Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

    ตอนที่เก้าสิบ Capitalism work ทุนนิยมนั้นได้ผล

    ตอนที่เก้าสิบ Capitalism work ทุนนิยมนั้นได้ผล

    Capitalism work ทุนนิยมนั้นได้ผลนั่นคือสิ่งที่วอร์เรน บัฟเฟตต์กล่าว

    พวกเราคงไม่ได้มานั่งอยู่ที่นี่หากไม่มีระบบการตลาดและทุนนิยมในทางเทคนิคมันคือการที่ทำให้คนเรามีประโยชน์ ทำการผลิตตลอดเวลา Productive all the time  ซึ่งหมายความว่าผลิตสินค้าปริมาณเท่าเดิมด้วยคนจำนวนน้อยลงหรือผลิตสินค้าได้มากขึ้นด้วยคนจำนวนเท่าเดิม

    มันคือระบบที่ทำให้โลกหมุนไปดั่งเช่นทุกวันนี้หากปฎิเสธเรื่องความโลภของคนก็อาจจะทำให้เกิดหายนะอย่างการต่อแถวซื้อขนมปังเป็นแถวยาว

    คนทางยุโรปตะวันออกบางคนที่เคยผ่านการต่อแถวเพื่อซื้อขนมปังจะกลายเป็นคนที่ยอมต่อสู้เพื่อทุนนิยมจนกว่าชีวิตจะหาไม่

    ซึ่งปัญหาคือ Productive all the time นั้นตรงกันข้ามกับ Slowlife อิเซไคสโลไลฟ์อย่างสิ้นเชิง

    ดังนั้นเวลาที่สงสัยว่าทำไมเราต้องดิ้นรนตลอดเวลาไม่สามารถสโลไลฟ์ได้ ให้นึกว่านั่นล่ะคือกระบวนการที่ทุนนิยมนั้นได้ผลบีบให้เราทำตัวมีประโยชน์ต่อสังคมตลอดเวลา

    จะรอดพ้นจากทุนนิยมได้เราต้องไปเกิดใหม่อิเซไค มีพลังโกงและเป็นขุนนางในระบบศักดินาของต่างโลกเท่านั้น

    หรือเป็นชาวสวนแม่ลูกสามที่มีช่องเก็บของของมิติในยุคหกศูนย์ที่มีเงินทุนและความรู้มากเพียงพอที่จะได้เปรียบคนในยุคเดียวกัน และใช้เงินทุนนั้นในการได้เปรียบจากระบบทุนนิยมที่มีมา

    ไปซื้อที่ไว้ในราถาถูกในอดีตยุคหกศูนย์จนปล่อยขายและปล่อยเช่าได้ในราคาแพง

    ราคาที่ดินสูงมหาศาลจนคนขยันซื่อสัตย์ประหยัด อดทน ไม่สามารถซื้อที่ดินได้ ไม่ว่าพวกเขาจะทำงานหนักแค่ไหนก็ตาม

    นั่นคือกระบวนการที่จะเกิดขึ้นหากเราวางกติกาเอาไว้

    คนที่มีทุนในระบบทุนนิยมนั้นราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์ก็ไม่ปานเพราะอยากทำอะไรก็ได้ อยากจะซื้ออะไรก็มี

    ดีกว่าการเอาแต้มไปแลกจักรยานตรากระต่ายที่การมีแค่เนื้อกินกลับกลายเป็นความฟุ่มเฟือย

    ชานมไข่มุก คาราเมลอาหารต่างๆเราต้องขอบคุณทุนนิยมที่ทำให้เกิดขึ้นได้

    “กินชาเท่ากับกินทองคำเชียวนะ”

    ที่คนชรามองว่าเด็กรุ่นใหม่กินอะไรฟุ่มเฟือยและใช้จ่ายฟุ่มเฟือยก็เหตุนี้พวกเขาเติบโตมาในยุคที่ขาดแคลนมากกว่าจริงๆ

    การผลิตของต่างๆทุนนิยมชนะในทุกระบบที่เคยมีมาราวกับปาฏิหาริย์

    ที่เราต้องคอยการมาถึงของพระเอกอิเซไคที่เอาความรู้และเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าเข้ามา เราถึงจะได้มองออกว่าความรู้และวิทยาการ การผลิตที่มีประสิทธิภาพต่างหากที่ทำให้พวกเราสบายขึ้นไม่ใช่เพียงแค่ความขยันหรือแนวคิดที่เคยมีมาก่อนหน้านั้น

    หากจะอาศัยในทุนนิยมต้องเตรียมใจในข้อนี้ไว้ด้วยว่าการโดนบีบบังคับให้เคลื่อนไหวตลอดเวลานั้นคือหลักการของทุนนิยม

    การออกแบบเงินเฟ้อต่างๆของระบบมีไว้เพื่อป้องกัน”ฝากเงินกินดอกจนตาย”

    อย่างที่คนจนมักจะคิดกันนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิงในระบบทุนนิยมนี้

    น่าเสียดายแนวคิดนี้แพร่หลายในหมู่คนจนที่คนรวยฟังแล้วก็คงได้แต่ขำ

    สังคมเราไม่เคยเข้าใจกันได้คงเพราะเหตุนี้นั่นเอง

    พวกที่นั่งล้อมขอโอกาสรินไวน์ให้ผมตรงนี้

    คือระดับหัวหน้าและเจ้าของกิจการ

    หากเรามองทุนนิยมคือศักดินารูปแบบสมัยใหม่ก็จะเข้าใจง่ายขึ้น

    สำคัญสุดคือสายเลือด ที่จะสืบต่อกิจการได้ตำแหน่งสำคัญ

    รองลงมาคือเส้นสายคนรู้จักที่รองลงไปได้ตำแหน่งควบคุมดูแล

    อย่างสุดท้ายรั้งท้ายสุดคือ ทักษะที่มีกลาดเกลื่อนทั่วไป ด้วยจากโรงเรียนมหาวิทยาลัยต่างๆที่รัฐผลิตออกมาจำนวนมหาศาล

    คนนี้ทำงานไม่ได้ก็ไปใช้คนอื่น

    ไม่มีความรับผิดชอบหรือผูกพันกันแต่ประการใด

    เพราะตามแนวคิดการลดความเสี่ยงเราลดปัญหาจากมนุษย์ลงได้ จะทำให้การทำงานราบรื่นและมีประสิทธิภาพมากที่สุดนั่นเอง

    คนมีความรู้และทักษะ ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะชนะในระบบทุนนิยม

    อาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาในเรื่องของการลงทุนและความเสี่ยงคงโมโหหากเราถามว่า

    “อาจารย์รู้มากขนาดนี้ในด้านการลงทุนทำไมอาจารย์ไม่รวย?”

    เพราะระบบมันชื่อว่า ทุนนิยม Capitalism

    มันไม่ได้ชื่อว่าความรู้หรือวิทยาการนิยมtechnocracy แต่ประการใดนั่นเอง

    คือระบบพัฒนามาจากโลกยุคเก่าควบคุมคนให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น แม้ไม่ต้องล่ามโซ่ตรวนแต่จูงใจให้คนทำงานได้ด้วยประสิทธิภาพมากกว่าโซ่ตรวนที่ล่ามและแส้ที่เฆี่ยนตี

    ทุนนิยมคือระบบที่ได้ผลและมีประสิทธิภาพที่สุดนั่นเอง

    หากผมไม่มีเงินผมคงสาปแช่งระบบนี้จนวินาทีสุดท้ายของชีวิตของผม

    แต่ตอนนี้ผมมีเงินแล้วเลยมองว่าระบบนี้ดีมากๆนั่นเอง

    พอผมลงเงินไปในโครงการที่ไม่แน่ว่าจะได้ผลตอบแทนมาหรือเปล่าพวกนี้ก็ลงทุนทันที

    เพราะพวกเขามั่นใจในชื่อของสกุลอ้าว

    สายเลือดและเส้นสาย คือสิ่งที่สำคัญกว่าทักษะ

    การที่คนเรามีความโรแมนติกเรื่องคนที่มีความสามรถยิ่งใหญ่เอาชนะคนมีเส้นสายและเงินตราได้น่ะ

    เพราะมันเป็นเรื่องผิดปรกติตามหลักสถิติไม่ควรค่าแก่การเอามาพิจารณาในภาพรวมแต่ประการใด

    “การลงทุนที่แห่งนี้คือการลงทุนระยะยาวเราไม่เปิดให้ใครเข้ามา นักเตะจากทีมลิเวอร์เบิร์ดของผมและหน่วยการแพทย์และวิทยาศาสตร์การกีฬาจะมาฝึกซ้อมกันที่นี่ขอให้ทุกคนจำเรื่องนี้ให้ขึ้นใจ”

    อ้าวป้าหม่ากล่าว

    แต่ทุกคนก็ยิ้มแก้มปริ

    ทีมลิเวอร์เบิร์ด กลุ่มการแพทย์!!!

    เพียงเท่านี้ก็คุ้มค่าพอที่จะลงทุนพร้อมกับท่านอ้าวป้าหม่าแล้ว

    ขอเพียงไม่ใช่คนไร้สมองย่อมรู้ว่าทีมลิเวอร์เบิร์ดมีชื่อเสียงมากแค่ไหนและหาช่องทางโฆษณาทีมกันได้อย่างไร

    หากไม่รวยงานนี้จะรวยงานไหนคือสิ่งที่ทุกคนคิดในใจ

    การได้มาลงทุนขาดทุนตรงนี้แต่ได้มาติดตามอิทธิพลบารมีของท่านอ้าวป้าหม่าก็ถือว่าถูกมาก

    เมื่อสกุลอ้าวบุกเบิกหนทางข้างหน้าพวกเขาก็แค่ตามเก็บเกี่ยวผลประโยชน์เล็กน้อยจากด้านหลังนั่นเอง

    ไม่รวยงานนี้จะรวยงานไหน

    การลงทุนนี้คุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม

    ทุกคนหัวเราะกันไปมา จนอ้าวป้าหม่าคิดว่าพูดหนึ่งไอ้พวกนี้หัวเราะยี่สิบ สมกับเป็นพวกพ่อค้าหน้าเลือดช่างประจบของแท้จริงๆ

    คล้ายกับเรื่องRich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง ที่คุณอ่าน