เมื่อทักทายกันเสร็จฟงหวินก็ปล่อยให้คิมแนะนำสถานที่และสิ่งที่ต้องทำกับทั้งคู่หลังจากที่เขาเดินออกจากห้องไป มาซาก็ยิงคำถามใส่คิมไม่ยั้ง
“นายอยู่หน่วยนี้ได้ไงที่ไปเป็อาจารย์สอนน่ะแฝงตัวเข้าไปสินะแล้วนายทำงานที่นี่ั้แ่เมื่อไหร่ทำไมถึงได้เป็หัวหน้าแล้วล่ะ ดูแล้วนายยังไม่แก่ขนาดนั้นเลยนิแล้วโค้ดเนมนายเนี้ยคือ ด็อกเตอร์คิมเหรอ ทำไมตั้งโค้ดเนมนี้ได้ล่ะ”
“ใจเย็นๆ ก่อน เดี๋ยวผมจะค่อยๆ อธิบายผมเป็หัวหน้าหน่วยอาชญากรรมพิเศษ และก็เป็อาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยด้วยแน่นอนว่าการสอนนั้นเป็หน้าที่ที่ต้องทำในการเป็หัวหน้าหน่วยด้วยเช่นกัน”
“แล้วโค้ดเนมนายล่ะ คิม งั้นเหรอเป็ไปไม่ได้ที่จะใช้ชื่อพยางค์เดียวฉันนึกว่าด็อกเตอร์คิมเป็ชื่อที่ใช้เรียกกันในมหาลัยเฉยๆซะอีก”
มาซายังคงสงสัยเื่นั้นเพราะส่วนใหญ่คนที่จะมีโค้ดเนมพยางค์เดียวได้ต้องมีอายุมากกว่า 50 ปีหรือก็คือรุ่นแรกที่เริ่มมีการตั้งโค้ดเนม
· ั้แ่มีการตั้งโค้ดเนมมาก็ร่วม 50 ปี ดังนั้นชื่อพยางค์เดียวจะถูกใช้เป็ลำดับต้นๆ พวกที่เกิดทีหลังก็จะต้องตั้ง 2 พยางค์ และ 3 พยางค์ตามลำดับไปเพราะกฎการตั้งอย่างหนึ่งคือ ต้องไม่ซ้ำกับใคร
“แล้วทำไมไม่บอกั้แ่แรกว่าคุณดูแลคดีพวกนี้อยู่ตอนที่พวกเราไปถาม กลับทำท่าเหมือนไม่รู้อะไรเลย” โระกะถามขึ้น
“คดีการฆ่าตัวตายสองคนนั้นมันเป็แค่การตั้งสมมุติฐานว่าอาจเกี่ยวข้องกับพวกMicrozard ยังไม่มีหลักฐานชัดเจนพอจะสรุปว่าใช่หรือไม่และยังอยู่ในความรับผิดชอบของตำรวจ ซึ่งผมไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายแต่ตอนนี้มันถูกย้ายมาเป็ของหน่วนพิเศษแล้วหลังจากนี้ผมมีอำนาจเต็มที่ในการสืบสวน”
“แล้วการฝึกฝนล่ะ ฉันยังได้รับอนุญาตให้ทำต่อรึเปล่า”
“เื่นั้นผมขอเตือนว่าอย่าบอกให้ใครรู้จะดีกว่า ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้จั้มเข้าฝันใครก็ตามแต่ถ้าคุณมีแนวโน้มว่าจะทำได้ คุณจะอยู่ในความควบคุมของหน่วยผมทันที”
หน่วยพิเศษนั้นจะมีความสามารถั้แ่ระดับlayer3 ขึ้นไปพวกเขาต้องทำการควบคุมและดูแลผู้มีความสามารถที่ได้รับอนุญาตให้ออกมาทำงานภายนอกได้ตามเงื่อนไขที่รัฐบาลกำหนด ซึ่งถ้าหากโระกะสามารถพัฒนาความสามารถเข้าสู่ขั้น layer2ได้ ก็เป็ไปได้ว่าเธอต้องอยู่ในการควบคุมของหน่วยพิเศษเช่นกัน
“พรุ่งนี้ให้พวกคุณไปที่บ้านผมเราจะฝึกเื่การรับมือพวกเข้าฝันกัน ผมขออนุญาตกับท่านบรูโน่ผู้บัญชาการตำรวจมาแล้วจำเป็ที่พวกคุณต้องเข้าสู่กระบวนการป้องกัน”
ตำรวจทหาร และข้าราชการส่วนใหญ่ จะได้รับการฝึกการป้องกันการเข้าฝัน หรือการรับมือเพราะยังมีพวก Microzard จำนวนไม่น้อยที่ยังอยู่ข้างนอกโดยไม่ได้ถูกควบคุมพวกนั้นสามารถเข้าถึงข้อมูลได้โดยการเข้าฝัน ผ่านความสามารถของ layer3 ที่เรียกว่า Hacker พวกนี้สามารถเข้าถึงฝันชั้นลึกได้ปลอมตัวเป็คนอื่นเข้าไปในฝัน เพื่อล้วงข้อมูลต่างๆที่้า เช่นรหัสเซฟแหล่งที่ซ่อนของมีค่า วิธีผลิตอาวุธ ข้อมูลทางทหารถึงแม้ว่าเงื่อนไขการจะเข้าฝันได้นั้นค่อนข้างยากกว่าพวก Jumper แต่ก็มีคนที่โดนล้วงข้อมูลไปพอสมควร รัฐบาลจึงสั่งการให้หน่วยพิเศษคิดค้นวิธีป้องกันและมีการฝึกสอนตามข้อกำหนดของรัฐบาล
“นิคิม....โระกะนะฉันคิดว่าเธอคงทำได้ไม่ยากแต่ฉันน่ะ ฉันแทบจะไม่ฝันเลยนะ จะฝึกยังไง” มาซาถามขึ้น
“วิธีที่เร็วสุดตอนนี้ นายต้องยอมให้จั้มเปอร์เข้าฝัน”
“ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเมื่อกี้เหรอ พวกเขาจะเข้าฝันฉันได้ไงถ้าฉันไม่ฝัน”
“คนเราทุกคนต้องฝันหลังจากหลับเพราะมันเป็กลไกของสมองแต่จะจำได้หรือไม่ได้ ขึ้นอยู่กับความสามารถและ DNA ของแต่ละคน คนส่วนใหญ่ถ้าฝันเห็นเื่เดิมบ่อยๆก็จะจำได้และรู้ตัวว่าตัวเองฝัน เช่นฝันว่าไปเรียน เพราะเขาจะจำได้ว่าตัวเองเรียนจบแล้วและก็จะรู้ตัวทันทีว่ามันเป็ความฝัน โระกะเองที่รู้ตัวว่าฝันก็เพราะฝันเห็นที่ทำงานที่บ้าน และแม่ พอฝันเห็นที่แปลกๆ เธอก็ไม่รู้ตัวแล้วว่าฝัน ส่วนนายไม่ต้องพูดถึงถ้าจะทำให้มันเร็วขึ้น คือพวกเธอต้องฝันเห็นเื่เดิมบ่อยๆนั่นคือฉันจะให้จั้มเปอร์เข้าฝันพวกนายทุกวัน จนกว่าจะจำได้ ซึ่งมันมีความเสี่ยงมากเพราะถ้าเขาเข้าฝันเธอได้ 1 ครั้ง เขาก็จะเข้าได้ตลอดชีวิตพวกเธออาจโดนเขาตามติดไปตลอดถ้าฝึกไม่สำเร็จ”
“คุณจะเป็คนจั้มเข้าฝันเรางั้นเหรอ?”โระกะถาม
“ไม่หรอก...มีคนที่เหมาะกว่าฉันและฉันต้องก็้าข้อมูลจากคนนั้นด้วยเช่นกัน”
หลังจากคุยกับคิมเสร็จมาซากับโระกะกลับมาขึ้นรถมีสายเข้าจากขิรูเพื่อแจ้งผลการชันสูตรคดีแทงคนตาย
“ให้เช็ครอยสักตามตัวของผู้ก่อเหตุคดีแทงคนกลางถนนC 2013 ฝ่ายชันสูตรตรวจแล้วไม่พบรอยสักนั่นเลยครับไม่มีแม้กระทั่งรอยเพ้นท์ แน่นอนว่าจับโกนผมและส่วนต่างๆ แม้กระทั่งลิ้นก็เช็คแล้วไม่มีครับ”
“แน่ใจแล้วเหรอชิรู”มาซาถามด้วยความแปลกใจ
“ครับ แต่ที่แปลกคือ....คนที่มีรอยสักMZ คือผู้ตายครับ”
“ว่าไงนะ! เป็ไปได้ไง”มาซาะโเสียงดังขึ้นและหันไปมองหน้าโระกะที่นั่งอยู่ข้างๆ
“ทางฝ่ายชันสูตรพบรอยเพ้นท์แปลกๆที่ข้อเท้าขวาใช้สีดำทึบปิดทับ พอล้างออกก็พบว่ามีรอยสักเหมือนคดีฆ่าตัวตายก่อนหน้านี้ทั้ง 2คดีครับ เ้าหน้าที่สืบได้ว่า พวกเขาทำงานที่เดียวกัน เห็นว่าผู้ตายมาจากเขต 33ทำให้ผู้ก่อเหตุไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ที่มีคนจากเขตอื่นแย่งงานทำ ทุกวันจะโดนผู้ก่อเหตุพูดเหน็บแนมและกลั่นแกล้งเป็ประจำ”
นิเป็คดีฆาตกรรมธรรมดาทั่วไปงั้นเหรอ?หรือว่าผู้ตายกระทำการก่อกวนมือมีดในฝัน จนทำให้เขาทนไม่ไหวและก่อคดีนี้ขึ้นมาแต่มันเลวร้ายขนาดนั้นเชียวหรือทั้งโระกะและมาซาต่างไม่เข้าใจว่าแค่ความฝันนั้นจะทำให้คนถึงกับฆ่าแกงกันได้ขนาดนี้เลยอย่างนั้นหรือ
ส่วนคิมหลังจากเสร็จจากการพูดคุยกับมาซาและโระกะแล้วเขาก็มุ่งหน้าไปที่เขต 39 กับฟงหวิน
“เขต 39 ...นั่นมันคุกนะครับคุณคิม”
“ผมก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอกแต่มันเป็วิธีที่เร็วที่สุดแล้ว”
“แค่จั้มฝัน ทุกคนในหน่วยทำได้อยู่แล้วให้ผมทำก็ได้นิครับ ไม่เห็นต้องไปที่คุกเลย”
ฟงหวินแปลกใจในการกระทำของคิมเขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องให้คนอื่นจั้มฝันของโระกะและมาซาเพราะโดยปกติการสอนวิธีรับมือการเข้าฝัน พวกเขาเป็คนสอนและฝึกฝนเองทั้งนั้นแต่ครั้งนี้คิมกลับเลือกที่จะใช้คนอื่น มันมีเหตุผลใดกันแน่
“อย่าบอกนะครับว่าคุณกลัว”ฟงหวินถามขึ้น
“เด็กนั่นไม่ธรรมดาเธอรู้ว่าตัวเองกำลังฝันเพราะเธอไม่ได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวฉัน”
ฟงหวินเริ่มเข้าใจว่าเหตุใดคิมจึงกลัวเพราะเมื่อเราฝันประสาทััแรกที่เราจะลืมคือเื่กลิ่นเพราะกลิ่นเป็สิ่งเดียวที่เราไม่สามารถััได้ในความฝันแต่หากเธอรับรู้ถึงสิ่งนั้นได้และรู้ตัวว่ากำลังฝัน ถือว่าเธอมีความสามารถที่จะก้าวผ่านlayer1 ได้ไม่ยากและอาจจะไปถึง layer2 ได้เร็วกว่าที่คิด ดังนั้นจึงมีความเสี่ยงที่จะให้คนในหน่วยฝึกฝนเธอเพราะหากเธอสามารถไปถึงขั้น Hacker ได้อาจทำให้ข้อมูลหลายอย่างรั่วไหลไปสู่บุคคลอื่น
3K
