เทพเงินตราสะท้านปฐพี

ตอนที่​ 45 ไม่ต้องการ​เงิน​

ฟิ้ว

ร่างหานคุนตรงเข้าเล่นงานเต้าหมิงอย่างรวดเร็ว

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะทำไร แต่หากมองไม่ออกว่าเป็น ร่างจริง หรือ ร่างลวง ก็เท่านั้น

หมัดชกออกไปด้วยความเร็วสูง​ตรงเข้าใบหน้า

"มันไม่ขยับตัว!!!​"

สายตาหานคุนเขม็ง​มองอีกฝ่ายโดยไม่กระพริบตา​เพื่อคอยสังเกตุ​การขยับตัว

แต่ครั้งนี้​ กับ​ไม่เห็นการเคลื่อนไหว​ของเต้าหมิงว่าจะขยับเขยื้อน​ใดๆ​ออกมาป้องกัน​หรือโจมตีสวนกลับแม้แต่น้อย​

ร่างกาย​เต้าหมิงยังคงยืนนิ่งเฉย​ มือ ขาสองข้างไม่มีการเคลื่อนไหว​ ทั้งที่หมัดของศัตรู​จู่โจม​มาตรงหน้าแล้ว

"คงทำใจแล้วสินะ" ในใจคิดขึ้นมา เมื่อเต้าหมิง​ไม่สามารถ​มองออก​ว่าเป็นร่างจริงหรือร่างลวง

เปรี้ยง​

หมัดหานคุนโจมตีใส่ด้านหน้า​อย่างชัดเจน​

ทันใดนั้น​เต้าหมิงกับถูกเล่นงานจากด้านหลัง​อย่างกะทันหัน

หมับ

"จับได้แล้ว" ทันทีที่การโจมตีของหานคุนซัดใส่เต้าหมิงเต็มๆ​ จู่ๆเต้าหมิงขยับตัว​ฉับไว​ในทันที

!!!

พริบตา​เดียว ที่​หมัดของหานคุนโจมตี​ใส่ด้านหลังเต้าหมิงกับถูกอีกฝ่ายจับได้อย่างคล่องแคล่ว ​ว่องไว​

ตูม

เสียงกระแทกพื้นอย่างรุนแรง​ดังสนั่นหวั่นไหว​

"อ๊าก"

ตามมาด้วยเสียงร้องเจ็บปวด​ในทันที​

"ได้ไง"

หานคุน ไม่เข้าใจ​ว่าเต้าหมิง รู้ได้ยังไงกันว่าตนเองจะจู่โจม​จากด้านหลัง

"ข้าก็แค่รอเจ้าโจมตี​ก่อน" คำตอบเรียบ​ง่ายดังออกมา​

จนอีกฝ่ายเข้าใจขึ้นมา​ในที่สุด

เต้าหมิงไม่จำเป็น​ต้องโจมตี​ก่อน แค่รอให้อีกฝ่ายโจมตี​เข้ามา

เมื่อไหร่​ที่สัมผัส​ร่างกาย​เต้าหมิง​ได้ นั้นคือตัวจริง เต้าหมิงเพียงแค่รอตั้งรับ​อย่างมั่นคง​ แน่วแน่​ เตรียมพร้อม​สวนกลับในเสี้ยววินาที​เท่านั้น​

แม้จะมองว่าง่าย แต่ความจริงคือยากอย่างมาก

หากเต้าหมิงไม่มีปฏิกิริยา​เฉียบคม การตัดสินใจ​เด็ดขาด​​ ศักยภาพ​ร่างกาย​สูงส่ง การตอบสนอง​คล่องแคล่ว​ว่องไว​ ไม่มีทางทำการตอบโต้​กลับด้วยวิธีนี้ได้แน่

"แบบนี้เอง" เมื่อถูกเต้าหมิงจับร่างได้ หานคุนก็ไม่มีทางต่อสู้​กับอีกฝ่ายได้อีกต่อไป

"เต้าหมิง ชนะ"

เสียงประกาศ​ชัยชนะ​ดังออกมา

"มันเอาชนะได้"

"เต้าหมิง เอาชนะคู่ต่อสู้​ทั้งห้าคนติดต่อ​กันได้"

"ศิษย์​ใหม่สามารถสร้างเรื่องปาฏิหาริย์​ได้"

"นี้คือความสามารถ​ของ เต้าหมิง!!!"

สายตา​ทั่วทั้งลานประลอง ต่าง​จ้องมอง​ลงมาชาย​เพียงคนเดียวที่สามารถ​ยืนหยัด​เอาชนะ​คู่ต่อสู้​ติดต่อ​กันห้าคนบนลานประลองอย่างพร้อมเพรียง​กัน​

เอาชนะคู่ต่อสู้​ที่เป็นศิษย์​เก่าสายนอกมาได้เรื่อยๆติดต่อ​กัน​ต่อเนื่องทั้ง​ห้าคน

เต้าหมิงสร้างชื่อให้กับตัวเอง แล้วสร้างประวัติศาสตร์​หน้าใหม่ขึ้นมาบนลานประลอง

นามของ เต้าหมิง ดังก้องไปทั่วลานประลอง

บัดนี้ชื่อ เต้าหมิง ศิษย์​ใหม่สายนอกที่เก่งกาจ​ที่​สุด ได้ถูกจารึก​ในจิตใจผู้คนเอาไว้​ที่นี้เรียบร้อย​แล้ว

"เจ้าหนูนี้ทำได้จริงๆ"

อาจารย์​ดูแลลานประลอง คาดไม่ถึง​ว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันนี้ขึ้นมาได้

ศิษย์​ใหม่มีโอกาสเอาชนะศิษย์​เก่าได้

แต่การจะเอาชนะศิษย์​เก่าทั้งห้าคนต่อเนื่อง​ไม่มีใครสามารถ​ทำได้มาก่อน

เต้าหมิง เป็นคนแรกที่สามารถ​ทำได้

...

"เจ้าเอาชนะได้จริงๆ" เสียงเอ่ยชื่นชม​เต้าหมิงตลอดทางของน่าหลันกล่าวออกมาไม่หยุด

"พอได้​แล้ว" เต้าหมิง ฟังจนเอียนมาตลอดทาง​

ตอนนี้​ทั้งเงิน ทักษะ​ ก็ได้มาเรียบร้อย​แล้ว

น่าหลัน ได้รับเงินเดิมพัน​มาเป็นกอบเป็นกำอย่างมากมาย นำมามอบให้กับเต้าหมิงที่เป็นเจ้าของ​เงินตัวจริง​

ไม่มีใครคิดเดิมพันข้างเต้าหมิงเลยนอกจากน่าหลันที่ถูกสั่งให้เดิมพัน

จากเงินเดิมพันหลักร้อย หลักพันตำลึงเงิน กลายเป็น​หลักครึ่ง​แสน​ตำลึงเงินในพริบตาเดียว

ในใจเต้าหมิง​คิดว่า "คงกะจะเอาเงินเดิมพัน​ที่สูญเสีย​ไปทั้งหมด​คืนสินะ!!!"

ทำให้การประลองรอบสุดท้าย​ของเต้าหมิง อัตรา​ต่อรองกระโดดขึ้นมาในพริบตา​ แถมยังกำหนดการวางเงินเดิมพัน​สูงมาก​อีกด้วย​

ทำให้เต้าหมิงคาดเดาได้ทันทีเลยว่า เจ้ามือ (คนรับเดิมพัน)​ เจาะจง​เล่นงานมาที่น่าหลันซึ่งเป็นคนเดิมพัน​ข้างเต้าหมิงคนเดียวเท่านั้น ​ไม่เคยเปลี่ยนเป็นเดิมพัน​ฝ่ายตรงข้ามเลยสักครั้ง​

"ดีนะที่ข้าบอกน่าหลันก่อน" หากเต้าหมิง ไม่บอกน่าหลันตั้งแต่​แรก หญิงสาวคงไม่กล้าตัดสินใจ​วางเงินเดิมพัน​สูงขนาดนั้นแน่​

"ท่าทางมีแต่ตำลึงเงินสินะ"

ตอนนี้เต้าหมิงได้รับตำลึงเงินมาเต็มแหวนมิติ

คราวก่อนเต้าหมิงเพิ่งเคลียร์​พวกทองแดงไป แต่มารอบนี้กับต้องหาทางเคลียร์​พวกตำลึงเงินแทน

"เมื่อไรจะได้จะเจอพวกเมืองที่ใช้ทองคำขึ้นมาจริงๆจังๆเสียที" ในใจเต้าหมิงดังก้องออกมา

แม้เมืองจันทรา​ จะยอมรับในทองคำ แต่ส่วนใหญ่​ก็เป็นตำลึงเงินที่นิยมใช้กันมากกว่า

หากเต้าหมิงใช้ทองคำ คงได้เงินทอนเป็นตำลึงเงินเพิ่มขึ้นอีก​

"จริงสิ ข้ายังไม่ตอบแทน​เจ้าเลย" เต้าหมิง หันหน้ามาขอบคุณ​น่าหลันอย่างกะทันหัน

"ไม่เป็นไร​หรอก" สำหรับเรื่องแค่นี้ น่าหลันคิดว่าเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆเลยด้วยซ้ำ

"..." น่าหลัน คิดว่าเต้าหมิงจะเอ่ย ขอบคุณ​ ออกมา จึง​รอฟังคำขอบคุณ​ของเต้าหมิงอยู่นาน แต่อีกฝ่ายกับยังไม่เอ่ยออกมา กับมีมือเต้าหมิงยื่นออกมาตรงหน้า​แทน

ในมือเต้าหมิงเป็นแหวนมิติวงหนึ่ง

"นี้คือ?" ความสงสัย​ปรากฏ​ออกมา

"รางวัลของเจ้า" คำตอบเรียบง่ายบอกกับน่าหลัน

น่าหลันหยิบแหวนมิติขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นแหวนมิติที่เต้าหมิงใส่เงินที่ให้ตนนำไปใช้เดิมพัน

"ให้ข้า!!!" ได้ยินคำพูดเต้าหมิง ต้องตกใจ ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะให้แหวนมิติ ไม่สิต้องเรียกว่า เงินแทนคำขอบคุณ​แบบนี้น่าจะถูกต้อง​

"ใช่" เต้าหมิงวางแหวนมิติ​ลงบนมือน่าหลันทันที เมื่ออีกฝ่ายยังยืนนิ่งอยู่

"ข้าไม่ต้องการแหวนมิติ​ ไม่สิต้องเรียกว่าข้าไม่ต้องการ​เงิน" น่าหลันปฏิเสธ​อย่างรวดเร็ว

"ทำไม?"

"ในนี้มีเงินจำนวนมากกว่าตอนแรกที่เจ้าเห็นอีก"

"ข้างในนี้คงประมาณ​ 10,000 ตำลึงเงิน"

เต้าหมิง จัดการทำการย้ายเงินจำนวนมากใส่แหวนมิติวงอื่นเรียบร้อย​แล้ว จึงตัดสินใจ​ยกวงนี้ให้กับน่าห​ลัน​ขึ้นมา​ทันที​