ถุงมือฟ้าประทาน

สัปดาห์ที่ผ่านมาเจมส์ถือว่าทำได้เยี่ยม สามารถนำของทะเลสดๆ ไปส่งถึงมือนักธุรกิจจากเมืองเชียงใหม่ ทำให้ฝ่ายนั้นตกลงเซ็นสัญญาระยะยาว นั่นจึงทำให้เจมส์ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าเทอมอีกต่อไปส่วนเรื่องการร้องเพลงที่ร้านหมูกระทะจุ๊บแจง เขาไม่ใส่ใจนักแถมยังเลือกที่จะลาออก เจ้เจ้าของร้านไม่ได้ห้าม ถึงเขาจะเป็นนักร้องเสียงเพราะ ดุดัน แข็งกร้าว ทำให้แขกหลายคนชื่นชอบ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจมส์ไม่มีสิ่งใดโดดเด่น นอกจากน้ำเสียง ผิวพรรณ รูปร่างที่ค่อนข้างเตี้ย ไม่มีสเน่ห์ดึงดูด โดยเฉพาะที่นี่คือพัทยา เมืองแห่งการท่องเที่ยว ดังนั้นการแข่งขันในตลาดจึงค่อนข้างสูง เจมส์ไม่มีสิ่งใดดึงดูด แค่ร้องเพลงเพราะหน่อยเท่านั้นเอง จุ้บเเจ้งจึงไม่ห้ามที่เขาลาออก แล้วยังบอกอีกว่าหากเกิดปัญหาหรือตกงานก็ให้กลับมาทำงานที่นี่เจมส์กล่าวขอบคุณหล่อนทั้งหัวใจ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเจ้จุ๊บแจงถือเป็นผู้มีพระคุณ………………………วันนี้เป็นอีกวันที่เจมส์เปิดร้านขายของสดจากทะเลช่วงบ่ายสามโมงเย็น หลังจากไปส่งของบนเกาะล้านจึงมักจะมาตั้งแผงอาหารทะเลเวลานี้เป็นประจำเเรกเริ่มต้องใช้เวลานานหน่อยกว่าจะขายหมด แต่พอขายไปได้หนึ่งสัปดาห์ก็เกิดการพูดปากต่อปาก ว่าช่วงเวลานี้มีแผงอาหารทะเลสดๆ มาขายตอนบ่ายสามโมงเย็น ราคาถือว่าจับต้องได้ แต่ไม่ถูกจนเกินไป“ว่าไงครับพี่เมย์ วันนี้เอาหมึกกี่โลดีครับ” เจมส์กล่าวทักทายลูกค้าคนสวย หล่อนเป็นผู้หญิงที่อยู่ในชุดรัดรูปเมื่อสัปดาห์ก่อน หลังจากวันนั้นที่อุดหนุนหมึกไป จึงกลายเป็นหนึ่งในลูกค้าประจำ“เอาหมึกหอมหมึกกล้วยอย่างละยี่สิบโลจ้า” หล่อนว่าอย่างนั้นแล้วนั่งลงบนเก้าอี้พลาสติกตัวเตี้ยจากร้านของชิ้นละ 20 บาทนี่คือเก้าอี้ที่เจมส์เพิ่งซื้อมาเมื่อไม่กี่วันก่อน สืบเนื่องจากลูกค้าแน่นร้าน ให้ยืนรอนานๆ ก็ยังไงอยู่ จึงมีคนแนะนำให้เขาซื้อเก้าอี้ให้ลูกค้านั่งระหว่างรอเช่นเดียวกับวันนั้น ร่องมรสุมของเมย์ยังคงเด่นหราต่อหน้าเจมส์ และถึงแม้จะถูกสายตาชายหนุ่มจับจ้อง แต่หล่อนกลับไม่รู้สึกเอียงอาย คล้ายกับต้องการให้มองอยู่แล้ว“จัดไปครับ” เจมส์ผงกศีรษะ นำลังโฟมสะอาดๆ มาแพ็คหมึกลงไปหลังจากชั่งกิโลเรียบร้อย“ลูกค้าเข้าไม่ขาดเลยนะช่วงนี้” เมย์ถาม พลางยิ้มบางให้เจมส์“ใช่ครับ ช่วงนี้เลยยุ่งๆ หน่อย ทำคนเดียวแทบจะไม่ทัน”“อื้อ...แต่มันจะดีกว่านี้นะ ถ้าเจมส์หาคนมาช่วย”“โห...แต่ผมยังเด็กอยู่เลยนะครับ ถ้าหากจ้างคนมาช่วย ไม่รู้ว่าจะฟังผมหรือเปล่า”“ไม่เกี่ยวกันเลย ในฐานะนายจ้างถึงเราจะอายุน้อยกว่า ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาต้องไม่เคารพ สำหรับพี่นะ แค่มีเงินก็ถือเป็นตัวกำหนดทุกอย่างแล้ว”เงินเป็นตัวกำหนดทุกอย่างเหรอ...ได้ฟังคำกล่าวของเมย์ เจมส์ไม่ได้บอกว่าผิดหรือถูก เพียงคิดแค่ว่าวิธีคิดของหล่อนช่างเหมือนกับในละคร ที่ตัวร้ายทำทุกอย่างได้ด้วยเงิน แม้นั่นจะเป็นสิ่งผิดก็ตาม“ได้แล้วครับพี่ เดี๋ยวผมยกขึ้นรถให้นะครับ”“ขอบใจจ้ะ แต่ยกของหนักบ่อยๆ ไม่ดีนะรู้ไหม เจมส์ยังหนุ่มยังแน่น ถ้าหากหลังเป็นอะไรไปละแย่เลย เชื่อพี่เถอะจ้างคนสักคนสองคน มาช่วยร้านก็ไม่เสียหายอะไร”“ไว้ผมจะเก็บไปคิดดูนะครับ”“จ้าจ้า งั้นพี่ไปละ แต่ถ้าหากอยากกินหมึกซาชิมิ อย่าลืมเเวะไปร้านพี่นะ มีน้ำจิ้มซีฟู้ดสูตรเด็ดอร่อยอย่าบอกใครเชียว”“ฮ่าฮ่า ไว้ผมจะแวะไปหานะครับ”“พี่จะรอนะ คิคิ” เมย์โบกมือให้เจมส์ เดินกลับไปขึ้นรถกระบะยี่ห้อตาต้าคันสีขาว หลังจากสตาร์ทเครื่องยนต์เปิดไฟเลี้ยว รถคันดังกล่าวจึงขับออกไปเจมส์หันกลับมาสนใจลูกค้าคนอื่นต่อ ไม่นานปู ปลา หมึก หอย ที่ล่าได้วันนี้ขายหมดไปในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมงเจมไม่คิดแช่อยู่นานเมื่อขายหมด รีบเก็บร้านทันที เพราะเกรงว่าหากอยู่นานเกินไปตนอาจกลายเป็นจุดสนใจ หรือทำให้มาเฟียในระแวกนี้เข้ามาหาเรื่องนี่ไม่ใช่สิ่งที่เจมส์คิดไปเอง แต่ด้วยความที่เขาได้แต่ของสดๆเป็นๆ มาขายทุกวัน แถมในแต่ละวันจับมาเป็นจำนวนมาก ไม่แปลกหากจะมีคนขี้อิจฉา โดยเฉพาะกลุ่มชาวประมงด้วยกันเองจริงอยู่ที่ช่วงบ่ายสามโมงเย็นไม่มีใครมาขาย เพราะโดยส่วนใหญ่เก็บอวนขึ้นมาตี่สี่ตีห้า ปลดกุ้งหอยปูปลาจากอวนขายตอนเช้าตรู่ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าช่วงนี้ไม่มีเลยสักราย ยังมีชาวประมงอยู่กลุ่มหนึ่งและด้วยความที่เจมส์ได้แต่ของดีๆ มาขายทุกวัน แล้วแบบนี้ลูกค้าจะเข้าร้านพวกเขาไหมละเจมส์ไม่อยากมีปัญหาหรือเกิดเรื่องทะเลวิวาทกับเพื่อนร่วมอาชีพ อีกอย่างเขายังมองหาโอกาสทำธุรกิจอย่างอื่นด้วยโดยสัปดาห์ที่ผ่านมาเจมส์สามารถเก็บเงินได้ถึงแสนบาท ทำธุรกิจกับโจ เซ็นสัญญาระยะยาว ร้องเพลงร้านอาหารจุ๊บแจงวันละหนึ่งชั่วโมง นำของทะเลสดๆ ที่ได้ระหว่างทางกลับจากเกาะล้านมาขายหาดจอมเทียนช่วงบ่ายสามโมงเย็น ใช้เวลาไม่นานแต่นับเป็นเงินมากกว่าที่เก็บตลอดทั้งชีวิตทั้งนี้ต้องขอบคุณถุงมือ หากไม่มีมันเขาก็คงยังเป็นเพียงนักศึกษามหาวิทยาลัยตัวดำ ที่ไปเรียนตามปกติ ขยันกับงานพาร์ทไทม์ แต่แล้วยังไง? ต่อให้ขยันไปสักสิบปีเราก็คงจะจนเหมือนเดิมนั่นคือความจริงข้อหนึ่งที่เจมส์เรียนรู้หลังจากมีถุงมือ ทำให้เขาเข้าใจว่า เราไม่จำเป็นต้องขยันมาก เพียงแต่ต้องจับหลักให้ถูก รวมถึงโอกาสและโชคลาภ..........ช่วงบ่ายของอีกวัน วันนี้เจมส์ไม่ได้ขายของที่หาดจอมเทียน หลังจากเอากุ้งหอยปูปลาไปส่งเกาะล้าน ขึ้นรถสองแถวเข้าพัทยากลาง มาทำธุระตามตั้งใจไว้ก้าวลงจากรถจ่ายเงินคนขับรถไป 7 บาท เดินเข้าไปในซอยกระถินที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่เร่งรีบ เลี้ยวตรงหัวมุมถนน จะเห็นร้านหมูกระทะที่ติดป้ายว่า'เซ้งร้าน'หลังจากมีถุงมือ เจมส์ไม่คิดทำเพียงนำปูปลากุ้งหอยที่จับได้มาขาย แต่ยังมองถึงธุรกิจอย่างอื่นในเมืองพัทยาที่รายได้ดี และนั่นคือร้านหมูกระทะโดยร้านหมูกระทะจ่าอี๊ดเจมส์เห็นผ่านเฟสบุ๊คเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน หลังจากทำการสอบถามราคาแน่ชัดจึงได้นัดวันเวลา มาเซ็นสัญญาซื้อขายนี่คือหนึ่งในธุรกิจที่เจมส์พอจะคิดออก โดยจะทำร้านหมูกระทะแบบบุฟเฟ่ต์ เน้นของทะเลสดยังไม่ตาย ซึ่งถือเป็นจุดเด่นของเขา เชื่อได้ว่าคงเรียกลูกค้าไม่มากก็น้อย………………อี๊ดเจ้าของร้านหมูกะทะรีบออกมาต้อนรับเจมส์ ถึงแรกเห็นจะตกใจเพราะอายุเจมส์น้อยมาก แต่เขาไม่ถามเซ้าซี้เพียงอยากขายร้านออกไปเพราะสู้ค่าเช่าที่ไม่ไหว รวมถึงกิจการไม่ดีสู้ร้านข้างๆ ไม่ได้“มาทางนี้เลยน้องชาย เดี๋ยวพี่จะพาเดินดูร้านเอง” อี๊ดทักทายเจมส์อย่างเป็นกันเอง คุยไม่กี่ประโยคก่อนจะเริ่มเดินนำทาง ดูด้านในร้านว่ามีอะไรยังไงบ้างเจมส์ผงกศรีษะ เดินตามอีกฝ่ายเข้าไปด้านในความจริงเขาเห็นร้านนี้ผ่านรูปถ่ายในเฟสบุ๊คแล้วแหละ ตัวร้านมีขนาดไม่ใหญ่มาก มีโต๊ะนั่งทานได้เพียง 10 โต๊ะแค่นั้น แถมยังอยู่ในซอยไม่ได้ตั้งติดถนน ทำเลไม่ดีไม่เด่นเท่าไหร่แต่อย่างใดก็ตาม สาเหตุหนึ่งที่เจมส์เลือกร้านหมูกระทะจ่าอี๊ดนั่นเป็นเพราะราคาค่าเซ้งร้านถูกกว่าที่อื่น โดยเฉพาะนี่คือเมืองพัทยา ย่อมไม่มีคำว่าของถูกอยู่แล้ว“ผมจะได้อุปกรณ์ในครัวรวมถึงของทั้งหมดนี่เลยใช่ไหมครับ” หลังจากเดินดูร้านได้สักพัก เจมส์ถามเข้าประเด็น อี๊ดผงกศีรษะ ตอบว่า “ใช่แล้ว น้องชายจะได้อุปกรณ์ทั้งหมดรวมถึงโต๊ะเก้าอี้ ราคาสองแสนบาทถือว่าไม่แพงเลยใช่ไหมละ ฮ่าฮ่า” ใช่มันเป็นราคาที่ไม่แพงมาก ด้วยความที่เป็นเมืองพัทยา ราคานี้ถือว่าสมเหตุสมผล หากเป็นร้านติดถนนทำเลดีๆ แค่ค่าเซ้งร้านก็ปาไปเป็นสิบล้านบาทแล้ว ยังไม่รวมค่าเช่าเดือนละหลายแสนบาท คิดแล้วแทบน้ำตาตก“ครับ....ไม่แพงเลย” เจมส์กัดฟันตอบ “ว่าแต่พี่พอจะแนะนำพนักงานให้ผมได้ไหม”เรื่องพนักงานเองก็เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญ จริงอยู่ที่เจมส์สามารถโพสต์ประกาศลงในกลุ่มคนพัทยา แต่ด้วยความที่เขายังมือใหม่ การได้เด็กเสริ์ฟมีประสบการณ์ย่อมดีกว่ามาสอนงานทีละคน“เรื่องนั้นไม่ยาก ถึงคนพวกนั้นจะถูกพี่ไล่ออกไปเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน แต่ตอนนี้คงไม่น่าหางานทำได้ เดี๋ยวพี่จะติดต่อไปหาพวกเขาก่อนแล้วกัน ดูว่าอยากจะกลับมาทำที่นี่ไหม”“ขอบคุณครับ”“ไม่เป็นไร แต่ถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยเหลือก็บอกได้เลยนะ รวมถึงแหล่งอาหาร เนื้อหมู ผัก ของทะเลถูกๆ พี่รู้จักคนในตลาดดี จะได้ช่วยเลือกร้านราคาถูกคุณภาพดีให้” “ไม่ดีกว่าครับ” เจมส์รับความหวังดีจากอีกฝ่ายแค่พอประมาณ สืบเนื่องจากเจ้าของร้านหมูกระทะรายนี้ทำร้านเจ๊ง แล้วจะแนะนำแหล่งวัตถุดิบดีๆ ให้ได้ยังไง อีกส่วนคือเขาอยู่พัทยาตั้งแต่เกิด ย่อมรู้ว่าที่ไหนมีวัตดุถิบมีคุณภาพราคาถูกขายเจมส์เซ้งร้านหมูกระทะจ่าอี๊ดมาในราคาสองแสนห้าหมื่นบาท ค่าเช่าต่อเดือนแปดหมื่นบาท ทำเอาเงินที่เก็บไว้ในบัญชีช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา หายไปกับสายลมแต่เจมส์ไม่คิดเศร้าอยู่นาน การลงทุนย่อมมีความเสี่ยง เหมือนกับการปีนต้นไม้สูงๆ ไปเก็บผลไม้สุกงอม ถ้าหากเราไม่เสี่ยงคงไม่ได้ผลที่ดีที่สุด การทำธุรกิจเองก็เช่นกัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่15 เซ้งร้าน

นิยายแนะนำ

ถุงมือฟ้าประทาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่15 เซ้งร้าน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้