บทเริ่มต้นของ NC ระหว่าง พอ. และ นอ. กำลังจะเกิดขึ้นคร้า
เสียงเครื่องยนต์ของมอเตอร์ไซค์ดับลงที่หน้าหอพักอันนา ก้าวลงจากรถช้า ๆ ราวกับกำลังชั่งใจบางอย่าง
เธอหันมามอง พีทดวงตาคู่นั้นเศร้าสร้อยอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
“นายอยากเข้าไปในห้องไหม….?” เสียงของเธอถามสั่นเครือราวกับเป็คำเชิญที่เปี่ยมไปด้วยความหมายมากกว่าที่ พีท คาดคิดเขาแปลกใจเล็กน้อยกับสิ่งที่ได้เจอ
ชายหนุ่ม มองเธอแล้วพยักหน้าเบา ๆ “อนุญาตให้ฉันเข้าไปใช่ไหม”
เธอพยักหน้า….
เขา นำรถเข้าไปจอดไว้ในที่จอดรถของหอพัก
อันนา เดินไปเปิดประตูห้องของเธอ ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มเดินตามเข้าไปโดยไม่พูดอะไรและปิดล๊อคห้องลง
หญิงสาว วางกระเป๋าลงบนโต๊ะแล้วหันมาสบตา พีท เหมือนกับมีอะไรบางอย่างที่เธอไม่พูดออกมา
เธอเดินไปถอดแว่นตาวางไว้ที่โต๊ะ
“ฉันขออาบน้ำก่อนนะ…” เธอหันหลังพูดแ่เบากับเขา เหมือนกับรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต
“ก็ดีนะ…เธอจะได้สบายตัว” เขาตอบพลางเขาทิ้งร่างสูงนั่งรออยู่ที่เก้าอี้ประจำห้อง และครุ่นคิดว่าวันนี้ทำไมอันนาดูมีท่าทางแปลกๆ ไปจากเดิม เขาไม่รู้เลยว่าหญิงสาวคิดจะทำอะไรต่อจากนี้ไป
เธอเดินเข้าห้องน้ำปล่อยให้สายน้ำเย็นไหลผ่านร่างกาย ชะล้างความเหนื่อยล้าออกไปแต่มันไม่อาจชะล้างความหนักอึ้งในใจได้เลย อันนา รู้ดีว่าเธอกำลังเดินอยู่บนทางที่ไม่มีวันหวนกลับ
เมื่อเธอออกจากห้องน้ำ กลิ่นหอมอ่อน ๆจากสบู่และแชมพูยังคงอบอวลอยู่ในอากาศร่างกายของเธอถูกปกปิดไว้เพียงผ้าขนหนูผืนเล็กที่แทบไม่อาจซ่อนเร้นส่วนเว้าส่วนโค้งได้เลยหยดน้ำเกาะพราวบนผิวขาวเนียนราวกับไข่มุก เปล่งประกายสะท้อนแสงไฟอ่อน ๆ ในห้อง
ผ้าขนหนูที่พันรอบตัวแนบสนิทไปกับเรือนร่างโชว์ให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่เบียดเสียดกันโผล่พ้นออกมาเพียงเล็กน้อยทว่ากลับเย้ายวนเกินต้านทาน่ขาเรียวยาวได้รูปยิ่งขับให้เธอดูมีเสน่ห์อย่างน่าหลงใหลเนื้อผ้าบางเบาที่ปิดเรือนร่างไว้ดูจะสั้นเกินไปเสียด้วยซ้ำ จนแทบไม่อาจปิดบังส่วนอ่อนไหวได้ทั้งหมด
เมื่อสายตาเขาปะทะกับภาพตรงหน้าหัวใจพลันเต้นแรงอย่างควบคุมไม่อยู่ ลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะความร้อนบางอย่างแผ่ซ่านไปทั่วร่างเขารู้สึกได้ถึงแรงปรารถนาที่พุ่งพล่านขึ้นมาทันทีราวกับถูกสะกดให้จ้องมองเธออย่างไม่อาจละสายตา…
เธอก้าวเข้าไปหา พีท อย่างแน่วแน่กลิ่นหอมสะอาดลอยปะทะจมูกโด่งของชายหนุ่มอย่างจัง ความวาบหวามเริ่มก่อตัวขึ้นในใจเขา
พีท รู้สึกใ “อันนา...นี่มัน...”
“ฉันอยากให้นายเป็คนแรกของฉัน”น้ำเสียงของเธอแฝงไว้ด้วยความแน่วแน่ ดวงตากลมสวยจ้องมองที่ดวงตาคมเข้มของเขา
“ก่อนที่ฉันจะต้อง…เอาตัวเองไปทำอะไร...ที่ฉันจำเป็ต้องทำ”
“ฉัน้าเงินไปรักษาพ่อฉันไม่มีทางเลือกอื่น...ขอโทษนะ….ที่ไม่ดีพอ…สำหรับนาย…”
พีท นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือเธอเบา ๆ “อันนา เธอไม่จำเป็ต้องทำแบบนี้”
“ฉันไม่มีทางเลือก!”
“ถ้าฉันไม่ใช้ร่างกายนี้เพื่อหาเงินในเวลาอันจำกัดนี้ฉันจะช่วยพ่อได้ยังไง...”
พีท กัดกรามแน่นดวงตาคมกริบฉายแววปวดร้าวขณะจ้องมองเธอ ร่างสูงยืนนิ่งราวกับกำลังสะกดกลั้นความรู้สึกที่พลุ่งพล่านอยู่ภายใน
"ต้องใช้เงินเยอะแค่ไหนกัน...เธอถึงต้องยอมทำแบบนี้..." เขาพูดเสียงแ่แต่มันหนักแน่นพอที่จะทำให้หัวใจของเธอสั่นไหว
สายตาของเขาจับจ้องใบหน้าสวยแววตาของเธอราวกับมีม่านบางๆ กั้นระหว่างความเข้มแข็งกับความอ่อนแอ เธอกำมือแน่นพยายามกลั้นความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามา แต่ พีท อ่านมันออกหมดทุกอย่าง
เธอเม้มริมฝีปาก ก่อนจะเบือนสายตาหนี เขาโน้มใบหน้าเข้าหาจนเธอััได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดข้างแก้ม
เขาไม่เคยบอกเธอว่า เขามีอะไรแค่ไหน ….และเธอไม่รู้เลยว่าเขาคือลูกของใคร เงินทองที่เขามีนั้นมากมายเพียงใด
สำหรับเธอแล้ว เขาก็เป็แค่ เดือนมหาวิทยาลัยคนที่เอาแต่กวนใจเธออยู่ทุกครั้งที่เจอกัน
และตอนนี้ สำหรับอันนาเธอคิดเพียงแค่้าหาเงินมาเป็ค่ารักษาพยาบาลพ่อเท่านั้นความกังวลและความรักที่มีต่อพ่อผลักดันให้เธอพยายามอย่างสุดความสามารถ
และก่อนที่เธอจะตัดสินใจทำอะไรไปมากกว่านี้เธออยากให้เขาเป็คนแรกที่ได้รับสิ่งนั้นไป—ไม่ใช่เพียงเพราะเขาสำคัญแต่เพราะในใจของเธอ เขาคือคนที่สมควรได้รับมันที่สุด
"ฉันไม่ยอมให้เธอเป็ของใครอีกถ้าเธอให้ฉันเป็คนแรกของเธอ เธอก็ต้องเป็ของฉันคนเดียวและตลอดไป"เสียงของเขาทุ้มลึก สั่นะเืหัวใจเธอ
อันนา หลุบตาลงหัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกจากอก เธอไม่เคยคิดเลยว่า พีท จะรู้สึกกับเธอมากถึงขนาดนี้หรือว่าเขาเพียงแค่้าเธอเท่านั้น?
ถึงอย่างไร เธอก็ตัดสินใจแล้วคำพูดของโชติ ลอยมาเข้าหูเธอ เธอต้องกล้าที่จะเผชิญอะไรก็ตามที่เธอกลัวและเธออาจจะเจอสิ่งที่ดีกว่าก็ได้
หญิงสาว เงยหน้าขึ้นจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาที่ดูสะอาดของชายหนุ่มตรงหน้า
เธอใช้มือน้อยทั้งสองข้างโอบรอบลำคอแกร่งของเขาปลายนิ้วไล้ััผิวเนื้ออุ่นร้อนของ พีท อย่างแ่เบา
จากนั้นเธอค่อยๆเขย่งปลายเท้าเข้าไปใกล้ ดวงตาปิดลงช้าๆ ก่อนที่ริมฝีปากบางสีระเรื่อจะประทับลงบนริมฝีปากได้รูปของเขา
พีท เองที่ตอนนี้ก็แทบจะทนไม่ได้กับร่างระหงที่ยั่วยวนเขาอยู่ตรงหน้า
ชายหนุ่มตอบสนองเธอทันที มือแกร่งเลื่อนมากอดกระชับร่างบางเข้าหาแนบอกกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอทำให้เขายิ่งหลงใหล
เขารู้ดีว่าต่อจากนี้ไปคือสิ่งที่ อันนาไม่เคยได้เจอมาก่อน และเขาจะเป็คนเดียวที่พาเธอไปััมันอย่างอ่อนโยน
เมื่อมันกำลังจะเกิดขึ้น เขาจะต้องสอนเธอและค่อย ๆ นำทางเธอด้วยความอ่อนนุ่มและใส่ใจ เพราะสำหรับเขา อันนา ไม่ใช่เพียงหญิงสาวที่เขาปรารถนาแต่เธอคือคนที่เขาหวงแหนมากที่สุดนี่คือสิ่งที่เขารอคอยมาโดยตลอด—รอให้เธอเป็ฝ่ายเปิดใจและมอบความไว้ใจให้เขาโดยไม่ต้องมีการบังคับหรือฝืนใจใดๆ อีกต่อไป
เมื่อเธอถอนจูบออกจากริมฝีปากเขา
เขาก้มลงกระซิบข้างหูเธอเสียงทุ้มของเขาอบอุ่นและมั่นคง “เธอพร้อมใช่ไหม…แน่ใจนะ…อันนา”
เธอหลบตาไม่ตอบเขาแต่เบี่ยงหน้าสวยขึ้นมาจูบบดขยี้กับปากได้รูปของเขาอีกครั้ง แทนคำตอบว่า “ใช่”
“ถ้าเธอพร้อม…ฉันจะค่อย ๆ พาเธอไปเองไม่ต้องกลัวนะ…” เขาเอ่ยเสียงเหมือนคราง ระหว่างที่จูบกระสันอยู่กับริมฝีปากนุ่ม
อันนา รู้สึกถึงความร้อนผ่าวบนใบหน้า หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาความประหม่าแล่นพล่านไปทั่วร่าง เธอไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนและเธอรู้ดีว่ามันอาจเปลี่ยนแปลงอะไรหลายอย่างในชีวิตของเธอ
แต่เธอตัดสินใจแล้วเธอจะไม่หันหลังกลับ เพราะนี่คือสิ่งที่เธอเลือกเอง ไม่ใช่เพราะแรงกดดันแต่เพราะหัวใจของเธอบอกให้ทำเช่นนั้น แม้จะมีความกลัวเล็ก ๆซ่อนอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ แต่เธอก็พร้อมจะก้าวไปข้างหน้า
สิ่งเดียวที่เธอบอกตัวเองได้ในตอนนี้คือ—หลังจากนี้เธอจะต้องยอมรับทุกสิ่งที่ตามมาให้ได้ ไม่ว่ามันจะเป็ผลลัพธ์แบบไหนก็ตามเพราะเธอรู้ว่า หากปล่อยให้ความลังเลฉุดรั้ง เธออาจต้องเสียใจไปตลอดชีวิต
เธอ เงยหน้าขึ้นสบตากับพีทแววตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย แต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“พีท…ฉันเลือกแล้ว...”เธอกระซิบเสียงแ่เบา แต่ชัดเจนพอให้เขาได้ยิน
ชายหนุ่มอุ้มร่างบางวางลงบนเตียงนุ่มเขาจ้องมองใบหน้าสวยที่ไม่มีกรอบแว่นตามาบดบังมองไล่ไปด้านล่างที่ตอนนี้ถูกปิดบังไว้ด้วยผ้าขนหนูผืนน้อย
เขาค่อยๆ ก้มหน้าหล่อ ลงมาจูบและบดขยี้ริมฝีปากบางอุ่นของหญิงสาวอีกครั้งอันนา ตอบสนองต่อการจูบของเขาอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ
ลิ้นอุ่นของเขา ค่อยๆ ชอนไชและขบเบียดเข้าไปยังด้านในเพื่อควานหาลิ้นนุ่มของหญิงสาว เสียงลมหายใจหอบพล่าสลับกับการบดขยี้ไปมาของริมฝีปากร้อนๆ ของทั้งสอง บ่งบอกถึงอารมณ์ที่วาบหวามและไม่มีอะไรมาขวางกั้นแรงปรารภนานี้ได้อีกต่อไป
มือหนาเริ่มลูบคลำไปตามผ้าขนหนูผืนน้อยที่ตอนนี้เขาอยากจะเหวี่ยงไปให้พ้นจากการพันธนาการร่างบางของเธอ
เขาหยุดเคลื่อนไหวไปชั่วขณะสายตาจ้องลึกลงไปในดวงตาของหญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดแก้มเธอจังหวะหัวใจของทั้งสองเต้นรัวเป็จังหวะเดียวกัน
มือหนาค่อย ๆเลื่อนไปจับชายเสื้อของตัวเอง ก่อนจะดึงมันขึ้นเหนือศีรษะเผยให้เห็นแผงอกแน่นตึงที่สะท้อนแสงไฟจาง ๆ ในห้องผิวของเขาดูร้อนระอุราวกับเปลวไฟ กล้ามท้องที่เป็ลอนเด่นชัดเคลื่อนไหวตามแรงหายใจ
เธอเผลอกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัวสายตาของเธอไม่อาจละไปจากร่างกายของเขาได้เลย
เขาโน้มตัวลงมาใกล้ขึ้นปลายนิ้วลากไล้ไปตามแนวแขนของเธออย่างเชื่องช้าัันั้นราวกับกระแสไฟที่แล่นผ่านิัปลุกเร้าอารมณ์ที่เธอเองก็ไม่แน่ใจว่าควรจะต้านทานหรือปล่อยให้มันพัดพาไป
"ฉันจะเป็คนแรกของเธอ…..และเธอต้องเป็ของฉันคนเดียว?"เสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบชิดใบหู
หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นเธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนี้ควรจะเป็ไปตามแรงปรารถนาหรือควรหยุดมันไว้เพียงเท่านี้...อันนา จ้องมองร่างกายของเขาอย่างลืมตัวหัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากอก
เธอใช้มือน้อยลูบไล้ััอย่างเบามือปลายนิ้วลากผ่านความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อ ไล่จากแผงอกลงมายังหน้าท้องแน่นตึงรู้สึกถึงไออุ่นที่แผ่ซ่านจากร่างของเขา
“พีท…ไม่ต้องใส่ถุงยางนะ…อยากให้นาย…นาย…ทำแบบ…เอ่อ…เค้าเรียกทำสดใช่ไหม…”
“ฉันเตรียมยาคุมฉุกเฉินไว้แล้วละ…” อันนา พูดเสียงเบาบอกเขาด้วยความเขินอาย
แต่เธออยากให้เขาได้ในสิ่งที่ดีที่สุดที่เธอจะมอบให้(เธอเองรู้อยู่แล้วว่า ต้องเตรียมอะไรไว้ป้องกันเมื่อคิดจะทำอะไรแบบนี้ และที่เธอแวะไปที่ร้านขายยาเพราะซื้อยาคุมฉุกเฉินนั่นเอง)
“ฉันก็ไม่ได้เตรียมถุงยางมาด้วยอยู่แล้วนี่นา…คงต้องทำสดแล้วละ…อันนา” เขาเอ่ยพลางจ้องมองเธอด้วยแรงปรารถนาอย่างห้ามไม่อยู่
2K
