บทที่ 6 ชายผู้โดนดูถูกเหยียดหยาม พาร์ท 1
หลังจากที่ตกลงทุกอย่างกันเรียบร้อยทุกคนก็ออกมาจากสมาคมนักล่าและมุ่งหน้าสู่เทือกเขาแบล็คสโตนส์เทือกเขาแบล็คสโตนส์นั้นอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองเศียรัหากนับจากแผนที่ของทวีปมาโทรเดีย เมืองเศียรันั้นจะอยู่ทางเหนือของทวีปและเทือกเขาแบล็คสโตนส์นั้นจะอยู่ทางตะวันตกของทวีปพอดีซึ่งอยู่ใกล้ๆกับเมืองกรงเล็บั
ดังนั้นการเดินทางครั้งนี้จึงถือเป็การเดินทางที่ค่อนข้างไกล อาจใช้เวลาเดินทางหลายวันพวกเขาจึงต้องนั่งรถม้าเพื่อไปทำภารกิจดังกล่าว
สารถีของรถนั้นเป็ชายวัยกลางคนที่มีรอยแผลเป็ตามใบหน้าและลำตัวมากมาย และดูเหมือนว่าจะมีความสนิทสนมเป็พิเศษกับสแลช อาจจะเนื่องมาจากรูปลักษณ์ที่ดูแย่ของเขาทำให้สนิทกับใครได้ยากเพราะจะมีคนยอมรับได้น้อย และสแลชเองก็มีแต่คนดูถูกเขาเช่นกันดังนั้นจึงเป็ไปได้ว่าแม่เหล็กขั้วลบนั้นจะดึงดูดพวกเขาทั้งคูมาเจอกัน
“มีข่าวอะไรจากทางตะวันตกบ้างมั้ย”สแลชถามหลังจากที่นั่งรถม้าออกจากเมืองมาได้สักพัก
“ไม่มีอะไรเป็พิเศษหรอก จะมีก็แค่่หลังๆนี้มักจะมีกลุ่มโจรที่คอยออกปล้นระหว่างทาง แต่เ้าพวกนั้นก็คงไม่มีปัญหาอะไรกับรถม้าที่มีตราสมาคมนักล่าติดอยู่แน่ๆ..ว่าแต่นายจะพาเด็กพวกนี้ไปทำอะไรที่เมืองกรงเล็บั”สารถีกล่าวถาม
“ภารกิจน่ะ..ทางสมาคมไม่อนุญาตให้ข้านำทีมนักล่าอย่างที่นายรู้ ข้าก็เลยต้องนำทีมเด็กพวกนี้เพื่อพิชิตภารกิจแทนเป็ภารกิจระดับ C ข้าจะได้เลื่อนขั้นซะที “สแลชตอบคำถามแบบค่อนข้างคลุมเคลือ เหมือนเขาจะไม่กล้าบอกสารถีว่าจะไปทำภารกิจอะไรจึงเลือกที่จะตอบแบบเลี่ยงๆแทน
“ดีใจด้วยสหาย ในที่สุดเ้าก็จะกลายเป็นักล่าระดับ B แล้วสินะ ฮ่าๆ”สารถีกล่าวแสดงความยินดีจากนั้นจึงพูดบางอย่างที่ดูเหมือนว่าตนจะพึ่งนึกขึ้นได้”เมื่อเดินทางไปได้ครึ่งทางเราอาจต้องหยุดไปทุกชั่วโมงนะ ่นี้เหมือนคลื่นอสูรจะเกิดถี่ขึ้น” สารถีกล่าว
“มีอะไรเกิดขึ้นในเทือกเขาแบล็คสโตนส์อย่างนั้นเหรอ?”สแลชถาม เนื่องจากเทือกเขาแบล็คสโตนส์นั้นคือที่มาของคลื่นอสูร โดยปกตินั้นคลื่นอสูรจะไหลมาในทุกๆ 6 ชั่วโมง มันประกอบด้วยอสูรบินตัวเล็กๆที่อ่อนแอหลายล้านตัว และเมื่อคลื่นอสูรเหล่านี้เคลื่อนที่ผ่านสิ่งใดก็จะเหลือเพียงหายนะเท่านั้นที่ยังคงอยู่ อาจจะมีบางคนที่สามารถต้านทานพวกมันได้ในสมาคมนักล่าแต่แน่นอนว่านั่นไม่ได้หมายถึงพวกเขา พวกเขาทำได้เพียงหลบเลี่ยงไปใต้พื้นดินเท่านั้นเมื่อคลื่นอสูรเคลื่อนที่ผ่าน
ั้แ่นักบุญดับตะวันสังหารจักรพรรดิัที่เทือกเขาแบล็คสโตนส์ ร่องรอยจากการต่อสู้หลายอย่างก็ยังคงมีอยู่มาจนถึงปัจจุบัน คลื่นอสูรนั้นถูกส่งออกมาจากดันเจี้ยนแบล็คเคิร์ส และมันเป็หนึ่งในร่องรอยของเวทย์ปราบั อย่างไรก็ตามมีเพียงระดับสูงเท่านั้นที่จะรู้ข้อมูลพวกนี้และ มันพึ่งจะเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อไม่มีกี่ปีที่ผ่านมาและนั่นก็กวาดล้างลูกทีมของสแลชในขณะนั้นจนหมดทำให้ทุกวันนี้มันกลายเป็ตราบาปที่ประทับอยู่กับสแลชให้ระลึกถึงความอ่อนแอของตน
“ได้ยินมาว่ามีเสียงคล้ายกับสัตว์ร้องออกมาจากดันเจี้ยนที่นายเคยไปทำภารกิจน่ะ พอเสียงสัตว์ตัวนั้นร้องแล้วคลื่นอสูรก็พุ่งออกมาราวกับจะหาเหยื่อแล้วมันก็ร้องทุกๆชั่วโมงเลย ฉันไม่แน่ใจนักเพราะมันเป็แค่ข่าวลือ นายที่เคยไปที่นั่นหลายสิบครั้งน่าจะรู้ดีกว่าฉัน”สารถีตอบ
“มันไม่เคยมีอะไรแบบนั้น”สแลชพึมพำ เขาเคยไปดันเจี้ยนแบล็คเคิร์สหลายครั้งอย่างไรก็ตาม เขานั้นจะคอยซ่อนตัวอยู่ห่างๆและหลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้าตรงๆกับคลื่นอสูรมฤกตยูนี้ ความจริงเขาเคยลอง แต่มันจบลงด้วยการหั่นเนื้อบางส่วนเขาออกไปก่อนที่เขาจะหลบเข้าที่ซ่อน และในอดีตนั้นมันเป็เวลาที่แน่นอนและไม่ได้มีเสียงอะไรดังอยู่ในนั้น
ทุกคนที่เคยพยายามพิชิตดันเจี้ยนนี้ต่างรู้ข้อมูลเช่นนี้ดีเพราะมันเหมือนกับ่เวลาแห่งความตายของพวกเขา ทุกๆหกชั่วโมงหากผู้คนที่เข้ามาท้าทายยังคงอยู่ในดันเจี้ยน พวกเขาจะถูกทำลาย นี่อาจไม่นับรวมเหล่านักล่าระดับS ที่มีพลังแข็งแกร่งพอที่จะต่อต้านคลื่นอสูรนี้ได้อย่างไรก็ตาม ไม่เคยมีนักล่าระดับ S คนใดที่ได้รับอนุญาตให้พิชิตภารกิจดังกล่าว หกชั่วโมงจึงเป็เส้นตายสำคัญ
และแน่นอนเพราะมันเป็ดันเจี้ยนด้านในจึงต้องมีพวกอสูรอยู่แล้ว อสูรที่อยู่ด้านในส่วนใหญ่นั้นก็เป็อสูรระดับสูง พวกมันเป็อสูรสายอันเดธที่มีความต้านทานทางกายภาพมหาศาล ดังนั้นการรวมทีมเพื่อพิชิตภารกิจดังกล่าวจึงต้องมีนักเวทย์อย่างน้อยหนึ่งคนที่คอยใช้เวทย์ระดับสูงเพื่อจัดการพวกมันทีละตัว
ทว่าการร่ายเวทย์ระดับสูงนั้นต้องใช้เวลานาน และมีแต่จะนานยิ่งขึ้นหากขาดความเชี่ยวชาญดังนั้นการทำภารกิจที่มีเวลาจำกัดเช่นนี้จึงแทบเป็ไปไม่ได้เพราะกว่าที่พวกเขาจะฝ่าไปถึงห้องบอสเวลาของพวกเขาก็แทบจะหมดแล้ว ประกอบกับการเผื่อเวลาเพื่อออกมาจากดันเจี้ยนด้วยทำให้ภารกิจนี้ยังไม่เคยถูกพิชิต
เคยมีคนลองที่จะเข้าไปเพื่อกำจัดบอสให้ได้ก่อนที่เวลาจะครบหกชั่วโมงและหวังว่าบอสจะเป็ตัวควบคุมคลื่นอสูรดังกล่าว อย่างไรก็ตามเขาเอาชีวิตไปทิ้ง ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปถึงห้องบอสได้หรือไม่ ไม่มีใครรู้เช่นกันว่าบอสนั้นเป็แบบไหนประเภทอะไร หรือเป็ตัวที่ควบคุมคลื่นอสูรหรือเปล่า เพราะไม่มีใครที่ไม่เผื่อเวลาหนีคลื่นอสูรมีชีวิตกลับมาเล่า และคนคนนั้นก็ถือเป็สุดยอดนักล่าคลาสนักฆ่าระดับ A อดีตอันดับหนึ่งของนักล่าในระดับA ที่ใช้ทักษะลอบเร้นและหวังว่ามันจะพาเขาผ่านเข้าไปถึงห้องบอสอย่างไรก็ตามเขาไม่เคยกลับออกมา
หากอ้างอิงจากข่าวใหม่ที่ว่าจะมีคลื่นเสียงส่งออกมาก่อนที่คลื่นอสูรจะไหลบ่าตามมานั่นทำให้พอจะเดาได้ลางๆว่าบอสนั่นแหละคือตัวควบคุมคลื่นอสูร
สแลชหันหน้ากลับไปหาเด็กๆ เพราะเขาเริ่มรู้สึกว่าตอนนี้มันเป็ไปไม่ได้ที่จะทำภารกิจนี้ แม้จะมีเวลามากถึงหกชั่วโมงแต่พวกเขาก็ยังทำไม่สำเร็จนับประสาอะไรหากเวลามันเหลือเพียงชั่วโมงเดียว มันคือภารกิจที่เป็ไปไม่ได้สำหรับพวกเขา
และแม้พวกเขาจะสามารถพิชิตผ่านมันไปได้จนถึงห้องบอสจริงๆแต่พวกเขาก็ไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับบอสเลยด้วยลูกทีมที่เป็เพียงนักเรียนที่ไม่มีประสบการณ์การต่อสู้แล้ว มันเป็ไปไม่ได้ที่จะเอาชนะอสูรระดับบอส
“เราอาจจะต้องยกเลิกภารกิจข่าวใหม่ที่ฉันพึ่งจะได้ทำให้ฉันคิดว่ามันเสี่ยงเกินไป”เขาเลิกที่จะพยายามปิดบังรายละเอียดกับสารถีและหันมาพูดกับเด็กๆแทนเขาไม่ได้กลัวว่าเด็กๆเหล่านี้จะบอกว่าเขาขี้ขลาดเขาอยากให้พวกเธอมีชีวิตรอด
“คุณลุงใช้ข้อมูลอะไรเหรอคะสำหรับการประเมินความเสี่ยง..?”อาเรียตั้งคำถาม
“เมื่อก่อนฉันอาจจะใช้แค่สัญชาติญาณแต่ตอนนี้มันมีข้อมูลที่เชื่อถือได้ฉันไม่สนหรอกนะว่าพวกเธอจะมองว่าฉันขี้ขลาดแต่ครั้งนี้มันก็เพื่อชีวิตพวกเธอเองคลื่นอสูรเป็สิ่งที่ถูกส่งออกมาจากดันเจี้ยนแบล็คเคิร์สทุกๆชั่วโมงและไม่แม้แต่นักล่าระดับ A จะสามารถต้านทานมันได้ปกติแล้วมันจะออกมาทุกๆหกชั่วโมง นั่นคือเวลาเส้นตายปกติสำหรับภารกิจนี้อย่างไรก็ตามตอนนี้ ฉันพึ่งจะได้ข่าวว่ามันเวลามันเปลี่ยนเป็ออกมาทุกๆชั่วโมงแทนเราไม่มีทางล้างดันเจี้ยนได้สำเร็จภายในเวลาชัวโมงเดียวแน่นอน” สแลชอธิบายอย่างใจเย็น
“คลื่นอสูรที่ว่านี่มันเป็ยังไงเหรอ??”อาเรียหันไปถามแชลเทียร์แทน
“ไม่รู้ฉันไม่เคยเห็นพวกมัน แล้วแต่เธอจะตัดสินใจ” แชลเทียร์ตอบแต่แน่นอนว่าเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธคำแนะนำของสแลช หากคิดให้ดีคนกลุ่มสุดท้ายที่ปฏิเสธคำแนะนำของชายคนนี้ตายเกือบทั้งหมดนั่นทำให้เธอเลือกที่จะไม่แสดงความคิดเห็น คีนเองก็ดูเหมือนจะไม่สนใจอะไรอยู่แล้ว เธอเลือกที่จะโยนการตัดสินใจไปให้อาเรียแทน
“ให้เราไปเห็นคลื่นอสูรก่อนแล้วเราค่อยตัดสินใจกันอีกทีแล้วกันค่ะ...”อาเรียคิดสักพักก่อนตอบ
สแลชเองก็ไม่ได้คาดคั้นอะไรเพิ่มเติมและเขาอาจจะรู้สึกพอใจอยู่ลึกๆกับการตัดสินใจของเธออย่างน้อยพวกเธอก็ไม่ได้เมินเฉยต่อคำแนะนำของเขาดังนั้นสารถีจึงยังคงขับรถม้าไปข้างหน้าจนเย็นย่ำ
เวลาค่อยๆล่วงเลยผ่านไปเรื่อยๆทิวทัศน์รอบตัวเองก็ค่อยเปลี่ยนไปเช่นกันจากผืนป่าที่หนาทึบก็กลายเป็ผืนดินที่รกร้างมีทั้งโขดหินหรือทิวทัศน์ขงสายน้ำหรือทะเลสาบในสองข้างทางที่ผ่าน รถม้าหยุดพักบ้างเป็่ๆคอยดื่มน้ำและแทะเล็มหญ้าจากสองข้างทาง หากชีวิตนั้นดำเนินไปเฉกเช่นคนธรรมดาภาพเช่นนี้ก็เพียงพอให้ผู้คนอิ่มเอมใจไปกับความสุข
ไม่นานสองวันก็ผ่านไปตอนนี้ทิวทัศน์เริ่มเปลี่ยนเป็โขดหินและหุบเขามีูเาหินปูนที่มีคราบตระกรังสีดำเกาะติดเต็มไปทั่วและยังมีพุ่มไม้สีเขียวอมเหลืองต้นเตี้ยๆขึ้นแทรกขึ้นมาจากช่องว่างของโขดหิน รถม้าหยุดอีกครั้งแต่ครั้งนี้ค่อนข้างต่างจากครั้งก่อนๆรถม้าไม่ได้หยุดเพื่อเติมน้ำหรือเสบียงแต่หยุดเพื่อที่จะสังเกตการณ์เส้นทางด้านหน้า
เส้นทางด้านหน้าในปัจจุบันนั้นเริ่มเข้าใกล้เขตพื้นที่ที่มีคลื่นอสูรผ่านแล้วและพวกเขาไม่ไม่ใจว่าคลื่นอสูรนั้นผ่านไปเมื่อเร็วๆนี้หรือกำลังจะมีอีกครั้งดังนั้นจึงเลือกที่จะสังเกตคลื่นอสูรที่จุดนี้แทน
ด้วยความที่คลื่นอสูรนั้นมีขนาดใหญ่ดังนั้นจึงสามารถสังเกตเห็นมันจากระยะไกลได้และมันจะดีกว่าที่จะทำเช่นนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นและหลังจากที่คลื่นอสูรพึ่งจะผ่านไปเขาจะใช้เวลาในตอนนี้เพื่อเดินทางประมาณสามสิบนาทีและเผื่อเวลาที่เหลือสำหรับการสร้างสถานที่หลบภัยใต้ดิน
ทุกคนลงจากรถม้าแล้วในปัจจุบันเพื่อมาสังเกตการณ์คลื่นอสูรด้วยตนเองแน่นอนว่าแชลเทียนั้นเคยได้ยินเกี่ยวกับมันมาบ้างและรู้จักมันมากกว่าอาเรียอย่างไรก็ตามเธอก็ยังไม่เคยเห็นด้วยสายตาของตัวเอง
พวกเขารออยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงและในที่สุดคลื่นที่สีดำที่เหมือนกับเมฆฝนขนาดใหญ่ก็เริ่มปกคลุมท้องฟ้าพวกมันราวกับก้อนเมฆที่ขยับอย่างรวดเร็ว บินบิดเกลียวเป็แนวสวยงามตระการตาราวกับเป็การจัดการแสดงแต่ไม่มีใครเลือกที่จะประมาทมัน
ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้สนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้าแม้ว่าฝูงนกอสูรบินอื่นๆหรือเหล่าเก้งกวางที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาก็หายไปกับฝูงบินที่ยิ่งใหญ่นี้
“นี่เป็เพียงฝูงบินเล็กๆเพราะระยะที่เราอยู่นั้นห่างจากเทือกเขาแบล็คสโตนส์ค่อนข้างมากพวกมันบางส่วนตายจากการปะทะแทบจะทุกครั้งดังนั้นฝูงบินของพวกมันจึงเล็กลงเรื่อยเมื่อระยะทางที่พวกมันบินผ่านมากขึ้น”สแลชอธิบาย
“พวกเ้าคิดยังไงกันถึงได้พยายามจะมาจัดการกับดันเจี้ยนแบล็คเคิร์สเท่าที่ข้ารู้มามันไม่เคยจบสวยหลังจากที่มีคนเลือกที่จะท้าทาย” สารถีกล่าวหลังจากที่ได้ทราบว่าพวกเขาเป็ทีมที่มาเพื่อเคลียร์ดันเจี้ยนแบล็คเคิร์สเขาค่อนข้างเป็ห่วงเช่นกันเพราะทีมนี้เป็เพียงเด็กนักเรียน ไม่ใช่นักล่าด้วยซ้ำ
อาเรียแชลเทียและคีนยังคงจ้องมองและไม่มีปฏิกิริยาตอบรับอื่นๆ อาเรียนั้นพยายามอย่างมากที่จะตรวจสอบว่ามันเป็อันตรายหรือไม่เพราะเธอนั้นมีสัญชาติญาณที่คอยระวังอันตรายที่จะเกิดกับตัวเองอยู่อย่างไรก็ตามแม้ว่าเธอจะพยายามอย่างมากแต่ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้รู้สึกถึงอันตรายจากคลื่นอสูรเหล่านี้เลย
“ข้าไม่แน่ใจนักแต่ดูเหมือนมันจะไม่เป็อันตรายกับข้าบางทีตอนนี้ข้าอาจสามารถเข้าไปต่อคนเดียวได้พวกท่านสามารถยกเลิกภารกิจและกลับไปก่อนได้”อาเรียกล่าวหลังจากที่เธอไม่ได้รู้สึกถึงภัยพิบัติจากสิ่งที่เรียกว่าคลื่นอสูร
”เ้าพูดอะไรของเ้าแม้แต่นักล่าระดับA ก็จะไม่รอดเมื่อัักับมันแต่เ้าพยายามจะบอกว่ามันจะไม่เป็อันตรายกับเ้านี่นะ อย่าฝืนตัวเองอาจารย์ของเ้าอยากให้เ้ามีชีวิตรอดไม่ใช่เอาชีวิตไปทิ้ง เชื่อข้า..” สแลชกล่าว
อีกสองคนก็เหมือนจะไม่พูดอะไรแน่นอนว่าพวกเขาเข้าใจถึงอันตรายแต่ทั้งแชลเทียร์และคีนเองก็มีวิธีเอาตัวรอดในแบบของตัวเองแชลเทียร์เองเธอมีพื้นหลังเป็ตระกูลเก่าแก่ตระกูลหนึ่งที่แม้จะไม่ยิ่งใหญ่เท่ากับสี่ตระกูลในปัจจุบันแต่พวกเขาก็มีประวัติศาสตร์ยาวนานดังนั้นจึงมีไพ่ลับสำหรับการเอาตัวรอดผ่านทุกยุคสมัย
คีนเองก็ไม่ต่างกันหากดูจากภายนอกเขาก็เป็บุคลที่ลึกลับเขาต้องซ่อนบางอย่างใต้แขนเสื้อไว้ตลอดเวลาและเขาจะไม่ตัดสินใจอะไรถ้าไม่มั่นใจดังนั้นการตัดสินใจทั้งหมดก็ยังคงอยูกับอาเรียเช่นเคย
อาเรียหยิบะเิเวทย์มนตร์ลูกหนึ่งขึ้นมานี่เป็ะเิเวทย์ชุดใหม่ที่เธอได้มาจากคาลี่ย์เพราะชุดที่แล้วนั้นเธอใช้มันจนหมดไปกับเหล่าัรุ่นเยาว์ และเธอก็มีเพียงสิบลูกเท่านั้น“หนูจะลองเข้าไปดูถ้ามันมีปัญหาหนูจะรีบใช้ไอ้นี่และรีบออกมา”เธอบอกกับทุกคน
“แล้วจะเป็ยังไงถ้าเธอถูกพวกมันฆ่าตายก่อนที่จะได้ใช้ไอ้ะเิพวกนี้”สแลชถาม
“หนูจะกระตุ้นให้มันทำงานก่อนที่จะเดินเข้าไป หนูแค่จะเดินเข้าไปใกล้ๆไม่ได้จะเข้าไปอยู่กลางวงพวกมันซะหน่อย”อาเรียตอบ แต่ดูเหมือนว่าสารถีจะไม่เห็นด้วยกับคำกล่าวของเธอ “มันก็เข้าใจได้อยู่หรอกว่าเธอจะแค่เข้าไปลองใกล้ๆแล้วไล่พวกมันออกไปด้วยะเิเวทย์มนตร์นั่น แต่เธอจะทำยังไงกับแรงะเิที่จะโดนเธอด้วยในระยะประชิดแบบนั้น”สารถีกล่าว
“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ต้องมีของแบบนี้อย่างน้อยสี่ลูกข้าถึงจะมีปัญหานิดหน่อย” อาเรียหันไปพูดกับสารถีพร้อมกับส่งรอยยิ้มใสซื่อให้กับเขา
“ฉันไม่แน่ใจว่ากี่ลูกถึงจะสร้างปัญหาให้เธอแต่เชื่อเถอะว่าแค่ลูกเดียวเธอจะสบายดี”สแลชบอกสารถี สารถีเหล่มองคนอื่นๆแต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครคัดค้านเื่นี้นั่นทำให้เขาได้แต่สงสัยอยู่ในใจว่าใครคือเด็กน้อยคนนี้
“ฉันจะเข้าไปด้วย ถ้าะเินั่นทำงานไม่ทันฉันจะรีบโยนเธอออกมา”สแลชเสนอแนะ
“แต่ถ้าข้าทำแบบนั้นคุณลุงก็จะโดนลูกหลงของะเิไปด้วยนะคะ”อาเรียกล่าว
“ไม่ต้องห่วงเื่นั้นข้าจะคอยตามอยู่ข้างหลังเ้าพร้อมกับรักษาระยะห่างให้พอเหมาะ ข้าเป็หัวหน้าทีมข้าจะเอาตัวรอดได้ในส่วนที่เหลือ”
อาเรียพยักหน้ารับและในที่สุดทั้งคู่ก็มุ่งหน้าสู่คลื่นอสูรเมื่อมาถึงใกล้ลมที่เกิดจากปีกนับล้านนั้นพัดฝุ่นจากผืนดินให้ตลบอบอวลเมื่อมองใกล้ๆแล้วมันไม่ได้ดูเหมือนเมฆสีดำอีกต่อไปแต่เธอสามารถมองเห็นแมงตัวเล็กๆที่เคลื่อนที่เหมือนก้อนกรวดที่ไหลไปในทิศทางเดียวกันอย่างชัดเจน มันดูน่าขนลุกและน่าพิศวงไปพร้อมๆกันเมื่อมองจากระยะห่างไม่ถึงสองเมตร
สแลชยืนห่างออกไปจากเธอทางด้านหลังประมาณสามเมตรและระยะดังกล่าวเป็ระยะทางที่สแลชจะมีปฏิกิริยาตอบสนองเพื่อช่วยเหลือเธอได้ทันหากมีปัญหาเกิดขึ้นและหากะเิเวทย์ทำงานเขาก็จะไม่ได้รับผลกระทบด้วยตามที่อาเรียบอกถึงระยะที่ปลอดภัยเมื่อเธอหยุดะเิเวทย์ที่เธอไม่ได้ถือมันไว้กับมือ
ะเิเวทย์นั้นเริ่มทำงานไปเรียบร้อยแล้วในขณะนี้รอเพียงเวลาะเิอาเรียยื่นมือของเธออีกข้างที่ไม่ได้ถือะเิเวทย์เพื่อไปัักับคลื่นอสูรขนาดมหึมา
อย่างไรก็ตามเมื่อมือของเธอขยับเข้าไปใกล้กับเหล่าอสูรบินตัวเล็กๆพวกมันกลับร่วงลงมาและตายทันทีทั้งๆที่เธอยังไม่ได้ทำอะไรเลยแม้แต่น้อยเมื่อเห็นดังนั้นเธอจึงเริ่มยื่นแขนทั้งแขนของเธอเขาไปในคลื่นอสูรผลที่ได้ก็เป็เช่นเคย เหล่าอสูรบินตัวเล็กๆที่มีแนวบินผ่านแขนเธอนั้นตายก่อนที่พวกมันจะัักับแขนของเธอ และในตอนนี้ภาพที่สแลชเห็นคือรอยลากยาวเป็เส้นที่เกิดขึ้นบนคลื่นอสูรหลังจากที่อาเรียยื่นมือเข้าไป
‘เธอเป็ตัวประหลาดจริงๆด้วย’ สแลชคิดระหว่างนี้ะเิเวทย์ที่ควรจะเบิดก็ถูกหยุดโดยเธอไปเรียบร้อยแล้วและพวกเขาก็เดินกลับออกมาอย่างสบายใจเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนั่นทำให้สารถีถึงกับอ้าปากค้าง
“นี่...เด็กคนนี้เป็ใครกันเนี่ย”ในที่สุดสารถีก็อดไม่ได้ที่จะถาม
“อาจารย์ของหนูคือAntimage อาคอน” สาวน้อยตอบกลับด้วยรอยยิ้มใสซื่อเช่นเคย
writer:อาทิตย์นี้พอแค่นี้ก่อนเจอกันอีกทีวันพุธ สองพาร์ทนะ
3K
