[ติ้ง! โฮสต์ทำภารกิจที่ 3 สำเร็จได้รับ 50 EXP และเครื่องสำอางเพิ่มเสน่ห์ชุดเล็กระดับD 1 กระเป๋า]
[ติ้ง! โฮสต์ได้เลื่อนระดับ Lv.1]
'STATUS'
รหัส 101 : สโรชา บุญเกิด
LEVEL: 1 (10/200)
พลังกาย : 110 (สุขภาพดี)
ค่าโชค : 99 (โชคดีมาก)
สโรชาพยักหน้าพึงพอใจหันไปมองแสนดีที่หลับปุ๋ยไปแล้วก็ทำการเรียกช่องเก็บของออกมามันเพิ่มเป็ยี่สิบช่องแล้ว นอกจากยาบำรุงสทองหนึ่งช่อง เงิน 11,000 บาทหนึ่งช่องยังมีเครื่องสำอางอีกหนึ่งช่อง นอกนั้นยังคงว่างเปล่า
เครื่องสำอางเพิ่มเสน่ห์ชุดเล็กระดับ D 1 กระเป๋าข้างในมีเครื่องสำอางแบบครบเซต แต่เป็ขนาดเล็กพกพาง่าย ซึ่งสโรชาชอบมากั้แ่มาอยู่ในโลกนี้เธอแทบจะไม่ได้แต่งหน้าเลยมีแค่แป้งเด็กกับลิปมันเท่านั้นที่ใช้เกือบทุกวัน
แน่นอนว่าของสิ่งนี้ยังไม่ใช่ที่สุดเพราะมันเป็เพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ พรุ่งนี้เธอจะลองใช้มันเพื่อดูประสิทธิภาพก่อนดังนั้นหลังจากที่สำรวจอะไรเสร็จเธอก็อาบน้ำเข้านอนทันที
------
เช้าวันต่อมาค่อนข้างสดใสสโรชาปลุกแสนดีแล้วออกกำลังกายด้วยท่าโยคะแบบง่ายๆโชคดีที่วันก่อนร้านลุงชมในตลาดแกกำลังจะปิดร้านถาวร พร้อมขายของทั้งหมดจึงลดราคากระหน่ำยิ่งกว่าซัมเมอร์เซลล์
สโรชาที่พาแสนดีไปซื้อกับข้าวจึงแวะเข้าไปดูเห็นเสื่อโยคะหลายขนาด ติดราคามหาถูกก็จัดการซื้อมาสองผืนให้ตัวเองหนึ่งให้แสนดีหนึ่ง
ตั้งใจเอาไว้ว่า ถ้าวันไหนตื่นสายจะออกกำลังกายแบบโยคะอยู่ที่บ้านและวันนี้เองก็เช่นกัน แม้ว่าจะไม่ได้ตื่นสายแต่ต้องทำเวลาเพื่อไปดูโรงเรียนให้แสนดี
โยคะเป็สิ่งที่สโรชาในโลกก่อนชื่นชอบมากด้วยเพราะมันสามารถทำเองที่บ้านได้ เหมาะสำหรับคนไม่ค่อยมีเวลา
ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงทั้งสองก็หยุดกิจกรรมไปอาบน้ำแต่งตัว สำหรับสโรชามีเพิ่มเติมการแต่งหน้าเข้ามาแน่นอนว่าคนเคยอยู่ในวงการบันเทิง การแต่งหน้าจึงไม่ใช่เื่ยากเย็นอันใด
"แม่จ๋าสวย"
"จริงเหรอแล้วแสนดีชอบมั้ย"
"ชอบๆโตขึ้นหนูจะสวยเหมือนแม่จ๋า"
ทั้งสองจูงมือกันไปที่ป้ายรถเมล์ ่แรกสโรชายังขึ้นไม่เป็แต่ได้คุณป้าคนหนึ่งช่วยสอนให้ ตอนนี้เธอเริ่มชินกับการขึ้นรถเมล์แล้ว
ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงรถเมล์สายนี้ก็จอดตรงป้ายรถเมล์เยื้อง'โรงเรียนนานาชาติแอนเดอร์สัน' โรงเรียนที่อยู่ใกล้บ้านที่สุด
หน้าโรงเรียนค่อนข้างอลังการเมื่อเดินเข้าไป สิ่งแรกที่เห็นคือรูปปั้นขนาดใหญ่ มีป้ายติดไว้ว่า 'ผู้ก่อตั้ง อลัน แอนเดอร์สัน'
โรงเรียนแห่งนี้มีป้ายบอกทางไปตึกนู่นนั่นนี่เอาไว้เพราะว่าโรงเรียนกว้างมาก นักเรียนก็มีั้แ่ระดับชั้นอนุบาลไปจนถึงมัธยมปลาย
แต่ที่นี่จะใช้ระบบแยกนักเรียนเป็เกรดเกรด 1 - เกรด 12 เทียบได้กับ ประถมศึกปีที่ 1 - มัธยมศึกษาปีที่ 6 นั่นเอง
สโรชาพาแสนดีไปที่ตึกอำนวยการแจ้งความประสงค์ว่าจะพาแสนดีมาเข้าเรียน
"ขอโทษนะคะพอดีโรงเรียนของเราเปิดเรียนได้หลายเดือนแล้ว ถ้าจะเข้าเรียนกลางเทอมเด็กอาจจะเรียนไม่ทันเพื่อนถ้ายังไงลองเข้าเรียนในคลาสอนุบาล 3 ก่อนดีมั้ยคะ"
"แต่แสนดีจบอนุบาลสามแล้วนะคะ"
"เข้าใจค่ะแต่การเข้าเรียนกลางเทอมไม่ดีกับเด็ก ข้อดีคือชั้นอนุบาลเราไม่จำกัดการเข้าเรียนอีกทั้งยังสามารถให้เด็กได้ปูพื้นฐานก่อนขึ้นเกรด 1 แล้วเท่าที่ดู อายุของน้องแค่6 ขวบ ยังสามารถเรียนร่วมกับเด็กๆชั้นอนุบาลได้แบบไม่แปลกแยก"
ที่จริงที่เ้าหน้าที่พูดมันก็ถูกเพราะแสนดีเข้าเรียนก่อนเกณฑ์ จึงนำเพื่อนรุ่นเดียวกันอยู่ชั้นหนึ่งดังนั้นถ้าต้องเรียนอนุบาล 3 ซ้ำอีกครั้งจึงเป็ไปได้
"ก็ได้ค่ะเอ่อ...แล้วไม่ทราบว่า ค่าใช้จ่าย ประมาณเท่าไหร่คะ" สโรชาวกเข้าเื่สำคัญ
"สำหรับชั้นอนุบาลค่าใช้จ่ายเบ็ดเสร็จทั้งเครื่องแบบ เครื่องเขียน หนังสือ กิจกรรมและการศึกษาต่อปีรวมแล้ว 505,000 บาทถ้วนค่ะ"
"คะ!!!"
'นี่มัน...ไม่เกินไปหน่อยเหรอ ฮือๆแล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนมากันล่ะเนี่ย' สโรชาคร่ำครวญในใจ
"แต่คุณแม่ไม่ต้องในะคะเพราะน้องเข้าเรียนในเทอมสองปลายๆแล้ว ดังนั้นค่าใช้จ่ายจึงลดลงมากแล้วค่ะ เหลือ126,250 บาท"
"ละ...ลดไม่ได้แล้วเหรอคะ"
"แหะๆ นี่เป็ราคาที่สมน้ำสมเนื้อที่สุดแล้วค่ะ"เ้าหน้าที่เห็นสโรชาหน้าซีดก็นึกสงสา
"ฉันไม่มีเงินขนาดนั้นหรอกค่ะช่วยลดให้หน่อยนะคะ" พยายามอ้อนวอนอีกครั้งจนเ้าหน้าที่ใจอ่อน
"เอางี้แล้วกันค่ะวันนี้ให้น้องลองเข้าคลาสเรียนดูก่อนวันหนึ่งเป็กรณีพิเศษหลังจากนั้นคุณแม่ค่อยตัดสินใจอีกทีว่าจะเอายังไงแต่ทางเราลดให้ไม่ได้จริงๆค่ะ"
"อะ...เอางั้นก็ได้ค่ะ"
'ลองให้แสนดีเข้าเรียนฟรีวันหนึ่งหวังว่าระบบคงไม่เขี้ยวเกินไป ขอให้ภารกิจผ่านทีเถอะ'
"คุณแม่จะกลับไปก่อนหรือรอรับน้องดีคะถ้ารอทางเรามีห้องรับรองไว้สำหรับผู้ปกครองด้วย"
'โห...บริการดีเสียด้วยมิน่าถึงแพงแบบนี้'
"รอดีกว่าค่ะ"
สโรชาคุยกับแสนดีให้เข้าใจพร้อมกับเดินไปส่งถึงห้องเรียนจากนั้นก็ตามเ้าหน้าที่ไปยังห้องรับรองผู้ปกครอง
[ติ้ง! โฮสต์ทำภารกิจที่ 4 สำเร็จได้รับ 25 EXP และปลดล็อกร้านค้า]
'เฮ้ย! สำเร็จจริงด้วยแต่พออ่านภารกิจดีๆ มันก็แค่บอกให้มาส่งแสนดีเข้าโรงเรียรนานาชาติเฉยๆไม่ได้บังคับให้ต้องเรียนตลอดนี่นา เฮ้อ...โล่งไปที'
สโรชายิ้มกริ่มแล้วก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ตัวเองยังไม่ได้หมุนวงล้อโชคชะตา คิดได้ก็สั่งในใจทันที
ติ้ง!
[โฮสต์ได้รับแบล็คการ์ดระดับ A 1 ใบ]
แบล็คการ์ดระดับ A
คำอธิบาย :ผลิตเงินวันละครั้งตามระดับ (F -100 | E - 500 | D - 1,000 | C - 5,000 | B - 10,000 | A- 50,000 | S- 100,000 |SS - 500,000 |SSS - 1,000,000 )สำหรับระดับ A ของโฮสต์จะได้วันละ 50,000 บาท สามารถนำไปกดได้ที่ตู้เอทีเอ็มทุกธนาคารทุกสาขาหากว่าไม่กดเอาเงินออกมา แบล็คการ์ดจะเก็บสะสมเงินให้โฮสต์สามารถดูยอดเงินได้หลังบัตร ปล.รหัสบัตรคือ 101010
เมื่ออ่านรายละเอียดแล้วสโรชาก็ตาโตทันที วันละห้าหมื่น! มันไม่ใช่น้อยๆเลย แค่เก็บสัปดาห์หนึ่งก็ได้ตั้ง350,000 บาทแล้ว ถ้าอย่างนั้นการส่งแสนดีเข้าเรียนก็ไม่เป็ปัญหาอีกต่อไป
ถ้าเก็บเงินสักเดือนหนึ่งก็สามารถซื้อบ้านหลังเล็กอยู่ได้เลยแต่ถ้าหากสะสมไว้หลายๆเดือน บ้านหลังใหญ่ก็หาใช่ปัญหา
เอาล่ะ! ตกลงแล้ว เก็บเงินอีกสักสองสามเดือนค่อยหาซื้อบ้านจัดสรรหรือไม่ก็คอนโดอยู่
"คุณคะฉันตัดสินใจจะส่งลูกเข้าเรียนค่ะ"เมื่อตัดสินใจแล้วเธอจึงรีบเดินกลับไปหาเ้าหน้าที่คนเดิมทันที
"จริงเหรอคะงั้นเชิญทางนี้ค่ะ"
"เอ่อ...แต่ฉันขอจ่ายวันมะรืนได้มั้ยคะ"
"ไม่มีปัญหาค่ะ คุณแม่จะมัดจำไว้ก่อนก็ได้วันนี้ทางเราจะได้จัดเครื่องแบบและอุปกรณ์การเรียนให้น้องเลย"
"มัดจำ 10,000บาทได้มั้ยคะ"
"ไม่มีปัญหาคะแต่คุณแจ้งเบอร์โทรศัพท์ ที่อยู่ให้ชัดเจน แล้วก็กรอกเอกสารของน้องด้วยนะคะ"
"เอ่อ...ฉันยังไม่มีโทรศัพท์"
"..." เ้าหน้าที่มองหน้าเธอแปลกๆก่อนจะหรี่ตามองอย่างจับผิด นั่นทำให้สโรชานั่งไม่ติดที่
"งั้น...แถวนี้มีร้านขายโทรศัพท์หรือเปล่าคะ"
"อยู่หน้าโรงเรียนค่ะ"
"งั้นช่วยรอสักแป๊บนะคะเดี๋ยวจะรีบกลับมา" ว่าแล้วก็วิ่งออกจากโรงเรียนนานาชาติแอนเดอร์สันไปยังร้านโทรศัพท์ทันที
"สนใจรุ่นไหนดีครับ"
"อืม...เอาเครื่องที่ราคาไม่แพงมากไม่เกินห้าพันมีมั้ยคะเอ่อ...เอาซิมด้วยนะคะ"
"ได้เลยครับทางร้านเรามีหลายรุ่น..."
สโรชาไม่เื่มาก เพราะตอนนี้ยังไม่มีเงินถึงขั้นซื้อของแพงที่สุดเหมือนในโลกก่อนตอนนี้ประหยัดได้ต้องประหยัด
เลือกโทรศัพท์มาเครื่องหนึ่ง ราคา4,900 บาท พร้อมสมัครลงทะเบียนซิมที่ร้านนั้นเลยพอจ่ายเงินเสร็จเธอก็แวะไปที่ตู้เอทีเอ็ม ทดลองเอาแบล็คการ์ดออกมาใช้ปรากฏว่าใช้ได้จริงๆ จึงกดออกมาทั้งห้าหมื่นเลยแล้วเก็บเงินเอาไว้ในช่องเก็บของอีกที
เมื่อทำธุระเสร็จก็เข้าไปที่ตึกอำนวยการอีกครั้งครั้งนี้เธอจัดการสมัครเรียนพร้อมรับเครื่องแบบ และอุปกรณ์การเรียนมาด้วยเลยพอแสนดีเลิกเรียนก็พากันขึ้นรถเมล์กลับบ้าน
"เป็ไงบ้างคะแสนดี วันนี้สนุกมั้ย"
"สนุกค่ะแต่เพื่อนๆพูดภาษาอังฤกษกัน หนูเข้าใจนิดเดียวเองคุณครูบอกว่าให้หนูฝึกภาษาเยอะๆ"
"โธ่ลูก...ไม่เป็ไรนะเดี๋ยวพรุ่งนี้แสนดีก็จะเข้าใจเพื่อนมากขึ้นเอง"แน่นอนว่าสโรชาไม่ได้พูดเกินจริงเลย เธอทำการผสมยาบำรุงสมองระดับ S ในอาหารประมาณ 3 หยดในทีเดียวในขวดเหลือเพียง 6 หยด เอาไว้ค่อยผสมอาหารให้วันหลัง
ถ้าแสนดีฉลาดเกินไปมันจะดึงดูดคนไม่ดีที่คิดหาทางใช้ประโยชน์เข้ามาหาแน่นอนซึ่งนั่นเป็สิ่งที่เธอไม่้า