เสียงริงโทนโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายยามสายของวันหยุด ทำให้แทนที่กำลังนั่งพับผ้าอ้อมอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่นต้องรีบเอื้อมมือไปกดรับสาย หน้าจอแสดงชื่อ ‘คุณนายแม่’ สว่างวาบขึ้นมา เด็กหนุ่มกดรับพร้อมกับกรอกเสียงลงไป
"ฮัลโหลครับแม่ เป็ไงบ้างครับ งานที่นั่นยุ่งไหม"
ปลายสายถอนหายใจยาวก่อนจะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า "ยุ่งมากเลยลูกเอ๊ย นี่แม่เพิ่งคุยกับพ่อแกเสร็จ ปรากฏว่าโปรเจกต์ที่ต่างจังหวัดมันมีปัญหาบานปลาย พ่อกับแม่ต้องอยู่เคลียร์อีกยาวเลย เผลอๆ เดือนหน้าต้องบินไปดูงานที่สาขาต่างประเทศต่อด้วย"
"อ้าว... แล้วแบบนี้แม่กับพ่อจะกลับมาเมื่อไหร่ครับเนี่ย" แทนถามด้วยความแปลกใจ
"น่าจะอีกสักสามสี่เดือนเลยล่ะลูก แม่โทรมาบอกแกไว้ก่อน จะได้เตรียมตัวดูแลบ้านดีๆ อ้อ แล้วก็ฝากดูแลพี่พิมกับหลานด้วยนะลูกนะ ตอนนี้มีกันอยู่แค่นั้น พี่เขากำลังเหนื่อยๆ แกก็ช่วยๆ พี่เขาหยิบจับอะไรบ้างล่ะ อย่ามัวแต่เล่นเกม"
แทนรับคำมารดาอีกสองสามประโยคก่อนจะกดวางสาย เด็กหนุ่มลดมือถือลงช้าๆ สายตาของเขาทอดมองตรงไปยังโซฟาตัวใหญ่กลางห้อง
ตรงนั้น... พิม พี่สาวต่างสายเืวัย 25 ปีของเขากำลังนั่งขัดสมาธิ ให้นมลูกคนเล็กอยู่ เธอยังคงสวมเสื้อยืดคอกลมตัวย้วยที่ถูกเลิกขึ้นไปกองไว้บนเนินอก เปิดเผยให้เห็นเต้าเนื้อขนาด 38 นิ้วที่ขาวเนียนผุดผ่อง หยาดน้ำนมสีขาวขุ่นเกาะอยู่ตามขอบริมฝีปากเล็กๆ ของทารกน้อย ภาพความอวบอิ่มที่เกินพอดีกับรูปร่างทรงนาฬิกาทรายของเธอทำเอาหัวใจของแทนกระตุกวูบ
"มีอะไรเหรอแทน พ่อกับแม่ว่าไงบ้าง" พิมเอ่ยถามโดยไม่ได้ละสายตาจากลูกน้อย
"แม่โทรมาบอกว่าโปรเจกต์มีปัญหาครับ คงต้องอยู่ยาว เผลอๆ ต้องบินไปต่างประเทศต่อ น่าจะอีกสามสี่เดือนเลยกว่าจะกลับมา" แทนตอบเสียงเรียบ พยายามบังคับสายตาตัวเองให้มองแค่ใบหน้าน่ารักของพี่สาว
พิมพยักหน้ารับรู้เบาๆ "อ้าว กลายเป็ว่าบ้านนี้ก็เหลือแค่พวกเราน่ะสิ ดีเหมือนกัน พี่จะได้มีคนช่วยเลี้ยงลูกยาวๆ แกเตรียมตัวรับมือความวุ่นวายไว้ได้เลยไอ้ตัวแสบ" เธอพูดติดตลกพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้
รอยยิ้มนั้นบวกกับคำว่า ‘เหลือแค่พวกเรา’ ทำให้กระแสความร้อนวูบหนึ่งแล่นปราดไปทั่วช่องท้องของเด็กหนุ่มวัยยี่สิบปี สามสี่เดือนหลังจากนี้ เขาจะต้องใช้ชีวิตอยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับหญิงสาวที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศอย่างล้นเหลือ แถมสามีของเธอก็ไม่อยู่ พ่อแม่ของเขาก็ไม่อยู่ มันช่างเป็สถานการณ์ที่เปิดกว้างจนน่ากลัว ใจหนึ่งเขารู้สึกผิดชอบชั่วดี แต่อีกใจหนึ่ง สัญชาตญาณความดิบเถื่อนในส่วนลึกกลับกำลังโห่ร้องด้วยความยินดี
นับั้แ่วันนั้นเป็ต้นมา แทนก็เริ่มเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเอง จากที่เคยมกตัวอยู่แต่ในห้องนอนเพื่อเล่นเกม เขาก็เริ่มเอาตัวเข้าไปพัวพันกับกิจวัตรประจำวันของพิมมากขึ้น เขาเสนอตัวช่วยงานทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ ทั้งเพื่อแบ่งเบาภาระของพี่สาว และเพื่อหา ‘ข้ออ้าง’ ในการได้เข้าใกล้เรือนร่างอวบอิ่มที่เขาลุ่มหลง
"เจ๊พิม เดี๋ยวผมพาเ้าตัวแสบไปเล่นเตะบอลที่สนามหญ้าหน้าบ้านเอง เจ๊จะได้พักบ้าง" แทนอาสาในบ่ายวันหนึ่ง
"โอ๊ย ดีเลย พี่ปวดหลังไปหมดแล้ว ฝากด้วยนะ"
การที่แทนรับหน้าที่ดูแลลูกคนโต ทำให้พิมมีเวลาจัดการกับทารกน้อยและงานบ้านได้มากขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้ระยะห่างระหว่างเขากับพิมแคบลงอย่างรวดเร็ว บ่อยครั้งที่เกิดการััเฉียดฉายโดยไม่ได้ตั้งใจ และทุกครั้งมันก็สั่นคลอนความรู้สึกของแทนอย่างรุนแรง
อย่างเช่นในตอนที่ต้องส่งตัวทารกน้อยให้กัน
"แทน มารับหลานไปอุ้มแป๊บหนึ่งสิ พี่ขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย อั้นมาครึ่งชั่วโมงแล้วเนี่ย" พิมร้องเรียกขณะอุ้มลูกน้อยที่เพิ่งหลับพาดบ่า
แทนรีบเดินเข้าไปหา เขายื่นมือสองข้างออกไปรับตัวหลานชาย ทว่าในจังหวะที่พิมส่งตัวเด็กน้อยให้ ท่อนแขนแกร่งของแทนก็เผลอไปเสียดสีเข้ากับความหนานุ่มของหน้าอกขนาด 38 นิ้วเข้าอย่างจัง ความนุ่มหยุ่นที่อัดแน่นไปด้วยน้ำนมแม่ยุบตัวลงตามแรงกดทับ แม้จะเป็แค่เสี้ยววินาทีผ่านเนื้อผ้า แต่ความรู้สึกนุ่มละมุนนั้นกลับติดตรึงอยู่ที่ผิวเนื้อของเขา
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเข้าไปใกล้ในระยะประชิด กลิ่นกายของพิมก็ลอยมาปะทะจมูกอย่างชัดเจน มันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมฉุนๆ แต่เป็กลิ่นหอมเฉพาะตัวที่ทำให้แทนแทบคลั่ง มันคือ กลิ่นของน้ำนมแม่รสหวานละมุน ผสมผสานกับกลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ และกลิ่นเหงื่อจางๆ ตามซอกคอและร่องอก ของหญิงสาวที่ผ่านการทำงานบ้านมาทั้งวัน มันเป็กลิ่นที่ปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศอย่างรุนแรงจนแทนต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และรีบเบือนหน้าหนีเพื่อซ่อนความรุ่มร้อนในดวงตา
พิมที่มัวแต่รีบร้อนไปห้องน้ำไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของน้องชายเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อเหตุการณ์ทำนองนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า สายตาของแทนที่คอยแอบจับจ้องไปยังเรือนร่างของเธอก็เริ่มปิดบังไม่มิด
บ่ายวันหนึ่ง ขณะที่พิมกำลังนั่งพับเสื้อผ้าเด็กอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่น เธอสวมกางเกงขาสั้นสีดำที่ร่นขึ้นไปจนเกือบถึงโคนขา เผยให้เห็นต้นขาขาวเนียนและอวบอิ่ม ส่วนท่อนบนก็เป็เสื้อสายเดี่ยวคอลึกที่ทิ้งตัวหลวมๆ แทนที่นั่งอยู่บนโซฟามองภาพนั้นตาไม่กะพริบ สายตาของเขาจดจ่ออยู่ที่ร่องอกลึกที่เบียดชิดกันเป็เส้นตรง ทุกครั้งที่พิมขยับตัวพับผ้า ก้อนเนื้อขนาดใหญ่ก็ขยับสั่นไหวไปมาจนดูน่าหวาดเสียว
พิมเงยหน้าขึ้นมาพอดี และปะทะเข้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของน้องชายเข้าอย่างจัง
"มองอะไรฮะไอ้ตัวแสบ จ้องซะตาเยิ้มเชียว" พิมเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ
แทนสะดุ้งโหยง รีบหลบสายตาทันที "ป... เปล่าครับเจ๊ ผมแค่มองเพลินๆ คิดอะไรเรื่อยเปื่อย"
"เรื่อยเปื่อยอะไร สายตาแกเมื่อกี้เหมือนกำลังจะกินพี่เข้าไปทั้งตัวเลยนะ" พิมแกล้งเย้าแหย่ตามประสาคนห้าว เธอไม่คิดเลยว่าน้องชายตัวเองจะคิดอกุศล จึงพูดจาหยอกล้อไปอย่างนั้น "ทำไม? หรือว่าไม่เคยเห็นหน้าอกผู้หญิง? แหม โตเป็หนุ่มป่านนี้แล้ว ไม่มีแฟนหรือไงเราน่ะ มามัวแต่นั่งจ้องนมพี่สาวที่ลูกสองแล้วเนี่ยนะ"
คำพูดแทงใจดำทำเอาใบหน้าของแทนร้อนผ่าวจนแทบจะะเิ เขาอึกอักตอบไม่ถูก "เจ๊พูดอะไรเนี่ย ผมไม่ได้จ้องซะหน่อย!"
"ไม่ต้องมาแก้ตัวเลย ถ้าอยากมีแฟนก็ไปหาเอาที่มหาลัยนู่น สาวๆ สวยๆ เอ๊าะๆ เยอะแยะ อย่ามามองคนแก่หุ่นเผละๆ อ้วนๆ แบบพี่เลย" พิมพูดพลางยกแขนตัวเองขึ้นมาบีบเนื้อนิ่มๆ ให้ดู
เธอประเมินตัวเองต่ำเกินไป คำว่า 'หุ่นเผละ' ไม่ได้เข้ากับเธอเลยแม้แต่นิดเดียว ในสายตาของแทน ร่างกายที่ไม่มีหน้าท้อง แต่มีเอวคอดรับกับสะโพกผายกว้าง และหน้าอกที่คัดแน่นจนล้นมือแบบนี้ต่างหาก คือจุดสูงสุดของความเย้ายวน ยิ่งพิมทำท่าทีไม่ใส่ใจและไร้เดียงสาในเื่เพศมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้กระแสความ้าในตัวของแทนเข้มข้นขึ้นจนแทบจะทะลักจุดเดือด
และแล้ว กระแสความถี่ที่แฝงไปด้วยความตึงเครียดทางเพศนั้น ก็เดินทางมาถึงจุดที่ใกล้จะปะทุในคืนวันหนึ่ง
เวลาประมาณสองทุ่มเศษ เด็กๆ ทั้งสองคนหลับปุ๋ยไปแล้ว ความเงียบสงบกลับมาเยือนบ้านหลังใหญ่อีกครั้ง พิมสวมผ้ากันเปื้อนสีครีมทับชุดนอนกระโปรงบางเบา ยืนอยู่หน้าอ่างล้างจานในห้องครัว กำลังง่วนอยู่กับการล้างขวดนมจำนวนมากที่กองพะเนิน แสงไฟนีออนในครัวส่องกระทบแผ่นหลังบอบบางและทรวดทรงนาฬิกาทรายของเธอจนเกิดเป็เงาทาบทับบนเคาน์เตอร์
แทนเดินเข้ามาในครัวเพื่อจะรินน้ำดื่ม เมื่อเห็นพี่สาวยืนล้างขวดนมอยู่คนเดียว เขาจึงวางแก้วน้ำลงและเดินเข้าไปใกล้
"ให้ผมช่วยล้างไหมเจ๊ ขวดนมเยอะขนาดนี้ล้างคนเดียวเมื่อไหร่จะเสร็จ" แทนอาสาเสียงนุ่ม
พิมหันมายิ้มบางๆ มือยังคงถือแปรงฟองน้ำถูขวดพลาสติก "ดีเลย มาสิ ช่วยพี่ล้างน้ำเปล่าตรงซิงค์ฝั่งนู้นหน่อย จะได้เสร็จไวๆ พี่ปวดเมื่อยไปหมดแล้ว"
บริเวณหน้าอ่างล้างจานนั้นค่อนข้างแคบ เมื่อแทนก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างพิม พื้นที่ที่จำกัดทำให้ร่างกายของทั้งสองคนต้องเบียดชิดกันโดยอัตโนมัติ
แทนเปิดน้ำจากก๊อกแล้วรับขวดนมที่พิมล้างฟองสบู่เสร็จมาล้างน้ำเปล่า ทุกครั้งที่พิมเอี้ยวตัวไปหยิบขวดนมใบใหม่ หรือขยับมือเพื่อขัดถู สะโพกผึ่งผายและบั้นท้ายหนานุ่มของเธอจะเสียดสีและเบียดกระแทกเข้ากับต้นขาแกร่งของแทนอย่างจังหวะจะโคน
ปึก... ถู... ปึก...
ััจากเนื้อผ้านุ่มๆ ของชุดนอนที่บางเบา ไม่สามารถขวางกั้นความร้อนจากอุณหภูมิร่างกายของหญิงสาวได้เลย ความนุ่มหยุ่นของบั้นท้ายที่เบียดเข้ามาทักทายต้นขาของแทนครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอากล้ามเนื้อทุกสัดส่วนของเด็กหนุ่มเกร็งเขม็ง
"ฟองมันเยอะหน่อยนะ ล้างให้สะอาดล่ะ ถ้าน้ำยาล้างขวดนมตกค้างเดี๋ยวหลานท้องเสีย" พิมเอ่ยกำชับโดยไม่รู้ตัวเลยว่าการขยับตัวของเธอกำลังทรมานใครบางคนอยู่
"ค... ครับเจ๊ ผมจะล้างให้เกลี้ยงเลย" แทนตอบเสียงสั่นพร่า ลำคอแห้งผาก
มือของเขาถือขวดนมล้างน้ำ แต่ประสาทััทั้งหมดกลับพุ่งเป้าไปที่จุดที่ร่างกายัักัน กลิ่นหอมของน้ำยาล้างขวดนมผสมผสานกับกลิ่นกายหอมละมุนของพิมลอยเตะจมูกทุกครั้งที่เธอหายใจเข้าออก เมื่อแทนแอบปรายตามองลงไปด้านข้าง เขาเห็นเนินเนื้ออวบอิ่มที่ดันผ้ากันเปื้อนออกมาด้านหน้า หน้าอกขนาด 38 นิ้วของเธอกระเพื่อมไหวเบาๆ ตามแรงขัดขวดนม มันดูตึงแน่นจนอยากจะยื่นมือออกไปกอบกุม
ความใกล้ชิดในพื้นที่แคบๆ ััที่เสียดสี กลิ่นหอมที่ยั่วยวน ทั้งหมดนี้ผสมปนเปกันจนทำให้ความรู้สึกนึกคิดของแทนกระเจิดกระเจิง
ภายในหัวของเด็กหนุ่มวัยกลัดมัน จินตนาการภาพความเร่าร้อนกำลังโลดแล่นอย่างควบคุมไม่อยู่ เขาจินตนาการไปว่า หากเขาทิ้งขวดนมในมือลงอ่าง สอดสองแขนแกร่งเข้าโอบรัดเอวคอดกิ่วของพี่สาวจากทางด้านหลัง ดึงรั้งสะโพกผายกว้างนั้นให้เข้ามาแนบชิดกับหน้าขาของเขาอย่างเต็มแรง แล้วฝังจมูกโด่งเป็สันลงบนซอกคอขาวเนียน สูดดมกลิ่นน้ำนมและกลิ่นกายสาวให้เต็มปอด พิมจะทำหน้าอย่างไร
เขาจินตนาการลึกไปถึงการสอดมือหนาเข้าไปใต้ร่มผ้า กอบกุมเต้าเนื้อเต่งตึงขนาดใหญ่ทั้งสองข้าง บีบเคล้นความอวบอิ่มที่คัดแน่นไปด้วยน้ำนมจนมันล้นทะลักง่ามมือ บดเบียดความเป็ชายที่กำลังตื่นตัวเต็มที่เข้ากับบั้นท้ายงอนงามของเธอผ่านเนื้อผ้าบางๆ...
เพียงแค่คิดถึงฉากเ่าั้ในหัว แก่นกายหนุ่มที่สงบนิ่งมาตลอดวันก็เริ่มพองขยายตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ความแข็งขืนตึงเปรี๊ยะดันเป้ากางเกงนอนขาสั้นของเขาจนนูนเด่น แทนรู้สึกปวดหนึบและอึดอัดจนต้องแอบขยับถอยหลังออกห่างจากสะโพกของพิมเล็กน้อย เพื่อไม่ให้ส่วนที่กำลังตั้งตระหง่านไปััโดนตัวเธอเข้า มิเช่นนั้นความลับที่เขาซ่อนไว้คงแตกกระจายแน่ๆ
"อ๊ะ!"
พิมอุทานเบาๆ เมื่อจุกนมยางที่ลื่นฟองสบู่หลุดมือตกลงไปในอ่าง ด้วยความลืมตัว เธอจึงก้มตัวลงไปหยิบมันขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
จังหวะที่เธอก้มตัวลงนั้น สะโพกของเธอยื่นไปด้านหลังและชนเข้ากับเป้ากางเกงของแทนที่พยายามถอยห่างอย่างจัง!
ความนุ่มนิ่มของบั้นท้ายกระแทกเข้ากับความแข็งแกร่งดั่งหินผาที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงขาสั้น แม้จะเป็เพียงเสี้ยววินาที แต่ความรู้สึกเสียวซ่านก็แล่นปราดจากแกนกลางลำตัวขึ้นสู่สมองของแทนราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อต เขาเผลอสูดลมหายใจเข้าลึกจนเกิดเสียงดังซี๊ดเบาๆ ในลำคอ ขาทั้งสองข้างสั่นสะท้านแทบจะยืนไม่อยู่
"อุ๊ย โทษทีแทน พี่ไม่ทันระวัง ไปชนแกเข้าเจ็บไหมเนี่ย" พิมเงยหน้าขึ้นมาขอโทษพร้อมกับหัวเราะแห้งๆ โดยที่ไม่ได้เอะใจเลยว่าสิ่งที่สะโพกเธอเพิ่งชนไปนั้นคืออะไร เธอมองข้ามมันไปอย่างใสซื่อบริสุทธิ์
แทนยืนหน้าแดงก่ำ เหงื่อกาฬแตกพลั่กเต็มกรอบหน้า เขารีบส่ายหัวรัวๆ พยายามปรับน้ำเสียงให้เป็ปกติที่สุด "ม... ไม่เป็ไรครับเจ๊ ไม่เจ็บเลยสักนิด"
"อื้อ ล้างต่อเถอะ ใกล้จะหมดแล้วเนี่ย ยืนนานๆ แล้วปวดหลังจริงๆ เลย" พิมบ่นอุบอิบก่อนจะหันกลับไปสนใจอ่างล้างจานต่อ
แทนยืนมองแผ่นหลังบางและเรือนร่างอวบอิ่มของพี่สาวด้วยลมหายใจที่หอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ มือที่กำลังล้างขวดนมสั่นระริก เขารู้ตัวดีว่าขีดจำกัดความอดทนของเขากำลังร่อยหรอลงไปทุกที บรรยากาศภายในบ้านที่เคยอบอุ่นแบบพี่น้อง บัดนี้ได้ถูกครอบงำด้วยกระแสความ้าทางเพศที่เข้มข้นจนแทบจะจับต้องได้
ความขัดแย้งในใจของแทนกำลังมาถึงทางตัน ศีลธรรมที่ถูกปลูกฝังมากำลังพ่ายแพ้ให้กับตัณหาราคะที่ถูกปลุกเร้าโดยไม่ตั้งใจ เขารู้ดีว่าหากยังมีสถานการณ์ล่อแหลมแบบนี้เกิดขึ้นอีกเพียงครั้งเดียว ความสัมพันธ์ฉันพี่น้องที่พยายามรักษาก็อาจจะขาดสะบั้นลง และแปรเปลี่ยนเป็ความลึกซึ้งที่ไม่อาจหันหลังกลับได้ชั่วนิรันดร์...