จากนั้นซินฉางจ้ายก็สั่งให้หมอหลวงมู่ แอบอยู่ก่อนจากนั้นจางกุ้ยเฟยก็ได้เข้ามาที่ตำหนัก พร้อมของขวัญ
ซินฉางจ้าย “พี่หญิงมาแล้ว เชิญนั้งเพคะ”
จางกุ้ยเฟย “ไม่ได้พบน้องหญิงเสียนาน ดูอวบอิ่มขึ้นมากจริงๆ”
ซินฉางจ้าย “ฝ่าาทรงหวงใยหม่อมฉันเป็อย่างมาก ส่งยาบำรุงชั้นดีมาให้มากมาย ทำให้หม่อมฉันอวบอิ่มขึ้นเลื่อยๆ ไม่งดงามเหมือนเมื่อก่อนเสียแล้ว”
จางกุ้ยเฟย “อ้วนท้วนขึ้นสักหน่อยก็ดี จะได้มีแรงตอนคลอดองค์ชาย จริงชิ เมื่อครู่พี่หญิงเดินเข้ามาเห็นนางกำนัลขนดอกโบตั๋นไปไว้ข้างนอก ดอกโบตั๋นนี้บอบบางโดนแดดไม่ได้ เดียวพี่หญิงให้นางกำนัลช่วยขนเข้ามาไว้ดังเดิม"
ซินฉางจ้าย “พี่หญิงรอบขอบยิ่งนัก”
จางกุ้ยเฟย “น้องหญิงพึ่งตั้งครรภ์ พี่หญิงอย่างข้ายังไม่แสดงความยินดีแบบเป็ทางการเลย พี่หญิงมีของขวัญมามอบให้ เอาเข้ามา.......น้องหญิงโปรดรับไว้”
นี้ก็สายแล้วข้าต้องไปที่ตำหนักต้าหวงสวดมนต์ของพรเป็เพื่อนไทเฮา ถึงตอนนั้นจะขอพรต่อพระโพธิสัตว์ ให้น้องหญิงคลอดลูกได้อย่างราบรื่น”
ซินฉางจ้าย “ขอบพระทัยพี่หญิงที่ทรงเป็ห่วง”
จางกุ้ยเฟย “งั้นข้าขอตัวก่อน”
จางกุ้ยเฟยก็จากไป เหลือเพียง หมอหลวงมู่ฟางหลู พูดคุยปรึกษาหาลือหาข้อสรุปกันต่อไป
ฟางหลู “การให้ของขวัญห้ามให้เป็จำนวนขี้ จางกุ้ยเฟยทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกันแน่”
ซินฉางจ้าย “ฟางหลูเ้านำของขวัญพวกนี้ไปตั้งไว้ในที่ที่เด่นสุดของตำหนัก”
ฟางหลู “ซินฉางจ้าย”
ซินฉางจ้าย “เ้ายังดูไม่ออกอีกหรือ พวกเราพึ่งจะย้ายดอกไม้ออกไป นางก็มาถึงหน้าตำหนัก เห็นได้ว่าในตำหนักนี้เต็มไปด้วยสายตาของนาง ตอนนี้พวกเราถูกล้อมด้วยคนของนาง ยิ่งต้องไม่ผลีผลาม หมอหลวงมู่”
หมอหลวงมู่ “พะยะคะ”
ซินฉางจ้าย “รบกวนท่านจัดยารักษาและยาบำรุงครรภ์ให้ข้า แล้วเื่นี้ห้ามแพร่งพรายให้ผู้ใดรับรู้เป็อันขาด”
หมอหลวงมู่ “รับคำสั่งพะยะคะ งั้นกระหม่อมขอตัวไปจัดยาก่อนพะยะคะ”
ซินฉางจ้าย(คิด) “ในวังนี้จะอยู่อย่างสงบคงไม่ง่าย ข้าจะต้องเอาคืนอย่างสาสม กล้าคิดมาทำร้ายลูกของข้า”
หลังจากซินฉางจ้ายคิดจะวางแผนแก้แค้น จึงให้ฟางหลูเปลี่ยนชุด ทำผมพร้อมสวมเครื่องประดับไข่มุขเม็ดใหญ่ แล้วเสด็จไปที่ ตำหนักต้าหวง ทันที
ณ.ตำหนักต้าหวง
เหล่าสนมทั้งหลาย และไทเฮา ขอพรอยู่ในตำหนัก
ไทเฮา “ข้าบอกพวกเ้าแล้วว่าไม่ต้องมาขอพรเป็เพื่อนข้า แต่ก็ยังอุจฉามากันมากมายเพียงนี้”
ฮองเฮา “ไทเฮาไปอยู่ที่ อู่ไถซานครึ่งปี พวกหม่อมฉันคิดถึงพระองค์ พอได้ยินว่าพระองค์จะเสด็จกกลับพวกหม่อมฉันก็รีบมาทันที”
ไทเฮา “กตัญญูเป็สิ่งที่ดี แต่ข้าพึ่งไปได้ไม่นาน ได้ยินมาว่าในวังหลังเกิดเื่ขึ้นมากมาย เริ่มจากกุ้ยเหรินเสียลูก อีกทั้งกุ้ยเฟยก็ฆ่าตัวตาย”
ฮองเฮา “เป็เพราะหม่อมฉันไร้ความสามารถ ดูแลหกตำหนักได้ไม่ดี ปกป้องโอราชและธิดา ไว้ไม่ได้เพคะ”
ไทเฮา “เื่นี้โทษเ้าไม่ได้ เป็เพราะมีคนคิดป้องร้ายผู้ได้คิดป้องร้าย อีกไม่นานคงได้รับผลกรรมนั้น”
หลูผิน “เดิมที่ก็มีเื่ดีอยู่นะเพคะไทเฮา แต่เื่นี้เกิดขึ้นกระทันหันไทเฮายังไม่ทรงทราบเท่านั้นเอง”
จางกุ้ยเฟย “แม้ว่ากุ้ยเหรินจะเสียลูกไปแต่ ซินฉางจ้ายในวังหลังก็มีเื่น่ายินดีนะเพคะ”
ไทเฮา “ซินฉางจ้าย คือผู้ใดกัน”
หลูผิน “เดิมที่นางเป็นางกำนัลของตำหนักฉางซุน หลังจากกุ้ยเฟยสิ้นไป ฝ่าาก็ได้ให้เสนาบดีเจียนรับนางเป็บุตรบุญธรรม แล้วแต่งตั้งเป็ ซินฉางจ้ายเพคะ”
ไทเฮา “เเล้วเื่ดีดีที่พวกเ้าว่านี้มันเื่อันใด”
จางกุ้ยเฟย “นางตั่งครรภ์ั้แ่ยังไม่ได้รับการแต่งตั้ง ตอนเป็นางกำนัลนางแอบลักลอบมีความสัมพันธ์กับฝ่าาลับหลัง กุ้ยเฟย พอนางได้รับการแต่งตั้งเป็ซินฉางจ้ายได้ไม่กี่วันก็ตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้วเพคะ”
ไทเฮา “บังอาจนางผู้หญิงแพศยามาจากไหน บังอาจมาทำให้วังหลังวุ่นวาย ตอนนี้นางอยู่ที่ใด”
ถกเถียงกันไม่นาน ซินฉางจ้ายก็ได้มาถึงตำหนัก ต้าหวง นางกำนัลของไทเฮาก็ได้เข้ามารายงาน
นางกำนัล “ไทเฮาเพคะ ซินฉางจ้ายมาถึงแล้วรออยู่ด้านนอก รอถวายพระพรไทเฮาเพคะ”
ไทเฮา “ไปเรียกเข้ามา”
ซินฉางจ้าย “หม่อมฉันถวายพระพรองค์ไทเฮาเพคะ”
ไทเฮา “คุกเข้าลง”
ซินฉางจ้ายคุกเข้าตามคำสั่งไทเฮา แล้วกล่าวถามหาความผิด
ซินฉางจ้าย “หม่อมฉันไม่ทราบว่าทำอันใดให้ไทเฮาไม่พอพระทัย ขอไทเฮาทรงคาบขอสงสัยให้หม่อมฉันด้วยเพคะ”
ไทเฮา “เ้า!!...เ้าเองหรือ ซินฉางจ้าย เงยหน้าขึ้นมาให้ข้าดูหน่อย รูปร่างหน้าตาก็ไม่เลว ไม่แปลกที่ฮองเต้จะทรงโปรดปรานชั่วครูชั่วยาม เพราะความโปรดปรานนี้ได้มาง่ายเกินไป แถมวิธีการก็ไม่เหมาะสม ข้าเห็นว่าเ้าทำผิดเป็ครั้งแรก จึงให้เ้าไปสำนึกผิดต่อหน้าพระโพธิสัตว์
เ้ายอมรับผิดหรือไม่”
ซินฉางจ้าย “หม่อมฉันยอมรับผิดเพคะ ยินดีรับโทษ”
จางกุ้ยเฟย “ซินฉางจ้ายเครื่องประดับที่เ้าสวมใส่มาวันนี้ ต่างหูไข่มุกคู่นี้ช่างดูแปลกตาหรือว่าจะเลือกมาเป็พิเศษเพื่อเข้าเฝ้าไทเฮา”
ซินฉางจ้าย “หม่อมฉันมิบังอาจ”
หลูผิน “ไข่มุกเม็ดใหญ่เพียงนี้มีแต่ในทะเลใต้เท่านั้นกว่าจะเกิดเป็ จานเฉียนเหนียนได้คงใช้เวลาหลายสิบปี ไทเฮาทรงสวดมนต์ภาวนาทุกวันไม่โปรดการฆ่า เ้ากล้าดียังไงใส่มาถวามพระพร หรือว่าเ้าจงใจจะหักหน้าไทเฮาหรือ”
ซินฉางจ้าย “หม่อมฉันมิบังอาจเพคะเพียงแต่หม่อมฉันกำลังตั้งครรภ์ ไม่ควรใช้เครื่องประทินโฉม หม่อมฉันคำนึงถึงไทเฮาจะเสียมารยาทไม่ได้ จึงได้สวมใส่สิ่งนี้มาเพื่อไม่ให้ใบหน้าหม่อมฉัน ดูหน้าเกลียดจนเกินไป”
8K
