ท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนืออ่าววิคตอเรียเริ่มแปรเปลี่ยนเป็สีดำครึ้ม เมฆฝนก้อนใหญ่จับตัวหนาแน่นบดบังแสงจันทร์จนมืดมิด สายลมทะเลกระโชกแรงพัดพาคลื่นั์ซัดเข้ากระทบโครงไม้หนาของเรือสำเภาสำราญโบราณสีแดงทองของคุณหลงที่แล่นออกห่างจากชายฝั่ง เรือสำเภาทั้งลำโคลงเคลงโยกคลอนไปตามแรงคลื่นลมกระหน่ำ เสียงแผ่นไม้กระดานลั่นเอี๊ยดอ๊าดสอดประสานกับเสียงคลื่นซัดสาดน่าหวาดเสียว
ภายในห้องเคบินลับใต้ท้องเรือซึ่งตกแต่งอย่างวิจิตรตระการตาด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้ชิงชันแกะสลักลวดลายัคาบแก้ว โคมไฟระย้าทองเหลืองที่แขวนอยู่บนเพดานส่ายไกวไปมาเป็วงกว้างตามการโยกตัวของตัวเรือ สาดแสงไฟสีส้มสลัววูบวาบกระทบร่างของสองหญิงชาย
มะปรางยืนอยู่ในห้องเพียงลำพังกับคุณหลง ร่างระหงของเธอสวมเพียงเสื้อคลุมผ้าไหมสีแดงปักลายัทองตัวสั้น แววตาคู่สวยแฝงความตื่นตระหนกยามเมื่อเรือโคลงเคลงจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ ขณะที่ชานนท์ซึ่งเฝ้าฟังผ่านสัญญาณวิทยุส่วนตัวในห้องพักอีกฟากของเรือจำต้องเงียบเสียงลงเพื่อรักษาความปลอดภัยและเป้าหมายการก้าวเข้าสู่ขอบข่ายอำนาจมาเฟียอย่างเบ็ดเสร็จ
"กลัวงั้นเหรอแม่นางน้อย?" คุณหลงเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ แววตาดั่งเสือแก่จ้องมองเหยื่อสาวตัวน้อยที่ยืนตัวสั่นระริก
"คลื่น... คลื่นแรงมากเลยค่ะคุณหลง มะปรางทรงตัวไม่ค่อยอยู่..." มะปรางตอบเสียงแ่ พลางเอื้อมมือจับเสาเตียงไม้ชิงชันไว้แน่นเพื่อประคองร่าง
"หึๆ... ถ้าอย่างนั้น ฉันมีวิธีช่วยให้เธอทรงตัวได้ดีขึ้น... และสนุกไปกับความคลั่งของพายุในคืนนี้"
คุณหลงก้าวเข้าไปหาช้าๆ แววตาฉายประกายครอบงำเด็ดขาด มือหนาคว้าข้อมือเรียวทั้งสองข้างของมะปรางชูขึ้นเหนือศีรษะ ก่อนจะหยิบผ้าไหมสีแดงชาดเส้นหนาจากบนเตียงขึ้นมาพันธนาการข้อมือเล็กๆ ของเธอไว้ด้วยกันอย่างแ่า มะปรางสะดุ้งสุดตัวเมื่อถูกผูกโยงข้อมือไว้กับเสาเตียงไม้โบราณที่สลักเสลาแข็งแกร่ง
"คุณหลง... มัดมะปรางทำไมคะ..." หญิงสาวเอ่ยเสียงกระเส่า แววตาฉ่ำปรือเริ่มสั่นระริกด้วยอารมณ์วาบหวามปนหวั่นเกรง
"เตียงมันโยกคลอนตามคลื่น มัดไว้แบบนี้จะได้ไม่ร่วงหล่นลงไปเจ็บตัวยังไงล่ะเด็กดี..." มาเฟียเฒ่าเค้นยิ้มร้าย นิ้วมือหนาเชยคางหวานขึ้น บังคับให้เธอสบตา "และอีกอย่าง... ฉันชอบเวลาที่เธอไร้ทางสู้แบบนี้ ร้องขอความเมตตาจากฉันสิอีหนู..."
คุณหลงไม่รอช้า กระชากสาบเสื้อคลุมผ้าไหมของมะปรางออกอย่างรุนแรงจนสาบเสื้อแยกกว้างออกไปด้านข้าง เผยร่างเปลือยเปล่าเนียนละเอียด ผิวเนื้อสีน้ำผึ้งนวลตาอวดเต้าอกอวบอิ่มคัพ E สองข้างที่เด้งส่ายไกวไปมาตามจังหวะเรือโคลงเคลง ยอดปทุมถันสีชมพูเข้มชูชันแข็งเกร็งยามตื่นลมเย็น มือกว้างของคุณหลงบีบเค้นเต้าอกขาวโพลนอย่างรุนแรง บดขยี้เนื้อนุ่มจนล้นง่ามนิ้วอย่างป่าเถื่อน
"อ๊ะ!... อื้อ... คุณหลงขา... เจ็บค่ะ... อ๊ะ... บีบแรงไปแล้ว..." มะปรางบิดกายเร่า ข้อมือที่ถูกพันธนาการไว้เหนี่ยวรั้งเสาเตียงจนตึงเปรี๊ยะ
"เจ็บสิดี... ความเ็ปนี่แหละที่จะทำให้เธอเสียวสะท้านจนลืมไม่ลง!"
มาเฟียเฒ่าก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบกัดทำรอยรักทับลงบนผิวเนียนจนมะปรางครางเสียงสั่นระริก ลิ้นร้อนตวัดเลียยอดอกอวบสีหวานดูดดึงเสียงดัง *จ๊วบ! จ๊วบ!* สลับกับเรือที่วูบไหวร่วงหล่นลงตามลอนคลื่น มะปรางสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย ความเสียวซ่านรุนแรงแล่นพล่านลงสู่ส่วนล่าง ร่องรักสีหวานขับน้ำหล่อลื่นสาวเปียกชุ่มแฉะชื้นไหลย้อนลงตามง่ามขาหนีบ
คุณหลงถอดกางเกงผ้าไหมของตัวเองออก เผยตัวตนเขื่องสีเข้มขนาดั์ยาวเกือบแปดนิ้วที่แข็งตัวเต็มที่จนเส้นเืปูดขึ้นเป็แนวนูนร้อนระอุ เขาประคองตัวตนใหญ่โตจ่อเข้าที่ปากทางรักที่ชุ่มฉ่ำ ยัดเยียดแทรกตัวตนร้อนฉ่าเข้าไปในช่องทางรักที่คับแคบและตึงเปรี๊ยะของมะปรางรวดเดียวจนสุดโคนมิดลำชนปากมดลูกของเธออย่างรุนแรงและไร้ความปรานี
"กรี๊ดดด!... ลึก... ลึกมากค่ะคุณหลง... มะปรางอึดอัดร่อง... ฮึก อื้อออ!" หญิงสาวร้องลั่นห้อง สะโพกเกร็งจิกเกร็ง ข้อมือพยายามดิ้นรนจากการพันธนาการ ทว่าความคับแน่นที่เติมเต็มอยู่ภายในทำให้เธอบิดกายเร่าขานรับััอันป่าเถื่อน
"ซี๊ดดด... รูของเธอแม่งบีบรัดแน่นฉิบหาย... ตอดรัดท่อนเอ็นฉันจนจะหักอยู่แล้วอีหนู..." คุณหลงขบกรามแน่นจนนูนเป็สัน สูดปากครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านสุดระงับ
เรือสำเภาเผชิญลอนคลื่นั์อีกลูก โยกสั่นสะท้านอย่างรุนแรงจนเตียงไม้ชิงชันสั่นครืน คุณหลงจับยึดเอวคอดสอบของมะปรางไว้แน่น โถมน้ำหนักตัวกระแทกกระทั้นเอวสอบเข้าใส่ร่องสาวอย่างบ้าคลั่ง จังหวะรักหนักหน่วงป่าเถื่อนสอดรับกับความบ้าคลั่งของพายุภายนอก เสียงเนื้อกระทบเนื้อ พั่บ! พั่บ! พั่บ! ดังถถี่รัวสลับกับเสียงครางลามกของมะปรางที่สมองขาวโพลน สติแตกซ่านกระเจิดกระเจิง
"อ๊ะ! อ๊า... แรงอีกค่ะคุณหลง... กระแทกรูมะปรางแรงๆ... โอยยย เสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊ะ อ๊า!" มะปรางกรีดร้องขอสะโพกสอบ โยกคลอนกายสลับตอบสนองอารมณ์ดิบอย่างหมดทางสู้
"ซี๊ดดด... ดีมาก ร่านรักให้สมกับที่ฉันมัดเธอไว้สิ... รูแน่นๆ ของหนูมันลามกที่สุดเลยเด็กดี!" คุณหลงสบถคำหยาบปลุกเร้าอารมณ์ข้างใบหูหนาของเธอ มือหนาคว้าขาทั้งสองข้างของมะปรางมากดแนบกับอกกว้าง ขยายช่องทางรักให้เปิดกว้างอ้ารับตัวตนร้อนระอุยัดเยียดเข้าไปซ้ำๆ ย้ำจุดกระสันส่วนลึกไม่หยุดหย่อน
พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!
เสียงน้ำหวานแฉะชื้นดังเฉาะแฉะ ผสมปนเปกับแรงกระแทกกระทั้นที่ทวีความรุนแรง ร่างกายของมะปรางโยนตัวกระตุกเกร็งถี่รัวเมื่อพุ่งทะยานสู่ขอบ์จุดสุดยอดรอบใหญ่ ร่องสวาทตอดขยับบีบรัดตัวตนเขื่องถถี่รัวบ้าคลั่ง
"กรี๊ดดด!... คุณหลง... ผัวขา... มะปรางเสร็จแล้ว... จะเสร็จแล้วค่ะ... อ๊างงง!"
"ซี๊ดดด... ตอดรัดแน่นฉิบหาย... แตกพร้อมกันอีหนู... อื้มมม!"
คุณหลงคำรามลั่น ขยับซอยสะโพกกระแทกกระทั้นอย่างเด็ดขาดเน้นย้ำลึกสุดโคนสามสี่ครั้งสุดท้าย ก่อนจะเกร็งตัวกดแช่ท่อนเนื้อเขื่องร้อนระอุฝังลึกคาไว้ในช่องทางรักของเธอ ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นร้อนปริมาณมหาศาลพุ่งฉีดหลั่งเข้าสู่ลึกสุดโพรงรักสาวระลอกแล้วระลอกเล่าจนร้อนผ่าวเอ่อล้นทะลักไหลชโลมบั้นท้ายกลมกลึงและขาหนีบเปรอะเปื้อนเตียงไม้โบราณ
คุณหลงซุกหน้าลงกับหน้าอกอวบอิ่มคัพ E สูดดมกลิ่นกายหอมปนกลิ่นคาวรักอย่างหมดแรง หอบหายใจกระชากยาวท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงพายุพัดฝนตกหนาเม็ดภายนอกห้องพัก เขาลูบผมปลอบโยนมะปรางเบาๆ ก่อนจะแกะปมผ้าไหมสีแดงที่ข้อมือเรียวออกอย่างอ่อนโยน
มะปรางฟุบร่างลงบนฟูกหนานุ่ม นอนหายใจรดกัน ร่างกายเปียกชื้นเหงื่อและน้ำมันสปา ค่อยๆ ยิ้มอย่างสุขสมปนจำยอมภารกิจที่ผ่านพ้นไปด้วยดี
หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลังจากพายุเริ่มสงบลงและคลื่นลมเริ่มเบาบางลง มะปรางสวมเสื้อคลุมผ้าไหมสีแดงเรียบร้อย เดินกลับมายังห้องพักส่วนตัวของชานนท์ด้านหน้าเรือ ชานนท์รีบดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แน่น แววตาคมสะท้อนประกายความห่วงใยและร้อนรนตลอดระยะเวลาที่เขาทำได้เพียงรับฟังเหตุการณ์ผ่านวิทยุสื่อสาร
"มะปราง... ปลอดภัยดีใช่ไหมครับเด็กดี..." ชานนท์ถามเสียงพร่า ลูบไล้ไปตามข้อมือเนียนที่มีรอยแดงจางๆ จากการถูกพันธนาการ
"มะปรางไม่เป็ไรค่ะพี่นนท์... ัเฒ่าถูกสยบและคายข้อมูลทั้งหมดแล้วค่ะ" มะปรางยิ้มหวาน โอบรอบคอคนรักเพื่อปลอบประโลมความหึงหวง "คุณหลงใช้เรือลำนี้เป็ฐานในการจัดแจงรหัสกระเป๋าเงินบล็อกเชนของ 'กวางตุ้งไฟแนนเชียล' ซึ่งข้อมูลรหัสผ่านทั้งหมดซ่อนอยู่ในห้องทำงานใต้หอบังคับการเรือค่ะ"
ชานนท์ยกยิ้มเย็น แววตาคมกริบเย็นะเืเปล่งประกายเด็ดขาด "ดีมากครับเมียรัก... คืนนี้ฉันจะให้ภัทรและเวย์เริ่มเจาะระบบดึงเงินของสโมสรหน้ากากทองคำทั้งหมดออก... ไปเตรียมตัวเถอะ กระดานถัดไปในการรับมือพันธมิตรมาเฟียกวางตุ้งพร้อมแล้ว!"
*(ข้อมูลและแผนการบล็อกเชนจะถูกชิงกลับมาอย่างไร? และอ้อมกอดปกป้องสุดหึงหวงของชานนท์จะเร่าร้อนเพียงใด? ติดตามต่อได้ใน ตอนที่ 12: คมดาบมาเฟียกวางตุ้ง คำขู่ทางธุรกิจและอ้อมกอดปกป้องสุดหึงหวง)*
3K
