"กรี๊ดดดดดดด"เสียงโซเฟียดังขึ้นทำเอาไดมอนด์ที่นอนอยู่ข้างกายสดุ้งตื่นขึ้นมาเขาหันไปมองเธอก่อนที่จะมองไปยังทางสายตาที่เธอมองอยู่กลุ่มทหารจำนวนมาก
"ไปเร็ว"ไดมอนด์พูดแล้วยกตัวของโซเฟียบินออกนอกหน้าต่างกลุ่มทหารกลุ่มนั้นตามมาอย่างไม่ห่างเหิน
"จะไปไหน"โซเฟียถามเขาอย่างนุ่มนวลทำให้ไดมอนด์ก้มลงมาหาเธอ
"โดนจับได้แล้วต่อไปคงต้องยกเธอให้กับธินินแล้วละ"ไดมอนด์พูดก่อนจะบินลงเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ ซึ่งเป็บ้านของธินิน
"นี่ไม่เอาสิฉันจะไปกับคุณ"โซเฟียพูดแต่ไดมอนด์ก็ไม่ได้พูดอะไรตอบ เขาค่อยๆวางเธอลงหน้าประตุบ้านของธินิน
"เธอต้องอยู่กับเขาขอโทษนะที่ฉันเห็นแก่ตัว" ไดมอนด์พูดก่อนโอบคอโซเฟียมาจูบ เธอค่อยๆหลับตาทำให้น้ำตาในดวงตาไหลออกมาจากแก้มสู่คางไดมอนด์ถอนจูบแล้วมองหน้าเธอ
"ก๊อกๆ"ไดมอนด์เคาะประตูก่อนจะกางปีกตัวเองขึ้นเขาดีดตัวเองบินขึ้นไปบนท้องฟ้าโดยไม่หันกลับมามองที่โซเฟียเขาบินไปบนอากาศบินเข้าไปในป่าจนพบบ้านเล็กๆหลังหนึ่ง
"แอ๊ดดด" เขาเปิดประตูเข้าไปด้านในเข้ามาพบกับคนแคระตนหนึ่ง
"เซเบียนส์ มันถึงเวลาแล้วเอาเลยไหม" ไดมอนด์ถามคนแคระนั่น ทำให้เขาต้องหาขวดยาขึ้นมา
"เอาเลย"คนแคระพูดแล้วส่งขวดยามาให้กับไดมอนด์ เขามองที่ขวดยาก่อนจะหลับตาลง
"มาเร็ว"เสียงจากบนบ้านทำให้รู้ว่าทหารตามหาตัวเขาแล้ว
"เอานี่ของนายฉันให้"ไดมอนด์ลืมตาขึ้นมาแล้วหยิบขวดยาเล้กๆสีขาวขุ่นให้กับเขา ก่อนจะหยิบสมุดเล็กๆให้กับเขาด้วย
"ส่วนสมุดนี่เก็บไว้จนกว่าจะเจอคนที่ควรให้เขา"ไดมอนดืพุด ทำให้คนแคระนั่นรับไปแต่โดยดี
"อึกๆๆๆ"ไดมอนด์ดืมน้ำนั่นอย่างรวดเร้วก่อนที่ตัวของเขาจะค่อยๆจางหายจนหายไป
"ปัง"ทหารพังประตุเข้ามาแต่กลับไม่พบไดมอนด์แล้วเจอเพียงแค่คนแคระทำตัวเหวอๆอยู่ในอีกทางหนึ่งไดมอนด์เองก็มาปรากฎตัวอยู่ที่โลกมนุษย์โลกที่คนเดินกันเต็มไปหมด
----------------
"เกิดอะไรขึ้น"ธินินเปิดประตูออกมาพบกับโซเฟียนั่งร้องไห้อยู่ที่หน้าบ้าน เธอไม่ตอบอะไรธินินได้เพียงประคองเธอแล้วพาเข้าบ้านเพราะเขาเห็นทหารบินไปมาให้วุ่นวายทำให้เขารู้ถึงสาเหตุ
"ไม่ต้องคิดมากนะเธออยู่กับฉันแต่ฉันจะไม่ทำอะไรเธอ"
7K
