“จัดการได้ตามใจชอบเลย... พ่อเธอพูดอย่างนั้นน่ะ”
ปัง!
พูดจบประตูไม้ก็ปิดใส่หน้าอย่างไร้อารยธรรม ร่างบางที่ได้รับการกระทำใจร้ายนั้นได้แต่อ้าปากค้างกำมือแน่น ไม่สบอารมณ์กับสถานการณ์ตรงหน้า
“แม่งเอ๊ย” พีช สาวน้อยวัย 23 ปีที่ถูกพ่อถีบหัวส่งมาดัดสันดานที่ฟาร์มบ้านนอกบนเขาแบบนี้ ได้แต่หัวฟัดหัวเหวี่ยงขว้างปาข้าวของบนเตียงนอน และดูเหมือนว่าเสียงตึงตังจะดังรบกวนจนเ้าของบ้านต้องเดินกลับเข้ามาหาอีกครั้ง
“ถ้าเธอยังทำตัวเหมือนคนไม่มีมารยาท ฉันจะให้เธอไปนอนรวมกับคนงาน” เสียงเข้มฟังดูเด็ดเดี่ยวเอ่ยบอกโดยไม่มีสักเสี้ยวของความเห็นใจ แค่ให้ลูกของรุ่นพี่ที่สนิทมาอาศัยอยู่บ้านก็มากเกินกว่าคนรักสันโดษอย่างเขาจะอนุญาตแล้ว แล้วยังต้องมาเจอเด็กนิสัยแย่แบบนี้อีก สมกับที่โดนส่งมาดัดสันดานจริงๆ
“ขอโทษค่ะ” สันขมวดคิ้วมองพีชอย่างไม่ชอบใจ คำขอโทษพร้อมใบหน้าบูดบึ้งนั้นทำคะแนนที่ติดลบอยู่แล้ว ติดลบจนคิดว่าอยากส่งเด็กนี่กลับบ้านซะเดี๋ยวนี้เลย แต่เขาก็เลือกที่จะปิดประตูห้องแล้วรีบไปให้พ้นจากเด็กนี่ไวๆ
ร่างสูงหุ่นกำยำเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านด้วยใบหน้ายุ่งเหยิง เขาคิดไปถึงตอนที่ตกปากรับคำรุ่นพี่คนสนิทว่าจะให้หลานของตัวเองมาทำงานที่ฟาร์ม เพราะพ่อของเด็กนั่นเคยช่วยเขาไว้หลายอย่างจนสามารถตั้งตัวสร้างฐานะให้ร่ำรวยได้ขนาดนี้ จะปฏิเสธก็คงกลายเป็คนเนรคุณ คิดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ
คนเป็พ่อไม่ระวังให้ลูกสาวคนเดียวของตัวเองมาพักกับเขาในบ้านไร่แบบนี้ เขาก็จนปัญญาจะปฏิเสธแล้วล่ะ
ั้แ่ที่เดินทางไปรับที่สนามบินและขับรถกลับมาที่ฟาร์มเด็กนั่นก็เอาแต่บ่นไม่หยุด ทั้งด่าพ่อตัวเองให้เขาฟังจนลามไปถึงการข้ามมาด่าเขาที่ไปตกลงแบบนั้นกับพ่อตัวเองอีก
“เดี๋ยวก่อนป้ามาลี” ชายหนุ่มที่กำลังหัวเสียเหลือบสายตาไปเห็นแม่บ้านวัยกลางคนที่กำลังเดินยกน้ำยกขนมขึ้นไปเสิร์ฟแขก
“ว่าไงคะคุณสัน” ป้ามาลีที่โดนเรียก เบรกเอี๊ยดเดินเข้ามาหาเ้านายของตน
“ห้ามตามใจเด็กนั่น” สันรู้ดีว่าแม่บ้านของเขานั้นใจดีขนาดไหนและเด็กนั่นก็หน้าตาน่ารัก ถ้าไม่ทำนิสัยเสียใส่ป้ามาลีก็คงทำให้ป้ามาลีเอ็นดูตามอกตามใจได้ไม่ยาก พ่อเด็กนั่นบอกว่าจะส่งมาดัดสันดานงั้นเขาก็จะทำให้ทุกคนในฟาร์มเป็ปฏิปักษ์กับพีชซะ จะได้รู้ว่าโลกทั้งใบไม่ได้หมุนรอบตัวเอง
“ไม่รับปากนะคะ” สันมองตามป้ามาลีที่หัวเราะคิกคักออกไป ให้ตายเถอะ ดูเหมือนเขาจะเอาตัวปัญหาเข้าบ้านแล้วจริงๆ สินะ
เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก สันยืนมองบรรยากาศภายในฟาร์มของตัวเองด้วยใบหน้าขุ่นมัว เขาเคยคิดว่าพีชคงจะเป็ตัวปัญหาของฟาร์ม แต่เขากลับคิดผิด เด็กนั่นเข้าได้ดีกับทุกคนจนน่าใ
สาวสวยหุ่นดีหน้าตาจิ้มลิ้มแต่กลับคล่องแคล่วว่องไว เป็มิตรกับคนทั้งฟาร์มจนคิดไม่ออกเลยว่ามาดสาวดาวไนต์คลับมันเป็ยังไง
คนงานในฟาร์มต่างก็ชอบอกชอบใจพีช แถมยังยกย่องและนับถือไม่ต่างอะไรจากเขาที่เป็เ้านาย สันได้แต่แสยะยิ้มเมื่อเห็นรอยยิ้มสดใสของอีกฝ่ายที่กำลังวิ่งเล่นหยอกล้ออยู่กับลูกของคนงานในฟาร์ม
สันเรียนรู้แล้วว่าตลอด 2 อาทิตย์ที่ผ่านมา พีชจัดเป็เด็กที่ตอแหลเก่งมาก เด็กนั่นแค่พยายามทำตัวน่ารักเพื่อจะได้กลับบ้านของตัวเองไวๆ และแน่นอนว่าสีหน้าแสนดีแบบนั้น แสดงออกให้ทุกคนได้เห็นยกเว้นแต่เขาเพียงผู้เดียว
“จะไปไหน” พีชถอนหายใจหันใบหน้าไปมองเ้าของเสียง สันในชุดนอนกำลังนั่งอ่านเอกสารมากมายอยู่ที่โซฟาภายในห้องรับแขก ความจริงร่างบางไม่ได้อยากเดินผ่านเข้ามาในสายตาของอาสันหรอก แต่ถ้าจะขึ้นชั้นสองก็ต้องผ่านทางนี้ก่อนเพราะอย่างนั้นเขาจึงต้องจำใจหันใบหน้าไปสบตากับเ้าของบ้าน
“ขึ้นห้องค่ะ” พีชตอบกลับ ใบหน้าเรียวเรียบนิ่งไร้อารมณ์ใดๆ แตกต่างจากตอนที่อยู่ต่อหน้าคนอื่นโดยสิ้นเชิง
“อืม” แค่นี้? พีชอยากเดินเข้าไปหยุมหัวอาสันให้รู้แล้วรู้รอด นอกจากจะรู้ดีอยู่แล้วว่าเธอจะขึ้นห้องตัวเองแต่ก็ยังแกล้งถาม แล้วพอตอบกลับก็ตอบมาแค่นี้? พีชสูดลมหายใจเข้าเต็มอกก่อนจะกระทืบเท้าเดินหนีไป
เมื่อหลานสาวเดินขึ้นบันไดไปแล้ว คนเป็อาก็แอบลองมองอยู่ห่างๆ ความหุ่นดีเป๊ะของพีชมันแสดงออกมาผ่านกางเกงวอร์มและเสื้อคนงานจนหมด ไม่ต้องมองลงลึกก็เห็นว่าหน้าอกหน้าใจใหญ่แค่ไหน แถมสะโพกก็กลมกลึง
สันถอนหายใจเบาๆ เขารู้มาตลอดว่ามีคนงานไม่น้อยที่แอบหมายปองพีช เขาไม่ได้มีหน้าที่ไปปกป้องเด็กนั่นแบบเ้าชีวิต สิ่งที่ทำได้ก็มีแค่คอยส่งคนไปกันท่าและขู่พวกหมาวัดหมายปองดอกฟ้าเอาไว้
“นี่กูคิดอะไรอยู่วะ” สันสะบัดหัวทิ้งความคิดแย่ๆ ของตัวเองออกไป ให้ตายเถอะ พอคิดว่าตัวเองห่างหายจากผู้หญิงมานานแค่ไหนแล้ว ก็ดันคิดอกุศลกับหลานผู้มีพระคุณซะได้…
103K
![[จบ] เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นเศรษฐีนีในวันสิ้นโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776316028_98690481.webp)
