the choice

อิฐนับสิบจากกำแพงถูกทลายลงมากลายเป็นผงฝุ่นละเอียด ฟุ้งกระจายไปทั่วบดบังร่างของชายรูปร่างดีที่กำลังอุ้มหญิงสาวร่างเล็กคนหนึ่งไว้ในท่าเจ้าหญิงโดยมีวงแขนเรียวเล็กคล้องไว้แน่น
ไม่นานละอองฝุ่นก็จางหายไป เผยให้เห็นใบหน้าของเจมส์
ฝุ่นผงที่มาจากการพังทลาย เลอะเปรอะหน้าของวินนี่ และยังทำให้ผมยุ่งเหยิงบดบังดวงตา เธอรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ก่อนจะรีบใช้ปากเล็ก ๆ ของตัวเองพยายามเป่าผมที่บังอยู่ออกไปให้พ้น
เจมส์ที่เห็นแบบนั้นก็ได้วางตัวของเธอลง ทันทีที่ขาของเธอแตะลงพื้น เธอก็ทำปากยู่และบ่นออกมาด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงแต่ก็ไม่พอใจเท่าไหร่นัก “นี่คุณ แบบนี้ฉันก็ต้องอาบน้ำใหม่สิ ดูดิเนี่ยเปื้อนไปหมดเลย” วินนี่พูดไปพร้อมกับนำมือปัดฝุ่นที่ติดตามเสื้อผ้า
“อืม” เจมส์ตอบเธอเพียงคำเดียวด้วยน้ำเสียงที่ห้วนตึงต่างจากปกติ และไม่หันมามองเธอแม้แต่น้อย
วินนี่มองตามสายตาของเขาไปก็พบว่า เจมส์กำลังจ้องมองชายคนหนึ่ง ซึ่งคาดว่าเป็นคนที่เตะผู้หญิงตัวเล็กที่นอนขดกับพื้นนั่น
เจมส์เดินเข้าไปใกล้ขึ้นก่อนจะพูดว่า “มึงกล้ามากนะที่เตะเพื่อนของกู” ดวงตาเรียบเย็นจ้องมองอยากไม่คาดสายตา “มึงมันระยำ” เขากระแทกเสียงด่าเน้น ๆ ทำให้โดยรอบหยุดชะงักลงเพราะความน่ากลัวของเขา
“อะ...อะไรของมึง มึงทะลุกำแพงมางั้นเหรอ แล้วมึง มึงรู้ได้ไงว่ากูเตะนังนี่” ชายรูปร่างนักเลงคนนั้นพูดด้วยความตกใจ
“ไอ้เชี่ยนี่” เจมส์สบถออกมาพร้อมพุ่งตัวเข้าใส่คนที่ยืนอยู่ ก่อนจะถูกขัดด้วยวินนี่
วินนี่ที่มองดูเจมส์มาตลอดตั้งแต่แรก เขาเห็นปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ตอนนี้เขาเหมือนกับไฟที่ปะทุอยู่ คงเป็นเพราะเธอคนนั้นแน่ ๆ ที่โดนทำร้าย เธอคนนี้คือ มุก นี่เอง
เธอรู้ว่าถ้าปล่อยเจมส์เข้าไปจัดการชายคนนั้น เขาคงเละเป็นซากเนื้อแน่ ๆ เพราะผู้ชายคนนั้นเทียบอะไรกับเจมส์ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย และถ้าหากทุกคนรู้ว่าเขามีพลังขนาดนี้ก็คงไม่ดีแน่ วินนี่เลยรีบเข้าไปดึงแขนห้ามไว้ก่อนอะไร ๆ จะแย่ไปกว่าเดิม
เจมส์หันหน้ามามองอย่างหงุดหงิกกับการกระทำของวินนี่อย่างเห็นได้ชัด พร้อมพูดขึ้นด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความโมโห “เธอจะขวางทำไม” สายตาที่จ้องมองมาทำให้เธอไม่กล้าสบตา
“คุณเลเวลยี่สิบห้าเชียวนะ ถ้าคุณไปจัดการมีหวังเขาตายแน่ ๆ” วินนี่พูดด้วยเสียงเบาให้คนตรงหน้าได้ยิน
เขามองหน้าเธอนิ่ง ๆ ก่อนจะเบนสายตาไปมองชายคนนั้นอีกครั้งพร้อมกับนำพร้าออกมาไว้ในมือข้างขวา วินนี่เห็นดังนั้นดูท่าไม่ดี เธอเลยรีบหันหลังวิ่งไปเตะชายคนนั้นเสียเอง โดยที่เจมส์ไม่ทันได้ตั้งตัว
เธอเช็คดูอย่างแน่ใจแล้วว่าชายคนนั้นมีเลเวลเพียงแค่สอง ด้วยแรงของวินนี่ก็ทำให้ชายคนนี้กระเด็นออกไปไกลถึงห้าเมตร ตัวกระแทกเข้ากับกำแพงเสียงดังสนั่นออกมา ก่อนที่ตัวเขาจะค่อย ๆ ไหลตกลงสู่พื้นข้างล่าง
ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นจนไม่สามารถเอ่ยเสียงออกมาได้
ชายคนนั้นค่อย ๆ ลุกขึ้นมาด้วยความลำบาก เขากระอักเลือดออกมาทางปากผ่านลำคอด้วยความเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด เนื้อตัวมีรอยเลือดเพราะการบาดเจ็บที่สาหัสเอาการ เขาได้แต่ส่ายหัวเบา ๆ เพราะทั้งชีวิตไม่เคยคิดว่าจะมาแพ้ผู้หญิงร่างเล็ก ๆ อย่างนั้นได้
“วินนี่!! เธอทำอะไร!!” เจมส์ตะโกนออกมาด้วยความไม่พอใจอย่างมาก จนทำให้วินนี่ที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ยืนตัวสั่นเบา ๆ ไม่กล้าสบตา พร้อมตอบกลับด้วยเสียงสั่น ๆ ว่า “ก ก็ถ้านายลงมือ มะ มันนองเลือดแน่ ๆ ฉันเลยทำแทน”
เจมส์ที่โกรธจนตัวสั่นได้แต่ยืนมองเธอนิ่ง ๆ ก่อนจะรีบเก็บพร้าในมือแล้วเดินเข้าไปหาผู้หญิงตัวเล็กที่นอนอยู่ข้าง ๆ ทันที
“มุก เป็นอะไรมากไหม” เขาก้มตัวลงไปมองดูด้วยสายตาที่อ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด เขากวาดสายตาไปรอบ ๆ ตัวของมุกด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บ
เขามองดูแล้วว่าเธอไม่ได้เจ็บอะไรมาก ก็รีบประคองตัวเธอขึ้นอย่างเบามือ พร้อมกับนำยาเพิ่มพลังชีวิตระดับต่ำออกมา
[ชื่อ มุก เลเวล1][อาชีพ ชาวบ้าน][พลังชีวิต 12/29]
เธอมองด้วยความสงสัย จึงเอ่ยถามขึ้น “มันคืออะไรน่ะเจมส์”
เจมส์ไม่ตอบคำถาม เขารีบนำยายัดเข้าปากเธอทันทีโดยไม่ได้ตั้งตัว เพียงพริบตาเดียว มุกก็ฟื้นตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พลังชีวิตกลับมาเต็มเหมือนเดิม รอยฟกช้ำตามตัวจางลงไปสนิทราวกับไม่เคยโดนตบตี
“โอเคขึ้นไหม” เจมส์ถามพลางจ้องเข้าไปที่ใบหน้าเล็กตรงหน้า แววตาเขาแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าเป็นห่วง
มุกมองตาปริบ ๆ ก่อนจะรีบก้มมองตามเนื้อตัวก็ได้แต่ตกใจ “จะ เจมส์!! เราไม่เจ็บแล้ว” เธอเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เห็น
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ทุก ๆ อย่างอยู่ในสายตาของวินนี่ทั้งหมด เธอยืนมองอย่างเงียบ ๆ ชิดกำแพง ภายในใจมันกระวนกระวายแปลก ๆ เหมือนกับว่าจะโมโห แต่มันก็บรรยายออกมาไม่ถูก ตอนนี้เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไงดี
เจมส์ที่เห็นว่ามุกไม่เป็นอะไรแล้วก็รีบหันกลับมามองที่ผู้ชายกลุ่มนั้น ก่อนจะตะโกนขึ้น “พวกมึงคิดจะทำอะไร!”
ชายเหล่านั้นเงียบวงบไม่ตอบอะไร แต่พวกเขาไม่ได้กลัวเจมส์ที่ตะโกนออกมา เขากลัววินนี่มองอยู่อีกฝั่งกำแพงต่างหาก เพียงแค่เธอมองด้วยสายตานิ่งงัน มันก็ทำให้พวกเขากลัวหัวหดแล้ว
จู่ ๆ ก็มีเสียงเปิดประตูออกมาขัดสถานการณ์ ปรากฏหน้าของชายรูปร่างกำยำ
โอมเดินเปิดประตูออกมาด้วยความแรงจนคนด้านนอกต่างพากันมองไปยังจุดเดียว
“มึงเป็นใคร กล้าดียังไงมากร่างในที่กู” เขาพูดพร้อมกับจ้องไปที่เจมส์ด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์
“หึ” เจมส์ยิ้มมุมปากจ้องตาของอีกฝ่ายอย่างไม่ละออก
“มึงเองเหรอหัวหน้าไอ้พวกกระจอกนี่” เขาพูดพร้อมกับมองไปยังลูกน้องที่ถูกวินนี่เตะติดกำแพงไป ทำให้โอมหันไปมองตาม เขาทำท่าทีฉุนเฉียวขึ้นทันที
“อะไรของมึง นี่มึงเห็นกูเพื่อนเล่นมึงเหรอ” โอมตอบด้วยน้ำเสียงที่โมโห เขากำมือด้านที่ถือหอกเอาไว้แน่น
เจมส์สังเกตเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นมาประจันหน้ากับเขา พร้อมกับเรียกพร้าออกมาในมืออีกครั้งหนึ่ง
-tbc-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

the choice : twenty four

นิยายแนะนำ

the choice

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

the choice : twenty four

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้