กู่ิเฉา ปิดประตูฝึกในสำนัก์กว้างใหญ่จะไม่ออกมาเว้นแต่จะมีบางอย่างที่พวกาุโแก้ไข้ไม่ได้ แม้ว่า ระฆังของนิกาย์กว้างใหญ่จะดังขึ้นเก้าครั้งก่อนหน้านี้ กู่ิเฉา ก็ไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก
แต่วันนี้ กู่ิเฉา ออกมา!
เนื่องจากการตื่นขึ้นของฝักดาบ์กว้างใหญ่ ไม่เพียงแต่ดาบทำลายล้างิญญาของผู้เฒ่าตอบสนองเท่านั้น แต่ดาบแยกท้องฟ้าของ กู่ิเฉา ก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
เมื่อรู้ว่ามันสามารถสร้างดาบศักดิ์สิทธิ์ได้ กู่ิเฉา เข้าใจดีว่ามันเป็ฝักดาบ์กว้างใหญ่ในตำนานที่มีอยู่เฉพาะในนิกาย์กว้างใหญ่เท่านั้น
อย่างไรก็ตาม เมื่อ กู่ิเฉา เห็นทุกสิ่งในสุสานิญญาผ่านกระจก์กว้างใหญ่ด้วยตาของเขาเอง เขายังคงใกับทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า แม้จะเตรียมตัวมาบ้างแล้วก็ตาม
ฝักดาบ์กว้างใหญ่ ซึ่งแม้แต่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่ง์กว้างใหญ่ก็ไม่สามารถปราบได้ ได้เลือกศิษย์ที่เพิ่งเข้ามาในนิกายเป็เ้าของโดยไม่คาดคิดในวันนี้
ท้ายที่สุดแล้ว มีเพียงสาวกที่เพิ่งเข้ามาในนิกายเท่านั้นที่สามารถเข้าไปในสุสานิญญาเข้าได้
แต่ในไม่ช้า กู่ิเฉา ก็สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ
ศิษย์ผู้นี้ที่ได้รับฝักดาบ์กว้างใหญ่นั้นจริงๆ แล้วสวมเสื้อผ้าที่เป็เอกลักษณ์เฉพาะของศิษย์หลัก!
แล้ว...เขาเป็ลูกศิษย์หลักเหรอ?
แต่ กู่ิเฉา จำได้ว่าในบรรดาสาวกกลุ่มนี้ที่เข้ามาในนิกาย์กว้างใหญ่ แม้ว่าจะมีเพียงไม่กี่คนที่โดดเด่น แต่พวกเขามีคุณสมบัติที่จะเป็ศิษย์สำรองชั้นสูงเท่านั้น ศิษย์หลักปรากฏตัวในหมู่ศิษย์กลุ่มนี้เมื่อใด
คุณเห็นไหมว่าสาวกหลักแตกต่างจากสาวกชั้นยอด สาวกชั้นสูงสามารถได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากผู้าุโของแต่ละวัง แต่เพื่อที่จะเป็ศิษย์หลัก มีเพียงสองคนในนิกาย์อันกว้างใหญ่ทั้งหมดเท่านั้นที่มีอำนาจ คนหนึ่งคือกู่ิเฉาเอง และอีกคนคือผู้าุโสูงสุด
ดังนั้น กู่ิเฉา จึงมองไปที่ผู้าุโสูงสุดทันที โดยอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่เขาอยู่อย่างสันโดษ
"ขอแสดงความยินดีกับปรมาจารย์นิกายที่ออกมาจากความสันโดษ ... " เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของ กู่ิเฉา ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่จะไม่รู้ว่าหัวหน้านิกายกำลังคิดอะไรอยู่ได้อย่างไร และในขณะนี้ เมื่อเขาเห็น ชูชิงเหอ ในกระจก์อันกว้างใหญ่ ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
หลังจากนั้น ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ก็เริ่มรายงานรายละเอียดทุกสิ่งที่เกิดขึ้นใน่เวลานี้ให้หัวหน้านิกายทราบ
เริ่มต้นจากระฆังสำนักดังเก้าครั้ง , ชูชิงเหอ เต็มใจรับผิดแทนเพื่อนของเขา จนถึงการปรากฏตัวอีกครั้งของ เพลิงวิหคแดง
ใน โถงหงย์แดง สี่ร้อยปีต่อมา
จากนั้น หงส์แดงก็จุดไฟเผาพระราชวังโอสถ ิญญาวิหคเพลิงสื่อสารกับมรดกของจักรพรรดิโอสถ และตอนนี้ ฝักดาบ์กว้างใหญ่ในสุสานิญญาก็จำเ้าของของมันได้แล้ว
หลังจากฟังเื่ราวของผู้าุโแล้ว กู่ิเฉา ก็รู้สึกว่าหัวของเขาหึ่ง มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นภายในนิกายระหว่างที่เขาอยู่อย่างสันโดษ?
ศิษย์ที่มีพร์อันเหลือเชื่อได้ปรากฏตัวออกมาแล้วเหรอ?
และสิ่งที่ทำให้ กู่ิเฉา ไม่เชื่อมากยิ่งขึ้นก็คือ ชูชิงเหอ เป็ศิษย์ของ วังโอสถ ที่ซึ่งผู้าุโผู้ยิ่งใหญ่อาศัยอยู่ เป็เื่ที่เข้าใจได้สำหรับผู้าุโที่ยิ่งใหญ่ที่จะสรรเสริญ ชูชิงเหอ ขึ้น์ แต่สิ่งที่ทำให้ กู่ิเฉา ประหลาดใจยิ่งกว่านั้นก็คือผู้าุโคนอื่น ๆ ก็ตามมาและยกย่องเขาเช่นกัน
จากปากของผู้าุโคนอื่นๆ กู่ิเฉา ได้รับความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับ ชูชิงเหอ เขามีความสามารถพิเศษคือ ิญญาวิหคเพลิงสื่อสารกับมรดกของจักรพรรดิโอสถ ตอนนี้เขาได้รับฝักดาบ์กว้างใหญ่แล้ว แต่นอกเหนือจากความสามารถของเขาแล้ว ลักษณะนิสัยและอารมณ์ของเขายังได้รับการยอมรับอย่างเป็เอกฉันท์จากผู้เฒ่าอีกด้วย
นิกาย์กว้างใหญ่ไม่เคยขาดอัจฉริยะ แต่การมีลูกศิษย์ที่ได้รับการยอมรับจากผู้าุโเกือบทั้งหมดนั้นถือเป็ประวัติการณ์อย่างแท้จริงในนิกาย์อันกว้างใหญ่
ในขณะนั้น กู่ิเฉา เริ่มสนใจ ชูชิงเหอ มาก เด็กน้อยคนนี้เป็คนแบบไหน?
ในสุสานิญญา ในขณะที่ฝักดาบ์กว้างใหญ่รวมเข้ากับร่างของชูซิงเหอ โซ่ตรวนที่ทำให้เขาอยู่ในระดับปรมาจารย์การต่อสู้ระดับหนึ่งก็ถูกหักออกในที่สุด พลังทางจิติญญาของเขาเพิ่มขึ้นทันที และ Chu Xinghe ก็ก้าวเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์การต่อสู้ระดับสองได้สำเร็จ นี่ถือเป็การก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการฝึกฝนอย่างแท้จริง
ไม่ใช่แค่ชูซิงเหอที่ก้าวเข้าสู่ปรมาจารย์การต่อสู้ชั้นสอง ในขณะเดียวกัน สาวกทุกคนที่ได้เลือกอาวุธิญญาที่นี่ ไม่เพียงแต่หลอมิญญาของพวกเขาเข้ากับอาวุธิญญาเท่านั้น แต่ยังประสบความสำเร็จในการทะลวงผ่านการตรัสรู้ โดยทุกคนก้าวเข้าสู่ชั้นปรมาจารย์การต่อสู้ชั้นสอง ในคราวเดียว
“พี่ชิงเหอ ฉันจะไม่มีวันลืมความเมตตาของคุณ!” หน้าอกของ หว่านลิน สั่นไหวด้วยความตื่นเต้นในขณะที่เขาโค้งคำนับเก้าสิบองศาให้ ชูชิงเหอ
“ศิษย์พี่ชิงเหอ เราจะไม่มีวันลืมความมีน้ำใจของคุณ!” เื้ัหว่านลิน สาวกที่ตื่นตัวมากขึ้นก็แสดงความขอบคุณต่อชูชิงเหอด้วย
แต่เมื่อต้องเผชิญกับความขอบคุณจากผู้คนมากมาย ชูชิงเหอก็สามารถจะร้องไห้หรือหัวเราะได้
จริงๆแล้ว...ผมแค่อยากจะหลอกพวกคุณสักหน่อย...
ใครจะจินตนาการได้ว่าฉันจะหลอกคุณและจบลงด้วยการได้ฝักดาบ์กว้างใหญ่...
เดิมทีฉัน้าหลอกลูกศิษย์มากมาย เมื่อพวกเขาทั้งหมดตระหนัก มันก็จะทำให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ ถ้ามันไปถึงหูของปรมาจารย์นิกายจริงๆ โดยมีสาวกจำนวนมากถูกฉันหลอก แม้แต่ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ก็คงไม่สามารถปกป้องฉันได้
แม้ว่าฉันจะไม่ถูกไล่ออกจากนิกาย แต่การลงโทษอย่างหนักก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่ตอนนี้ ฝักดาบ์กว้างใหญ่ก็ถูกหลอก และเนื่องจากความเมตตากรุณาต่อสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ผู้ที่ควรถูกหลอกจึงกลายเป็ผู้รับผลประโยชน์ที่ใหญ่ที่สุดจากเหตุการณ์นี้
แต่ถึงยังงั้น การได้รับฝักดาบ์กว้างใหญ่ในครั้งนี้ ฉันยังคงค่อนข้างพอใจ
“ศิษย์พี่ชิงเหอ โปรดช่วยพวกเราที่เหลือด้วย…” มีคนพูดขึ้นมาอีกครั้ง และคนเหล่านี้คือคนที่ไม่ได้โดนหลอก
เนื่องจากพวกเขาลังเลและไม่ได้เลือกอาวุธจิติญญาที่นี่ พวกเขาจึงถูกแยกออกเมื่อฝักดาบ์กว้างใหญ่จำนายของมันได้และมอบพรให้กับสิ่งมีอาวุธทั้งหมด
เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะรอดู แต่ความลังเลเพียงครั้งเดียวนี้ทำให้พวกเขาพลาดโอกาสอันยิ่งใหญ่ ตอนนี้พวกเขาแต่ละคนเสียใจกับการตัดสินใจในอดีตของตน
“ฮึ่ม! คุณยังมีหน้ามาขอความช่วยเหลืออีกไหม? พี่ชิงเหอผู้าุโได้ชี้ทางให้เราและเปิดโอกาสเช่นนี้ให้กับเราแล้ว แต่คุณยังสงสัยในความตั้งใจของพี่ซิงเหอและตอนนี้คุณกล้าที่จะขอความช่วยเหลือจากเขาแล้ว?”
หว่านหลินทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว พี่ชายชิงเหอสร้างโอกาสให้กับทุกคน แต่คนเหล่านี้พลาดและยังขอร้องพี่ชายชิงเหออยู่เหรอ? พวกเขาไม่มีความละอายเลยจริงๆ!
จริงๆ แล้ว ในตอนแรก หว่านหลินยังสงสัยว่าพี่ชายเหออาจมีเจตนาซ่อนเร้น แต่ตอนนี้ผลลัพธ์ได้พิสูจน์ทุกอย่างแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเลือกอาวุธจิติญญาในตอนนี้ พี่ชายาุโซิงเหอไม่รู้ด้วยซ้ำเกี่ยวกับการมีอยู่ของฝักดาบ์กว้างใหญ่ เขาเลือกอาวุธิญญาธรรมดาเหมือนกับคนอื่นๆ เพียงแต่ว่าทุกสิ่งที่พี่ชายาุโซิงเหอทำนั้นได้รับรู้ถึงฝักดาบ์กว้างใหญ่ และมันเลือกที่จะยอมรับว่าพี่ชายชิงเหอเป็เ้านายของมัน อย่างไรก็ตาม คนเหล่านี้ยังคงไม่ไว้วางใจพี่ชายาุโของชิงเหอ หว่านหลินอยากจะตบพวกเขาจริงๆ
เมื่อมาถึงจุดนี้ ผู้ที่ไม่ได้รับอาวุธิญญาจะเต็มไปด้วยความเสียใจ
ทำไมพวกเขาไม่เชื่อในพี่ชายาุโ ชิงเหอ... ตัวละครของพี่ชาย ชิงเหอ เป็ที่รู้จักทั่วทั้งนิกาย หากพวกเขาเลือกที่จะเชื่อใจพี่ชายชิงเหอ พวกเขาจะได้รับอาวุธทางจิติญญาที่ประสานกับจิติญญาของพวกเขาอย่างแน่นอน!
พวกเขารู้ด้วยว่าไม่มียาที่น่าเสียใจในโลกนี้ ในขณะนี้ สิ่งที่พวกเขาทำได้คือสาบานอย่างเงียบ ๆ ว่าในอนาคต ไม่ว่าพี่ชายชิงเหอจะชี้ไปทางใด พวกเขาจะติดตามไปอย่างไม่ต้องสงสัย!
“พี่น้องทั้งหลาย พรของฝักดาบ์กว้างใหญ่ต่อสิ่งมีชีวิตทั้งหมดไม่ใช่สิ่งที่ฉันสามารถควบคุมได้ ณ จุดนี้ฉันพูดได้เพียงขอโทษทุกคน อย่างไรก็ตาม ยังมีเวลาเหลืออยู่บ้าง ทุกคนสามารถค้นหาต่อไปได้ สำหรับอาวุธิญญาที่พวกคุณ้า ดังที่ฉันได้กล่าวไปแล้ว เส้นทางแห่งการฝึกฝนเต็มไปด้วยหนาม บางทีเราลังเล แต่ฉันเชื่อว่าเราไม่เคยถอยกลับ!”
หลังจากที่ชูชิงเหอพูดจบ เสียงปรบมืออย่างกระตือรือร้นก็ดังขึ้นรอบตัวเขา
ดวงตาของหว่านหลินเต็มไปด้วยน้ำตา
ฟังนะ นี่คือระดับจิตใจ! ระดับของพี่ชายาุโชิงเหอนั้นเหนือกว่าพวกเรามานานแล้ว แม้จะเผชิญหน้ากับคนเหล่านี้ที่สงสัยและไม่ไว้วางใจเขา พี่ชายชิงเหอก็ไม่มีข้อตำหนิเลย เขายังเต็มใจที่จะนำทางพวกเขาในขณะนี้ เขาเป็พี่ชายที่พิเศษจริงๆ!
ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนที่ไม่ได้รับอาวุธทางจิติญญา แม้จะเต็มไปด้วยความเสียใจ แต่ยังคงเริ่มต้นเส้นทางในการแสวงหาอาวุธทางจิติญญา
ชูชิงเหอนำทางพวกเขาไปในทิศทางที่ถูกต้อง บางทีอาจให้ความช่วยเหลือพวกเขาบ้าง
เมื่อ ชูชิงเหอ และกลุ่มสาวกที่ได้รับอาวุธทางจิติญญาออกมาจากสุสานจิติญญาด้วยความสุขใจ ผู้าุโหลายคนของนิกาย์อันกว้างใหญ่ รวมทั้งปรมาจารย์นิกาย กู่ิเฉา ก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าของสุสานิญญาแล้ว
“ลูกศิษย์แสดงความเคารพต่ออาจารย์นิกายและผู้าุโทุกคน…”
ชูชิงเหอพาทุกคนโค้งคำนับกลุ่มบุคคลระดับสูง
กู่ิเฉาพยักหน้าเล็กน้อย “ลุกขึ้น…”
“ขอบคุณท่านปรมาจารย์...”
หลังจากที่ทุกคนยืนขึ้น กู่ิเฉา และผู้เฒ่าทุกคนก็จ้องมองไปที่ ชูชิงเหอ โดยเฉพาะ กู่ิเฉา ในบรรดาศิษย์สามพันคนของนิกาย์กว้างใหญ่ เขาจำทุกคนที่โดดเด่นได้เล็กน้อย แต่ชูซิงเหอ เขาจำไม่ได้เลยจริงๆ
อย่างไรก็ตาม สำหรับคนที่มาถึงจุดนี้อย่างรวดเร็วใน่เวลาสั้นๆ กู่ิเฉา เชื่อว่าพวกเขาได้มองข้ามบางสิ่งบางอย่างใน่เวลานั้นไปแล้ว
“คราวนี้ ชูชิงเหอได้รับฝักดาบ์อันกว้างใหญ่ถือเป็พรจาก์สู่นิกาย์อันกว้างใหญ่!” ใบหน้าของผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ยิ้มราวกับดอกไม้บาน
"ขอให้์อันกว้างใหญ่อวยพรเรา!" ผู้เฒ่าคนอื่นๆ ก็พูดขึ้นพร้อมกัน
“ซิงเหอ นำฝักดาบ์อันกว้างใหญ่ของคุณออกมาแล้วให้เราดูกัน” ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่เดินไปหาชูชิงเหอ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
"ใช่..."
ชูชิงเหอไม่ได้พูดอะไรมาก ด้วยการเปิดใช้งานพลังิญญาของเขา แขนซ้ายของเขาขยับไปด้านข้าง และแสงสีขาวก็ะเิออกมา เปลี่ยนเป็ฝักดาบ์กว้างใหญ่ที่แขวนอยู่กลางอากาศต่อหน้า ชูชิงเหอ
“ตั๊กแตนราชัน!”
ด้วยความคิดจาก ชูชิงเหอ แสงสีเหลืองก็บินออกมาจากฝัก ตั๊กแตนราชันมาถึงด้านหน้าของ ชูชิงเหอ อย่างรวดเร็ว รูปร่างของตั๊กแตนราชันไม่ใช่ดาบธรรมดา แต่เป็หินรูปไข่ อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการบิน พลังงานดาบถูกสร้างขึ้นโดยอัตโนมัติบนพื้นผิวของมัน นี่เป็ดาบเล่มแรก ตั๊กแตนราชัน ในบรรดาดาบเก้าเล่มของฝักดาบ์กว้างใหญ่
มันเป็สิ่งเดียวที่ ชูชิงเหอ สามารถใช้ได้ในปัจจุบัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อตั๊กแตนราชันปรากฏตัว ทุกคนในปัจจุบัน รวมถึง กู่ิเฉา ก็มีการใอย่างมาก
“ดาบบิน! นี่คือดาบบินในตำนาน!”
ทุกคนมองไปที่ ตั้กแตนราชัน ซึ่งเคลื่อนไหวตามความคิดของ ชูชิงเหอ ด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ
ดาบบิน สิ่งมหัศจรรย์ที่มีอยู่ในตำนานเท่านั้น สามารถไล่ล่าบุคคลจากที่ห่างไกลหลายพันไมล์
จนถึงทุกวันนี้ โลกก็เหลือเพียงตำนานดาบบินเท่านั้น
นิกาย์กว้างใหญ่มีดาบศักดิ์สิทธิ์สิบเล่ม โดยดาบแยกท้องฟ้าของปรมาจารย์นิกายอยู่ในอันดับที่หนึ่ง อย่างไรก็ตาม แม้จะมีดาบแยกท้องฟ้าอยู่ในมือของปรมาจารย์นิกาย แต่ก็สามารถควบคุมดาบได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น
แต่นั่นไม่ใช่ความสามารถของดาบแยกท้องฟ้า แต่เกิดจากพลังของ กู่ิเฉา ทำให้เขาสามารถควบคุมดาบด้วยความคิดของเขาได้ อย่างไรก็ตาม ดาบแยกท้องฟ้าไม่สามารถอยู่ไกลจากหัวหน้านิกายมากนัก อย่างไรก็ตาม ตั้กแตนราชัน นั้นแตกต่างไปจากดาบปรกติอย่างสิ้นเชิง
ตั๊กแตนราชันเป็ดาบบินที่แท้จริง และดาบทั้งเก้าเล่มในฝักดาบ์กว้างใหญ่นั้นเป็ดาบบิน กู่ิเฉา อดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงฉากที่น่าสะพรึงกลัวหาก ชูชิงเหอ เชี่ยวชาญฝักดาบ์กว้างใหญ่อย่างแท้จริง และดาบทั้งเก้าเล่มก็ถูกปลดปล่อยออกมาด้วยความคิดเดียว
แม้แต่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่์รุ่นที่สิบซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็ผู้ดำรงอยู่ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของนิกาย์กว้างใหญ่ก็ไม่สามารถปราบฝักดาบ์กว้างใหญ่ในตอนนั้นได้ และตอนนี้ ฝักดาบ์กว้างใหญ่ยอมรับ ชูชิงเหอ ว่าเป็เ้านายของมันจริงๆ บางทีนี่อาจเป็ความประสงค์ของ์
“ชิงเหอ แม้ว่านิกาย์กว้างใหญ่ของเราไม่มีศิลปะแห่งดาบบิน แต่ฉันได้อุทิศชีวิตของฉันให้กับการศึกษาเส้นทางดาบ คุณยินดีที่จะเป็ศิษย์สายตรงของฉันและเรียนรู้วิชาดาบจากฉันหรือไม่”
กู่ิเฉา พูดและคำพูดของเขาทำให้ฉากตกอยู่ในความเงียบ
เ้าสำนัก...
เขา้ารับ ชูชิงเหอ เป็ลูกศิษย์โดยตรงของเขาเหรอ?
ก้าวขึ้นสู่สวรค์ในคราวเดียว!