โครตพลังดวงตาเทพเจ้า

ตอนที่ 3 เต็มไปด้วยความเกลียดชังโรงเรียนมัธยมไฮ่โจวสืออู่คือโรงเรียนเก่าของเซิงห่าว เขาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เกือบ 3 ปี เขาได้เห็นบริเวณโรงเรียนที่คุ้นเคยอีกครั้ง แต่เซิงห่าวกลับรู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกแยกตอนนี้ยังอยู่ในระหว่างช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ทำให้ในโรงเรียนไม่มีนักเรียนมาเข้าเรียน หลังจากที่เซิงห่าวได้ทักทายกับลุงยามที่คอยเฝ้ารั่วประตูโรงเรียน! เขาก็เดินตรงไปยังทางด้านของโรงยิมทันที ! วันนี้เขามาเพื่อที่จะจบเรื่องบางอย่าง เพื่อที่จะได้หาเงินสำหรับการย้ายบ้านในวันพรุ่งนี้“ตู้เถิง ถางเมี่ยน ลู่หยวน! พวกแกดูสบายกันดีนะ..... ฉันกลับมาแล้ว พวกเรามาสะสางเรื่องที่ติดค้างกันเถอะ!”ในเวลาที่เซิงห่าวเดินเข้ามาถึงในสนามบาส ถึงแม้คำพูดจะดูสงบเป็นอย่างยิ่ง แต่สิ่งที่เขาพูดออกมาก็เพียงพอที่จำให้คนที่เขาเรียกทั้งสามคนเกิดความรู้สึกกลัวจนตัวสั่นงันงกถางเมี่ยนที่พบเห็นเซิงห่าวก็ยิ่งรู้สึกผิดขึ้นมาบ้างพวกเขาสองคนคือเพื่อนร่วมห้องมาตั้งแต่สมัยประถม ถ้าเทียบกับตู้เถิงและลู่หยวนพวกเขา ความสัมพันธ์ของเขาและเซิงห่าวก็เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนกันมานานถึง12 ปีเต็ม เรื่องในครั้งนี้ แม้แต่เขาเองก็ยังคิดไม่ถึงว่าจะทำให้เซิงห่าวต้องบาดเจ็บถึงขนาดนี้ได้“เซิงห่าว......ฉันขอโทษ!”ถางเมี่ยนก้มหัวโค้งตัวก้มหน้าคำนับให้เซิงห่าวอย่างจริงใจตู้เถิงก้าวออกมาข้างทันทีพูดกับถางเมี่ยนด้วยความโกรธ: “แกทำอะไรโง่ๆน่ะ!”“เซิงห่าว! ฉันเคยพูดไปแล้วนะ จากนี้ไปฉันไม่อยากเห็นแกในโรงเรียนมัธยมสืออู่นี้อีก ถ้าเห็นแกครั้งหนึ่งก็จะจัดการกับแกรอบหนึ่ง แกคงไม่ได้ลืมไปแล้วหรอกนะ!” ตู้เถิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและชี้ไปที่เซิงห่าวแรกเริ่มเขาก็ได้ถูกน้ำเสียงที่เย็นชาของเซิงห่าวจนต้องหยุดชะงัก หลังจากตกตะลึงไปสักพัก เขาก็รู้สึกว่ามันน่าตลกสิ้นดี คิดไม่ถึงเลยว่าเด็กเรียนจะถึงกับกล้ามาข่มขู่เขา?น่าตลกกันเกินไปแล้ว!ตู้เถิงก็ได้กลับมาอยู่ในท่าทางของอันธพาลโรงเรียนโดยที่แทบจะไม่เห็นเซิงห่าวอยู่ในสายตาอีกครั้งส่วนลู่หยวนที่ชอบจะลงมืออย่างโหดเหี้ยมมาอย่างเสมอต้นเสมอปลายก็ได้หันไปมองเซิงห่าวอย่างเย็นชา พร้อมกับขวางลูกบาสที่อยู่ในมือใส่เซิงห่าวเข้าอย่างรุนแรงลู่หยวนคือมือชู้ตสามแต้มของทีมบาส ความแม่นยำในการชู้ตลูกของเขาถือว่าร้ายกาจมากเลยทีเดียว เขาที่ได้ขว้างลูกใส่อย่างกะทันหัน ที่ทั้งเร็วและรุนแรง ตรงเข้าใส่ใบหน้าของเซิงห่าวอย่างแม่นยำปึง——เสียงๆหนึ่งดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ลูกบาสนั้นได้หยุดคาอยู่ตรงใบหน้าของเซิงห่าวแต่เมื่อเวลาที่มือทั้งสองข้างของเซิงห่าวได้วางบนลูกบาส ลูกบาสนั้นก็ได้หยุดนิ่งคาอยู่บนมือขวาของเขา“ถือว่ามีความแม่นยำที่ไม่เลว! น่าเสียดายที่แรงน้อยไปหน่อย.....”ยังไม่ทันที่เซิงห่างจะพูดจบ เขาก็ทำแบบเดียวกัน จนลูกบาสลอยกลับมาอีกครั้งปัง!หัวของลู่หยวนเหมือนถูกรถคันหนึ่งที่ขับด้วยความเร็ว200กิโลเมตรต่อชั่วโมงชนเข้าอย่างจัง จนตัวของเขาลอยกระเด็นออกไปในตอนที่เห็นลู่หยวนที่นอนแผ่อยู่บนพื้นสนามบาส ตู้เถิงหวาดผวาจนไม่ต่างอะไรกับเห็นผี เขาอ้าปากค้าง มองไปที่ลู่หยวน แล้วหันกลับมามองที่เซิงห่าวหลังจากตกตะลึงไปสักพัก เขาก็พลันตะโกนขึ้นมาว่า : “ลุยพร้อมกันเลย เล่นงานไอ้หมอนี้เลย!”วันนี้คนในทีมบาสมากันเกือบครบ ทันทีที่ได้ยินตู้เถิงเรียก นักบาสที่ตัวสูงใหญ่ก็ได้พุ่งเข้าใส่เซิงห่าวไปเมื่อเห็นพวกเขาที่พุ่งกันเข้ามา ภายในดวงตาของเซิงห่าวก็ได้ทอเป็นประกายคมกล้าเขายืนอยู่กับที่โดยที่แทบจะไม่ได้ขยับเคลื่อนไหวแม้เพียงครึ่งก้าว มือทั้งสองข้างปล่อยไว้อยู่ข้างลำตัว แทบจะไม่ได้มีการตั้งท่าเตรียมพร้อมแต่อย่างใด“วันนี้ฉันจะเจาะลูกตาของแกออกมา ฉันจะดูว่าแกจะหาลูกตาที่พอดีมาใส่ได้อีกไหม!” ตู้เถิงชกไปที่หน้าของเซิงห่าวด้วยดวงตาที่แดงก่ำเมื่อได้มองเห็นกำปั้นใหญ่นี้ มุมปากของเซิงห่าวก็ได้เกิดเผยรอยยิ้มน้อยๆออกมา ในเวลาที่หมัดกำลังจะชกเข้าใส่จมูกของเขา หัวของเขาได้เบี่ยงไปอย่างรวดเร็วเท้าได้ส่งแรงไปที่ใต้เท้าในทันที เตะเข้าไปบนหัวเข่าของตู้เถิงหนึ่งเท้าในโสตประสาทรับเสียงของตู้เถิงเพียงได้ยินเสียง“กร๊อบ”ดังขึ้น ทั้งตัวสูญเสียจุดศูนย์ถ่วง และล้มลงไปข้างหน้าเสียงดัง“ตึง”พลันดังขึ้น คนที่มีน้ำหนักมากถึง 200 กว่าชั่ง(100กว่ากิโลกรัม)ล้มลงกับพื้นจนสั่นสะเทือนหลังจากล้มลงบนพื้น ตู้เถิงก็ไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก เข่าของเขาได้แตกไปแล้ว หลังจากที่หัวของเขากระแทกลงบนพื้น เขาก็สลบไปเหมือนกับลู่หยวนนักบาสคนหนึ่งพุ่งไปถึงด้านหน้าของเซิงห่าว หมัดข้างขวาของเขาชกไปยังใบหน้าข้างซ้ายของเซิงห่าว แต่เวลานั้นเซิงห่าวกลับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว หมัดตรงดิ่งตรงเข้าใส่ดั้งจมูกของเขาและก็ล้มลงไปแล้วอีกคน!ต่อจากนั้นก็มีเด็กน้อยอีกคนถือไม้ถูพื้นไว้ในมือเข้ามาด้วยหนึ่งอัน เซิงห่าวเผชิญหน้ากับไม้ถูพื้นที่เขาฟาดเข้าใส่ ใช้มือซ้ายจับไม้ถูกพื้นไว้จนแน่น ใช้มือขวาต่อยหมัดฮุกเข้าไปหนึ่งหมัด และอีกหมัดเสยเข้าที่คางของเด็กน้อยคนนั้นอย่างหนักหน่วงหลังจากต่อยเด็กน้อยคนนี้จนลอยกระเด็น ในมือของเขาก็มีไม้ถูพื้นเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอันพร้อมกับหันกลับหลังไปอย่างทันควัน ใช้ไม้ถูพื้นพุ่งไปที่คอของชายร่างใหญ่คนหนึ่งที่มาจากทางด้านหลังในเวลาที่ดึงไม้ถูกพื้นกลับมา ปลายด้ามก็แทงไปถูก “น้องชาย” ของนักบาสที่อยู่ด้านหลังอีกคนหนึ่งตั้งแต่ต้นจนจบ อย่างมากสุดเขาก็ใช้เวลาไปเพียงครึ่งนาที ในการจัดการกับทั้งเก้าคน ทุกครั้งจะเป็นการโจมตีเพียงครั้งเดียว และผลลัพธ์ก็ปรากฎออกมาอย่างชัดเจน เมื่อมองไปที่นักบาสซึ่งนอนกองเกลื้อนกลานกันเต็มพื้น หัวใจของถางเมี่ยนก็สั่นสะท้าน ขาของเขาที่สั่นระริก......พร้อมกับมีของเหลวอุ่นๆไหลผ่านขาทั้งสองข้างอย่างไม่อาจควบคุมได้เซิงห่าวหันกลับไปมองเขา และโยนไม้ถูพื้นไปที่เท้าของถางเมี่ยนอย่างดูถูกแล้วพูดว่า : “ถูพื้นให้สะอาดด้วย!”ทักษะชนิดนี้ซึ้งมาจากประสบการณ์ของทหารกองยานอวกาศที่ผ่านการขัดเกลาอย่างพิถีพิถันจากผู้มีชื่อเสียงในด้านการต่อสู้มากมาย การที่มาใช้กับพวกปลาซิวปลาสร้อยพวกนี้ยังคงเป็นเรื่องที่สิ้นเปลืองเกินไปแล้ววันนี้ถือเป็นการต่อสู้จริงครั้งแรกของเซิงห่าว ในมุมมองของความรู้สึกของตัวเอง การประยุกต์ใช้ทักษะยังคงไม่ถือว่าชำนาญอยู่บ้าง สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นระดับความแข็งแกร่งจากทางกายภาพกับพลังกายที่ยังถือว่าแย่จนเกินไปดูเหมือนว่าหลังจากนี้คงจะต้องเสริมด้วยการออกกำลังกายจะดีกว่า เซิงห่าวเดินไปจนถึงข้างกายของตู้เถิง แล้วย่อตัวนั่งย่องๆหลังจากพลิกตัวเด็กน้อยคนนี้กลับมา เขาก็ได้ตบไปที่สองข้างแก้มของตู้เถิงแล้วพูดว่า : “ไม่ต้องมาทำเป็นแกล้งตาย! ฉันจะถามอะไรแกหน่อย......”“เซิง.....ลูกพี่เซิง แก.....คุณพูดมาเถอะ.......”ตู้เถิงตกใจกลัวในความดุร้ายของเซิงห่าวจำใจ ตอนนี้บนหัวเข่ายังมีความเจ็บปวดติดตราตรึงอยู่ในใจ จนเขาไม่กล้าที่จะหยิ่งผยองอีกต่อไปแล้ว ในน้ำเสียงยังคงสั่นเทา กลัวว่าจะหลุดประโยคที่ไม่เหมาะสมจะจนทำให้เซิงห่าวต้องการเอาชีวิตน้อยๆของเขาไปในเวลานี้เขาพึ่งจะสบตามองกับเซิงห่าวเพียงครั้งเดียว เขาก็เหมือนได้เห็นจิตสังหารบางๆขึ้นมา“พวกแกสามคนได้จับฉันมัดไว้ แล้วยังมีแกเป็นตัวการ ที่ใช้ปากกาเลเซอร์ทำจนฉันเสียดวงตาไป......แล้วเป็นใครที่สั่งให้มาทำ!”ในขณะเกิดเหตุ เขาถูกล้อมปิดอยู่ในตรอกซอยและโดนทุบตี ก่อนที่ตู้เถิงจะทำให้เขาตาบอด เซิงห่าวได้ยินถางเมี่ยนบอกให้หยุด แต่ตู้เถิงก็พูดออกมาประโยคเดียวว่า “ถ้าไม่ทำให้เขาตาบอดก็จะไม่ได้เงิน!”ตั้งแต่นั้นมา เขาก็คาดเดาว่าใครอยู่เบื้องหลัง เขาต้องการที่จะได้คำรับสารภาพของตู้เถิง“คุณชายเฉิง.....เป็นเฉิงจื่อหาวสั่งให้มาทำ เขาให้ฉันมาสองพันหยวน.......”แววตาของเซิงห่าวยิ่งเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ มองตู้เถิงที่อยู่ตรงหน้าด้วยความเกลียดชัง แค่เงินสองพันหยวนเกือบทำลายครอบครัวของพวกเขามือข้างซ้ายที่บีบคอของตู้เถิงไว้จนแนน ขอเพียงแค่เขาออกแรงอีกนิดหน่อย ก็จะทำให้ตู้เถิงตกอยู่ในสภาพขาดอากาศหายใจจนไม่มีวันได้เห็นดวงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้อย่างอีกแน่นอนแต่ในเวลานี้ ในหัวของเซิงห่าวมีตัวอักษรแถวหนึ่งปรากฏขึ้นมา.....“ตราหยกรูปมังกร วัสดุและเมล็ดหยกคุณภาพเยี่ยม ผลิตในราชวงศ์หมิง ผลิตโดยลู่จือกัง มูลค่าเดิม 50 000 หยวน”เซิงห่าวตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นก็จึงค่อยได้คลายมือออก จนเมื่อได้เห็นว่ามีแผ่นหยกขาวอบอุ่นห้อยไว้อยู่บนลำคอของตู้เถิง...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 3 เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

นิยายแนะนำ

โครตพลังดวงตาเทพเจ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 3 เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้