“มึงไม่ได้ถูกหลอกเหมือนกูนี่คนที่นอนกับมึงทุกวัน ไปนอนกับคนอื่นแล้วยังหลอกเอาเงินมึงไปบำเรอผู้ชายอีกคน”
“ก็มึงมันลีลาไม่ดีเค้าก็ไปหาคนอื่นไง ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“ถ้ากูลีลาไม่ดีจริงทำไมสาวพวกนั้นพอรู้ว่ากูไม่มีใครก็ไล่ตามกูไม่หยุดเลยล่ะ”ผมมองไอ้เหนืออย่างเป็ต่อ ่ที่ผมตัดขาดกับเพลินใหม่ๆ สาวๆต่างก็ดีใจวิ่งเข้าใส่ผมทุกวันจนผมต้องกินนอนอยู่ที่อพาร์ทเม้นท์เป็เดือนๆเลยทีเดียวเื่เสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามผมมีมากอย่างเหลือล้น แต่พอลองคิดดูให้ดีก็มีแค่กีรติเลขาของพี่ทิวาเท่านั้นที่ไม่มีท่าทีสนใจผมเลยคิดแล้วหงุดหงิดชะมัด
“ถุย!เื่หลงตัวเองไม่มีใครเกินมึงเลย”
“มึงก็ไม่น้อยไปกว่ากูหรอก”
“ไปโรงแรมกัน”
“คำพูดมึงนี่นะถ้าเป็สาวๆ ชวนกูแบบนี้ กูคงไม่ปฏิเสธ”
“หรือมึงจะปฏิเสธ”
“ไม่”
“กูต้องเข้าไปจัดการงานอีกนิดหน่อย”
“เออกูเก็บของก่อน”
ผมตามไอ้เหนือไปจัดการงานที่โรงแรมตอนนี้เพื่อนผมเป็ผู้บริหารโรงแรมอย่างเต็มตัวแล้วหลังจากที่พวกเรากลับจากเรียนต่อที่ต่างประเทศไอ้เหนือก็เข้ามาสืบทอดกิจการของครอบครัวทั้งโรงแรมและรีสอร์ตที่มีอยู่ในหลายจังหวัดของประเทศเราสองคนเลยไม่ค่อยมีเวลาสังสรรค์กันเหมือนเมื่อก่อนเพราะเพื่อนผมต้องเดินทางไปตรวจงานระหว่างโรงแรมอยู่บ่อยๆ่นี้มันมาทำงานที่กรุงเทพและผมยังไม่ได้ไปทำงานประจำไซต์งานที่ต่างจังหวัดเวลานี้จึงเป็่ที่ดีที่พวกเราจะได้สังสรรค์กัน ไอ้เหนือจัดการงานอยู่ไม่นานเราก็ลงไปที่คลับของโรงแรมนั่งดื่มและพูดคุยเื่ต่างๆกัน
“ไอ้นิค”ผมตบไหล่เพื่อนสนิทอีกคนที่ไม่ได้เจอกันมานาน
“ไอ้ทิวเฮ้ย! เพื่อน เกือบครึ่งปีแล้วที่ไม่เจอกัน มึงยังหล่อเหมือนเดิมเลยนี่”ผมกอดคอพาไอ้นิคเพื่อนสนิทชาวต่างชาติที่ไม่ได้พบกันนานกลับมาที่โต๊ะขณะที่พบกันโดยบังเอิญหลังจากเข้าห้องน้ำ
“เฮ้ย!ไอ้นิค มาได้ไงวะเพื่อน” ไอ้เหนือลุกขึ้นมากอดคอทักทายไอ้นิคทันทีที่มันเห็นพวกเรา
“กูมาทำงานเพิ่งมาถึงเมื่อเช้านี้ นี่ก็เพิ่งตื่นนอน” ไอ้นิคนวดต้นคอเบาๆมันคงปวดหัวจากอาการเจ็ตแล็ก
“ก่อนจะมาทำไมไม่ส่งข่าวมาบอกวะพวกกูจะได้เตรียมต้อนรับมึง” ไอ้เหนือดึงไอ้นิคให้นั่งลงข้างๆ กัน
“ก็ว่าจะโทรหาพรุ่งนี้อีกอย่างกูมาไม่นาน สัปดาห์หน้าก็กลับแล้ว คิดว่าก่อนกลับค่อยโทรหาพวกมึง”ไอ้นิคพูดพร้อมกับรับแก้วน้ำเย็นที่ผมรินส่งให้ขึ้นดื่ม
“เอาการ์ดมึงมา เดี๋ยวกูอัพเกรดห้องที่ดีที่สุดให้”ไอ้เหนือเริ่มทำหน้าที่เ้าบ้านที่ดีด้วยการดูแลเื่ที่พักให้เพื่อนอย่างเต็มใจสมัยที่เราอยู่ที่อเมริกาไอ้นิคดูแลพวกเราดีมาก จนเราทั้งสามคนสนิทกันมากในที่สุด
“นี่โรงแรมมึงเองเหรอว้าว! นี่กูมีเพื่อนเป็ผู้บริหารโรงแรมใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอวะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”ไอ้นิคตบไหล่ไอ้เหนืออย่างยินดี ไอ้เหนือเองก็ยักคิ้วให้เพื่อนอย่างน่าหมั่นไส้
“มึงก็พูดชมมันเหมือนไม่รู้ว่าครอบครัวมันทำธุรกิจอะไร”ผมวางแก้วไวน์แก้วใหม่ลงตรงหน้าไอ้นิค
“กูก็ชมมันไปอย่างนั้นแหละมึงก็เห็นนี่เมื่อกี้มันแสดงสีหน้าภูมิใจขนาดไหนที่กูชมมันแต่กูก็ยินดีกับมึงจริงๆนะ โรงแรมมึงบริการดีมาก” ไอ้นิคยิ้มมุมปากอย่างกวนๆส่งให้ผม
“มึงชอบก็ดีแล้ว”
“นี่คำพูดของเ้าของโรงแรมเหรอวะกูคิดว่าจะมีคำกล่าวขอบคุณแสดงความซาบซึ้งใจอะไรแบบนั้นซะอีก”ไอ้นิคจิ้มผลไม้ตรงหน้าเข้าปากเคี้ยวกินอย่างเอร็ดอร่อยเพื่อนผมคงจะชอบผลไม้ไทยอย่างสับปะรดกับส้มโอเข้าให้แล้ว
“ส่งการ์ดมึงมาให้กูเดี๋ยวกูให้พนักงานจัดการเปลี่ยนห้องให้เดี๋ยวนี้เลย เร็วเข้า”
“ไม่ต้องเปลี่ยนห้องกูดีมากแล้ว ขอบใจมาก อีกอย่างกูมากับลูกน้องสองสามคน ไม่อยากวุ่นวาย”
“โอเคครั้งหน้าที่มึงมากูจะจัดบริการพิเศษให้มึงอย่างถึงอกถึงใจเลยเพื่อนรัก”ไอ้เหนือยกแก้วไวน์ของตัวเองขึ้นผมกับไอ้นิคก็ยกแก้วไวน์ของตัวเองขึ้นชนกับเพื่อนเป็การตกลงกัน
“แล้วมึงเป็ยังไง”ไอ้นิคหันมาคุยกับผมบ้าง
“กูกำลังจะย้ายไปดูแลไซต์งานที่ต่างจังหวัด”
“เฮ้!เพื่อน! มึงบอกกูว่ามึงจะกลับมาบริหารงานบริษัทไม่ใช่เหรอแล้วทำไมถึงได้ไปทำงานใช้แรงงานล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“งานออฟฟิศให้สาวๆเค้าทำส่วนหนุ่มโสดอย่างกูต้องลงหน้างานดูงานภาคสนามเท่านั้น”
“มึงนี่น่าสงสารนะเกิดมาพ่อแม่ไม่รัก ถึงกับส่งให้ไปเรียนเมืองนอกหลายปี พอกลับมาอยู่บ้านไม่ถึงปีก็ส่งไปอยู่ต่างจังหวัดซะแล้วฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“ช่างกูเถอะแล้วนี่มึงมาทำอะไรที่ไทย”
“พาลูกน้องมาดูงานพวกศิลปวัฒนธรรม อาหารการกินอะไรพวกนั้น ลูกน้องกูติดต่อร้านอาหารไทยไว้แล้วพรุ่งนี้จะเข้าไปดู”
“อืมขอให้ราบรื่น มีอะไรก็ถามไอ้เหนือ มันคงรู้เื่อะไรพวกนี้มากกว่ากู”
“เห็นมึงเคยบอกว่าจะเปิดร้านอาหารนานาชาตินี่แสดงว่ามึงลงมือทำแล้วใช่ไหม”
“ใช่ตอนนี้ก็ศึกษาเื่อาหารของชาติอื่นอยู่ตอนนี้กูทำร้านไปได้ห้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว”
“ยินดีด้วยเพื่อนขอให้ประสบความสำเร็จ” ผมตบไหลไอ้นิคแสดงความยินดีที่เพื่อนเริ่มทำตามฝันของตัวเองแล้ว
“ใช่ยินดีด้วย ขอให้กิจการรุ่งเรือง” ไอ้เหนือก็ทำเหมือนกันกับผม
พวกเรารู้มาตลอดว่าไอ้นิคมีฝันอยากทำร้านอาหารและฝีมือการทำอาหารของมันก็เยี่ยมมากเลยทีเดียวสมัยที่เรียนอยู่ด้วยกันไอ้นิคทำอาหารให้พวกเรากินบ่อยมากจนพวกเราเคยบอกให้มันไปเปิดร้านมันก็ตอบกลับมาว่ามันจะเปิดแน่นอนแต่ต้องทำให้หลากหลายและยังบอกว่าตัวมันยังต้องพัฒนาอีกมาก มาวันนี้มันบอกว่ามันเริ่มทำตามฝันแล้วพวกผมจึงยินดีกับเพื่อนมากจริงๆ เรานั่งคุยย้อนอดีตกันจนล่วงเลยเข้าวันใหม่ก็แยกย้ายกันกลับเพราะต่างคนต่างก็มีหน้าที่รับผิดชอบใน่เช้าของวันผมเองก็ต้องเข้าไปคุยกับพ่อเื่วันเวลาที่จะย้ายไปประจำที่ต่างจังหวัดตามที่ได้เคยคุยกับท่านเมื่อสัปดาห์ก่อนว่าจะขอไปอยู่ประจำไซต์งานและท่านก็ยินดีให้ผมไปแล้วยังมอบหมายให้ผมดูแลงานของทางภาคตะวันออกทั้งหมดอีกด้วย
11.00น.
หลังจากจัดการกับเอกสารต่างๆเรียบร้อยผมก็เดินตรงมายังห้องของท่านประธานตามเวลาที่ได้นัดหมายไว้ล่วงหน้าแล้ว
“มาแล้วเหรอนั่งก่อนสิ” พ่อไม่ได้เงยหน้ามองผมด้วยซ้ำเพราะท่านกำลังนั่งดูโทรศัพท์มือถือของตัวเองอยู่ คาดว่าคงจะเป็วิดีโอที่แม่ถ่ายไว้แล้วส่งมาให้พ่อดูแน่ๆ
“สนใจผมหน่อยสิครับพ่อ”ผมส่งเสียงเรียกท่านเมื่อพบว่าผมนั่งมองดูพ่อผมยิ้มกับโทรศัพท์มือถือถึงสิบนาทีแล้ว
“อีกเดี๋ยวใกล้จะจบแล้ว” ท่านยังคงให้ความสนใจกับคลิปวิดีโอของแม่อยู่ ผมล่ะอยากรู้จริงๆว่าแม่ผมส่งคลิปอะไรมาให้พ่อผม ท่านถึงได้นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขนาดนี้
“ผมนั่งรอพ่อมาสิบนาทีแล้วนะครับ”ผมยังคงมองพ่อที่ไม่ยอมละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตัวเอง
“อีกเดี๋ยว”ท่านเร่งเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ผมจึงได้ยินเสียงของคนที่อยู่ในคลิปเป็เสียงของแม่ผม เสียงพี่ทิวา และอีกเสียงก็เป็เสียงของกีรติเลขาของพี่นั่นเองจากเสียงที่ได้ยินคาดว่าจะเป็คลิปวิดีโอที่แม่สอนพี่ทิวาทำอาหารแน่นอน
“ผมต้องไประยองบ่ายนี้นะพ่อพ่อคุยกับผมก่อนแล้วค่อยดูคลิปแม่ก็ได้นี่ครับ”ผมเริ่มโอดครวญที่พ่อไม่ให้ความสนใจกับผมเลยสักนิด
“จบแล้วๆว่ามา” พอกดปิดโทรศัพท์แล้วหันมามองผม
“ว่าอะไรครับท่านประธานผมแจ้งท่านไว้แล้วนี่ครับว่าจะเดินทางไปประจำที่ระยองวันนี้อย่าบอกว่าพ่อลืมแล้วน่ะ”ผมเริ่มโวยวายที่พ่อทำเหมือนว่าผมไม่ได้แจ้งอะไรท่านไว้เลย
“จำได้สิก็เอาตามที่แกเสนอมาแล้วกัน มีอะไรไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามพ่อ ไปอยู่โน่นก็วางตัวดีๆตั้งใจทำงานนะ พ่อเชื่อว่าแกจะทำได้ดี” พ่อเดินเข้ามาตบไหล่ให้กำลังใจผม
“ครับผมจะตั้งใจทำงานให้ดี จะไม่ให้พ่อแม่และพี่ทิวาผิดหวัง”
“กลับบ้านมาหาแม่บ่อยๆล่ะ”
“ครับ”
“ไปเถอะขับรถดีๆ” ผมยกมือไหว้ลาพ่อ แล้วเดินออกมาจากห้องของท่านตรงมายังรถกระบะสี่ประตูยกสูงสีดำของตัวเองตลอดระยะเวลาที่ผมไปทำงานที่ต่างจังหวัดผมจะใช้รถคันนี้ในการเดินทางไปทำงานในทุกๆที่
ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ^^
21K
