“นี่คืออะไรหรือถิงเอ๋อร์”
“นี่คือตัวอย่างสินค้าของข้าเ้าค่ะ ขวดนี้คือน้ำหอม วิธีใช้คือเปิดฝาออกแล้วฉีดแบบนี้เ้าค่ะ” เหลียงซูถิงจัดการฉีดน้ำหอมแบบหัวสเปรย์ออกมาทีหนึ่ง ทำให้เห็นละอองน้ำหอมฟุ้งกระจายพร้อมกับกลิ่นหอมที่ให้ความรู้สึกสะอาดสดชื่นอย่างน่าประหลาด
เหวินฉินชิวตกตะลึงั้แ่รูปลักษณ์ของขวดแก้วใสไร้รอยตำหนินั่นแล้ว ทั้งยังสามารถฉีดพ่นน้ำหอมออกมาได้เป็ละอองละเอียดปานนั้นด้วย และกลิ่นยังหอมในแบบที่ไม่เคยพบจากที่ใดมาก่อนอีก แม้นางจะเปิดร้านขายเครื่องหอมมานาน แต่ก็ยังไม่เคยมีเครื่องหอมประเภทใดในร้านที่มีกลิ่นคล้ายกับน้ำหอมขวดนี้เลย
“ยัง... ยังไม่หมดเ้าค่ะ นี่คือพู่กันแก้ว และนี่คือปากกา เอาไว้ขีดเขียน นี่คือน้ำหมึกสำเร็จรูป ใช้ได้ทันทีไม่ต้องนั่งฝนแท่งหมึก แค่อย่าลืมปิดฝาขวดก็พอ และนี่คือสมุดเปล่าเอาไว้เขียนหรือคัดลายมือก็ได้เ้าค่ะ ส่วนนี่คือเข็มกลัดติดเสื้อ”
หลังจากนั้นเธอก็สาธยายพร้อมกับตัวอย่างวิธีการใช้งานสินค้าแต่ละอย่างจนเหวินฉินชิวนึกทึ่ง สินค้าเหล่านี้นางไม่เคยพบเห็นหรือรู้ว่ามีมาก่อน อย่างกระดาษที่ถูกเย็บเป็เล่มเรียบร้อยจนไม่เห็นร่องรอยการเย็บนั่นก็เป็กระดาษเนื้อดีสีขาวสะอาดหมดจดแตกต่างจากกระดาษที่นางเคยเห็น หน้าปกหรือก็มีลวดลายงดงามแปลกตา ทั้งยังมันวาวไม่รู้ว่าเคลือบด้วยสิ่งใด พู่กันแก้วไร้ขนแต่กลับสามารถเก็บกักน้ำหมึกเอาไว้และเขียนติดต่อกันได้ยาวนาน ไหนจะน้ำหมึกที่ไม่ต้องมานั่งฝนอีก ทั้งยังมีหลายสีให้เลือกใช้ ปากกาด้ามใสด้านในมีหมึกในตัวปลายแหลมเขียนลื่นเป็เส้นคมกริบสม่ำเสมอ และเข็มกลัดติดเสื้อดูหรูหรานั่นอีก นางไม่เคยรู้มาก่อนว่าเครื่องประดับคล้ายปิ่นจะสามารถนำมากลัดติดเสื้อผ้าได้ด้วย
คราวนี้นางไม่สงสัยแล้วว่าเถ้าแก่หลิวจะรับซื้อสินค้าของบุตรสาวหรือไม่ สินค้าที่ไม่เคยปรากฏในแคว้นถังมาก่อนเช่นนี้มีหรือเขาจะไม่รีบตะครุบไว้
“ว่าแต่... เ้าไปเอาของพวกนี้มาจากที่ใดหรือ”
“เอ่อ... ข้าเผอิญไปช่วยชีวิตพ่อค้าลึกลับโพ้นทะเลคนหนึ่งไว้เ้าค่ะ หลังจากนั้นเขาจึงรู้สึกติดค้างหนี้บุญคุณของข้าจึงเอาตัวอย่างสินค้านี้ให้ข้าลองเอาไปเสนอขาย แต่มีเงื่อนไขว่าต้องปกปิดชื่อและที่มาของเขาเป็ความลับขั้นสุดยอดเ้าค่ะ” ข้อแก้ตัวนี้เธอเตรียมไว้ั้แ่แรกแล้ว คาดว่าน่าจะสามารถเอาไปใช้อ้างได้ทุกที่ทุกเวลา
แม้เหวินฉินชิวจะสงสัยถึงตัวตนและที่มาของพ่อค้าลึกลับผู้นั้น แต่ในเมื่อบุตรสาวไม่คิดจะบอก นางก็จะไม่ซักไซ้
“ส่วนหีบนี้เป็ตัวอย่างสินค้าที่ให้ท่านแม่เอาไปพิจารณาว่าสามารถวางขายที่ร้านของท่านหรือเปล่า อีกสองหีบฝากท่านแม่เอาไปให้ท่านน้าและท่านลุงที่เมืองเจาด้วยเ้าค่ะ หากพวกเขาทั้งสองสนใจสินค้าเหล่านี้ก็บอกข้าได้เลย ข้าสามารถหามาให้ได้ทั้งหมด มีเงื่อนไขเพียงต้องทำสัญญาปกปิดที่มาเป็ความลับ และให้พวกเขาจัดหารถม้าหรือเกวียนสำหรับขนส่งสินค้ามาเองนะเ้าคะ”
เหวินฉินชิวมองดูหีบไม้อีก 3 หีบที่มีขนาดใหญ่กว่าหีบแรกเกือบครึ่ง หีบหนึ่งบรรจุอุปกรณ์เครื่องเขียน พู่กันแก้วหลากหลายขนาดและลวดลาย ปากกาหลายแบบ หมึกหลายสี สมุดเปล่าหลายลาย ที่ก้นหีบยังมีสิ่งที่มีลักษณะคล้ายตำราวางอยู่ 2-3 เล่ม อีก 2 หีบเมื่อเปิดฝาออกก็มีกลิ่นหอมโชยขึ้นมา นอกจากขวดน้ำหอมแล้ว ยังมีขวดแก้วใสอีกหลายขวดที่มีลวดลายบนขวดแตกต่างกันไป และก้อนอะไรอีกหลายก้อนด้วย
“ก้อนสี่เหลี่ยมพวกนี้เรียกว่าสบู่เ้าค่ะ เอาไว้ใช้อาบน้ำ แค่ราดตัวให้เปียก นำมาลูบไล้ร่างกายจนเกิดฟองให้ทั่ว แล้วล้างออก ร่างกายก็จะสะอาดและมีกลิ่นหอมติดตัวด้วยนะเ้าคะ ส่วนขวดนี้คือน้ำยาสระผม วิธีใช้คล้ายกับสบู่คือราดผมให้เปียก เทออกมาพอประมาณ นำไปนวดเส้นผมจนเกิดฟองแล้วล้างออก ผมก็จะสะอาดและมีกลิ่นหอมติดทนนาน ตามด้วยน้ำยานวดผม ใช้หลังสระผม เทออกมาแล้วนวดเส้นผมให้ทั่ว ทิ้งไว้ครู่หนึ่งแล้วล้างออก ผมจะนิ่ม ลื่น เงางามมากเลยเ้าค่ะ ขวดนี้เรียกว่าน้ำยาซักผ้า ใช้ซักผ้าได้สะอาดหมดจด นี่คือน้ำยาปรับผ้านุ่มสำหรับใส่น้ำสุดท้ายหลังซักผ้าเสร็จ ผ้าจะนุ่ม กลิ่นจะหอมติดทนนาน ส่วนขวดนี้ไว้ทาผิวกาย กระปุกนี้ไว้ทาผิวหน้า ทาเป็ประจำจะทำให้ผิวกายและใบหน้านวลเนียนอ่อนเยาว์ไปอีกนาน”
เหวินฉินชิวดูตื่นเต้นกับสินค้าในกลุ่มเครื่องหอมและเครื่องประทินโฉมที่แปลกใหม่และน่าใช้ยิ่งนัก จึงไม่ปฏิเสธที่จะรับไว้พิจารณา แต่เมื่อเหลือบตาไปเห็นกองตำราก้นหีบก็สงสัย
“แล้วตำราพวกนั้นเล่า”
“อันนี้คือภาพและรายชื่อตัวอย่างสินค้าเ้าค่ะ” เหลียงซูถิงหยิบแค็ตตาล็อกสินค้าที่เธอทำเลียนแบบแค็ตตาล็อกของห้างขายเฟอร์นิเจอร์และของแต่งบ้านชื่อดังเ้าหนึ่งมาใช้ นั่นก็คือทำภาพสินค้าให้สวยงาม จัดเรียงมันไว้คู่กับข้าวของเครื่องใช้อื่น ๆ ในบ้าน ให้บรรยากาศของภาพออกมาเหมือนสินค้าในอุดมคติที่ใคร ๆ เห็นก็อยากซื้อ พร้อมติดชื่อสินค้าและรหัสกับใส่รายละเอียดคร่าว ๆ สำหรับให้คนที่อยากได้สามารถสั่งซื้อได้โดยไม่มีข้อผิดพลาด
และดูเหมือนท่านแม่จะทึ่งกับแค็ตตาล็อกสินค้ายิ่งกว่าสินค้าอื่น ๆ ซะอีก
“ปรมาจารย์ท่านใดกันถึงสามารถวาดภาพสินค้าเหล่านี้ออกมาได้งดงามสมจริงยิ่งนัก เพียงแค่ตำราเล่มนี้ก็น่าจะขายได้ราคาสูงแล้ว เ้าดูเนื้อกระดาษนี่สิ... ตระกูลใดจะผลิตกระดาษเช่นนี้ออกมาได้กัน!”
เหลียงซูถิงได้แต่หัวเราะแหะ ๆ เธอลืมคิดไปว่าสมัยนี้สกิลการวาดภาพของเหล่าปรมาจารย์ทั้งหลายยังไม่ถึงขั้นวาดออกมาเหมือนรูปถ่ายได้ขนาดนี้ แต่แค็ตตาล็อกเล่มนี้กลับเป็รูปสินค้าจริงที่เธอสั่งปริ๊นท์สีออกมาจากห้างแต้มบุญ มันย่อมเหมือนของจริงอยู่แล้วเพราะมันเป็ภาพถ่ายยังไงล่ะ!
ก็วิธีนี้จะทำให้สินค้าของเธอน่าซื้อและขายง่ายขึ้นนี่นา มีตัวอย่างสินค้าของจริงส่วนหนึ่งโชว์อยู่หน้าร้าน ที่เหลืออีกมากมายคือรูปตัวอย่างสินค้าที่สามารถเลือกและจองได้ล่วงหน้า โดยที่ทั้งเธอและร้านค้าที่รับของไปขายยังไม่ต้องซื้อของมาตุนไว้มากจนเกินไป หรือต่อให้ของหมด ก็ยังมีรูปตัวอย่างสินค้าให้ดูอยู่ดี ใครชอบก็สั่งจองไว้ จ่ายเงินมัดจำล่วงหน้า พอของมาก็จ่ายเงินที่เหลือ สะดวกทั้งเธอ ทั้งร้านค้า และทั้งคนซื้อด้วย
เหวินฉินชิวมองหน้าบุตรสาวอย่างไม่อยากจะเชื่อว่านางจะมีหัวทางการค้าเช่นนี้ได้ ที่ผ่านมาไม่มีวี่แววให้เห็นแม้แต่น้อย แต่เป็เช่นนี้ก็ดีแล้ว เพราะมันทำให้นางวางใจว่าบุตรสาวจะเอาตัวรอดได้แม้จะถูกขับออกจากตระกูลเซี่ยงในวันใดวันหนึ่ง
บ่ายวันนั้นสองแม่ลูกต่างแยกย้ายกันกลับจวนของตนด้วยความคาดหวังถึงอนาคตที่สดใส ก่อนกลับเหวินฉินชิวยืนกรานจะเป็คนออกค่าใช้จ่ายเื่สถานที่เก็บสินค้าให้จนเธอต้องยอมรับ ส่วนคนขับรถม้านางจะติดต่อกลับไปหลังจากหาคนได้แล้ว
46K
![[มี E-Book] Y เต็มที่เลยครับที่รัก! ผมอยู่ข้างคุณ (Come on, You can do it)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723800728_25704623.webp)
