Chapter two
BAD LOVE
คีรินตื่นขึ้นใน่เช้าเหมือนทุกครั้งเขาชอบตื่นเช้าเพื่อมาออกกำลังกายเพิ่มมวลกล้ามเนื้อให้ตัวเองวันนี้ก็เช่นกัน พอลืมตาตื่นขึ้นเขาก็ปรับสายตาลุกขึ้นนั่งบิดี้เีไปมาก่อนจะยิ้มอย่างสดชื่น พอสายตาปรับโฟกัสได้ดีเเล้วเขาจึงมองเห็นได้ชัดเจนว่าที่ๆเขาอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่ห้องของตัวเองเป็ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆมีเเค่เตียงเล็กๆสภาพดูสกปรกไม่เหมือนกับห้องนอนของเขาเลยคิ้วเริ่มขมวดมุ่นลองทบทวนเื่ราวของเมื่อวานว่าเขาทำอะไรไปทำไมถึงกลายมาเป็เเบบนี้ไปได้ภาพของเมื่อวานจึงย้อนขึ้นมา เขาเจอกับไอ้บ้านั้นมันบอกว่าจะให้คนมาปล่อยเขา คีรินก็นั่งรออย่างใจเย็นอย่างที่มันบอกไว้พอมีคนเดินเข้ามาคีรินก็ส่งสายตาไปเร่งมันให้รีบปลดปล่อยเขาเเต่มันไม่ได้ปล่อยเขามันเอาผ้ามาปิดจมูกกันหนิ ใช่ มันเอาผ้าเช็ดหน้ามาปิดจมูกก่อนที่เขาจะสลบไปไอ้เหี้ยเอ้ยมันหลอกกูพอรู้ว่าโดนหลอกคีรินรีบลุกขึ้นจากเตียงทันทีรีบไปเปิดประตูเพื่อจะไปด่าไอ้นั้นที่เจอกันเมื่อวานคนที่มันบอกว่าเขาเป็หนี้มัน ทั้งที่มันรู้เเล้วว่าเขาคือคีรินมันยังจับเขามา ตอนนี้คีรินโกรธจนตัวสั่นรีบดึงประตูออกทันที
"มอนิ่งครับคีรินคนสวย"มันมายืนส่งยิ้มจอมปลอมให้กันอยู่หน้าประตูเเล้วพร้อมลูกน้องที่ยืนอยู่ด้านหลังสองสามคน ด้วยความโกรธคีรินรีบเดินกำหมัดไปเตรียมชกหน้ามันทันที เเต่ไม่ทันดูเหมือนจะรู้ว่าเขาจะทำอะไรมันหลบได้ทันทีอย่างคนเป็มวย พอลูกน้องมันรู้ว่าเขาจะทำร้ายเ้านายของมันมันพากันมาล็อคตัวเขาไว้เเน่นไม่ปล่อยเขาทำอะไรได้เลย
"ไหนมึงบอกว่าจะปล่อยกูไง ไอ้ตอเเหลมึงหลอกกูกูบอกมึงเเล้วไงว่ากูไม่ใช่ไอ้คีนส์มึงพูดภาษาคนไม่รู้เื่รึไง"ถลึงตาจ้องมันพร้อมขบกรามเเน่นไม่เคยมีใครทำเขาโมโหจนเืขึ้นหน้าขนาดนี้มาก่อน เเล้วนี้มันจับเขามาไว้ที่ไหนมันจับมาเพื่ออะไรเงินเขาก็ไม่ได้เป็คนยืมมันไปมันมีสิทธิ์อะไรมาจับเขาไว้เเบบนี้
"เปลี่ยนใจละ กูเอามึงมาขัดดอกดีกว่าน่าจะสนุกกว่าปล่อยไป"เสือยิ้มร้ายส่งไปเขาไม่คิดเหมือนกันว่าตื่นขึ้นมาก็จะเเผลงฤทธิ์เเต่เช้าขนาดนี้หน้าตาตอนโกรธมันทำให้เขานึกสนุกขึ้นไปอีกอยากจะพูดดูถูกไอ้ลูกคุณหนูนี้จนมันโกรธอยากจะรู้จริงๆว่าโกรธเเล้วทำอะไรไม่ได้มันจะร้องไห้ไหม อยากเห็นน้ำตาคนเก่ง
"ขัดดอกพ่อมึงสิ กูไม่ทำกูจะกลับบ้านมึงปล่อยกูนะกูเเจ้งตำรวจเเน่พ่อเเม่กูรวยเเค่ไหนมึงก็น่าจะรู้หนิถ้าเขารู้ว่าลูกชายเขาหายไปเขาต้องออกตามหาเเน่มึงเตรียมติดคุกได้เลย"พูดขู่ไปเเค่นั้นเเหละทั้งที่ในใจรู้ดีอยู่เเล้วว่ายังไงพ่อเเม่ก็คงไม่ตามหาเขาหรอก คงจะปล่อยเขาหายไปเฉยๆเหมือนไม่เคยมีชีวิตอยู่นั้นเเหละปกติก็ไม่คิดจะสนใจใยดีอยู่เเล้วเขาไปไหนทำอะไรไม่เคยถาม กลับกันถ้าลองเป็ไอ้คีนส์ดูสิคงจะได้พลิกเเผ่นดินตามหาป่านนี้คงเป็เื่ใหญ่เื่โตเเล้วเเหละน้อยใจไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาทำได้เเค่ทำใจ
"กลัวจัง กูกลัวติดคุกหัวโตจังเลยยยย"พูดจบก็หัวเราะเสียงดังใส่หน้าคนที่ยืนโดนล็อคตัวอยู่ข้างหน้าเขา มันคิดว่าพ่อเเม่มันรวยล้นฟ้าเลยรึไงถ้ารวยจริงทำไมไอ้พี่ชายของมันถึงได้มายืมเงินเขาล่ะไม่ใช่ว่าพากันผลาญเงินสมบัติเก่าจนหมดเเล้วเหรอะ อยากจะหัวเราะให้ฟันหักเสียจริงไม่รู้ฐานะตัวเองเลยเนาะหยิ่งยโสสมกับเป็ลูกผู้ดีจริงๆถ้าโดนเขาย่ำยีศักดิ์ศรีอันน้อยนิดที่มีมันจะยังทำให้กล้าปากดีอยู่ไหมชอบจริงๆไอ้พวกปากเก่งๆเนี่ยกูจะเxดให้สลบคาคxยเลยคอยดู
"หุบปากมึงไปเหอะ รีบปล่อยกูสักทีเถอะเดี๋ยวกูโทรบอกพี่กูเอาเงินมาให้มึงเอง เเต่ตอนนี้มึงบอกลูกน้องมึงปล่อยกูก่อน"ไอ้พวกเหี้ยนี่ก็ล็อคซะเเน่นเลยปวดเเขนฉิบหายเลย ลองพูดกันดีๆเผื่อมันจะโง่หลงเชื่อกันบ้างเเล้วจะหาทางหนีมันใช้กำลังคงไม่ได้ผลสู้พวกมันไม่ได้หรอกต้องหลอกให้มันตายใจเเล้วหนีไปดีกว่าเเต่ก่อนอื่นเลยเขาต้องรู้ให้ได้ว่ามันพาเขามาขังไว้ที่ไหน
"เอามันเข้าไปไว้ในห้อง"มันไม่สนใจที่เขาพูดเลยสั่งลูกน้องตัวเองเสียงเข้มไอ้ลูกน้องก็เชื่องเหลือเกินสั่งอะไรก็ทำตามทุกอย่างตอนนี้เขาถูกจับมาโยนลงบนเตียงเน่าๆที่เขาสลบไปทั้งคืนดูท่าทางก็น่าจะมีเงินทำไมให้เขามาอยู่ในที่สภาพเเย่ขนาดนี้ไม่ให้เกียรติความเป็ผู้ดีเลยมั้ง
"โอ้ย!พวกมึงจะผลักกูทำไมกูไม่หนีหรอกน่า"โยนเขาลงเตียงเเรงๆทำดีๆก็ได้มั้งนิสัยเสียทั้งลูกพี่ลูกน้องจริงๆอย่าให้กูออกไปได้นะกูเเม่งจ้างคนมาไล่เตะตูดพวกมึงเรียงตัวเเน่
"ออกไปกูจะคุยกับมันสองคน"เขาหันหน้าไปสั่งลูกน้องของตนที่ยืนรอคำสั่งอยู่ก่อนที่พวกมันจะรีบเดินออกไปเเล้วปิดประตูลงตอนนี้ในห้องสกปรกเท่ารูหนูนี้มีเพียงเขาเเละไอ้ลูกหนี้หัวเเข็งปากเก่งใส่เขาอยู่ทั้งที่มันมีเเค่ตัวคนเดียวยังปากเก่งอยู่ได้ มันน่าตบให้เืออกปากจริงเเต่ดูท่ามันก็คงไม่เกรงกลัวเขาหรอกคงลุกขึ้นมาต่อยคืนเเหละไอ้เด็กเหี้ยนี้
"มีอะไรก็พูดเถอะจะมายืนเก๊กหล่อเพื่อ คนเเบบมึงยืนเก๊กให้ตายก็ไม่มีวันหล่อเท่ากูหรอกอย่าลีลารีบคุยรีบปล่อยกูสักทีไม่มีเวลามาเล่นด้วยหรอกนะ"จนวินาทีนี้มันก็ยังปากเก่งด่าเขาฉอดๆไม่หยุดจับคxยยัดปากเเม่งเลยดีไหมพูดไม่หยุดไม่รู้สถานการณ์ตัวเองเลยถ้าไม่เห็นว่าเเม่งน่าเอานะป่านนี้ยิงทิ้งเเล้วเกิดมาพึ่งเคยเจอคนที่เถียงเก่งขนาดนี้พ่อเเม่เอาไรให้กินวะปากเเจ๋วเกิน
"กูมีข้อเสนอให้มึง มึงอยากรีบออกจากเกาะนี้ไปไหม"
"ข้อเสนอเหี้ยไรอีก ข้อเสนอรึข้อบังคับ"
"หึ มึงเนี่ยก็ไม่ได้โง่เหมือนหน้ามึงหนิ มึงเเค่นอนอ้าขาให้กูเอากูเบื่อเมื่อไหร่กูจะปล่อยมึงไปเอง"
"ไอ้สัส ให้ตายยังไงกูก็ไม่ยอมอ้าขาให้มึงเอาหรอกไปนอนฝันเเล้วชักเว่าเอาเถอะไอ้เหี้ย!"ไอ้เหี้ยเอ้ยมันคิดจะย่ำยีเขาขนาดนั้นเลยหรอมันดูถูกกันเกินไปเเล้วหนี้ก็ไม่ได้เป็คนสร้างเเล้วทำไมต้องมารับผิดชอบเอาเวลาที่ขังเขาไว้เอาเวลาที่ยืนเถียงกับเขาไปตามหาพี่ชายเขามันไม่ง่ายกว่าหรอ มันจะอยากเอาอะไรขนาดนั้นถ้าอยากมากก็เอาคxยไปถูกับโขดหินนู้นไอ้บ้า! ทำได้เพียงก่นด่ามันในใจเพราะพออยู่ด้วยกันเเล้วมันดูน่ากลัวเเปลกๆเเผ่รังสีอำมหิตใส่กันไม่หยุด ปากดีใส่มันก็กลัวมันยกปืนมายิงหัวเขาเลยเลือกที่จะด่ามันในใจเป็พอกลัวตายเป็เหมือนกัน
"มึงคิดว่ากูขอร้องมึงหรอ มึงคิดว่ามึงมีสิทธิ์เลือกมากหรอ มึงอยากให้คลิปเมื่อวานมันเเพร่ลงไปในเน็ตไหมล่ะ มึงคิดว่าครอบครัวมึงจะโอเคกับชื่อเสียงที่โดนทำลายไหม มึงเลือกมากไม่ได้นะคีรินกูใจดีกับมึงมากพอเเล้วนะ"พูดเสียงเเข็งพร้อมเดินเข้าไปใกล้เขารู้ว่าถ้าเอาเื่นี้ไปขู่ยังไงมันก็ต้องยอมจะพยศได้สักเเค่ไหนกัน สถานะตอนนี้มันก็เเค่ลูกไก่ในกำมือเท่านั้นเเหละถ้าเขาบีบก็ตายถ้าเขาคลายยังไงมันก็รอด ถ้ามันฉลาดมันคงจะเลือกถูกนะว่าควรทำตัวยังไง
"มึงอย่านะ กูไม่ปากเก่งใส่มึงเเล้วมึงอย่าทำเเบบนั้นเลยกูขอร้องเหอะ มึงอย่ามาอยากได้ตัวกูขนาดนั้นเลยไปเอาคนใหม่เหอะเเล้วปล่อยกูไปซะ"พยายามขอร้องอ้อนวอนเขาลดเสียงที่เเข็งลงเพื่อพูดให้มันยอมเขารู้ว่าถ้าคลิปนั้นเเพร่ออกไปสังคมที่เขาอยู่เพื่อนๆเขาคงจะตีตัวออกห่าง พ่อเเม่ที่ยิ่งไม่ชอบกันคงจะปล่อยเขาทิ้งอย่างไม่ใยดีเเน่ๆเลยชีวิตที่เคยได้ใช้มันคงพังทลายลง ถ้ายอมพูดดีๆกับมันได้เเล้วมันจะใจดีเขาก็ยอมก็ได้
"กูจะเอามึง คนอย่างกูไม่เคยอยากได้เเล้วไม่ได้ เตรียมตัวมึงไว้ให้ดีเถอะถ้าวันไหนกูเงี่xนกูจะมาเxดมึงเอง เเต่ตอนนี้กูว่ามึงทำความสะอาดก่อนเถอะ กูว่ามันเหม็นเกินไปอะกูเอาไม่ลง"พูดดูถูกเขาเสร็จมันก็เดินปิดจมูกออกไปพร้อมปิดประตูใส่กันเสียงดัง ไอ้เหี้ยเอ้ยกูหลุดออกไปได้เมื่อไหร่ล่ะก็มึงคนเเรกเลยที่กูจะยิงกบาลให้ตายไม่เคยเจอคนที่ดูถูกเหยียดหยามกันได้มากมายขนาดนี้ขัดขืนต่อต้านมันก็ไม่ได้เพราะที่ตรงนี้มันมีเเต่ลูกน้องมันล้อมรอบเลือกได้ตอนนี้ก็คงต้องเอาชีวิตตัวเองให้รอดก่อนเื่เเก้เเค้นรอตัวเขาหนีออกไปได้ก่อนสัญญาจะกลับมายิงกบาลไอ้เหี้ยเสือให้มันตายด้วยน้ำมือของเขาเองรู้สึกโกรธจนหน้าเเดงเเต่ก็ต้องลุกขึ้นมาทำความสะอาดห้องที่เล็กเท่ารูหนูเเถมสกปรกสุดๆไปเลยอยู่ที่คอนโดเขาจ้างเเม่บ้านมาทำให้ไม่เคยได้ทำอะไรเองเลยใช้ชีวิตสุขสบายเงี่xนก็ซื้อคนมาเxดหิวก็กดเข้าเเอปสั่งเขามาส่งเเต่ตอนนี้เขาต้องมาลงมือทำความสะอาดเองเพราะถูกไอ้บ้าเสือจับมาขังไว้โชคยังดีที่ห้องนี้มันยังมีไม้กวาดไว้ให้กันอยู่ถึงจะไม่เคยทำเขาก็พอจะรู้ว่ามันควรทำยังไงเขาจึงเริ่มลงมือทำโดยการลื้อผ้าห่มเตียงนอนที่ฝุ่นเขรอะออกก่อนคิดว่าจะไปขอเครื่องซักผ้ามันเพื่อจะซักเเล้วตากก่อนจะรีบปัดกวาดเช็ดถูให้สะอาดไม่รกเหมือนรังหูเเบบนี้
TBC
เลือกได้ก็อย่าไปเก่งกับมันดีกว่ากลิ่นความชั่วมันเเรงมากถอยออกมาไกลๆดีกว่าน้องคีริน ตอนนี้หนีไปไหนไม่ได้ก็จำยอมไปก่อนถ้าวันไหนมันตายใจก็หนีมันไปไกลๆเลยนะอย่าให้มันตามเจอ
คอมเมนต์คุยกันหน่อยนะงับอยากรู้ว่าเขียนดีรึเปล่าควรต้องปรับอะไรไหม คอมเมนต์เติมกำลังใจให้กันหน่อยนะงับ