"เจ็บปะวะมึง"มาวินเอ่ยถาม
"มึงลองดูมั้ย"ปรมะยังคงหน้าตึง
"ขอโทษนะครับ พุฒินายนี่ทำเราซวยเลย"
"กูต่างหากที่ซวยนั่งทำรายงานอยู่ดีๆรองเท้าเปรตนี่ตกใส่หัว"
"ผมขอโทษความผิดผมเองครับ"พุฒิชัยเอ่ย
"เหรอกูนึกว่ามึงตั้งใจนะ"ปรมะเอ่ย
"ใจเย็นไอ้ปิง"
"ไอ้วินมึงไม่ต้องออกความเห็นมองๆจากเข็มเด็กปี2ใช่มะ"
"ใช่ครับ"อรรถพรเอ่ยมองคนตรงหน้าปรมะมองคนตรงหน้าเเล้วพูดต่อ
"กูปี3คณะวิศวะฯ"ปรมะพูดเสียงห้วนมองหน้าคนตัวเล็ก ที่จริงเขาหายโกรธนานเเล้วเมื่อเห็นสายตารู้สึกผิดของอรรถพรเเต่นึกอยากเเกล้ง
"ผม2คนขอโทษนะครับพี่"อรรถพรเอ่ย
"ถ้าอยากให้กูยกโทษให้ไหนมึงบอกดิว่ามึงกับเพื่อนชื่ออะไร"ปรมะยังคงเเกล้ง มาวินมองสถานการณ์เเล้วสะกิดขาเพื่อน
"สะกิดหาพระเเสงอะไรไอ้วิน"
"เปล๊า"มาวินยิ้มๆพุฒิชัยเหลือบมองมาวินเขาหันมาเจอทำหน้าตึงใส่.....เอ้าอะไรของเขาวะ...ชายหนุ่มคิดงงๆกับท่าทีหยิ่งๆดึงหน้าซะจนหน้าหมันไส้
"เอ้ามึงจะบอกได้ยังกูจะทำรายงานต่อ"
"ผมชื่อกันส่วนเพื่อนผมชื่อพุฒิ"
"กูชื่อปิงนี่ไอ้วิน"
"ทานโทษนะครับผม2คนต้องรู้ชื่อพี่ด้วยเหรอ"พุฒิชัยเอ่ยเขาเริ่มหมันไส้
"พุฒิ..."อรรถพรเอ่ยดึงเสื้อเพื่อนซี้
"ทำผิดยังไม่สำนึก ไอ้ปิงกูว่าจัดให้หนัก"มาวินผสมโรง
"พี่ปิงครับผมขอโทษนะครับจะให้ทำอะไรผมทำได้หมด ถ้ามันจะทำให้พี่หายโกรธ"
"กัน"พุฒิชัยขมวดคิ้วดูขัดใจ
"ทำได้หมดเเน่นะ ถ้าไม่ทำ ไม่คืนรองเท้าให้นะเว้ย"ปรมะเอ่ยยักคิ้วมองอรรถพร
"ครับพี่ปิงพูดมาได้เลย"
"ดีงั้นมึง2คนไปยืนตรงกลางตึกนะเเล้วะโว่า เรา2คนเป็เกย์กำลังคบกันอยู่"
"เห้ยพี่เเรงไปป่ะ"พุฒิชัยเอยถามออกไป
"อยากเดินตีนเปล่าก็ตามใจ"ปรมะยังไม่ยอมเลิกเเกล้ง
"ก็ได้ครับ"อรรถพรมองปรมะเเล้วพูดออกมา
"กัน"
"เราผิดนะเว้ยพุฒิ"
"ตกลงเอาไง"ปรมะถามย้ำ
"ก็ได้เราผิดเองผมทำเอง"พุฒิชัยเอ่ยออกมา
"ไม่ได้2คนนั่นหล่ะพูดว่ามึง2คนเป็เกย์กำลังคบกันอยู่ดังๆ3ครั้งเเล้วกูจะคืนรองเท้าให้"อรรถพรถอนหายใจ เเล้วเดินออกไปยืนกับพุฒิชัยตรงกลางคณะ เเล้วพูดออกมาพร้อมกัน
"ทุกคนครับเรา2คนเป็เกย์กำลังคบกันอยู่"ทุกคนมุงดู บ้างก็ยิ้ม บ้างก็มองเหยียดๆปรมะดูสะใจที่ได้เเกล้งมองดูผลงาน
"ไอ้ปิงไอ้ชั่ว"
"เออก็มันสนุกอ่ะใครใช้ให้พวกมันหน้าหวานวะช่วยไม่ได้"
"เออระวังเหอะให้ทุกข์เเก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว"
"สายธรรมนะมึงไม่น่าเชื่อ"ปรมะจิกกัดเพื่อนซี้หลังจากพูดจบ ท่ามกลางไทยมุงที่มายืนฟังทั้งคู่จึงเดินมาหารุ่นพี่ตัวเเสบ
"ผมทำเเล้วคืนรองเท้าให้ผมสิครับ"
"เออ เอาไปดิ"ปรมะยื่นให้อรรถพรเขารับมาใส่เเล้วดึงพุฒิชัยเดินออกไป
ปรมะมองตามก่อนจะยักคิ้วกวนๆสะใจที่ได้เเกล้งรุ่นน้อง
พอเดินออกมาไกลจากรุ่นพี่ตัวร้ายเเล้ว พุฒิชัยจึงเอ่ยถาม
"ยอมทำไมเห็นชัดๆว่าพี่เขาเเกล้ง"
"ก็มันผิดจริงๆชั่งเหอะไป
หาอะไรกินกัน"อรรถพรตัดบทเดินนำไปที่โรงอาหาร
20K
