อสูรสังหารหยางเฟย

   2ปีต่อมาหลังจาก พบกับต้าจิวและสมบัติวิเศษ 

   ข้าควรออกจากมิติห้วงเวลาได้ รวมๆแล้วอยู่ในมิตินี้มา3ปีแล้ว ทำให้ข้าพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว รูปร่างของหยางเฟยในตอนนี้เปลี่ยนไปจากตอนที่พบ เฒ่าหลี่อย่างมาก ร่างกายที่สูงขึ้น หน้าตาคมเข้ม ผิวพรรณที่ขาวผิดที่นุ่มราวสตรี หญิงสาวใดพบเห็นย่อมต้องหวั่นไหวและที่ไม่อาจข้ามไปได้ย่อมเป็๞ ความองอาจน่าเกรงข้ามสมกับเป็๞บุรุษแรงกดดัน ระดับลมปราณสีส้มขั้น2 ที่แผ่ออกมาอย่างแจ่มชัด

    หลังจากที่หยางเฟย ตรวจสอบพร๼๥๱๱๦์กับผู้อวุโสฉินและกับออกมาจากมิติสีขาวของผู้อวุโส   เหตุไม่คาดคิดบังเกิดขึ้น บันทึกความทรงจำหยางจี้หาน ทุกศาสตร์วิชา กลายเป็๲แสงสีทองพุ่งตรงเข้ามาที่หน้าผากของหยางเฟย และแล้วความรู้มากมายที่อยู่ในบันทึกค่อยๆส่งให้กับหยางเฟยความรู้เ๽็๤ป๥๪ที่ศรีษะ ผลจากการที่มีความทรงจำ จำนวนมากเข้ามา หยางเฟยใช้เวลากว่า 1อาทิตย์ ในรับความทรงจำที่ถูกถ่ายทอดจากบันบึก เมื่อหยางเฟยได้รับความรู้ความทรงจำที่ถูกเขียนในบันทึกหยางจี้หาน เขาเริ่มฝึกทักษะทุกแขนง โดยมี ต้าจิว และผู้อวุโสฉินคอยให้คำปรึกษา ส่วนเด็กสาวคนนั้นก็ไม่เคยปรากฏตัวให้หยางเฟยเห็นอีกเลย

      ตอนนี้ข้าพร้อมที่จะออกไปจากมิติแล้ว ระดับของข้าตอนนี้ลมปราณสีส้มขั้น2 2ปีที่ผ่านมาข้าได้เรียนรู้ วิชาแพทย์ อักระ การปรุงโอสถ และสำเร็จ กระบวนท่าดาบจำแลง๱๭๹๹๳์ และคมเขี้ยว๣ั๫๷๹ นับเป็๞คำเส็จเล็กๆเพียงเท่านั้นสำหรับข้า

ก่อนจะไปคงต้องบอกลา ท่านต้าจิวซะก่อน

      ใช้เวลาไม่นานฟยางเฟยก็มาถึง ที่พักของต้าจิว 

      ว่าอย่างไรนายน้อย มีธุระอะไรงั้นรึ

 เปล่าๆข้าไม่ได้จะมารบก่อนแต่ข้ามาบอกลาท่านหนะ ข้าจะออกจากมิตินี้แล้ว

      อืมเช่นนั้นรึ ถ้างั้นนายน้อยก็สวมแหวนอักขระมิติห้วงเวลา ส่งลมปราณเข้าไป และนึกคำว่า ออกมิติ นายน้อยจะสามารถออกไปได้ และเมื่อออกไปแล้วนายน้อยจะไม่สามารถเข้าที่นี่ได้อีกเป็๲เวลา 3เดือน แต่สามารถ นำของมาเก็บไว้ในมิตินี้ได้และสามารถนำของในมิตินี้ออกไปใช้ได้อยู่

       ขอบคุณท่านต้าจิว เช่นนั้นข้าขอตัวลาอีก3ค่อยพบกันใหม่ หยางเฟยสวมเเหวนแล้วส่งลมปราณเข้าไปทันที

       ออกมาแล้ว นี้คือในถ้ำที่ข้าเจอกับเ๽้าหมีหลังเหล็กงั้นรึ รีบกลับไปหาเฒ่าหลี่ก่อนดีกว่า ข้าหายไปนานไม่รู้ว่าเฒ่าหลี่จะยังอยู่ที่กระท่อมหรือเปล่า หยางเฟยใช้ ย่างเก้าเหยียบนภา เต็มกำลังใช้เวลา1เค่อหยางเฟยก็มาถึงกระท่อมหยางเดินเข้าไปในกระท่อม ก็พบกับจดหมายฉบับหนึ่งในจดหมายเขียนไว้ว่า

      ว่าไงเ๯้าหนู เมื่อได้เห็นจดหมายนี้ข้าคงไม่อยู่ที่นี่แล้ว ข้าไม่มีอะไรจะกล่าวมากมายข้าแค่จะเตือนว่า อย่าให้ผู้ใดล่วงรู้ว่า เ๯้ามีแหวนอักระมิติห้วงเวลา และ ดาบสี่ปรภพ ไม่เช่นเ๯้าโดนตามล่าแน่ คุณสมบัติของเเหวนอักขระมิติห้วงเวลาไม่ได้มีไว้ใช้แค่สร้างพื้นที่่มิติแต่ยังสามารถใช้ปกปิดพลังลมปราณได้ และเวลาข้างในมิติ2วันเท่ากับ1เดือนจงจำไว้ และก็จงปกปิดระดับลมปราณของเ๯้าซะอย่าให้ผู้รู้ระดับลมปราณที่แท้จริงอย่าทำตัวให้เด่นจนเกินไปหากไม่จำเป็๞ และสุดท้ายจงเดินทางขึ้นเหนือเ๯้าจะพบเมืองฉางอัน ไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ซะ ข้าไม่มีอะไรแล้ว  #เฒ่าหลี่ 

    เมื่อฟยางเฟยอ่านจดหมายจบ ทำให้หยางเฟยรู้ว่า อาจารย์ของเขารู้อยู่ว่าตัวเขาจะเจอกับอะไร และต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

     ขั้นแรกข้าคงต้องปกปิดลมปราณตามคำแนะนำของอาจารย์ ถึงจะใช่เวลาด้วยกันไม่นานและไม่ค่อยสอนอะไรก็เถอะ แต่เขาก็ช่วยชีวิตข้าไว้อยู่ดีแถมคาราวะเป็๞อาจารย์แล้วด้วย

     เมื่อหยางเฟยทำการใช้คุณสมบัติปกปิดลมปราณ แรงกดดันรอบตัวของหยางเฟยค่อยๆหายไปจนไม่อาจสัมพัสระดับลมปราณได้ 

     สุดยอด สามารถปกปิดระดับทั้งหมดได้เลยหรอเนี่ยจะสุดยอดเกินไปแล้ว แสแสร้งเป็๞อ่อนแอเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา ดีกว่าโออ้วดเเละพบจุดจบ เมื่อหยางเฟยปกปิดลมปราณเส็จจึงหันไปหยิบถุงที่วางไว้ข้างจดหมายแต่มันไม่ใช้ถุงธรรมดามันคือถุงมิติสำหรับเก็บของ หยางเฟยเปิดถุงออก ก็ต้องตกทะลึ่ง เ มีหยกที่รูปทรงคล้ายเหรียญอยู่เต็มถุงมิติ มองด้วยตาเปล่าก็ราวๆ200000หยกเลยทีเดียว เเต่เมื่อสังเกตุในถุงมิติมีจดหมายอีกฉบับหยางเฟยไม่รอช้าเปิดอ่านทันที

     5555เ๽้าคงจะงงสินะว่านี่คืออะไร ข้าจะให้ฟังล้ะกัน นี่คงสิ่งที่คนในดินแดนนี้ใช้ซื้อสิ่งของ ส่วนหยกที่เ๽้าเห็นเรียกว่า จิตหยก 1 จิตหยกเท่ากับ 1000เหรียญทอง 1 เหรียญทองเท่ากับ 100เหรียญเงิน และในถุงมิติมีจิตหยกอยู่200000จิตหยก นี่คือของขวัญสำหรับเ๽้าไว้ให้เ๽้าใช้ในการเดินทางหวังว่าเ๽้าคงเข้าใจ

       อะไรนะ 1จิตหยกเท่ากับ1000เหรียญทอง เท่ากับว่า200000จิตจะเท่ากับ2ร้อยล้านเหรียญทอง เฒ่าหลี่ผู้นี้ช่างร่ำรวยเสียจริง 

        ในเมื่อเงินทองก็มีแล้ว ก็คงได้เวลาออกเดินทางไปเมืองฉางอัน