หลังจากเหตุการณ์น้ำฟ้าะโตึกลงมา ธามวัตเสียใจเป็บ้าเป็หลัง โทษตัวเองที่ทำให้น้ำฟ้าต้องตาย และวันนี้เขาก็พึ่งรู้ว่า เขาฆ่าลูกตัวเองอีกคนด้วยเช่นกัน
"พ่อสวัสดีครับ ธามอยู่ข้างในไหมครับ" กานต์เดินทางมาหาธามวัตที่บ้าน วันนี้เป็วันที่สองที่น้ำฟ้าเสีย
"อยู่บนห้องหน่ะกานต์ ธามไม่ยอมพูดยอมจากับใครเลย ข้าวก็ไม่กิน อยู่แต่บนห้อง ช่วยคุยกับธามหน่อยนะลูก" พ่อของธามวัตหนักใจเป็ที่สุด
"ครับ เดี๋ยวผมคุยกับมันเอง พ่อไม่ต้องเป็ห่วงนะครับ" กานต์ได้แต่พูดปลอบใจคุณพงศกร แล้วเดินตรงขึ้นไปหาธามวัตบนห้องนอน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ไม่มีเสียงตอบรับมาจากข้างใน กานต์จึงเปิดประตูเข้าไป
สภาพธามวัตดูไม่จืด น้ำท่าไม่อาบ ยังอยู่ในชุดเดิมกับวันที่น้ำฟ้าตาย ธามวัตนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่ข้างเตียงนอน
"ไอ้ธาม งานศพฟ้าจัดพรุ่งนี้ละนะ" กานต์เอ่ยขึ้นหลังจากเดินเข้ามานั่งข้างเขา
"กูฆ่าฟ้า ฆ่าลูกตัวเอง กูจะมีหน้าที่ไหนไปเจอพวกเขาวะ" ดวงตาของธามวัตแดงก่ำ
"มึงอย่าโทษตัวเองนักเลย" กานต์เอ่ยปลอบ
จู่ๆ ธามวัตก็นึกเอ๊ะใจขึ้นมา
"ไอ้กานต์กูถามอะไรมึงหน่อย วันนั้นเกิดอะไรขึ้น"
"มึงหมายถึงตอนไหน กลางคืนหรือตอนเช้า"
"กูหมายถึงทุกตอน ทำไมกูถึงขึ้นไปนอนบนห้องเดียวกับมีนา แล้วกูเชื่อว่ากูโดนวางยา!"
"เหี้ย! จริงหรอวะ" กานต์ใ
"เออ กูจำได้แล้ว มีคนเอาเหล้ามาให้มึงกินหลังจากที่มึงกลับมาจากห้องน้ำ!" กานต์เอ่ยต่อ
"ใคร?"
"มีนาไง"
ธามวัตมีสีหน้าใ มีนาหรอ ทำเพื่ออะไร?
"ก็มึงบอกเอาเหล้ามา เหมือนตอนนั้นมึงเครียดอะไรสักอย่าง แล้วมีนาก็ยื่นแก้วนั้นมา กูเลยส่งต่อให้มึงไง"
"แล้วต่อจากนั้น?" ธามวัตถามต่อ
"มีนาเมามากกูเลยให้น้องมิ้นขึ้นไปส่งที่ห้อง แต่กูงงว่า กูจองห้องให้มีนาห้อง 610 แต่เขากลับไปนอนห้อง 604 ของมึงได้ยังไง!"
"มึงดูกล้องวงจรปิดในโรงแรมให้กูหน่อย เื่นี้จบไม่สวยแน่!!" ธามวัตเริ่มมั่นใจอะไรบางอย่างที่เขาสงสัยมาตลอดสองวันนี้
งานศพวันแรกถูกจัดขึ้นที่กรุงเทพบ้านเกิดของน้ำฟ้า ท่ามกลางความเศร้าโศกเสียใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งพ่อและแม่ของเธอ
"ออกไป!!! ทำลูกกูตายยังกล้ามางานศพลูกกูอีก ไอ้ระยำ!" พ่อของน้ำฟ้าด่าธามวัตลั่นกลางงานศพ ทำให้ผู้คนต่างมามุงดูกันอย่างมากมาย
ธามวัตพยายามพูดขอโทษพ่อและแม่ของน้ำฟ้า เขายอมโดนด่า โดนทุบตีทุกอย่าง ขอเพียงได้เข้าไปไหว้ศพของน้ำฟ้าและลูก
"จะตบผม จะต่อยผม ผมไม่ว่าเลยนะครับพ่อ ผมกราบ ผมไหว้หล่ะ ขอให้ผมเข้าไปลาฟ้านะครับพ่อ แม่" ธามวัตพูดพร้อมนั่งลงบนพื้น ก้มกราบเท้าพ่อและแม่ของน้ำฟ้าตรงหน้า
มีนาที่เดินทางมางานศพ พึ่งจะเห็นธามวัตวันนี้เป็วันแรกหลังจากเหตุการณ์วุ่นวาย เธอร้องไห้กับสภาพของธามวัตที่เป็อยู่ตอนนี้ หัวใจแตกสลายเป็เสี่ยงๆ ปวดร้าวไปทั้งจิตใจ
เธอได้แต่ยืนแอบอยู่ข้างรถ ไม่กล้าเดินเข้าไปในงาน ละอายใจเกินกว่าจะสู้หน้าพ่อและแม่ของน้ำฟ้า เพราะเธอเองก็มีส่วนที่ทำให้น้ำฟ้าต้องตาย
งานศพผ่านไปได้3คืน และพรุ่งนี้จะเป็วันเผาศพ ธามวัตมางานทุกวัน แต่ทำได้เพียงยืนอยู่นอกศาลา รอจนแขกกลับ เขาถึงสามารถเข้าไปไหว้ศพน้ำฟ้าได้
"ไอ้ธาม กูได้ภาพจากกล้องวงจรปิดมาละนะ" กานต์เดินเข้ามาหาธามวัตที่พึ่งจะปักธูปลงในกระถาง
"ได้ความว่ายังไง" ธามวัตเอ่ยเสียงเรียบ ลุกขึ้นยืน และเดินไปนั่งเก้าอี้ที่ตรงข้ามกับโลงศพของน้ำฟ้า
กานต์เดินตามมานั่งเก้าอี้ข้างๆพร้อมยื่นโทรศัพท์มือถือที่มีภาพจากกล้องวงจรปิดในโรงแรม
"อันนี้ตอนน้องมิ้นไปส่ง แต่เหมือนจะส่งมีนาแค่หน้าลิฟท์แล้วน้องมิ้นก็กดลิฟต์กลับไป" กานต์เอ่ยพร้อมชี้ภาพตามวีดีโอในโทรศัพท์
"แล้วมีนาก็เดินเลยห้อง 610 ไป แล้วเข้าไปที่ห้อง 604 มึงเห็นมั้ย" กานต์เอ่ยต่อ
"แล้วพนักงานให้คีย์การ์ดอะไรมีนาไป" ธามวัตถามกลับ
"กูไปถามพนักงานที่อยู่ reception วันนั้นมาแล้ว เขาบอกว่า มีนามารับคีย์การ์ดเอง พร้อมเอาคีย์การ์ดห้องมึงไปด้วยอีก2อัน!" กานต์เอ่ยต่อ
ธามวัตเริ่มหน้าตึง เธอตั้งใจจะจับเขา?
"มีนาบอกพนักงานว่าขอคีย์การ์ดห้องมึง เพื่อที่จะเอาไปให้มึงเองกับมือ" กานต์เล่าต่อ
"แต่วันนั้นมึงเอาคีย์การ์ดให้กูไอ้กานต์" ธามวัตถามกลับ
"เอ้าก็กูฝากน้องมิ้นไปเอามาให้ด้วยไงตอนที่เขาจะขึ้นไปส่งมีนา กูได้มาจากน้องมิ้น แล้วน้องมิ้นได้จากมีนาไง คราวนี้มึงเข้าใจรึยัง" กานต์ตอบกลับ
"เื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้น มีนาเป็คนวางแผน วางยากู และเอาคีย์การ์ดห้องกูไป เพราะเขาตั้งใจจะจับกู?" ธามวัตเริ่มเข้าใจเหตุการณ์วันนั้น
"แล้วมึงรู้มั้ย ที่น้ำฟ้าไปเจอมึงกับมีนาที่โรงแรม เพราะมีคนโทรไปบอก" กานต์เอ่ย
"ใคร!!" ธามวัตเริ่มโกรธจนหน้ามืด
"มีนา!!" กานต์เอ่ยตอบ
เพล้ง!!!!!!
ธามวัตบีบแก้วที่มือจนแตก เือาบคามือ แต่เขาไม่รู้สึกเจ็บเลย
แต่ที่เจ็บคือหัวใจของเขา มีนาทรยศหักหลังเขา เธอทำเป็ไร้เดียงสา บอกว่ารักเขา ปกป้องเขา แต่แท้ที่จริงแล้ว เธอตั้งใจวางแผนจะจับเขา ทำให้เขาเลิกกับน้ำฟ้า
เธอเป็คนฆ่าน้ำฟ้า เธอเป็คนฆ่าลูกเขา เธอคือฆาตกร!!
"กูจะไม่ยอมปล่อยให้คนที่ฆ่าเมียและลูกกูอยู่อย่างมีความสุข มันจะต้องอยู่เหมือนตายทั้งเป็!!"
6K
