ระบบตระกูลท้าปฐพีย่ำสวรรค์ 【จบ】

        ราชันย์ยุคโบราณหรือ

        ภายในใจของซูฉางเซิงสั่นสะท้านคลื่นความตื่นตะลึงถาโถมเข้าใส่ นี่คือสิ่งมีชีวิตเช่นใดกัน

        ควรทราบว่ายุคโบราณนั้นห่างไกลมาก จนถึงปัจจุบันนับเป็นหมื่นล้านปีเพียงวิญญาณของสนมจักรพรรดิก็ทรงพลังมากแล้ว เป็นถึงผู้ฝึกตนระดับจักรพรรดิ

        บัดนี้กลับมีราชันย์ยุคโบราณปรากฏขึ้นมาอีก!

        หรือว่าจะเป็นผู้ฝึกตนระดับสูงสุดที่เทียบเท่าเซียน

        “โชคชะตาระดับสีม่วงทองเหมือนกับชิงเกอและคนอื่นๆ …ดูเหมือนว่าข้าจะต้องครอบครองนางให้จงได้!”

        ซูฉางเซิงงึมงำกับตัวเอง

        ดวงตาของเขาเป็นประกายขณะที่ใช้เงาสะท้อนในห้องตรวจสอบไปทั่วห้องประมูล ทว่าเขากลับไม่พบร่องรอยใดๆของราชันย์ยุคโบราณที่กลับชาติมาเกิดผู้นั้นเลย

        ซูฉางเซิงขมวดคิ้ว

        หรือว่านางซ่อนตัวอยู่หรือว่าเป็นผู้อาวุโสผู้ทรงพลังเบื้องหลังของพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีกัน

        “นี่ซูฉางเซิง ข้าเชิญท่านไปยังห้องหมายเลขหนึ่งด้วยความจริงใจ ท่านกลับเมินเฉยต่อข้าท่านไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาหรือไร!”

        ทันใดนั้นเสียงที่ไม่พอใจก็ดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดของซูฉางเซิง

        ซูฉางเซิงเงยหน้าขึ้นและเห็นองค์หญิงเก้าขมวดคิ้วเล็กน้อยบนใบหน้าที่งดงามและวิจิตรปรากฏร่องรอยของความโกรธกริ้ว

        ดวงตาทั้งสองข้างที่เป็นประกายสีทองจ้องมองเขาด้วยความไม่พอใจ

        ไม่ไกลจากนางผู้อาวุโสของราชสำนักหลายคนยืนอย่างนอบน้อมเงียบๆส่วนป้าเย่ผู้นั้นที่เขาหวาดกลัวก่อนหน้านี้ก็มองมาที่ซูฉางเซิงด้วยสายตาสงสัยในขณะนี้เช่นกัน

        ภายในใจเต็มไปด้วยความสับสน

        เหตุใดนางจึงรู้สึกว่าซูฉางเซิงผู้นี้ดูน่าเกรงขามอย่างมากใกล้เคียงกับนางแล้วหรือ

        ซูฉางเซิงมองนางอย่างรวดเร็วและภายในใจของเขาก็สั่นเทิ้มเช่นกัน

        ความแข็งแกร่งของเขาเทียบไม่ได้กับเมื่อหลายปีก่อนไม่ว่าจะระดับใดก็ตาม

        ไม่เพียงฝ่าขีดจำกัดไปสู่ระดับราชานักบุญแล้วเขายังมีร่างมารต้นกำเนิดหมื่นภัยพิบัติที่ไร้ซึ่งการทำลายล้างกอปรกับการเสริมพลังของคัมภีร์ลับเก้าภัยพิบัติเขาจึงไร้เทียมทานในระดับต่ำกว่ามหาเซียน

        แม้แต่ผู้ที่อยู่ระดับกึ่งมหาเซียนเขาก็สังหารได้อย่างง่ายดาย

        อย่างไรก็ตามเมื่อมองไปยังสตรีวัยกลางคน เขากลับรู้สึกว่านางนั้นลึกลับอย่างยิ่งไม่เหมือนกับที่สัมผัสได้เมื่อหลายปีก่อน ซึ่งเป็นเพียงระดับราชานักบุญเท่านั้น

        นี่คือมหาเซียน

        ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในใจของซูฉางเซิง

        “…”

        “ขออภัยข้าครุ่นคิดเรื่องบางอย่างอยู่ จึงเผลอละเลยองค์หญิงไปชั่วขณะ โปรดอภัยแก่ข้าด้วย!”

        ถึงแม้ว่าความคิดจะแล่นเข้ามาในภายในใจทว่าสีหน้าของซูฉางเซิงยังคงเป็นปกติเขายกมือคำนับองค์หญิงเก้าด้วยนัยน์ตารู้สึกผิด

        นี่เป็นความผิดของเขาจริงๆเพราะเขามัวแต่สนใจเรื่องของราชันย์ยุคโบราณมากเกินไป จนละเลยองค์หญิงเก้า

        อย่างไรก็ตามนี่ก็เป็นเพราะคำแนะนำของระบบนั่นช่างน่าตกใจเกินไปจะตกอยู่ในภวังค์สักครู่คงมิแปลก

        เพราะนั่นคือราชันย์ยุคโบราณ

        หากเขาครอบครองนางได้และมีบุตรด้วยกันผลประโยชน์จะมากมายมหาศาลเพียงใด!

        “ช่างเถิดข้าไม่ได้สนใจเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ทว่าท่านกลับมีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมากข้าสงสัยว่าท่านกำลังซ่อนพลังของตนเองอยู่หรือไม่!”

        องค์หญิงเก้ามองเขาด้วยสายตาสงสัย

        ในฐานะองค์หญิงของราชสำนักพลังของราชสำนักจักรพรรดิในทวีปเจินเซิ่งย่อมอยู่ภายใต้บัญชาการของนาง

        นางจึงรู้ข้อมูลเกี่ยวกับซูฉางเซิงทั้งหมดเป็นอย่างดี

        รวมถึงเรื่องที่ซูฉางเซิงสังหารมารเฒ่าเฮยหมัวเมื่อครึ่งปีก่อนและแสดงพลังแห่งราชานักบุญออกมา

        “เจ้าคนนี้เจ้าคงจะไม่ได้ปลุกพลังสังขารร่างระดับสูงสุดบางอย่างหรือได้รับมรดกจากจักรพรรดิบางองค์มาหรอกกระมัง”

        องค์หญิงเก้ากล่าว

        ภายในเวลาเพียงไม่กี่ปีพลังของซูฉางเซิงกลับเพิ่มขึ้นมหาศาล

        นี่ทำให้นางสงสัยว่าซูฉางเซิงได้รับมรดกจากจักรพรรดิบางองค์มาหรือไม่และพรสวรรค์ของเขาก็เปลี่ยนไป จนสามารถเทียบเคียงกับอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดได้

        “ทุกคนย่อมมีเคล็ดลับของตนเององค์หญิงเก้าไม่จำเป็นต้องสืบสาวราวเรื่องหรอก ท้ายที่สุดข้าก็เป็นเพียงฉางเซิงเท่านั้น!” เมื่อได้ยินเช่นนี้ซูฉางเซิงเพียงยิ้มโดยไม่ขออธิบายสิ่งใด และกล่าวด้วยความหมายแฝงที่ลึกซึ้ง

        “ไม่บอกก็ตามใจ”

        องค์หญิงเก้าบ่นพึมพำด้วยความไม่พอใจจากนั้นจึงโบกมือพาซูฉางเซิงไปยังแท่นเต๋าศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ด้านข้าง

        ห้องหมายเลขหนึ่งนั้นกว้างขวางและหรูหรายิ่งนักเต็มไปด้วยพลังปราณที่เข้มข้น ภายในมีแท่นเต๋าศักดิ์สิทธิ์หลายแห่งแต่ละแห่งส่องแสงระยิบระยับและปล่อยกลิ่นอายของเต๋าพวยพุ่งออกมา

        เพียงแค่ซูฉางเซิงนั่งลงสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเขารู้สึกได้ถึงการตรัสรู้แห่งวิถีเต๋าที่หลั่งไหลเข้ามาในภายในใจเดิมทีความสับสนบางอย่างเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรก็กระจ่างชัดขึ้นในขณะนี้

        สิ่งนี้ทำให้ภายในใจของเขาสั่นสะท้าน

        ควรทราบว่าตอนนี้เขามีร่างอมตะแล้วความสามารถในการหยั่งรู้ของเขานั้นน่าทึ่งเพียงใด

        แม้แต่เม็ดยาหยั่งรู้แห่งวิถีเต๋าก็ไม่มีผลอีกต่อไปแล้ว

        ทว่าตอนนี้แท่นเต๋าศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้กลับให้ความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ แก่เขา

        ถึงแม้จะไม่มากทว่าก็น่าเหลือเชื่อมากแล้ว

        “แท่นศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้…”

        ดวงตาของซูฉางเซิงจับจ้องไปยังแท่นเต๋าศักดิ์สิทธิ์ด้วยความประหลาดใจ

        “หึๆประหลาดใจใช่หรือไม่ นี่คือสิทธิพิเศษของห้องหมายเลขหนึ่งแท่นเต๋าศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้มีประโยชน์สำหรับผู้ฝึกตนที่ต่ำกว่าระดับกึ่งจักรพรรดิหากนั่งอยู่ที่นี่เป็นเวลาสามถึงห้าปี จะเทียบเท่ากับการหยั่งรู้เต๋าครั้งเล็กๆเลยทีเดียว”

        องค์หญิงเก้ากล่าวด้วยความภาคภูมิใจ

        “น่าประหลาดใจจริงๆสมกับเป็นพันธมิตรเซียนหมื่นวิถี รากฐานอันลึกซึ้งนั้นไม่อาจหยั่งถึง!”

        ซูฉางเซิงส่ายหัว

        แท่นเต๋าศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ในสำนักเจ้ายุทธจักรบางแห่ง เช่น สำนักไท่สื่อ คงจะเป็นสมบัติล้ำค่าประจำสำนักดั่งเป็นสัญลักษณ์แห่งรากฐานสำนัก

        ทว่าในพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีแห่งนี้เป็นเพียงสาขาย่อยแห่งหนึ่งก็มีแท่นเต๋าศักดิ์สิทธิ์อยู่มากมายถึงเพียงนี้แล้ว

        “พันธมิตรเซียนหมื่นวิถีนำแท่นเต๋าศักดิ์สิทธิ์อันล้ำค่าเช่นนี้มาวางไว้ในสาขาย่อยเล็กๆไม่กลัวว่าจะเกิดเรื่องร้ายแรงหรือ” ซูฉางเซิงสงสัยใคร่รู้

        เพราะไม่ว่าพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีจะแข็งแกร่งเพียงใดสาขาย่อยเล็กๆ ในทวีปแห่งหนึ่งก็คงจะไม่เกินจริงนักและอาจจะไม่มีมหาเซียนประจำอยู่ก็เป็นได้

        สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ย่อมดึงดูดให้มหาเซียนเสี่ยงที่จะลงมือได้

        “เจ้าไม่เข้าใจตราบใดที่เป็นผู้ฝึกตนระดับมหาเซียนก็ไม่เขลาพอที่จะโจมตีสาขาของพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีและผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับมหาเซียนก็เป็นเพียงเศษธุลีเท่านั้นมิอาจคุกคามพวกเราได้!”

        องค์หญิงเก้าส่ายหัวแล้วจึงอธิบายต่อ “รากฐานของพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีนั้นน่ากลัวอย่างยิ่งและพลังที่พวกเขามีในปัจจุบัน ล้วนได้มาจากการต่อสู้!”

        “ในอดีตมีผู้ฝึกตนจำนวนไม่น้อยที่เคยโจมตีสาขาของพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีทว่าผู้ที่ลงมือล้วนตกตายด้วยน้ำมือของผู้ฝึกตนระดับสูงสุดของพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีด้วยผลแห่งกรรม!”

        “กระทั่ง…มีจักรพรรดิผู้หนึ่งถูกสังหาร!”

        เมื่อพูดถึงตอนท้ายองค์หญิงเก้าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจและพูดออกมา

        บนใบหน้างดงามของนางปรากฏแววตาแห่งความหวาดกลัวอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น

        “สังหารจักรพรรดิหรือ”

        ซูฉางเซิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

        ไม่เพียงเขาเท่านั้นกลุ่มผู้อาวุโสของราชสำนักที่อยู่เบื้องหลังองค์หญิงเก้า ล้วนมีสีหน้าตะลึงเช่นกัน

        นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินเรื่องนี้

        มีเพียงป้าเย่เท่านั้นที่ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยราวกับว่านางรู้เรื่องนี้มานานแล้ว และยังคงสงบนิ่ง

        “โลกนี้กว้างใหญ่นัก โลกแห่งเสวี่ยนหวงมีสวรรค์มากมายสวรรค์ฉางเซิงเป็นเพียงสวรรค์แห่งเล็กหนึ่งในนั้นและราชสำนักจักรพรรดิก็เป็นเพียงหนึ่งในเจ้ายุทธจักรของสวรรค์ฉางเซิงเท่านั้น!”

        ใบหน้างดงามขององค์หญิงเก้าแฝงแววความหวาดกลัวน้ำเสียงของนางเคร่งขรึม และกล่าวต่อไปว่า

        “ทว่าพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีกลับครอบคลุมทั่วทั้งโลกใบใหญ่กระทั่ง…นี่คือเจ้ายุทธจักรที่แท้จริง มีรากฐานอันน่าสะพรึงกลัวแม้แต่จักรพรรดิก็ไม่อาจยั่วยุได้!”

        “เหตุใดพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีจึงกล้าใช้ชื่อว่าเซียน”

        “ย่อมต้องมีเหตุผล!”

        เมื่อได้ยินเช่นนี้ซูฉางเซิงก็เข้าใจในที่สุด

        เหตุใดองค์หญิงเก้าจึงกล่าวว่าไม่มีผู้ใดกล้าโจมตีพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีแม้กระทั่งสาขาของพวกเขาก็ตาม

        เพราะพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีมี ‘เซียน’ตัวจริงอยู่นี่เอง!

        สิ่งมีชีวิตที่สามารถสังหารจักรพรรดิได้มี ‘เซียน’ ระดับสูงสุดอยู่ แล้วผู้ฝึกตนคนใดจะกล้าหาเรื่องโดยไม่กลัวความตาย

        ผู้ฝึกตนระดับมหาเซียนนั้นมีคุณสมบัติที่จะสัมผัสความลับบางอย่างของสวรรค์และพิภพแล้ว

        ดังนั้นผู้ฝึกตนในระดับนี้ล้วนรู้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีจะให้แหย่สิ่งที่มิควรคงไม่ใช่เรื่อง

        ซูฉางเซิงตระหนักมากขึ้นว่าโลกใบนี้นั้นลึกซึ้งเพียงใด

        “เอาละตอนนี้พูดถึงเรื่องเหล่านี้ไปก็ไม่มีประโยชน์ มันไกลเกินไปสำหรับเราสำหรับราชสำนักจักรพรรดินั้นถือเป็นจุดสูงสุดของวิถีเต๋าที่ไม่อาจก้าวข้ามได้แล้ว!”

        องค์หญิงเก้าโบกมือ

        “หากต้องการคิดเรื่องเกี่ยวกับพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีรอจนกว่าเจ้าจะกลายเป็นกึ่งจักรพรรดิเสียก่อน เมื่อถึงระดับนั้นจึงจะมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะติดต่อพวกเขา และถือว่าเป็นบุคคลสำคัญได้”

        กึ่งจักรพรรดิหรือ

        ซูฉางเซิงเลิกคิ้วตอนนี้เขาเพิ่งฝ่าขีดจำกัดไปสู่ระดับราชานักบุญเท่านั้นยังห่างไกลจากการฝ่าขีดจำกัดไปสู่กึ่งจักรพรรดิอยู่มาก

        ดูเหมือนว่าเขายังมีหนทางอีกยาวไกลกว่าจะกลายเป็นผู้ฝึกตนที่แท้จริง

        ตัดสินใจแล้วเมื่อกลับไป เขาจะแต่งงานกับฮูหยินเพิ่มขึ้นอีกสองสามคนและมีลูกเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อย

        จักรพรรดิและเซียนรึ

        ตราบใดที่เขามีลูกมากพอสักวันหนึ่งเขาก็เอาชนะพวกเขาทั้งหมดได้

        “แปะแปะ…”

        ในขณะนั้นองค์หญิงเก้าตบมือเบาๆ นอกห้องสาวใช้ที่งดงามหลายคนเดินเข้ามาพร้อมผลไม้และชาแห่งจิตวิญญาณรวมถึงเหล้าอมฤตชั้นยอดที่ค่อยๆ วางลงทีละอย่าง

        “อย่าเกรงใจทานตามสบาย!”

        องค์หญิงเก้ายิ้มอย่างมีเสน่ห์และโบกมือให้ด้วยกิริยาใจกว้าง

        ซูฉางเซิงเพียงแค่มองแวบเดียวก็เลิกคิ้วผลไม้แห่งจิตวิญญาณและชาเหล่านี้ล้วนเป็นของระดับสูง

        พลังปราณที่เข้มข้นพวยพุ่งออกมามีเศษเสี้ยวของเต๋าอยู่รอบๆ น่ารับประทานยิ่ง

        แค่ผลไม้แห่งจิตวิญญาณและเหล้าอมฤตเหล่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เซียนบางคนหมดตัวได้

        นี่คือโลกของผู้มั่งคั่ง

        ซูฉางเซิงรู้สึกปลงและเกรงใจอยู่บ้างแต่ก็ทานลงไป

        ก่อนที่จะบำเพ็ญเพียรสิ่งที่เขาโปรดปรานที่สุดคืออาหารรสเลิศและความงาม บัดนี้เขามีความงามรอบกายแล้วเหลือก็แต่ลิ้มลองอาหารรสเลิศ

        ในชีวิตคนเรามีเพียงอาหารและความงามเท่านั้นที่ไม่อาจละทิ้งได้!

        เวลาผ่านไป

        ซูฉางเซิงสนทนากับองค์หญิงเก้าอย่างสบายๆพลางรอการเริ่มต้นของการประมูล

        ในขณะเดียวกันเขาก็ยังคงมองหาการกลับชาติมาเกิดของราชันย์ยุคโบราณต่อไป

        ในช่วงเวลานี้ผู้ฝึกตนมากมายทยอยเดินทางมาถึงการประมูลเหล่าบรรพบุรุษเซียนที่มีรัศมีน่าเกรงขามและพลังปราณอันแข็งแกร่งล้วนได้รับการต้อนรับเข้ามา

        อย่างไรก็ตามห้องที่พวกเขาเข้าไปนั้นหรูหราสู้ห้องของซูฉางเซิงไม่ได้

        “ตึง!”

        ในที่สุดเสียงกลองดังก้องที่สอดแทรกด้วยกลิ่นอายของวิถีแห่งเต๋าก็ดังขึ้นทั่วทั้งห้องประมูล

        ภายในใจของผู้ฝึกตนทั้งหมดล้วนสั่นสะท้านรวมถึงซูฉางเซิงด้วย ดวงตาของพวกเขาทั้งหมดจับจ้องมองไปยังที่ตรงนั้น

        “ยินดีต้อนรับแขกผู้มีเกียรติทุกท่านสู่การประมูลของพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีในครั้งนี้ข้าพเจ้าขอประกาศว่า การประมูลได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!”

        ไม่นานนักชายชราผู้มีใบหน้าใจดีก็ขึ้นไปบนเวที และยกมือคำนับผู้ฝึกตนทุกคนด้วยรอยยิ้ม

        ราชานักบุญ!

        ภายในห้องหมายเลขหนึ่งซูฉางเซิงเลิกคิ้วชายชราที่เป็นพิธีกรการประมูลนั้นเป็นถึงผู้ฝึกตนในระดับราชานักบุญ

        ซูฉางเซิงเข้าใจแจ่มแจ้งมากขึ้นเกี่ยวกับรากฐานของพันธมิตรเซียนหมื่นวิถี

        ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาจะอยู่เหนือผู้อื่นและไม่มีผู้ใดกล้าหาเรื่อง

        “ตอนนี้เราจะเริ่มประมูลสิ่งของชิ้นแรก อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับราชันย์!”

        ชายชราปรบมือเบาๆไม่นานนัก สาวใช้ก็นำอาวุธวิเศษที่เปล่งประกายแสงศักดิ์สิทธิ์และมีกลิ่นอายของกฎออกมา

        “ราคาเริ่มต้นที่หนึ่งพันล้านจินหยวนเพิ่มราคาครั้งละไม่น้อยกว่าสิบล้าน!”

        ชายชราประกาศ

        หนึ่งพันล้านจินหยวนรึ

        ซูฉางเซิงส่ายหัวเบาๆนี่เทียบเท่ากับเหมืองหยวนระดับสูงสุดแห่งหนึ่งแล้วสำนักกองกำลังระดับสูงสุดแห่งหนึ่ง แม้จะทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดก็อาจจะมีเพียงสองพันล้านเท่านั้น

        อย่างไรก็ตามสำหรับผู้ฝึกตนบางคนที่อยู่ตามลำพัง หรือมีภูมิหลังเป็นสำนักกองกำลังขนาดใหญ่ เช่นเซียนระดับสูงสุด หรือผู้ฝึกตนระดับกึ่งราชานักบุญแล้ว ก็ถือว่ายอมรับได้

        ดวงตาของพวกเขาลุกโชน

        อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับราชันย์สามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ของพวกเขาได้อย่างมาก

        แม้แต่ราชานักบุญก็ยังอดใจไม่ไหว

        “ข้าขอเสนอราคาหนึ่งพันห้าสิบล้าน!”

        “ข้าขอเสนอหนึ่งพันแปดสิบล้าน!”

        “หนึ่งพันหนึ่งร้อยล้าน…”

        ไม่นานนักเหล่าผู้ฝึกตนที่สนใจก็เริ่มเสนอราคาพวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นบรรพบุรุษเซียนจากสำนักกองกำลังต่างๆ และมีพลังอันแข็งแกร่ง

        “ท่านจะเสนอราคาหรือไม่ท่านเพิ่งฝ่าขีดจำกัดไปสู่ระดับราชานักบุญได้ไม่นาน ท่านน่าจะขาดแคลนอาวุธสินะ”

        องค์หญิงเก้าที่อยู่ข้างๆยิ้มและกล่าวขึ้น

        “ข้าไม่ต้องการ!”

        ซูฉางเซิงส่ายหัวเขาไม่แปลกใจที่องค์หญิงเก้ารู้ว่าเขาฝ่าขีดจำกัด

        เพราะป้าเย่ผู้นั้นน่าจะเป็นมหาเซียนการที่นางมองออกถึงระดับของเขาจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

        เขาไม่ต้องการอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับราชันย์ที่ว่านี้

        สำหรับซูฉางเซิงในตอนนี้อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับมหาเซียนหรือแม้แต่อาวุธกึ่งจักรพรรดิ ถึงจะเพิ่มพลังให้เขาได้

        ไม่นานนักอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับราชันย์ก็ถูกประมูลไปเป็นผู้ฝึกตนระดับกึ่งราชานักบุญขั้นสูงสุดผู้หนึ่งเขาจ่ายไปสามพันแปดร้อยล้านจินหยวน

        เทียบเท่ากับทรัพยากรทั้งหมดของสำนักกองกำลังระดับสูงสุดแห่งหนึ่ง

        ซูฉางเซิงส่ายหัวเบาๆฟุ่มเฟือยเกินไป เขาตัดสินใจถูกแล้วที่ไม่ได้มาร่วมงานประมูลมาก่อนหน้านี้

        มิฉะนั้นเขาคงหมดกำลังใจเป็นแน่แท้

        ต่อมาสิ่งของประมูลชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกนำเสนอออกมาทั้งหมดล้วนไม่ด้อยไปกว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับราชันย์ บางชิ้นยังทรงพลังกว่ามากอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับมหาเซียนที่ไม่สมบูรณ์ชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้นดึงดูดให้ผู้ฝึกตนมากมายแย่งชิงมัน

        รวมถึงชายหนุ่มผมทองจากวิหารอสูรสวรรค์และร่างในชุดสีเลือดจากองค์กรสวรรค์ ดวงตาของพวกเขาทั้งหมดลุกโชน

        อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับมหาเซียนที่ไม่สมบูรณ์ช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ของพวกเขาได้มหาศาลพวกเขาอาจต่อสู้กับผู้ฝึกตนระดับราชานักบุญขั้นที่เจ็ดหรือแปดได้เลยทีเดียว

        ราคาของอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับมหาเซียนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากการแย่งชิงของทุกคนจนถึงสามพันแปดร้อยล้านจินหยวน

        “ห้าพันล้าน!”

        อย่างไรก็ตามขณะที่ชายหนุ่มผมทองและร่างในชุดสีเลือดกำลังแข่งขันกันอย่างดุเดือดเสียงที่ดูเกียจคร้านก็ดังขึ้น ทุกคนเงียบลงและใบหน้าทุกผู้ก็ระบายไปด้วยความพิศวง

        ห้าพันล้านรึ

        ขวับ!

        ชายหนุ่มผมทองและร่างในชุดสีเลือดหันมามองขวับดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความกระหายเลือด แผ่รังสีสังหารอันน่าสะพรึง

        รังสีสังหารของราชานักบุญสองคนนั้นเพียงพอที่จะข่มขู่เซียนระดับสูงสุดได้

        “บังอาจ!”

        เสียงตะโกนเย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับรัศมีของมหาเซียน ราวกับสายฟ้าจากเก้าสวรรค์ฟาดลงมาทำให้ทั้งสองคนหน้าซีดและกระอักเลือดออกมาทางปากและจมูก

        ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

        มหาเซียนหรือ

        ภายในใจของทั้งสองหนาวเหน็บพวกเขามองไปยังต้นกำเนิดเสียง ดวงตาก็หดเล็กลงทันที นั่นคือห้องหมายเลขหนึ่ง

        องค์หญิงเก้า!

        ทั้งสองคนเข้าใจในทันที

        คนที่เสนอราคาเมื่อครู่นี้คือองค์หญิงเก้าเป้าหมายต่อไปของพวกเขา

        และพวกเขาก็โชคร้ายที่ไปยั่วโมโหผู้คุ้มกันข้างกายองค์หญิงเก้าโดยไม่ตั้งใจ

        ทั้งสองคนเหงื่อตกพวกเขาเกือบจะก่อเรื่องใหญ่แล้ว

        “แขกผู้มีเกียรติห้ามลงมือในระหว่างการประมูล!” ในขณะนั้นชายชราบนเวทีกล่าวอย่างเย็นชา น้ำเสียงของเขาคล้ายเอ่ยเตือน

        แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับมหาเซียนเขาก็ไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาแต่อย่างใด

        “ข้าพเจ้าเพียงตอบโต้ไม่ถือว่าเป็นการละเมิดกฎใช่หรือไม่” เสียงที่อ่อนโยนดังออกมาจากห้องหมายเลขหนึ่งนั่นคือป้าเย่

        “ไม่มีครั้งต่อไป!”

        ชายชรามองไปยังชายหนุ่มผมทองและร่างในชุดสีเลือดด้วยสายตาเย็นชา

        “ขอรับ!”

        ภายในห้องทั้งสองคนรู้สึกหนาวสั่นในภายในใจพวกเขาทั้งคู่รู้ถึงความน่าประหวั่นพรั่นพรึงของพันธมิตรเซียนหมื่นวิถีจึงไม่กล้าเถียง

        ภายในห้องประมูลผู้ฝึกตนจากสำนักกองกำลังต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเซียนระดับนิรันดร์ กึ่งเซียนนักบุญหรือแม้แต่บรรพบุรุษเซียนล้วนตกตะลึง

        ไม่นึกเลยว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับมหาเซียนที่ไม่สมบูรณ์ชิ้นหนึ่งจะทำให้มหาเซียนลงมือได้

        มหาเซียน!

        นี่คือผู้ที่สามารถมองลงมายังทวีปต่างๆได้ เป็นถึงบุคคลสำคัญในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่ง

        พวกเขามีโอกาสได้เห็นการลงมือของสิ่งมีชีวิตเช่นนี้ในวันนี้นับว่าโชคดีอย่างแท้จริง

        “องค์หญิงเก้าท่านไม่น่าจะขาดแคลนอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับมหาเซียนใช่หรือไม่ยิ่งเป็นอาวุธที่ไม่สมบูรณ์ด้วยนี่...”

        ภายในห้องหมายเลขหนึ่งซูฉางเซิงมองสตรีวัยกลางคนผู้สงบนิ่งอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงหันไปมององค์หญิงเก้า

        “แน่นอนว่าข้าไม่ต้องการและก็ไม่จำเป็นต้องใช้มัน นี่ไม่ใช่ของที่ข้าจะใช้เอง ทว่าเป็นของขวัญให้ท่าน!” องค์หญิงเก้ายิ้มเบาๆเมื่อได้ยินเช่นนี้

        “มอบแก่ข้าหรือข้าน้อยจ่ายมันไม่ไหวนะ”

        ซูฉางเซิงตกตะลึงจากนั้นก็ส่ายหัวเบาๆ

        แม้ว่าห้าพันล้านจินหยวนจะไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้ที่จะรวบรวมทว่าต้นทุนก็สูงเกินไป และไม่คุ้มค่าที่เขาจะทำเช่นนั้น

        “ผู้ใดบอกให้ท่านจ่ายข้าจะให้มันเป็นของขวัญแก่ท่านต่างหาก!” องค์หญิงเก้ามองดูซูฉางเซิงแปลกๆจากนั้นก็พูดอย่างใจกว้าง

        เมื่อพูดจบไม่เพียงซูฉางเซิงเท่านั้น แม้แต่ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ของราชสำนักในห้องล้วนมองซูฉางเซิงด้วยสายตาที่ซับซ้อน ภายในใจเต็มไปด้วยความอิจฉา

        ข้ากำลังถูกเลี้ยงดูหรือไม่

        ซูฉางเซิงรู้สึกแปลกๆภายในใจเช่นกัน

        นี่คืออาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับมหาเซียนที่มีมูลค่าถึงห้าพันล้านจินหยวนเชียวนะนางกลับมอบให้เขาเช่นนี้หรือ

        สุรุ่ยสุร่ายจริงเชียว!

        “เช่นนั้นฉางเซิงขอขอบคุณในความกรุณาขององค์หญิงเก้า!”

        ซูฉางเซิงยิ้มกว้างมององค์หญิงเก้าด้วยความซาบซึ้ง

        นี่คือเศรษฐินีที่โง่เขลาและร่ำรวยจริงๆ!

        “เหตุใดท่านจึงมองข้าเช่นนั้น” องค์หญิงเก้าขมวดคิ้วเล็กน้อยนางรู้สึกได้ถึงความผิดปกติอย่างรวดเร็ว

        “ท่านคิดไปเองแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

        ซูฉางเซิงกล่าวอย่างใจเย็น

        ป๊าบ!

        “ต่อไปสิ่งของที่จะนำมาประมูลคือสิ่งของพิเศษชิ้นหนึ่ง!”

        “สตรีที่งดงามผู้หนึ่งที่มีสายเลือดของราชันย์ยุคโบราณ!”

        เสียงของชายชราบนเวทีดังขึ้นดึงให้ซูฉางเซิงจ้องมองไปยังสิ่งนั้นทันใด

        สายเลือดของราชันย์ยุคโบราณปรากฏตัวขึ้นแล้ว