หญิงสาวตอบอย่างเ็า สายตาแทบจะไม่มองมาทางเขาเลยทีเดียว
“กลับบ้าน จะกลับไปทำไม ก็เราแต่งงานกันแล้วน่ะ”
ภัทรกฤติรีบกล่าวเสียงสูง
“แต่งได้ ก็เลิกได้”
“น้องนารี ทำไมจะต้องพูดถึงขนาดนั้นด้วย”
ภัทรกฤติใกับคำพูดของหญิงสาว แต่ทันใดนั้นเอง แคธี่ก็ได้วิ่งเข้ามาหาเขาพร้อมกับอาการร้องไห้ฟูมฟาย
“คริสคะ ช่วยไปกับฉันหน่อยค่ะ”
เธอกล่าวร้อนรน
“นั้นไงค่ะ คือคำตอบที่ว่าทำไมฉันถึงต้องพูดอย่างนั้น”
ลลิตนารีกล่าวแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเครียดจัดก่อนที่จะเดินจากไปเหมือนไม่สนใจอะไรอีก
“เดี๋ยวสิน้องนารี พี่อธิบายเื่นี้ได้น่ะ”
ภัทรกฤติเรียกเธอเขาพยายามจะวิ่งตามไปด้วยแต่ถูกแคธี่ดึงแขนเอาไว้
“คริสค่ะ ได้โปรด”
แคธี่วิงวอน แต่ภัทรกฤติลืมตัวหันไปตวาดเสียงเข้ม
“คุณทำอย่างนี้ทำไมแคธี่ ผมไม่เข้าใจ”
“คริสคะ คริสตินไม่สบาย ตัวร้อนจี๋เลย”
“อะไรน่ะ”
“คริส ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีแกมีอาการมาั้แ่เมื่อคืนแล้วฉันพยายามเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวแกตลอด แต่ก็ไม่ดีขึ้น”
คำอธิบายของแคธี่ทำให้ภัทรกฤติต้องระงับความโมโหที่มีต่อตัวเธอลง ท่าทางที่กังวลใจของเธอทำให้เขาไม่คิดว่าเธอกำลังโกหก เขาเก็บเื่ของลลิตนารีเอาไว้ก่อนชั่วคราวแล้วรีบตามแคธี่ไปยังห้องที่เธอพักอยู่เมื่อคืนนี้
“คริส ฉันอยากขอร้องให้คุณพาคริสตินไปหาหมอ”
“แล้วทำไมคุณถึงไม่ไปบอกผมั้แ่เมื่อคืน”
“ฉันไม่กล้า”
“แต่สิ่งที่คุณทำก่อนหน้านั้นมันหนักหนากว่านี้หลายเท่าทำไมคุณถึงกล้าทำล่ะ”
ชายหนุ่มทำเสียงเยาะหยันก่อนเดินเข้าไปดูที่เตียง แวบหนึ่งที่ความรู้สึกของเขาถูกสั่นะเืเมื่อได้เห็นใบหน้าที่แดงก่ำเพราะพิษไข้ของเด็กหญิง
..............
หมายเหตุ : ติดตามชีวิตวิวาห์อันแสนจะวุ่นวายของเขาและเธอต่อจนจบพร้อมทั้งเป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยการดาวน์โหลดอีบุคได้เลยตามรายละเอียดที่ให้ไว้ในหน้าแรก ขอบคุณทุกๆท่านนะคะ