กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมฉีกยิ้มกว้างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อาวุธของพระเจ้า? ตอนนี้ความคิดของกริมลอยออกไปไกลมันกำลังคิดรวบรวมของของพระเจ้าให้ได้มากๆเพราะแค่คาตานะ3เล่มนี่ก็ทำเอากริมเนื้อเต้นแล้ว
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า มาสู้กัน โอรัส''ด้วยการเรียกชื่อคาตานะสีขาวได้พุ่งออกมาจากปลอกตรงเข้ามาในมือกริมฟูม! การเปลี่ยนแปลงในตัวกริมเกิดขึ้นทันที มันรู้สึกว่าตัวเบาลงมาก ฟั่บ! บูม! บูม! บูม!กริมลองสะบัดดาบดูแค่ครั้งเดียว แต่สิ่งที่เกิดกลับทำให้กริมตกตะลึงรวมทั้งคนด้านล่างทั้งหมดด้วยเพราะเกิดคลื่อนอากาศอัดออกไปเป็นชั้นๆจนมิติบิดเบี้ยว ทุกคนในที่นี้สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
''นี่มัน เจ้าหนู...ท่านกลับกลายเป็นเทวทูตที่มีลำดับชั้นเหนือกว่าเจ้าของตลาดมืด เป็นไปได้ยังไงกัน''
''ฟู่ว นี่มันน่าทึ่งมากท่านปู่ของข้าเคยบอกเอาไว้ว่าเทวทูต6ปีกได้หายไปหมดแล้ว แต่ตอนนี้ข้า...ข้ากำลังได้เห็นเทวทูต6ปีกอยู่จริงๆ''
''โชคดีจริงๆที่ข้ามาอยู่ตรงนี้ ไม่งั้นข้าคงไม่มีโอกาสได้เห็นเทวทูต6ปีก''
''ใช่เจ้าของตลาดมืดที่เป็นเทวทูต2ปีกกลับดูธรรมดาไปเลยเมื่อเทียบกับเทวทูต6ปีก เฮ้อ...เมื่อก่อนข้าไปบูชาเทวทูต2ปีกได้ยังไงกันนะ''หลายคนเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่เห็น พวกมันดีใจจนตัวสั่นเทวทูต6ปีกสำหรับพวกมันก็คือตำนาน ตำนานที่เล่าต่อกันมาตั้งแต่อดีตจนถึงตอนนี้
''ไม่ ไม่ ไม่ ข้าจะมาตายที่นี่ไม่ได้''เทวทูต2ปีกยิ่งหมดกำลังสู้เข้าไปอีกเมื่อเห็นคาตานะในมือของกริมมันหันหลังและพยายามจะกระพือปีกเพื่อหนีออกไปและซ่อนตัว แต่กริมไม่ยอมง่ายๆมันปล่อยดาบให้ลอยอยู่ด้านหลังของมันโดยไม่ต้องควบคุมดาบคาตานะจะตามติดกริมไปทุกที่ ฟุ่บ!ด้วยความรวดเร็วกริมมาโผล่ที่ด้านหลังของเทวทูต2ปีกขณะใช้มือจับไปที่ปีกทั้ง2ข้างของมัน ปึ่ก!เท้าของกริมเหยียบไปที่หลังของอีกฝ่าย ปึ่ด! ปึ่ด! จากนั้นกริมจึงออกแรงเหยียบแบบเต็มที่ปีกทั้ง2ข้างของเทวทูต2ปีกถูกกระชากหบุดออกมาแล้วค่อยๆสลายไปส่วนตัวเทวทูต2ปีกเมื่อไร้ปีกมันได้หล่นลงมาเกิดเป็นหลุมลึกที่พื้นด้านล่างเนื่องจากมันไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมากนักมันจึงบาดเจ็บหนักและกระอั่กเลือดออกมามันพยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายในการปีนขึ้นมาบนหลุมแล้วขยับตัวหนี แต่มันไม่ง่ายแบบนั้น หมั่บ!กริมจับหัวของมันยกขึ้นมาจากนั้นจึงจ้องมองด้วยแววตาไร้อารมณ์
''เจ้าคิดจะไปบอกพวก2ปีกและ4ปีกสินะ แต่มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอกเพราะข้าไม่ยอมแน่''ฉึก! คาตานะที่ลอยอยู่ด้านหลังได้พุ่งใส่ร่างของเทวทูต2ปีกจนมันตายลง ร่างสลายกลายเป็นแสงเหลือทิ้งไว้เพียงผลึกก้อนสีขาวกริมหยิบขึ้นมาแล้วตรวจสอบดูจึงพบว่าผลึกก้อนนั้นเพิ่มพลังเวทย์50,000จุดและเพิ่มพลังกาย3,000จุด
''หืม...นี่มันเพิ่มเยอะเหมือนกันแฮะ''กริมเก็บผลึกเข้าแหวนมิติก่อนจะเรียกดาบคาตานะที่เหลือให้มาหาตอนนี้คาตาทั้ง3เล่มได้อยู่ที่ข้างเอวของกริมเนื่องจากเก็บเข้าไปในแหวนไม่ได้กริมจึงต้องพกไปมาด้วย
''นายท่าน ข้านึกแล้วว่าท่านต้องทำได้แล้วก็ยินดีด้วยที่ได้อาวุธดีๆมาถึง3เล่ม ว่าแต่มันคืออาวุธอะไรทำไมข้าไม่เคยเห็นมันเลย''จิตวิญญาณที่โผล่ออกมาถามขึ้น มันไม่เคยเห็นอะไรที่เป็นแบบนี้มาก่อน
''อาวุธทั้ง3ของพระเจ้าน่ะ''กริมตอบกลับไปเหมือนไม่มีเรื่องอะไรให้ตื่นเต้น แต่ในใจมันไม่ได้คิดแบบนั้น'ฮ่า ฮ่า ฮ่า สุดยอดสมบัติของข้า หึ หึ ข้าจะดูแลพวกเจ้าให้ดีเลย'
''อาวุธของพระเจ้า!!! บ้าจริงมันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง''จิตวิญญาณตกใจมากเพราะอะไรที่เป็นของพระเจ้ามันไม่น่าจะมาอยู่บนโลกได้เลย ถึงจะเป็นในดินแดนแห่งเทพที่เทวทูตอาศัยอยู่มันก็ยังเป็นไปไม่ได้เลย
''ช่างมันเถอะ ตอนนี้ข้าเป็นเจ้าของตลาดมืดนี่แล้วใช่มั้ย แล้วข้าอยากเปลี่ยนกฎของตลาดใหม่ซักหน่อย''
''ใช่ครับนายท่าน ตอนนี้ท่านเป็นเจ้าของที่นี่แบบเต็มตัว ส่วนกฎท่านสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามใจ''
''ดีงั้นกฎเก่าๆเอาออกไปให้หมด ส่วนกฎใหม่ก็คือ 1.ป้ายแต่ละอันไม่จำเป็นต้องมีคนนำทาง2.เมื่อเข้ามาในนี้ทุกคนจะถูกผนึกพลังเอาไว้ 3.เงินที่ได้จากการขายของทุกๆ100เหรียญทองจะต้องจ่ายให้ตลาดมืด1เหรียญทอง 4.ห้ามให้มีการฆ่าหรือปล้นชิงในนี้ นี่คือกฎใหม่ของที่นี่อ่อ จากนี้ช่วยพาข้าไปในที่ที่เจ้าเทวทูต2ปีกนั่นอยู่ด้วยแล้วอย่าลืมลบความทรงจำคนในนี้ด้วย''กริมตั้งกฎใหม่ ซึ่งกฎเหล่านี้ไม่มีผลกับกริมเลยแม้แต่น้อย ไม่นานจิตวิญญาณก็ทำตามที่กริมบอกตอนนี้คนในตลาดต่างยิ้มแย้มขึ้นเพราะกฎใหม่ทำให้มันสบายใจและเหลือเงินจากการขายมากขึ้นและความทรงจำที่เหลืออยู่ก็มีแค่กริมที่เป็นเจ้าของตลาดมืดเท่านั้นส่วนกริม? มันตรงดิ่งไปที่ที่พักของเทวทูต2ปีกต่อโดยไม่ได้นำใครไปด้วย มันต้องไปกอบโกยเงินและสิ่งของต่างๆของเทวทูต2ปีก
''ฮี่ ฮี่ เงินเยอะจนแสบตาไปหมด''กริมรวบของเงินและของมีค่าทั้งหมดใส่แหวนมิติของตัวเองก่อนจะหันหลังแล้วกลับไปที่หอคอย
''ว่าไงทีนี้เจ้าก็ออกจากที่นี่ได้แล้ว''กริมพูดออกมาหน้าตาเฉยเหมือนกับเรื่องที่ทำไปเป็นเรื่องง่ายๆหญิงสาวลูกครึ่งหมาป่าที่ได้ยินแบบนั้นก็วิ่งเข้าไปกอดกริมด้วยความดีใจ นางกอดกริมอยู่นานจนเจ้าไก่ฟ้าต้องกระโดดขึ้นมาบนไหล่กริมแล้วจิกไปที่หัวของนาง
''ขะ...ขอบคุณท่านมาก''เมื่อรู้สึกตัวนางจึงคลายกอดออกแล้วเดินถอยหลังออกมา ถึงจะเป็นอิสระแต่ลูกครึ่งหมาป่าก็ยังไม่รู้ว่าจะไปไหนหรือทำอะไรต่อ
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ช่างมันเถอะ หากเจ้าไม่มีที่ไปก็เดินทางไปพร้อมกับพวกข้าก่อนก็ได้ แต่ก่อนหน้านั้น...กินนี่ลงไปซะ''กริมนำเลือดของตัวเองออกมา1หยดเพื่อใช้ปลดผนึกสายเลือดและพลังของครึ่งหมาป่าส่วนลูกครึ่งหมาป่าเองก็กินมันลงไปโดยไม่กลัว ทั้งชีวิตนางสามารถให้กริมได้ตูม! การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว สาวลูกครึ่งหมาป่ากลายเป็นเงาหายไปจากสายตาของทุกคนกริมเองก็ไม่รู้ว่านางหายไปที่ไหนและกริมก็ไม่คิดจะตามไปด้วย
''ท่านพี่ตอนนี้ท่านก็ได้เป็นเจ้าของที่นี่แล้ว บางทีข้าคิดว่าเราควรสร้างที่นี่เป็นที่อยู่ของเราดีมั้ยมันง่ายต่อการเข้าออกและไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหนเราก็สามารถกลับมาที่นี่ได้ตลอดเวลา''โรซาเรียที่ออกไปซื้อของและเพิ่งจะกลับมาพูดขึ้น นางไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์แต่นางฟังจากที่คนอื่นพูดกัน
''ข้าก็คิดแบบนั้น เพียงแต่ว่ามันต้องปรับปรุงอะไรเพิ่มเติมเข้าไปนิดหน่อย''โรซาเรียพยักหน้าให้กริมและหลังจากนั้นกริม โรซาเรียและเจ้าไก่ฟ้าจึงออกจากตลาดมืดไปโดยก่อนออกไปกริมได้สั่งงานให้จิตวิญญาณเอาไว้ กริมต้องการแหวนที่ใช้เข้าออกตลาดมืดแบบพริบตาในเรื่องของจำนวนกริมต้องการแบบไม่จำกัด นอกจากนี้แหวนที่สร้างขึ้นจะพิเศษอย่างมากมันต้องหยดเลือดเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของนั่นเท่ากับว่าคนอื่นนอกจากเจ้าของจะไม่สามารถใช้ได้

และในแหวนยังมีพันธสัญญาผูกมัดให้คนที่สวมใส่แหวนไม่สามารถทรยศต่อกริมได้อีกด้วย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่25:เจ้าของตลาดมืดคนใหม่

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่25:เจ้าของตลาดมืดคนใหม่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้