ตอนที่ 6 : ข้าจะทำหน้าที่แทนเ้าเอง
“เื่ทั้งหมดก็เป็เช่นนี้แหละ... เทียนเอ๋อ” ป้าเชี่ยกล่าว พร้อมหันหลังเดินจากไป
“พี่ม๋อเทียน… ถึงแม้ว่า หน้าตาของแม่นางตงเหมยซี จะงดงามถึงเพียงใด แต่ทว่าข้าได้ยินมา ว่าตอนที่นางอยู่สำนักไหมฟ้า มีคุณชายตระกูลใหญ่ ตามเกี้ยวพาราศีนาง อยู่หลายคนด้วยกัน” ม๋ออิงทำสีหน้าไม่ค่อยพอใจ
ม๋อเทียนมองไปที่แววตา ของม๋ออิงก็รู้สึกอบอุ่นใจ ที่เห็นนางเป็ห่วงเป็ใยเขาอย่างจริงจัง และเริ่มค้นหาความทรงจำ เกี่ยวกับแม่นางตงเหมยซี
คุณหนูตงผู้นี้ เป็อัจฉริยะมาั้แ่กำเนิด โดยเฉพาะการบ่มเพาะ พลังยุทธของนางนั้น อยู่ระดับ 8 ในขอบเขตก่อเกิดกายา ซึ่งเป็ขอบเขตเริ่มแรก ของผู้ฝึกยุทธั้แ่ 6 เดือนก่อน หน้าตาของนางจัดได้ว่า เป็หนึ่งในสี่สาวงามของเมืองล่องจันทร์ นิสัยของนางเป็คนเย่อหยิ่ง และยังเป็บุตรสาวคนเดียว ของตงหยูประมุขตระกูลตง
อายุของนางกำลังจะครบ 15 ปี ภายในเดือนหน้านี้ จากอายุของนาง ถ้าเปรียบเทียบกับระดับพลังยุทธแล้ว นับว่าไม่ธรรมดา ถือว่าเป็ทรัพยากรบุคคล ซึ่งสำคัญสำหรับตระกูลตง ที่ควรได้รับการยกย่องอย่างสูง
“เฮ้อ… อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดสิน่า... จริงไหม” ม๋อเทียนกล่าว ระหว่างกำลังลุกขึ้นจากเตียงนอน
“พี่ม๋อเทียน... เดี๋ยว!!! สภาพร่างกาย และพลังยุทธของพี่นั้นมัน...??? ” ม๋ออิงเดินเข้าไปประคองม๋อเทียนขึ้น
“ข้าไม่เป็ไร แม้พลังยุทธของข้าจะถูกทำลาย จุดตันเถียนาเ็สาหัส ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางรักษาได้” ม๋อเทียนเริ่มเดินออกจากห้อง ทันใดนั้น เขาก็มองเห็นชายวัยกลางคน สามคนกำลังเดินตรงเข้ามาหาเขา
“โอ้ว... ลูกเทียน... ในที่สุดเ้าก็ฟื้นแล้ว”
ซุ่มเสียงอ่อนโยน ที่ถ่ายทอดออกมา จากชายวัยกลางคน... คนหนึ่ง ม๋อเทียนเห็นเขาก็จำได้ว่าคนผู้นี้คือ ประมุขตระกูลตง... ตงหยู ทางด้านหลังที่ยืนอยู่ เป็พ่อบ้านตระกูลม๋อ... ม๋อหวังจง และแพทย์อันดับหนึ่งแห่งเมืองจันทร์ล่อง... ท่านหมออู๋ไป่
“ลูกเทียน ข้าพาท่านหมออู๋ไป่มาตรวจอาการของเ้า เราไม่ควรวางใจ ถึงแม้ว่าสภาพร่างกายภายนอกของเ้า จะดูเหมือนว่าไม่เป็อะไรมาก แต่เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดอันใดขึ้น ก่อนที่พวกเราทั้งสองตระกูลจะเกี่ยวดองกัน... มา ๆ ลูกเทียนให้ท่านหมออู๋ไป่ลองตรวจดู” ประมุขตระกูลตงกล่าวอย่างนุ่มนวล
หมออู๋ไป่วางกล่องโอสถลงข้างตัว และนั่งลงเบื้องหน้าของม๋อเทียน เขายกนิ้วขึ้นมาแตะลงบนชีพจรที่ข้อมือ ผ่านไปครู่หนึ่งหมออู๋ไป่ก็เลื่อนมือออก
“ท่านหมออู๋ไป่ อาการของลูกเทียนเป็อย่างไรบ้าง??? ไม่ร้ายแรงใช่หรือไม่??? ” ประมุขตระกูลตงถามท่าทางเหมือนเป็กังวล
ใบหน้าของหมออู๋ไป่เปลี่ยนไปเล็กน้อย สีหน้าเหมือนครุ่นคิดอย่างหนัก “ท่านประมุขตงหยู... สุขภาพของคุณชายเทียนโดยรวมก็ปกติดี เพียงแต่ว่าพลังยุทธของคุณชายเทียน ได้หายไปทั้งหมดแล้ว เนื่องจากจุดตันเถียนของคุณชายเทียน บอบช้ำอย่างรุนแรง ทำให้คุณชายไม่อาจจะฝึกพลังยุทธได้อีกต่อไป”
“อะไรนะ!!! คุณชายเทียนกลายเป็ขยะไปแล้วงั้นรึ” พ่อบ้านม๋อ... ม๋อหวังจง อุทานออกมา
“อืม… ไม่เป็ไร... แค่ลูกเทียนปลอดภัยก็ดีแล้ว” ประมุขตระกูลตงตอบอย่างโล่งใจ
ชั่วพริบตานั้น ม๋อเทียนกลับเห็นสายตาของประมุขตงหยู ดูมีความสุขและยังเห็นรอยยิ้มที่มุมปาก ม๋อเทียนขมวดคิ้วขึ้น และเริ่มคิดได้ว่า “หรืออาการาเ็ของตนนั้น ตระกูลตงจะมีส่วนเกี่ยวข้อง ช่างเป็ความจริงที่ยากจะยอมรับได้ แม่นางตงเหมยซีจะมีส่วนร่วม ในเื่นี้ด้วยหรือไม่??? ไม่เช่นนั้นงานนี้ ข้าจะต้องเอาคืนให้สาสมแกใจทีเดียว !!! เพื่อเป็การปลอบประโลม ิญญาของเ้าของร่างเดิม”
“ท่านลุงตงไม่ต้องกังวล ถือซะว่าข้าได้พักผ่อนเร็วขึ้น กว่าชาวยุทธทั่วไปก็เท่านั้นเอง ยังไงก็ยังคงสามารถแต่งงาน และให้กำเนิดบุตรได้อยู่ ขอให้ท่านลุงตงวางใจเถิด ข้าจะขยันให้มาก ท่านลุงตงจะได้อุ้มหลานในเร็ววัน” ม๋อเทียนยิ้มให้ประมุขตระกูลตงอย่างจริงใจ
ตงหยูถึงกับคิ้วกระตุก... และพูดอะไรไม่ออกอยู่ชั่วขณะ
“อืม... ในเมื่อลูกเทียนไม่เป็อะไรมาก ทั้งยังสามารถทำใจยอมรับ ในสิ่งที่เกิดขึ้นได้ ด้วยอายุเพียงแค่นี้ เ้าช่างแข็งแกร่งเด็ดเดี่ยวยิ่งนัก เ้าจงรักษาตัวให้ดี ก่อนงานแต่งจะมาถึงก็แล้วกัน ข้าคงต้องขอตัวก่อน” ตงหยูพูดไปยิ้มไป
ก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินจากไป ม๋อเทียนก็ะโขึ้นว่า “ท่านหมออู๋ไป่ ท่านอย่าลืมมาดื่มฉลอง ในงานแต่งของข้าด้วย... พ่อบ้านม๋อ โปรดนำส่งประมุขตระกูลตงและท่านหมออู๋ไป่ด้วย”
“พี่ม๋อเทียน ท่านสบายดีจริง ๆ ใช่ไหม รู้สึกเจ็บตรงไหนบ้างหรือไม่??? ” ม๋ออิงรีบถามเพราะเห็นสีหน้า ของม๋อเทียนซีดลงมาก และสงสัยว่าม๋อเทียนยินดีจริง ๆ หรือ ที่จะไม่สามารถฝึกยุทธได้อีกต่อไป
“ข้าไม่เป็ไรจริง ๆ เ้าวางใจเถอะ” ม๋อเทียนทรุดตัวลง เนื่องจากอาการาเ็ ที่สูญเสียพลังยุทธ ซึ่งยังคงตกค้างอยู่ ม๋ออิงจึงรีบมาประคองเขาไปพักบนเตียงนอน
ม๋อเทียนหลับตาลง และพยายามเรียบเรียงความทรงจำ... พลังยุทธในทวีปแห่งนี้ ช่างคล้ายคลึง กับพลังยุทธทวีปชีฟงเป็อย่างมาก ต่างกันก็เพียงแค่ ชื่อเรียกในแต่ละขอบเขตเท่านั้น
ขอบเขตพลังยุทธในทวีปฟ้ากระจ่างนี้ แบ่งออกเป็ 9 ขอบเขตหลัก และในแต่ละขอบเขตหลักก็จะถูกแบ่งเป็ 10 ขั้นย่อย ขอบเขตแรกเริ่มของผู้ฝึกยุทธ คือ
1. ขอบเขตก่อเกิดกายา
2. ขอบเขตก่อเกิดิญญา
3. ขอบเขตก่อเกิดจิต
4. ขอบเขตปราณแท้จริง
5. ขอบเขตปราณพิสุทธิ์
6. ขอบเขตปราณปฐี
7. ขอบเขตปราณนภา
8. ขอบเขตปราณกษัติย์
9. ขอบเขตปราณจักรพรรดิ
เ้าของร่างเดิม คือม๋อเทียนก่อนที่จะถูก ทำลายจุดตันเถียนนั้น มีพลังยุทธระดับ 10 ขอบเขตก่อเกิดกายา ซึ่งเกือบจะทลายก้าวข้าม ขอบเขตก่อเกิดกายาไปสู่ ขอบเขตก่อเกิดิญญา ด้วยอายุเพียง 15 ปี ถือได้ว่าเป็ลูกรักของ์เลยทีเดียว พร์ระดับปีศาจชัด ๆ ถึงว่าคงจะมีคนอิจฉา คิดอยากจะทำลายเ้ามากแน่ ๆ น่าสงสารจริง ๆ
“เอาล่ะไหน ๆ ข้าก็มาอาศัยอยู่ในร่างของเ้าแล้ว ข้าจะทำหน้าที่ทุกอย่างแทนเ้าและแก้แค้นให้เ้าเอง ไปอย่างหมดห่วงเถอะนะ” เป็คำอธิฐานอย่างจริงใจของฟงเทียน ที่ส่งให้ม๋อเทียนเ้าของร่างเดิม
“ก่อนอื่น ข้าจะต้องรักษาจุดตันเถียนให้ได้เสียก่อน วิชาแพทย์์เป็หนึ่งในหลายวิชา ที่ข้าเคยศึกษากับน้องหลิงซี ในคราที่อยู่บนทวีปชีฟง โดยท่านอาจารย์ไปได้ตำราเล่มนี้ มาจากสุสานโบราณของเซียนท่านหนึ่ง คงได้เวลาที่จะนำมันออกมาใช้แล้ว” ม๋อเทียนคิด
ม๋อเทียนกำลังจัดเรียงความคิด เพื่อระลึกถึงคัมภีร์แพทย์์ วิชาหลอมโอสถ, วิชาสกัดจุด, วิชาฝังเข็ม, วิชารักษาพิษ, วิชาสกัดสมุนไพร ทีละขั้นทีละตอน ความรู้มากมายผุดขึ้นมาในสมอง เขาจึงสามารถค้นหาวิธีการ รักษาจุดตันเถียนของตนพบ
...ในเมื่อ์เบื้องบนให้โอกาสข้าอีกครั้ง แค่จุดตันเถียนได้รับความเสียหาย แล้วมันจะทำไม!!! ข้าคือศิษย์เอกแห่งสำนักนภาธรรม ที่แข็งแกร่งที่สุดบนทวีปชีฟง หากข้าสามารถหาสมุนไพร ที่ต้องใช้ในการหลอมโอสถนี้ได้ อาศัยเวลาเพียงแค่ไม่เกินเจ็ดวัน ข้าก็จะหายเป็ปกติ และสามารถฝึกยุทธใหม่ได้อย่างแน่นอน!!!
วันรุ่งขึ้น ม๋อเทียนตื่นแต่เช้าตรู่ และเดินออกมาจากห้อง เพื่อตามหาม๋ออิงกับท่านป้าเชี่ย ระหว่างทางที่เขากำลังเดิน ไปตามหาทั้งสองคนนั้น ก็ได้ยินเสียงคนที่กำลังฝึกยุทธ อยู่ ณ ลานฝึกซ้อมของตระกูล
“อ้าวนึกว่าใคร!!! ที่แท้ก็เป็เ้า… อัจฉริยะม๋อเทียน แห่งสำนักัฟ้านี่เอง ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...ได้ข่าวว่าเ้ากลายเป็ขยะไปเสียแล้วงั้นรึ เพราะว่าเ้าไม่สามารถฝึกยุทธได้อีกต่อไป” ชายหนุ่มที่กำลังฝึกยุทธคนหนึ่งกล่าวขึ้นมา
ม๋อเทียนเดินผ่านไปอย่างนิ่งเฉย ทำราวกับว่าชายหนุ่มคนนั้นไม่มีตัวตน
“ม๋ออู๋เสีย!!! อย่าคิดว่าเป็บุตรชายคนเดียวของท่านประมุข แล้วเ้าจะรังแกใครก็ได้นะ แต่ก่อนม๋อเทียนก็เคยชี้แนะ และช่วยเ้าฝึกฝนยุทธ จนฝีมือรุดหน้าไปมากไม่ใช่หรือ” เสียงของม๋ออิงลอยมา จากทางด้านหลังของม๋ออู๋เสีย
“ม๋ออิง… ช่างเถอะ ท่านป้าเชี่ยอยู่ที่ไหน เ้าช่วยพาข้าไปพบท่านป้าเชี่ยที” ม๋อเทียนรีบถาม
“ไอ้ขยะเอ้ย...!!! ไม่เหลือพลังยุทธแล้ว ยังทำวางมาดไม่ต่างจากเดิมเลย” เสียงเยาะเย้ยของม๋ออู๋เสียดังขึ้น จนสามารถดึงดูดผู้คน ที่อยู่ในละแวกลานฝึก ให้หันมามองที่ม๋อเทียนเป็ตาเดียว ในแววตาของแต่ละคนปรากฏอารมณ์ทั้งดีใจ เวทนาและสมเพช บางคนก็หัวเราะ
ม๋อเทียนหัน และมองไปรอบ ๆ จดจำสายตาของทุกคนเอาไว้ ว่าใครคือมิตรแท้ ใครคือมิตรเทียม
“พวกเ้า...!!!” ม๋ออิงตวาดขึ้นเสียงดัง
“พอเถอะสาวน้อย... เราไปกันได้แล้ว” ม๋อเทียนกล่าวด้วยอารมณ์นิ่งเฉย
“ชิ...!!!” ม๋ออิงหันมาค้อนใส่ม๋อเทียนอย่างไม่พอใจ พร้อมดึงแขนเขาออกมาจากลานฝึก
“ทำไมท่านถึงไม่ตอบโต้พวกนั้นไปเล่า!!!” ม๋ออิงกล่าวอย่างอารมณ์เสีย
“ถึงข้าจะพูดอะไรไป มันก็คงไม่สำคัญเท่าความจริงหรอก... มิใช่หรือ??? เ้าอย่าลืมนะน้องอิง พลังยุทธคือสิ่งที่จะกำหนดทุกอย่าง แล้วท่านป้าเชี่ยล่ะ??? ” ม๋อเทียนกล่าวอย่างใจเย็น
“ท่านแม่เดินทางไปทำธุระอย่างหนึ่งที่เมืองฝู่หลง” ม๋ออิงออกเสียงอย่างแ่เบา
“ช่างเถอะ… เ้าพอจะมีเงินอยู่บ้างหรือไม่??? ข้าอยากได้สมุนไพรบางอย่าง มารักษาอาการาเ็ของข้า” ม๋อเทียนกล่าวอย่างละอายใจ เพราะเงินของเขาสูญหาย ระหว่างทางที่เขากำลังถูกตามไล่ล่า
“ข้าก็พอมีอยู่ประมาณ สองพันเหรียญทอง” ม๋ออิงกล่าวอย่างสงสัย ว่าทำไมม๋อเทียนถึงไม่มีเงิน
“เอ่อ... ข้าขอยืมเงินของเ้าก่อนจะได้หรือไม่??? ” ม๋อเทียนกล่าวอย่างเบา ๆ
“โอ้ววว!!! พี่ม๋อเทียนผู้สง่างามของข้า ท่านกลายเป็ยาจกั้แ่เมื่อใดกัน??? ” ม๋ออิงกล่าวอย่างล้อเลียน
ม๋ออิงไม่รอให้ม๋อเทียนตอบอะไร นางก็ดึงแขนของเขา ออกไปจากตระกูลม๋อ เดินอย่างรีบร้อนไปสู่ย่านการค้า ส่วนที่เป็ตลาดสมุนไพรในเมืองจันทร์ล่อง สองข้างทางมีผู้คนตั้งร้านขายสินค้ามากมาย ยังมีของที่หายากมาตั้งขายด้วย มีทั้งของจริงและของปลอมผสมปนเป แบบตาดีได้ ตาร้ายเสีย
ม๋อเทียน... ครั้นได้ยินเสียงของพ่อค้าแผงลอย แข่งกันะโขายสินค้าของตน ก็คิดขึ้นมาได้ว่า “นี่มัน... !!! เหมือนเราอยู่ในเกมส์ออนไลน์ชัด ๆ ” เขายืนตกตะลึงอยู่นาน จนม๋ออิงกระชากแขนเขาให้เดินต่อ
“พี่ม๋อเทียน ท่านสบายดีหรือไม่??? ข้าเห็นท่านตาลอย ๆ ” ม๋ออิงกล่าวอย่างเป็ห่วง
“ข้าตาลายนิดหน่อย ข้าไม่เป็ไร” ม๋อเทียนจับมือม๋ออิง และพานางเดินดูของ ตามแผงลอยต่าง ๆ อย่างช้า ๆ
ม๋อเทียนมองหาสมุนไพร ที่เขา้านำมาหลอม เพื่อรักษาจุดตันเถียน และฟังเสียงของพ่อค้า ที่ประกาศโฆษณาสินค้าของตัวเองอยู่ เพราะเขาไม่แน่ใจว่า สมุนไพรในทวีปฟ้ากระจ่าง จะมีชื่อเหมือนกับสมุนไพรบนทวีปชีฟงหรือไม่
เท่าที่ม๋อเทียนมองดูและได้ยิน ชื่อเรียกของสมุนไพรในทวีปฟ้ากระจ่างนี้ มีส่วนคล้ายกับชื่อเรียกของสมุนไพร บนทวีปชีฟงประมาณ… เก้าส่วนจากสิบส่วน