่เย็นในครัวกลางของบ้านตระกูลซินเต็มไปด้วยเสียงจานชาม เสียงน้ำมันในกระทะ และกลิ่นหอมที่เริ่มฟุ้งออกมาจากครัว
ลี่อิน สวมผ้ากันเปื้อนธรรมดา แต่ใบหน้าจริงจังราวกับกำลังจะเข้าสนามรบ “ไข่เจียวทรงเครื่องของโลกอนาคต…เ้าจะต้องสร้างชื่อให้ข้าในยุคนี้ให้ได้”
เธอตีไข่ด้วยความเร็วที่ทำให้ซินหยางยืนข้างๆ ถึงกับอ้าปากค้าง “เ้าตีไข่เหมือนฝึกศิลปะป้องกันตัวเลย…”
ใส่หมูสับ หอมใหญ่ ต้นหอม พริกเล็กน้อย น้ำปลา ซีอิ๊ว และซอสปรุงรสบางอย่างที่ได้จากตู้เก็บของบ้าน จากนั้นเทลงกระทะร้อนจนได้กลิ่นหอมเกรียมขอบ
เสร็จแล้วเธอก็จัดจานวางกลางโต๊ะ ก่อนจะหันไปเตรียม ‘ผัดผัก’ เมนูที่เคยเป็ศัตรูชีวิตในโลกเก่า
“วันนี้เ้าไม่ลดน้ำหนักแล้วหรือไง?” เสี่ยวหลานถามขณะหั่นผักอยู่ข้างๆ
“ข้ากินแบบนี้ตอนอยู่โลกเดิม น้ำหนักขึ้นแค่เห็นข้าวสาร” ลี่อินตอบ “กินน้ำเปล่าก็ยังขึ้นได้ ไม่รู้ร่างกายมีพลังดูดแบบไหน!”
“แล้วตอนนี้ล่ะ?” ซินหยางแหย่ขึ้น
“ตอนนี้กินได้แบบไม่ขึ้นสักขีด คือฝันของผู้หญิงทั้งจักรวาล เข้าใจไหม?”
ทุกคนในครัวหัวเราะพร้อมกัน ก่อนลี่อินจะลงมือผัดผักด้วยน้ำมันน้อย ใส่กระเทียมเจียว พริกหั่นเล็กน้อย น้ำปลานิดเดียว รสออกเค็มหวานนิด ๆ กลมกล่อมแบบคนกินไม่ต้องฝืนใจตัวเอง
…
เมื่ออาหารเสร็จ ทั้งโต๊ะยาวของบ้านใหญ่ก็ถูกจัดเรียงพร้อม ลี่อินแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เมื่อคนทั้งบ้านเริ่มทยอยเข้ามานั่ง
พ่อของสามพี่น้องเป็ชายวัยกลางคน หน้าตาขึงขังแต่ดวงตาใจดี แม่เป็หญิงใจเย็น ยิ้มอ่อน ๆ อยู่เสมอ
“ได้กลิ่นไข่เจียวลอยมาั้แ่หลังบ้าน ใครทำ?” พ่อถาม
“นางลี่อินคนเดียวเลย!” ซินหยางรีบบอก “แถมผัดผักยังอร่อยแบบที่ข้าไม่เคยเชื่อมาก่อนว่าคำว่า ‘อร่อย’ กับ ‘ผัก’ จะอยู่ในประโยคเดียวกันได้”
ทุกคนหัวเราะ และเริ่มตักข้าวใส่จานกันอย่างมีความสุข
ลี่อินนั่งมองบรรยากาศตรงหน้า รู้สึกแปลก ๆ ในใจ เธอไม่เคยได้นั่งร่วมโต๊ะอาหารกับครอบครัวแบบนี้มานานมากแล้ว… และที่สำคัญ เธอไม่ใช่คนในครอบครัวนี้
แต่ก่อนที่ความรู้สึกโดดเดี่ยวจะขยายไปมากกว่านั้น เสียงซินอี๋ก็ดังขึ้น
“เ้ารู้ไหมลี่อิน…ั้แ่มาอยู่ที่นี่ เ้าไม่ได้แค่ช่วยงาน แต่ยังช่วยให้บ้านหลังนี้อบอุ่นขึ้นกว่าเดิมด้วย”
ซินหยางเสริม “ใช่เลย! ทุกบ้านควรมีคนทำไข่เจียวแบบเ้า!”
แม่ของพวกเขาหัวเราะเบา ๆ “ลูกชายข้าไม่เคยชมใครนอกจากตัวเองเลยนะ เ้าเก่งมากลี่อิน”
ลี่อินยิ้มตาแดง ๆ ขณะคีบไข่เจียวใส่ปาก หัวใจอบอุ่นเหมือนได้กลับบ้านที่เธอไม่เคยมีมาก่อน
เธอไม่ได้แค่มาอาศัย…แต่กำลังเริ่มเป็ ‘ส่วนหนึ่ง’ ของบ้านนี้จริง ๆ แล้ว
1K
