เสียงฝีเท้าของภาคินและรมิตาที่ก้าวเดินเคียงคู่กันออกไปจากห้องทำงานของ ดร.น้ำฟ้า ค่อย ๆ แ่จางหายไปตามทางเดินหรูหราด้านนอก ความเงียบสงัดอันแสนผ่อนคลายกลับคืนมาสู่ห้องทำงานส่วนตัวอีกครั้ง ดร.น้ำฟ้าวางแก้วชาสมุนไพรอุ่นที่เพิ่งจิบลงบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊กสีดำมะเกลือ รอยยิ้มจาง ๆ ประดับบนริมฝีปากอิ่มทรงเสน่ห์ เธอเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานหนังแท้ตัวใหญ่พิจารณาดูความสำเร็จในเคสล่าสุด ความอบอุ่นและรสรักป่าเถื่อนเร่าร้อนที่เพิ่งช่วยเยียวยารอยร้าวในชีวิตคู่ของสามีภรรยาไฮโซคู่นั้นถือเป็เครื่องพิสูจน์ความทรงพลังของศาสตร์ราคะสะกดจิตบำบัดได้อย่างไร้ข้อกังขา
ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นเบา ๆ สองครั้ง ก่อนที่ "เกศริน" เลขานุการส่วนตัวจะก้าวเข้ามาพร้อมกับยื่นแฟ้มเอกสารปกหนังสีเข้มฉบับใหม่ส่งให้ด็อกเตอร์สาว
"ด็อกเตอร์คะ... คนไข้เคสถัดไปตามนัดหมายมารอพบอยู่ที่ห้องรับรองด้านนอกแล้วค่ะ... นี่คือแฟ้มประวัติส่วนตัวของเธอค่ะ" เกศรินรายงานด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อม
น้ำฟ้ารับแฟ้มประวัติมาเปิดอ่านช้า ๆ สายตาคมกริบของเธอกวาดมองข้อมูลดิจิทัลและแผ่นกระดาษเบื้องหน้าทันที
**ชื่อ-นามสกุล:** พิมพ์พิศา วรโชติเมธี (พิม - Pim)
**อายุ:** 25 ปี
**สถานะทางสังคม:** ทายาทคนโตของมหาเศรษฐีเ้าของธุรกิจส่งออกอัญมณีรายใหญ่ที่สุดของประเทศ
**ประวัติและภาพลักษณ์:** หญิงสาวผู้เพียบพร้อมไปด้วยกิริยามารยาทกุลสตรีไทยชั้นสูง ได้รับการยกย่องจากสังคมว่าเป็กุลสตรีผู้บริสุทธิ์และสง่างาม เธอมักสวมเสื้อผ้าที่มิดชิด เรียบร้อย และที่สำคัญคือเธอมีชื่อเสียงในการปฏิเสธเพศชายทุกคนที่เข้ามาจีบอย่างไร้เยื่อใย จนได้รับการฉายาว่าเป็ "แม่พระผู้ถือศีลพรหมจรรย์"
**อาการที่เข้ารับการรักษา:** นอนไม่หลับอย่างรุนแรง (Chronic Insomnia) มีอาการตื่นตระหนกและวิตกกังวลในเวลากลางคืนโดยไม่ทราบสาเหตุ มีประวัติได้รับยาระงับประสาทจากจิตแพทย์ทั่วไปแต่ไม่ได้ผล
น้ำฟ้าสะดุดตากับบันทึกสั้น ๆ ของจิตแพทย์ผู้ส่งตัวพิมพ์พิศามารักษาทางเลือก ซึ่งระบุข้อสังเกตลับเฉพาะว่า: *'คนไข้มีอาการต่อต้านพฤติกรรมทางเพศกับเพศชายอย่างรุนแรง ทว่าการทดสอบจิตวิทยาเบื้องลึกชี้ว่าเธอกำลังเผชิญกับภาวะความเครียดขัดแย้งของความ้าซ่อนเร้นในจิตใต้สำนึก (Repressed Sexual Desires) โดยมีความฝันซ้ำ ๆ เกี่ยวกับการถูกทรมาน พันธนาการ และยอมจำนนต่ออำนาจของเพศหญิงด้วยกัน'*
"น่าสนใจมาก..." น้ำฟ้าพึมพำกระซิบ แววตาคู่สวยสว่างวาบฉายประกายความเย้ายวนและคาดเดาเกมนิ่งสงบ "เชิญคุณพิมพ์พิศาเข้ามาได้เลยค่ะเกศริน"
ครู่ต่อมา ประตูไม้โอ๊กก็เปิดออกอีกครั้ง หญิงสาวร่างบอบบางระหงก้าวเดินเข้ามาในห้องช้า ๆ พิมพ์พิศาเป็หญิงสาวที่มีใบหน้างดงามสะสะคราญตาราวกับภาพวาดโบราณ ดวงตากลมหงอยดูใสซื่อบริสุทธิ์ จมูกโด่งรั้นเล็กน้อย และริมฝีปากบางสีพีชธรรมชาติ วันนี้เธอสวมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมชีฟองสีขาวปิดคอแขนยาวหรูหราและกระโปรงยาวทรงเอคลุมเข่าสีน้ำเงินเข้ม สไตล์การแต่งตัวเรียบร้อยเพียบพร้อมไร้รอยตำหนิ ทว่าความเคลื่อนไหวทางกายของเธอกลับเต็มไปด้วยความตึงเกร็ง นิ้วมือนิ่มสองข้างจิกเกร็งกำสายกระเป๋าถือแน่นจนข้อกระดูกขาวโพลน ลมหายใจใสขัดหอบถี่กระชับสั้นสะท้อนความประหม่าวิตกขีดสุด
"สวัสดีค่ะ ดร.น้ำฟ้า..." พิมพ์พิศาเอ่ยทักทายเสียงแ่หวานพริ้วไหว ทว่ากลับแหบแห้งบางเบาจากความหวาดหวั่นในใจ
"สวัสดีค่ะคุณพิม... เชิญนั่งผ่อนคลายตัวตามสบายเลยค่ะ" น้ำฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอบอุ่นอ่อนละมุน โทนเสียงสม่ำเสมอมีจังหวะนุ่มนวลซึ่งเป็คลื่นเสียงสะกดจิตบำบัดขั้นแรกที่ทำหน้าที่ปลอบประโลมประสาทส่วนกลางของพิมพ์พิศาให้ผ่อนคลายลง
พิมพ์พิศานั่งลงบนเก้าอี้บุกำมะหยี่ตรงข้ามน้ำฟ้า พยายามนั่งหลังตรง คอตั้ง บิดขาขาวเข้าหากันแน่นกอดอกแสดงอาการสร้างเกราะป้องกันตนเองอย่างชัดเจน
"ริ... พิมทราบมาจากคุณหมอประวีณว่าคลินิกของด็อกเตอร์มีศาสตร์บำบัดทางเลือกที่ช่วยเื่อาการนอนไม่หลับโดยไม่ต้องใช้ยาเคมี... พิมเลยอยากลองมารักษาดูค่ะ" พิมพ์พิศาพยายามเอ่ยอธิบายด้วยถ้อยคำกุลสตรีเรียบร้อย ทว่าดวงตากลมโตสั่นระริกยามจ้องมองดวงหน้างามสง่าของน้ำฟ้า
น้ำฟ้ายกยิ้มจาง ๆ เอนตัวโน้มไปข้างหน้าช้า ๆ กลิ่นน้ำหอมลาเวนเดอร์และแก่นไม้จันทน์ร้อนแรงแผ่ซ่านลอยไปอบอวลรอบตัวพิมพ์พิศา ยิ่งบีบคั้นอารมณ์ความรู้สึกของหญิงสาวเรียบร้อยให้สั่นไหว
"อาการนอนไม่หลับ วิตกกังวล และตื่นตระหนกยามค่ำคืน... แท้จริงแล้วอาจไม่ใช่เพราะสมองของคุณเหนื่อยล้าหรอกนะคะคุณพิม" น้ำฟ้าเอ่ยเสียงต่ำนุ่มสะกดสะท้านจิตใจ "แต่มันเกิดจากกระแสพลังงานดิบ... ความ้าทางสรีระที่แท้จริงของคุณถูกกักขังและกดทับไว้ด้วยหน้ากากของ 'กุลสตรีผู้บริสุทธิ์เกลียดเซ็กส์' ที่คุณสร้างขึ้นมาควบคุมตัวเองต่างหากล่ะคะ..."
คำพูดเฉียบขาดและแหลมคมจี้จุดของน้ำฟ้าทำเอาพิมพ์พิศาสะดุ้งตัวเบา ๆ ใบหน้าขาวนวลเริ่มขึ้นสีแดงก่ำด้วยความอับอายและตื่นตระหนกที่ปมลับสุดยอดถูกมองทะลุเห็นเนื้อใน
"ด็อกเตอร์พูดเื่อะไรคะ! พิมมารักษาอาการนอนไม่หลับ... เื่ความ้าบ้า ๆ อะไรนั่น พิมไม่มีทั้งนั้นค่ะ! พิมชิงชังเื่พรรค์นั้นจะตายไป!" พิมพ์พิศาเค้นเสียงแข็งปฏิเสธทันควันตัวสั่นระริก
"ชิงชังเซ็กส์กับเพศชาย... แต่โหยหาความพ่ายแพ้และการถูกลงทัณฑ์สวาทด้วยน้ำมือของเพศหญิงด้วยกันใช่ไหมคะ?" น้ำฟ้าเอ่ยพริ้วพราย ดึงความลับในแฟ้มกระดาษขึ้นมาจู่โจม "ความฝันซ้ำ ๆ ยามค่ำคืนที่คุณตื่นมาหอบหายใจชื้นแฉะ... ฝันว่าร่างกายของคุณถูกมัดพันธนาการไว้ด้วยโซ่หรือเชือกและถูกเฆี่ยนตีทรมานให้เสียวซ่านสะท้านร่องรักด้วยนิ้วมือของสตรีผู้มีอำนาจเหนือกว่า... บอกฉันสิคะคุณพิมว่ามันไม่จริง..."
"ฮะ... อึก... ด็อกเตอร์..." พิมพ์พิศาอ้าปากค้างดวงตาเบิกกว้างด้วยความกลัวระคนอับอายขีดสุด หยาดน้ำตาใสคลอเบ้าตาด้วยความรู้สึกผิดบาป หน้ากากกุลสตรีพังทลายสั่นคลอนอย่างรุนแรงจนเธอแทบอยากก้าวเท้าวิ่งหนีออกจากห้อง ทว่าน้ำเสียงสะกดจิตอันเปี่ยมเสน่ห์ของน้ำฟ้ากลับตรึงฝ่าเท้าและจิตใจของเธอไว้แน่น
"ที่นี่... ในวิหารสวาทสีเทาของฉัน ไม่มีคำว่าผิดศีลธรรมหรือน่าอายหรอกนะคะคุณพิม..." น้ำฟ้าลุกขึ้นยืนช้า ๆ ก้าวเท้าเดินอ้อมมาด้านหลังเก้าอี้ของพิมพ์พิศา มือนุ่มประคองจับไหล่บางที่สั่นสะท้านเบา ๆ "ร่างกายและจิตใจของคุณกำลังทรมานจากการปฏิเสธธรรมชาติของตัวเอง... ปล่อยวางเกราะกำบังแสนทรมานนั่นเดี๋ยวนี้ค่ะ... เอนกายลงนอนบนเตียงบำบัดนี้... ให้ฉันได้ตรวจประเมินประสาทััเบื้องลึกของคุณ..."
วาจาสะกดจิตโน้มนำประสาทสั่งการ สมองของพิมพ์พิศาพร่าเลือนไร้กำลังขัดขืน ร่างบอบบางลุกเดินอย่างลอยละล่องตามเสียงชี้นำของน้ำฟ้า เอนกายนอนราบบนเตียงบำบัดกำมะหยี่หนานุ่มสีเทาเข้ม ร่างกายสั่นงกงันตื่นเต้นตื่นตระหนกขีดสุดยามที่แสงไฟส้มพีชในห้องค่อย ๆ หรี่สลัวลงจนอบอุ่นเย้ายวนใจ
น้ำฟ้าขยับขึ้นไปบนเตียงบำบัด นั่งคุกเข่าอยู่ข้างกายคนไข้สาวเรียบร้อย น้ำฟ้าเอื้อมมือปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตไหมซาตินสีดำของตัวเองออกเผยให้เห็นทรวงอกอวบอัดั์ขาวผ่องชูยอดปทุมถันสีชมพูตูมเต่งท้าทายสายตา พิมพ์พิศาจ้องมองภาพเรือนร่างเปลือยเปล่ากึ่งหนึ่งอันสวยสะคราญของด็อกเตอร์สาวด้วยความตื่นตะลึงระคนโหยหา ลมหายใจถี่กระชั้น
"การบำบัดขั้นแรก... คือการทดสอบการตอบสนองชีวประสาทัั (Sensory & Arousal Resonance Test) นะคะ..." น้ำฟ้าเอ่ยกระซิบเสียงหวานต่ำ พลางยื่นปลายนิ้วเรียวขาวมาััที่ปกเสื้อเชิ้ตชีฟองปิดคอของพิมพ์พิศา ค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดอย่างเชื่องช้าเนิบนาบชวนใจหาย เผยให้เห็นเนินอกขาวละเอียดดุจน้ำนมบริสุทธิ์และบราเซียร์ลูกไม้สีขาวสะอาดตาที่โอบอุ้มหน้าอกอวบหยุ่นขนาดพอดีตัวเอาไว้
"อ๊ะ... ด็อกเตอร์คะ... พิมกลัว..." พิมพ์พิศาครางเสียงสั่นระริกพยายามหดคอหนี ทว่าปลายนิ้วอุ่นของน้ำฟ้ากลับแตะคลึงบนซอกคอขาวและลากผ่านไหปลาร้าสร้างกระแสเสียวสะท้านลึกแล่นลงสู่ท้องน้อยทันที ผิวกายของเธอร้อนฉ่าขึ้นมาอย่างรวดเร็วภายใต้สรีระที่ไวต่อการัั
"จ้องมองดวงตาของฉันค่ะพิม... นอนนิ่ง ๆ และปล่อยให้ร่างกายตอบสนองตามสัญชาตญาณดิบ..." น้ำฟ้าชี้นำคำสั่งสะกดจิต พลางก้มลงซุกไซ้ปลายจมูกอุ่นและริมฝีปากนุ่มไปตามซอกคอขาวละเอียด ดูดดึงเม้มผิวนุ่มเบา ๆ จนเกิดรอยแดงระเรื่อสะท้าน รมิตาสะดุ้งตัวโย่งกรีดร้องครางเสียงสั่นสะอื้นในลำคอ
มือนุ่มชโลมน้ำมันอโรมาอุ่นจัดลื่นละมุนลากผ่านหน้าท้องเนียน ต่ำลงไปลูบไล้บดขยี้ผ่านเนื้อผ้ากระโปรงยาวสีน้ำเงินเข้ม น้ำฟ้าลากปลายนิ้วผ่านขาหนีบด้านในบีบเค้นเนื้อนุ่มจนพิมพ์พิศาเกร็งขาแยกออกตามคำสั่งอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ มือนุ่มขยับดึงรั้งกระโปรงและกางเกงชั้นในผ้าไหมสีหวานของพิมพ์พิศาลงพร้อมกัน รูดมันหลุดออกจากเรียวขาขาวโพลนโยนทิ้งไปข้างเตียง เผยให้เห็นเนินเนื้อกลีบเนื้ออูมอุ่นเกลี้ยงเกลาขาวผ่องเปียกชื้นเปียกเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำหวานใสเหนียวหนืดที่ไหลเยิ้มไหลซึมปะทุออกมาเปรอะเปื้อนปากช่องคลอดจนเปียกชุ่มโชกสะท้อนประกายไฟสลัว
"ดูสิคะคุณหนูพิมพ์พิศาแสนเรียบร้อย..." น้ำฟ้าเค้นเสียงกระซิบคำสั่งเร้าตัณหา Dirty Talk แฝงอำนาจบงการชิดใบหูแดงซ่าน "ร่างกายของคุณมันร่านร้อนโหยหาการยอมจำนนขนาดไหน... ร่องรักแฉะ ๆ บีบขมิบตุบ ๆ ของคุณเปียกชุ่มน้ำหวานล้นปรี่เพียงเพราะััจากปากและนิ้วของเพศหญิง... สารภาพความ้าของคุณออกมาเดี๋ยวนี้ค่ะ..."
"ฮะ... อ๊าาา... พิมแฉะ... พิมเสียวรูรักไปหมดแล้วค่ะด็อกเตอร์... ช่วยพิมด้วย... อื๊อออ..." พิมพ์พิศาร้องครางเสียงสั่นเครือสารภาพความ้าดิบอย่างราบคาบพ่ายแพ้หมดสภาพกุลสตรีสง่างาม
น้ำฟ้าใช้นิ้วเรียวชี้และนิ้วกลางประคองแหวกกลีบเนื้ออูมอุ่นสีหวานที่ชุ่มน้ำหวานเฉอะแฉะ ก้มหน้าลงไปแตะเรียวลิ้นร้อนชื้นบดปาดเลียขึ้นลงตามแนวยาวร่องรักกลืนกินหยาดน้ำสวาทใสที่ไหลซึมอย่างเน้นย้ำรุนแรง ปลายลิ้นตวัดบดบี้เน้นหนักหน่วงลงบนปุ่มกระสันเม็ดเสียวสีชมพูระเรื่อที่กระตุกสู้ลิ้นสะกด รมิตาหรือพิมพ์พิศาบิดสะโพกสอบส่ายร่อนไปมาบนฟูกนอนเกร็งขาขาวสั่นระริกบิดเบี้ยวด้วยความกระสันซ่านเสียวที่รุนแรงเกินจะต้านทานไหว
"อ๊ะ ๆ ๆ... ด็อกเตอร์... ลิ้นของคุณเลียรูรักของพิมเสียวเหลือเกิน... พิมจะตายแล้ว... อ๊ายยย..."
น้ำฟ้าไม่หยุดหย่อน สอดส่งนิ้วเรียวเปียกลื่นแทรกสอดลึกเข้าไปในช่องคลอดอุ่นตึงรัดแน่นของพิมพ์พิศาช้า ๆ รูดชักเข้าออกกระแทกกระทั้นเน้นบดบี้จุดเสียวด้านในช่องคลอด รูรักขขมิบตอดรัดเรียวนิ้วของน้ำฟ้ายิบรัวเหนียวเหนอะหนะคาวกามชวนใจสั่น น้ำฟ้ารูดนิ้วซอยลึกเร่งจังหวะบดปากและลิ้นดูดเม็ดเสียวสอดประสาท
"สยบยอมและแตกกระจายออกมาใส่ข้อมือฉันเดี่ยวนี้พิมพ์พิศา! จงเสร็จสมสุขสมไปพร้อมกับความพ่ายแพ้นี้!" น้ำฟ้าดีดนิ้ว snapping fingers สั่งการเฉียบขาด
*แป๊ะ!*
สิ้นสัญญาณเสียงสะกด พิมพ์พิศาเกร็งตึงขีดสุด ทรวงอกสองเต้าแอ่นเบียดชี้ปลายชัน ร่องรูสวาทคับแน่นบีบรัดขมิบรัดรึงปลายนิ้วของน้ำฟ้าถี่รัวและรุนแรงสะท้าน ร่างกายบอบบางสะท้านเฮือกปล่อยสายธารน้ำหวานสวาทใสพุ่งฉีดทะลักล้นบ่าชโลมเปียกเลอะมือน้ำฟ้าเปียกนองสะโพกขาว พิมพ์พิศาบรรลุจุดสุดยอด (Orgasm) ที่แสนดุเดือดและปลดแอกวิเศษที่สุดครั้งแรกในชีวิตของเธอ ร่างกายสั่นระริกสะอื้นนอนหอบหายใจกระตุกระรัวอยู่ใต้เรือนร่างอวบสะคราญของน้ำฟ้าอย่างศิโรราบราบคาบ
ความเงียบและเสียงหายใจสะหอบถี่ปกคลุมห้องทำงาน น้ำฟ้าถอนนิ้วเรียวชุ่มคาวรักล้นปรี่ออกจากรูสวาทช้ำที่เปียกปอน ดึงรั้งเสื้อผ้าขึ้นจัดระเบียบช้า ๆ พิมพ์พิศาลืมตากลมชุ่มน้ำตาใสขึ้นมองด็อกเตอร์สาว แววตาของเธอสว่างวาบไร้ซึ่งความถือตัว มีเพียงความศิโรราบ ยอมสยบ รักใคร่เสพติดในตัว ดร.น้ำฟ้า อย่างถึงที่สุด
"ด็อกเตอร์คะ... พิม... พิมรักรสััของคุณ... พิมอยากให้คุณลงทัณฑ์สวาทพิมอีก..." พิมพ์พิศากระซิบเสียงสั่นระริกซบใบหน้าหวานพิงตักอุ่นของน้ำฟ้าอย่างสยบยอมราบคาบ
น้ำฟ้ายกยิ้มทรงอำนาจลึกลับ ลูบศีรษะคนไข้สาวเรียบร้อยเบา ๆ ชัยชนะในการเปิดเคสใหม่เริ่มต้นอย่างงดงามตระการตา ปราการหิมะและรหัสพรหมจรรย์ของพิมพ์พิศาถูกหลอมละลายสิ้น และบทลงทัณฑ์สะกดจิตบำบัดความใคร่ขั้นลึกถัดไปกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างป่าเถื่อนยิ่งกว่าเดิม!
665
