Tolha World Online เป็นผู้หญิงแล้วไงถ้าอยากจะเป็นเซียนเกมส์

เจนเมื่อเก็บของเดินออกมาจากมหาลัยแล้วนั้นก็พบกับหนุ่มหล่อที่ยืนพิงมอเตอร์ไซด์อยู่ข้างๆชายหนุ่มคนนั้นมีผมสีทอง ใบหน้าหล่อเหลา จมูกโด่ง ริมฝีปากอวบอิ่ม"กลับแล้วหรอ?" ชายหนุ่มคนนั้นถามเจนเมื่อเจนโผล่เข้ามาในสายตา"อื้อ เมฆมารอแยม?" เจนพูดตอบกลับไปแม้จะรู้อยู่แล้วว่าพี่เมฆมาทำอะไรตรงนี้"ใช่" เมฆพูดตอบเสียงเรียบก่อนจะหันข้างเพื่อจบบทสนทนา"อ่ออ.." เจนเห็นท่าทางของเมฆก็หยักไหล่เล็กน้อยเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าเขามีนิสัยยังไงซึ่งถึงเขาจะแสดงท่าทางดูหยิ่งๆ แต่เขาใส่ใจตัวเธอด้วยเช่นกันไม่งั้นคงไม่ถามเธอหรอก ซึ่งเมฆนั้นเป็นแฟนของแยมและปากไม่ตรงกับใจสักเท่าไหร่การที่แยมมีเมฆมาหลงรักและยังมารับส่งนั้นโชคดีมากจริงๆที่เธอเจอคนที่เขารับได้กับแผลบนใบหน้าของเธอ"แยมยังไม่กลับหรอก แยมไปเรียนคาบของเธอน่ะ แล้วก็วันนี้น่าจะกลับช้าหน่อย เห็นวันนี้มีงานน่ะ" เจนพูดขึ้นเมื่อนึกถึงเรื่องที่ว่าแยมนั้นมีงานนั่นเอง"อื้อ ขอบใจ" เมฆหันมาตอบเจนพร้อมกับพงกหัวเล็กน้อย ก่อนที่เมฆจะขึ้นรถพร้อมสตาร์ทรถแล่นไปที่จอดรถก่อนจะเดินไปที่นั่งใต้ต้นไม้ที่แผ่กิ่งก้านสาขาไปทั่วบริเวณพร้อมปล่อยออร่าความหล่อทำให้หญิงสาวที่เดินผ่านต่างมองกันคอแทบบิดยามเดินผ่านเจนแน่นอนว่าไม่รอเมฆตั้งแต่ขี่มอเตอร์ไซด์ออกไปแล้ว เธอรีบเดินกลับหอของตัวเองทันทีเมื่อเจนเดินมาสักระยะหนึ่งก็พบกับตึกสูงระกราวที่เป็นที่พักของตัวเธอเองก่อนที่เธอจะเดินขึ้นตึกไปเจนใช้เวลากลับมาห้องของตัวเองนั้นไม่นานเท่าไหร่นักเธอก็ไขกุญแจห้องที่ล็อคอยู่เป็นประจำเมื่อเธอไม่อยู่ห้องแกร๊ก~! แอ๊ดด~!ฟุ่บบ! ตุ่บบ!เจนเมื่อเปิดประตูนั้นก็โยนกระเป๋าของเธอไปไว้โต๊ะที่เธอตั้งไว้สำหรับทำงานก่อนที่เธอจะปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนสุดเพื่อคลายความแน่นด้วยเพราะชุดนักศึกษาของเธอรัดหน้าอกเธอแน่นไปนิดหน่อยเลยทำให้ไม่สบายตัว"เฮ้อ~" เจนทิ้งตัวนอนลงบนเตียงภายในห้อง ถึงแม้มันจะไม่แข็งแต่ก็ไม่ได้นุ่มมากก็ตาม"พ่อนะพ่อ.. พอติดหนี้ก็หนีหาย แล้วยังเอาชื่อหนูเป็นคนจ่ายอีก" เจนพูดขึ้นอย่างน้อยใจพร้อมกับความเครียดว่าตัวเธอจะหาเงินมาชดใช้หนี้นี้ยังไงดี ก่อนที่เธอจะเอาแขนมาบังใบหน้าของเธอที่คลอไปด้วยน้ำตาตื๊อออ~! เสียงโทรศัพท์ของเจนดังขึ้นเมื่อมีคนโทรเข้ามา ซึ่งนั่นก็ดีที่มันช่วยให้เธอนั้นละความคิดที่กำลังติดลบอยู่เจนหยิบโทรศัพท์ดังกล่าวขึ้นมาก่อนที่เธอจะดูเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอพี่เกมส์"ฮัลโหลพี่?" เจนพูดออกไปโดยพยายามควบคุมน้ำเสียงให้ปกติที่สุดของเธอ"ฮัลโหล พี่ได้ยินจากแยมแล้วนะ" เสียงปลายสายพูดเข้าถึงปัญหาทันทีที่เจนรับสาย"พี่ให้ยืมเงินก่อนไหม เดี๋ยวค่อยใช้พี่ก็ได้" พี่เกมส์พูดต่อทันที"ไม่ค่ะ หนูจะหาใช้เอง" เจนพูดตอบกลับเกมส์ไป.. ใช่ว่าเธอไม่อยากหาเงินไปใช้หนี้เร็วๆ แต่เธอไม่อยากให้คนอื่นต้องเดือดร้อนเพิ่มเพราะพี่เกมส์นั้นก็ไม่ได้ร่ำรวยมากมาย มีกินมีใช้เท่านั้นหากเขาต้องหาเงินมาให้เธอนั้น สำหรับเจนเธอจะรู้สึกไม่ดีอย่างมากที่ต้องให้เกมส์หาเงินให้"แล้วเงินที่ติดหนี้มันเท่าไหร่ล่ะ" พี่เกมส์พูดถามจำนวนเงินที่ติดไว้นั้นทำให้เจนรู้สึกขนลุกเมื่อนึกถึงจำนวนเงินนั้น"4 ล้าน 2 แสนค่ะ.." เจนพูดตอบไปเสียงแผ่ว"อื้มม.. เรื่องเงินค่อยใช้พี่ก็ได้ เอาไปก่อนเดี๋ยวพวกนั้นทำร้ายน้องขึ้นมาทำไง?" เสียงปลายสายที่พูดออกมานั้นเต็มไปด้วยความเป็นห่วง.."ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูหามาใช้หนี้เอง" เจนพูดตอบด้วยความหนักแน่นซึ่งนั่นก็ทำให้อีกฝ่ายต้องถอนหายใจ"อื้ม ก็ได้พี่ไม่เซ้าซี้แล้วแต่อย่าเครียดมากล่ะ" พี่เกมส์พูดขึ้นประโยคสั้นๆ ก่อนที่เจนจะบอกลาพร้อมกับกดตัดสาย แน่นอนว่าเธอไม่ลืมพูดขอบคุณความหวังดีจากเกมส์แน่นอน ซึ่งความจริงที่เกมส์เป็นห่วงเธอนั้นก็เพราะว่าเกมส์นั้นชอบเธอและขายขนมจีบให้เธอตลอดและเธอก็ยอมคุยพัฒนาความสัมพันธ์ด้วยเพราะว่าเกมส์ดูเป็นคนจริงใจและไม่หวังฟันเธอนั่นเองเจนวางโทรศัพท์แต่เพียงไม่นานโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกรอบไลน์~! ไลน์~! เสียงโทรศัพท์ของเจนนั้นสั่นถี่ๆ จนเธอต้องเด้งตัวลุกขึ้นเปิดดู"ขอบคุณนะ" เจนพูดขอบคุณออกมาด้วยความรู้สึกปลิ้มเพราะว่าแยมนั้น ส่งข้อความมาหาเธอแม้จะยังเรียนอยู่เพื่อไม่ให้เธอคิดมากจนเกินไป เธอช่างโชคดีที่มีแยมเป็นเพื่อนเพี๊ยะ!!เจนตบหน้าตัวเองแรงๆ หนึ่งทีเพื่อที่จะได้เอาความคิดลบๆออกไป ก่อนที่เธอจะใช้โทรศัพท์ก่อนจะกดพิมพ์ค้นหา"เปิดจำหน่าย อาทิตย์หน้า..?" สิ่งที่เจนค้นหานั่นก็คือ เครื่องเกมส์ TWO! สาเหตุที่เจนค้นหาเครื่องเกมส์นั้นก็เพราะว่าเธอจะเอามาต่อทุนด้วยเพราะว่านี่เป็นเกมส์ใหม่พร้อมกับระบบเสมือนจริงไหนจะยังสามารถหาเงินจากเกมส์นี้ได้อีกเธอย่อมต้องซื้อมาไว้เพื่อหาเงินอยู่แล้ว!"อีกหลายวันเลย.." เจนมองผลการค้นหาของเธอด้วยที่โทรศัพท์ของเธอนั้นจะรีเฟรซตัวเองเมื่อเกิดแอพใดทำงานเกินข้อมูลทำให้ผลการค้นหานั้นรีเฟรซตัวมันก่อนที่จะปรากฏหัวข้อใหม่..'เลื่อนกำหนด!! เกมส์ TWO เปิดให้เล่นพรุ่งนี้!!' เจนมองข่าวนั้นด้วยความยินดีเพราะนั่นหมายความว่าเธอสามารถเข้าเล่นเกมส์ได้ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เลยและหาเงินได้ทันที!"เยี่ยม!" เจนอุทานออกมาก่อนที่เธอจะลุกขึ้นนั่งก่อนจะไปโต๊ะทำงานของเธอก่อนที่เธอจะนำปากกาของเธอออกมาเขียนที่ปฏิทิน'จ่ายหนี้' เจนเขียนคำคำนี้ลงไปในวันสุดท้ายของเดือนก่อนที่เธอจะวางปากกาและเดินออกไปเพื่อชำระร่างกายตัวเองเมื่อเสร็จกิจก็ใส่ชุดลำลองก่อนที่เธอจะล้มตัวลงนอนเพื่อรอเช้าวันใหม่
เช้าวันถัดมาเจนลุกขึ้นก่อนที่เธอจะไปอาบน้ำชำระตัวเธอเองก่อนที่เธอจะใส่เสื้อผ้าของเธอกางเกงยีนส์ขาดเข่า เสื้อยืดขาว แฟชั่นธรรมดาแต่รีดเสน่ห์ของเธอได้ถึงขีดสุดถึงแม้ว่าเธอจะใส่อะไรก็สวยอยู่ดีก็ตามด้วยความหน้าตาดีย่อมมีคนมาขายขนมจีบแต่ว่าเธอปฏิเสธทุกคนนอกจากเกมส์นั่นเองเมื่อเสร็จสิ้นการแต่งตัวนั้นเธอก็เดินออกจากห้องของเธอตรงดิ่งไปยังห้างที่เครื่องเกมส์ TWO จัดจำหน่าย
เมื่อมาถึงเธอก็พบกับบูธของเกมส์ TWO ซึ่งมีผู้คนให้ความสนใจจำนวนมากด้วยที่ว่าเป็นเกมส์เปิดใหม่และเป็นเกมส์แรกของโลกที่เป็นโลกเสมือนจริงดังนั้นทำให้มีผู้คนมากมายเดินเข้าบูธนี้กัน เมื่อเข้ามาภายในบูธแล้วนั้นก็จะพบกับโมเดลตัวละคร มอนเตอร์รวมไปถึงหนังสือต่างๆ ซึ่งตรงกลางนั้นมีเครื่องเล่นเกมส์อยู่หนึ่งตั้งอยู่ลักษณะของมันนั้นเป็นเครื่องแคปซูลขนาดใหญ่บรรจุคนที่มีความสูงเกินสองเมตรได้เลยทีเดียว"ยินดีต้อนรับค่ะ!!" พนักงานสาวที่ใส่ชุดแฟชั่นเหมือนเด็กเสริฟภายในเกมส์ TWO เดินมาต้อนรับเจนเมื่อเธอเดินเข้ามายังส่วนของเครื่องเล่นเกมส์"สนใจซื้อเครื่องเล่น TWO ใช่ไหมคะ..?" พนักงานสาวถามพร้อมกับเอียงศีรษะพร้อมรอยยิ้ม"อื้อ.. ราคาเท่าไหร่หรอคะ..?" เจนพูดขึ้นเพราะว่าเครื่องตัวอย่างนั้นไม่มีราคาป้ายแปะไว้นั่นเอง"หนึ่งล้านบาทค่ะ" เจนเมื่อได้ยินนั้นก็หันขวับทันที"อะไรนะคะ?" เจนพูดขึ้นด้วยความตกใจ.. เพราะราคานี่มันเกินกว่าที่เธอคิดหลายเท่า!ตอนแรกเธอคิดว่าเครื่องเล่นนี้จะราคาสักราวแสนกว่าเท่านั้นเอง!"หนึ่งล้านบาทค่ะ" พนักงานสาวพูดขึ้นอีกครั้งด้วยรอยยิ้มถึงแม้ว่าดวงตาของเธอนั้นจะแสดงถึงความผิดหวังด้วยเพราะตั้งแต่เปิดบูธนั้นยังไม่มีคนซื้อเครื่องเล่นจากเธอเลย.. เพราะราคาของเครื่องที่สูงมากทำให้คนที่สนใจต่างส่ายหัวกันและหากเป็นเช่นนี้ต่อไปนั่นย่อมหมายถึงรายได้ของเธอที่อาจจะลดลงด้วย!'เอาไงดี.. หนึ่งล้านบาทนั่นไม่ใช่จำนวนน้อยๆเลยนะ..''แต่ถ้าซื้อมามันก็ช่วยให้เราทำกำไรไวขึ้น.. อ๊าาา~!!'เจนครุ่นคิดภายในหัวระหว่างซื้อหรือไม่ซื้อดี แต่เธอดันแสดงกริยาออกไปด้วยแม้ยามคิดทำให้คุณพนักงานสาวต้องพูดถามอีกครั้ง"จะซื้อไหมคะ..?""จิ๊สส!! ก็ได้.." เจนควักกระเป๋าที่กางเกงยีนส์ก่อนที่เธอจะยื่นบัตรเครดิตให้กับพนักงาน"ซื้อสินะคะ!!" พนักงานสาวคนนั้นยิ้มสว่างไสวทันทีที่เจนยื่นบัตรเครดิตให้ เธอจึงพาเจนไปยังเคาว์เตอร์ชำระเงินทันทีก่อนที่พนักงานสาวนั้นจะยื่นเอกสารสำหรับยืนยันการซื้อเจนรับเอกสารนั้นมาก่อนที่จะหยิบปากกาข้างๆ กรอกข้อมูล ที่อยู่ และยืนยันที่จะซื้อเครื่องเกมส์ทันที.. ซึ่งเมื่อกรอกเสร็จแล้วนั้นพนักงานก็ยื่นบัตรเครดิตของเธอคืนหลังจากแสกนจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว"นี่ค่ะ! เครื่องเล่นจะถูกส่งไปติดตั้งที่ห้องของลูกค้าทันทีเลยค่ะ!" พนักงานสาวพูดจบนั้นเธอก็ยิ้มอย่างสดใสอีกครั้งหนึ่ง"ขอบคุณค่ะ" เจนรับบัตรเครดิตกลับมาจากมือของพนักงานสาวด้วยมือที่สั่นเทาก่อนที่เธอจะขอตัวลา ซึ่งเมื่อเจนนั้นเดินออกไปแล้วพนักงานสาวก็รีบโทรเรียกเจ้าหน้าที่ิที่ทำหน้าที่ติดตั้งเครื่องเล่นทันทีเจนเดินออกมาจากบูธด้วยความรู้สึกโล่งหวิว.. ไมใช่ว่าเธอผ่อนคลาย.. แต่ว่าเธอไม่มีเงินแล้ว!! เงินที่เหลือนั้นมีจำนวนไม่มากเสียด้วยซ้ำทั้งเนื้อทั้งตัวของเธอตอนนี้เหลือเพียงราวๆแสนกว่าและนั่นคือจำนวนเงินที่เธอเหลือโดยที่เธอยังไม่ได้จ่ายค่าหอ ไหนจะค่ากิน ค่าโครงงานอะไรอีกเจนเมื่อล้มตัวลงนั่งเก้าอี้สำหรับนั่งพักแล้วนั้นก็นำมือกุมขมับทันที.."นี่ฉัน.. ทำอะไรลงไป" เจนพูดขึ้นขณะที่ยังกุมขมับอยู่ด้วยความปวดหัวเล็กน้อยเจนนั่งคิดอยู่อย่างนั้นสักพักหนึ่งก่อนที่ท้องจะร้องเพราะเธอยังไม่ได้ทานอาหารเช้าก่อนมาบูธ TWO เลยด้วยซ้ำแต่เสียงท้องร้องดังได้ไม่นานก็มีเสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นครืนน~! เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้เจนต้องคว้าโทรศัพท์ออกมาก่อนที่จะพบเบอร์ที่เธอไม่รู้จัก"ฮัลโหล..""สวัสดีครับ ผมมาจากบริษัทแกรนด์ทีฟครับ" เสียงนุ่มหล่อดังออกมาจากปลายสาย ซึ่งเธอมั่นใจว่าเธอไม่รู้จักเจ้าของเสียงเช่นนี้.."อ๋อ.. ค่ะ" เจนพูดตอบกลับไปก่อนที่เธอจะพูดประโยคถัดมา"มีอะไรหรือเปล่าคะ..?" เจนถามออกไปนั้นก็ได้รับคำตอบทันที"เครื่องเกมส์ TWO ที่ท่านซื้อนั้นทางเราได้ดำเนินการติดตั้งแล้วครับ""เอ๊ะ! ไวขนาดนั้นเลยหรอคะ..!?" เจนสะดุ้งลุกขึ้นก่อนจะพูดด้วยความตกใจ.. เพราะตั้งแต่เธอออกมาจากบูธยังไม่ถึงชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ"ครับ ลูกค้าสามารถใช้งานเครื่องเล่นได้เลยครับ" เสียงปลายสายพูดตอบชัดเจน"ขอบคุณค่ะ!!" เจนพูดขอบคุณทันทีก่อนที่เธอจะตัดสายเมื่อเครื่องเล่นนั้นติดตั้งเรียบร้อยแล้ว แน่นอนว่าเจนย่อมไม่ชักช้า เธอรีบกลับไปยังห้องของตัวเธอทันทีเมื่อเธอมาถึงแล้วก็เปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบกับเครื่องเล่นสีขาวแบบเดียวกับที่บูธซึ่งข้างเครื่องเล่นนั้นมีหนังสือคู่มือการใช้งานอยู่ด้วยเช่นเดียวกัน เธอหยิบหนังสือนั้นมาอ่านครู่หนึ่งก็เริ่มทำการเสียบปลั๊กทันทีก่อนที่เครื่องจะส่งสัญญาณว่าไฟฟ้าได้เชื่อมต่อแล้ว ก่อนที่เครื่องเล่นนั้นจะเปิดออกพร้อมกับส่งไอเย็นออกมานั่นหมายความว่าเครื่องเล่นพร้อมให้เธอเล่นแล้ว!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 ซื้อเครื่องเล่น

นิยายแนะนำ

Tolha World Online เป็นผู้หญิงแล้วไงถ้าอยากจะเป็นเซียนเกมส์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 ซื้อเครื่องเล่น

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้