แปะๆๆๆ
เสียงปรบมือรัวดัง เป็สัญญาณว่าจบการแสดงแล้ว ร่างบางยังคงเดินเฉิดฉายวนรอบลานน้ำพุอย่างช้าๆอีกหนึ่งรอบเพื่อให้ผู้คนเชยชมเป็ครั้งสุดท้าย
“ก็จบลงไปแล้วนะครับ นางงามประจำเมืองของเรา งามเสียจริงๆ” เสียงโฆษกประจำงานเอ่ยผ่านลำโพงขณะที่รอหญิงสาวเดินไปรอบๆ
“ตอนนี้น่ะครับ.. ก็จะถึงเวลาที่ทุกท่านรอคอย.. ใครมือหนัก กระเป๋าหนักอยากจะยลโฉมไอรีนกันใกล้ๆ ก็โบกเงินของท่านได้เลยครับ!”
จบเสียงประกาศก็เกิดเสียงโห่ร้องระงมขึ้นมาอีกครั้ง.. ไอรีนมองพ่อเฒ่าโฆษกด้วยสีหน้าใ เพราะก่อนที่จะแสดงเธอไม่ได้รับแจ้งเื่นี้มาก่อน ร่างบางพยายามเพ่งสายตาไปยังพ่อเฒ่าอย่าง้าคำอธิบาย
อย่างไรก็ตามชายหนุ่มคนแรกที่ยกมือโบกขึ้นมาทันทีก็คือคีร์ลอฟ ซึ่งนำไปสู่เสียงโห่เชียร์และหัวเราะดังลั่นจากเพื่อนรอบข้าง
“ตอนนี้หนุ่มคีร์ลอฟน่ะครับ เป็คนชูมือคนแรก.. โอ๊ะ.. เหมือนเ้าจะมีคู่แข่งเสียแล้วคีร์ลอฟ” โฆษกประกาศ เมื่อหันมองไปยังดาดฟ้าของร้านเหล้าซึ่งประกาศนั้นดึงความสนใจของผู้คนทั้งหมดไปด้วยเช่นเดียวกัน
ชาร์เลโอแทบจะหันไปแพ่นกบาลเพื่อนรักเมื่อมันจับมือเขายกชูขึ้นโบกไปมา พร้อมแบงค์พันจำนวนหลายใบในมือ
“ไอ่#%#$% ปล่อยมือข้าเดี๋ยวนี้! ” ร่างสูงโวยวาย สบถด่าชารีฟ ขณะที่เ้าตัวยื่นทั้งมือ ยื่นทั้งคอเพื่อให้ผู้คนเห็นว่าเขามีเงินมากกว่าไอ่หนุ่มกระจอกที่นั่งอยู่ข้างล่างนั่น
“โอ้โห.. ท่าจะเงินหนาเสียด้วย สู้หรือเปล่าคีร์ลอฟ” ตาเฒ่าโฆษกประกาศแซวชายหนุ่ม “หากไม่มีใครสู้ ข้าจะนับละนะ.. สาม.. สอง.. หนึ่ง..” เสียงแหบประกาศก่อนจะตีระฆังหมดเวลา
เกร๊งงงง! ชายสูงอายุพยักพเยิดส่งสายตาไปยังสาวน้อยที่ยืนอยู่ด้านล่างเป็ทำนองบอกให้เธอเดินไปยังร้านเหล้านั้น
“ไปเถอะน่า.. แค่คำนับแล้วก็รับเงิน” ตาเฒ่าอ้าปากพะงาบๆบอกไอรีน ขณะที่หญิงสาวค่อยๆเดินอย่างลังเลไปยังร้านเป้าหมาย..
บ้าจริง.. เธอคิด.. นี่อย่างกับข้าขายตัวก็ไม่ปาน..
หากแต่ขานั้นเร็วกว่าความคิด.. ร่างบางพาตัวเธอเองมายืนอยู่ตรงหน้าร้านเหล้าเสียแล้ว.. ไอรีนเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มสองคนที่โบกเรียกค่าตัวของเธอ
ชายคนหนึ่งรูปร่างหน้าตาค่อนข้างดีเสียทีเดียว ดูจากลักษณะการแต่งตัว ท่าทางจะมีเยอะเงินด้วย ขณะที่อีกคนมีผ้าคลุมทั้งศีรษะและใบหน้า เหลือไว้เพียงั์ตาสีดำคู่สวยที่ดุดัน.. ไอรีนสบตาคู่นั้นได้เพียงชั่ววูบ ก่อนรีบหลุบสายตากลับลงมาทันที มือเรียวยกมือทาบอกก่อนจะััได้ถึงหัวใจที่เต้นรัวของตน แม้จะไม่ได้มองแล้ว แต่ั์ตาที่เหมือนเหยี่ยวนั่นยังเป็ภาพติดตรึงอยู่ในใจ..
เขาเป็ใครกัน..
ร่างบางรีบสะบัดความสงสัยออกไปก่อนจะกลั้นใจหันกลับไปมองผู้ชายอีกคนที่ไม่มีผ้าคลุมหน้า.. ไอรีนค่อยๆคลี่รอยยิ้มหวานเยิ้มส่งไปให้ชารีฟอย่างตั้งใจ รอยยิ้มที่ไม่ว่าใครได้เห็นก็แทบจะลงมาประคองเธอแนบกาย..
รอยยิ้มยั่วนั่น.. ชาร์เลโอเห็นแล้วแทบจะสะบัดหน้าหนี.. ยั่วขนาดนี้ คงตั้งใจจะเป็เมียคนที่สามของเพื่อนเขาเลยสินะ ชายหนุ่มขมวดคิ้วมองจ้องไปอย่างหงุดหงิดใจ
ผู้หญิงคนนี้มันมีแค่เรือนร่างจริงๆ!
ความคิดของเ้าหลวงแห่งซาบาห์ตอนนี้เตลิดไปไกล ความเชื่อโบราณคร่ำครึส่วนตัวกับสิ่งที่ได้เห็นกับตาทำให้ชาร์เลโอปักใจเชื่อทันทีว่าไอรีนนั้นเป็เพียงผู้หญิงที่้าหาเงินง่ายๆจากร่างกายของเธอเท่านั้น!
ไอรีนย่อโค้งคำนับลงช้าๆตามแบบฉบับของชาวซาบาห์ การทำความเคารพแบบโบราณที่ปู่ย่าตาทวดสอนลูกหลานสืบต่อกันมา ขาเรียวยาวไขว้กันเป็รูปกากบาท มือเล็กประสานกันอยู่บนขาอ่อนซ้ายที่ไขว้อยู่ด้านหน้า ใบหน้าหวานก้มลงอย่างอ่อนช้อย และยังคงค้างอยู่เช่นนั้น
ชารีฟเห็นเช่นนั้นจึงหันไปมองเพื่อนรัก “เ้าจะลงไปกับข้าไหม?”
ชาเลร์โอเปรยตามองหญิงสาวอีกรอบก่อนจะตอบอย่างไม่แยแส “ตามสบาย”
ได้ฟังคำตอบ พ่อค้าใหญ่จึงไม่รอรี เดินลงจากดาดฟ้าไปหาหญิงสาวทันที.. ผู้คนส่วนใหญ่ยังคงจับตามองเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ทุกสายตาจับจ้องอยู่ที่ไอรีนเพื่อรอดูว่าใครคือผู้ชายมือหนักที่ลงทุนจ่ายเพียงเพื่อจะยลโฉมนางงามประจำเมืองเช่นนี้
พ่อค้าเงินหนาเดินออกมาจากร้านเหล้าก่อนจะตรงไปยังหญิงสาวที่ยังโค้งคำนับอยู่.. ชารีพเข้าไปประคองเธอช้าๆก่อนจะยิ้มกว้างให้นางงามประจำเมือง ชายหนุ่มแทบจะหยุดหายใจเมื่อได้พิศมัยเชยชมไอรีนเพียงใกล้.. ความงามของใบหน้าที่ถูกตกแต่งด้วยดวงตาคมขลับ ใบหน้าเยาว์ดูมีมนต์ขลังดึงดู ขณะที่จมูกสันเล็กยาวรับกับริมฝีปากแดงเอิบอิ่ม.. หัวใจพ่อค้าใหญ่เต้นตุ๊บตั๊บอย่างโลดแล่น
นี่มันนางงามหรือนางฟ้า!?
“กรี๊ดดด! ไอ้ชารีฟฟฟฟ !!!” เสียงกรีดร้องที่ดังขึ้น ทำให้ความสนใจถูกหันเหไปยังผู้มาใหม่ คนถูกเรียกชื่อสะดุ้งเป็กุ้งดีด ก่อนขายาวจะรีบถอยห่างออกจากสาวงามทันที เสียงแว๊ดที่คุ้นเคยทำให้เขารู้ตัวได้ทันทีว่าพายุกำลังเข้า!
“แก.. แกนะแก๊! ไหนบอกมากับท่าน! แล้วนี้อะไร้! นังผู้หญิงแก้ผ้าขายตัวนี่มันเป็ใคร!!” หญิงร่างสูงอวบส่งเสียงโวยวายมาแต่ไกล “มีนา” หรือภรรยาหลวงของพ่อค้าใหญ่รีบผุดลุกผุดนั่งออกมาจากบ้านทันที เมื่อมีคนส่งข่าวว่าสามีของเธอเหมือนจะได้ฤกษ์หาภรรยาคนที่สามแต่งเข้าบ้านอีกแล้ว
หญิงสาวก้าวฉับๆเดินไปหาสามีอย่างรวดเร็ว ขณะที่ชารีฟปั้นสีหน้าแทบไม่ถูกเมื่อเห็นอารมณ์เกรี้ยวกราดของภรรยาหลวง
“เอ่อ.. คือมีนาจ๋า.. คือข้า..” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงยวบยาบพยายามจะหาข้อแก้ตัว
“ไม่ต้องมาจงมาจ๋า มานี่เลยย กลับบ้าน!!” ร่างอวบไม่พูดเปล่า เดินเข้าไปบิดใบหูของชายหนุ่มที่ชื่อว่าเป็สามีจนเขาต้องเอี้ยวตัวตามแรงบิด
“โอยย.. มีนาจ๋าาาา” พ่อค้าหลวงส่งเสียงโอดโอย แต่ดูเหมือนคนที่บิดจะไม่ได้สนใจ สายตาของมีนาจับจ้องขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้าของร้านเหล้าและได้พบว่าสามีของเธอนั้นไม่ได้โกหกเสียทั้งหมด แม้ผ้าคลุมจะปิดบังใบหน้าจนเหลือให้เห็นเพียงั์ตาคม.. รัศมีของอำนาจและความยิ่งใหญ่ก็ทำให้นางรู้ได้ไม่ยากว่านั่นคือ ชีคชาร์เลโอ.. เพื่อนรักของสามีที่มีลักษณะนิสัยและท่าทางแตกต่างกันอย่างลิบลับ
มีนาก้มลงโค้งคำนับช้าๆโดยไม่พูดอะไรเพื่อให้ความลับที่ซ่อนไว้ภายใต้ผ้าปิดหน้านั้นยังคงเป็ความลับ ชาร์เลโอพยักหน้าตอบเล็กน้อย ก่อนองค์ใหญ่แห่งซาบาห์หัวเราะหึๆในลำคอขณะเฝ้ามองมีนากึ่งดึงกึ่งลากสามีอันเป็ที่รักของนางกลับบ้าน
ไอรีน มองภาพเหตุการณ์นั้นด้วยความใเช่นกัน.. ใแต่ก็ไม่แปลกใจ.. เื่เช่นนี้เกิดขึ้นบ่อยเสียจนเธอจะชินชา.. ผู้ชายหลายคนต่อหลายคนที่เข้ามาเกี้ยวพาราสีเธอ ร้อยทั้งร้อยแทบจะมีภรรยาเป็ตัวเป็ตนอยู่แล้ว ร่างบางถอนหายใจเบาๆกับเื่ที่เกิดขึ้น
เมื่อเหตุการณ์เริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติ.. หญิงสาวจึงหันหลังเพื่อจะเดินกลับไปยังลานน้ำพุเพื่อรับเงินค่าแสดงและกลับบ้าน แต่ขณะที่กำลังจะเอี้ยวตัวกลับ สายตาเ้ากรรมบังเอิญเหลือบไปสบกับความดุดันที่เธอยังคงจำได้จากั์ตาของชายหนุ่มบนดาดฟ้าเมื่อครู่
ร่างบางยืนตัวแข็งทื่อ..
เพราะอะไรกัน.. ทำไมเพียงสายตาที่มองมาถึงมอบความกดดันให้เธอได้ถึงเพียงนี้ ไอรีนได้แต่ถามตัวเอง แม้ร่างกายจะยืนแข็ง ทว่าหัวใจกลับเต้นตึกตัก ตึกตัก ไม่เกรงใจเ้าของ..
นี่ขนาดเห็นเพียงแววตา ถ้าหากเธอได้เห็นใบหน้าของเขาผู้นั้น หัวใจของเธอคงจะเต้นแรงจนะเิไปเลยกระมัง.. ร่างบางคิด
ชาร์เลโอที่เดินกลับลงมาจากดาดฟ้า ก้าวย่างออกจากร้านเหล้าเพื่อเดินไปยังม้าของเขาที่ผูกไว้ห่างออกไปไม่ไกลนัก.. ขณะนั้นเองที่สายตาปะทะเข้ากับสาวงามประจำเมืองที่ตนปกครองมากว่า 20 ปี..
เรือนร่างละเอียดอ่อนชวนมองของไอรีนทำให้ร่างสูงถึงกับสายตาค้างได้ครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาสลัดมันหลุดไปอย่างรวดเร็ว ชาร์เลโอจ้ำอ้าวออกจากหน้าร้านโดยไม่คิดที่จะหันกลับมาสนใจหญิงสาวเลยสักนิด ขายาวก้าวเร็วดั่งพายุทราย ขณะที่เขาเดินเฉียดผ่าน ชายเสื้อของชายหนุ่มกระทบเข้ากับท่อนแขนเรียวเล็ก
ชายเสื้อของเขา.. เพียงชายเสื้อเท่านั้น.. ใจที่เต้นตึกตัก ยิ่งเต้นเร็วเข้าไปใหญ่..
เขาเป็ใครกัน.. เสียงคำถามก้องอยู่ในใจ แม้จะรู้สึกกลัวเกรง แต่ก็ยังมีความปราถนาที่จะรู้จักเขา.. ส่วนลึกในใจไอรีนภาวนาให้เธอได้พบกับเขาอีกสักครั้ง.. สาวน้อยในชุดมัดย้อมสีแดงสดค่อยๆเงยหน้าขึ้นเมื่อหัวใจเริ่มเต้นเป็ปกติ ใบหน้าเรียวหันกลับไปมองคนที่กำลังขึ้นควบม้าออกไปไกลๆ..
ท่านเป็ใครกัน..
1K
