหนีออกไป แน่นอนว่าโอกาสมีเพียงครั้งเดียวและผู้เป็เหยื่อล่อมีความเสี่ยงสูงที่จะต้องตายในสถานการณ์ที่ต้องเผชิญหน้าหนึ่งต่อหนึ่งกับราชินีแมงมุม’ โคลนคิด
เมื่อทุกคนมองหน้ากันไปมา โคลนก็ทราบได้ทันทีว่าทุกคนต้องคิดวิธีนี้ออกเช่นกัน
“แต่ใครจะเป็คนเสียสละคนนั้นล่ะ...” ทุกคนคิดออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
‘ฉันควรเสียสละให้ทุกคนหนีไปได้ไหมนะ...’ หมวยกำลังชั่งใจและมองไปที่โคลนด้วยสีหน้าหลากหลายอารมณ์
‘หรือว่าเป็ฉันที่ควรจะเสียสละตนเอง ั้แ่เข้ามายังดันเจี้ยนแห่งนี้ฉันก็กลายเป็ตัวถ่วงของทุกคนมาตลอด หากว่านี่จะเป็ประโยชน์อย่างเดียวที่ฉันทำเพื่อคนอื่นได้ล่ะก็ ฉัน...’ ซานะพูดพลางมองไปยังทุกคน
‘ตัวเลือกที่เหมาะสมจะเป็เหยื่อล่อที่สุดคือโคลน เพราะเขามีโอกาสรอดชีวิตสูงสุดในหมู่พวกเรา หากต้องเผชิญหน้าหนึ่งต่อหนึ่งกับราชินีแมงมุม ถ้าให้คนอื่นเป็ตัวล่อ...ผลลัพธ์จะมีเพียงแค่สองทางคือ ตายทั้งหมด กับ รอดสามตายหนึ่ง
แต่ถ้าหากโคลนยอมเป็ตัวล่อ ผลลัพธ์อาจจะมีถึงสามทาง ตายทั้งหมด รอดสามตายหนึ่ง และ รอดทั้งสี่คน... หากฉันเป็เขาฉันจะเสนอตัวเอง! แต่ฉันก็ไม่สามารถบังคับความคิดคนอื่นได้’ จอนนี่คิดพลางมองไปที่โคลน
‘แน่นอนว่าฉันจะไม่ยอมเสียสละตนเอง หากฉันตายฉันจะไม่ได้รับโอกาสที่สองเหมือนคน อื่น ฉันต้องขอโทษพวกนายจริง ๆ แต่ฉันจะมาตายที่นี่ไม่ได้’ โคลนยืนยันความคิด
“ตูมมมม!” ราชินีแมงมุมใช้ขาทั้งแปดของมันโจมตีไปยังคนทั้งสี่
ทุกคนทราบดีว่าหากไม่มีใครยอมเสียสละเป็เหยื่อล่อ อีกไม่นานพวกเขาทั้งหมดก็จะตายไปพร้อม ๆ กัน แต่ในจังหวะนี้เองที่หมวยและซานะกำลังจะพูดบางอย่างออกมา จอนนี่ก็พูดบางอย่างขึ้นเสียก่อน
“ทุกคนไปซะ...”
“แต่ว่า... / ไปซะ...ฉันตัดสินใจแล้ว...” หมวยและซานะเหมือนจะพูดบางอย่างแต่จอนนี่ก็ตัดบทพวกเธอ
‘จิ๊... นี่ฉันต้องกลายเป็คนขี้ขลาดในสายตาคนอื่นหรือเนี่ย ฉันเกลียดความรู้สึกนี้ชะมัด บ้าเอ๊ย!! บ้า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! ฉันเกลียดตัวเองที่อ่อนแอที่สุด! ตัวฉันช่างน่าอับอายเหลือเกิน! ถ้ารอดไปได้ฉันจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อไม่ให้เกิดความอัปยศแบบนี้อีกต่อไป’
“รีบไป!!” จอนนี่ตวาดก้อง
“โคลนรีบพาพวกเธอออกไปจากที่นี่ซะ ฉันในฐานะผู้นำกลุ่มและเป็คนพาทุกคนมาเจอเหตุการณ์นี้จะเป็คนรับผิดชอบหน้าที่นี้เอง” จอนนี่มองไปยังโคลน จากนั้นจึงวิ่งล่อราชินีแมงมุมไปทางซ้าย
“ทุกคนไป!” โคลนเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นว่าเส้นทางออกถูกเปิดออก คนทั้งสามวิ่งออกไปตามเส้นทางอย่างรวดเร็วโดยไม่หันหลังกลับไปมอง พวกเขารู้ตัวว่าควรจะวิ่งออกไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ พวกเขารู้ตัวว่าต้องมีชีวิตรอดออกไปให้ได้ นี่ไม่ใช่เพื่อตนเองแต่เพื่อจอนนี่ที่ยอมสละชีวิตของเขา
“แฮ่ก ๆ ๆ พวกเรารอดแล้ว” หมวยพูดขึ้นเมื่อวิ่งออกมาจากเขตดันเจี้ยนเป็คนแรก
“แฮ่ก… ใช่! พวกเรา...รอดแล้ว” ซานะทิ้งตัวลงกับพื้นทันทีที่วิ่งออกมาได้
“แล้วโคลนล่ะ…” หมวยรู้สึกถึงความผิดปกติหลังจากที่เวลาล่วงเลยผ่านไปแต่โคลนยังไม่ออกมาเสียที
“นั่นไงเขาออกมาแล้ว” ซานะพูดขึ้นหลังจากเห็นชายคนหนึ่งเดินออกมาจากปากถ้ำ
“จอนนี่?” สองสาวส่งเสียงเรียกผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายออกมาอย่างงุนงง เห็นได้ชัดเจนว่าจอนนี่เป็ฝ่ายเสียสละตนเองเป็เหยื่อล่อ เพื่อให้พวกเขาทั้งสามหนีรอดออกมาได้ แต่ตอนนี้ผู้รอดชีวิตคนที่สามที่ออกมากลับเป็จอนนี่ แทนที่จะเป็โคลน
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...” หมวยถาม
‘ฉันยอมรับไม่ได้…’
‘ฉันยอมรับไม่ได้…’
‘การถูกมองด้วยความรู้สึกแบบนั้น มันทรมานยิ่งกว่าความตายเสียอีก ฉันยอมรับมันไม่ได้เด็ดขาด!!’
บุรุษในชุดและผ้าคลุมสีนิลกำลังวิ่งย้อนกลับไปตามเส้นทาง หากสังเกตดาบที่อยู่ในมือของเขาให้ดี จะพบว่ามันเป็ของตี๋ที่ดรอป (Drop) ออกมาพร้อมกับเครื่องแต่งกายหลังจากที่ถูกสังหารไป
2K
