องค์เมียวจิ: เหมันต์ผ่านเกล็ดเถ้า (The Ashen Winter)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่34 หวูหมิงจือเหมินประตูสู่สิ่งที่ไม่ควรปิด

“รอยหมึกที่ลบไม่ออก ลืมไม่ได้แม้ความฝัน”ว่ากันว่า สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนโลกมีชื่อนั้น ไม่มีภาษาใดอธิบายได้ มีเพียงความเงียบที่หนักเกินกว่าจะแบกรับ และความเงียบนั้น... ยังไม่เคยหายไปไหน มันแค่รอคนที่โง่พอจะไปเปิดประตูให้มัน ..ประตูที่ไม่มีชื่อแม้แต่ชื่...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

ปลดล็อคตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ

เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ

ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

ตอนก่อนหน้า บทที่35 ในวันที่บางความจำหล่นหาย (ตำหนักเมฆาหล่น) อ่านต่อ