รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

วูบ!

แสงสว่างจ้า

ภาคินกับมายาตกลงมา

บึม!

พวกเขากลับมาที่ถ้ำแล้ว!

วีระ (วิ่งมา): "ภาคิน! มายา! กลับมาแล้ว!"

ภาคินลุกขึ้น ช่วยมายายืน

ภาคิน (ยิ้ม): "พี่วี!"

พวกเขากอดกัน

วีระ (น้ำตาคลอ): "ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอพวกนายอีกแล้ว"

หมอศักดิ์เดินมา

หมอศักดิ์: "ได้รีโมตคืนแล้วเหรอ?"

ภาคิน (ยกรีโมต): "ได้แล้วครับ!"

หมอศักดิ์ยิ้ม (ครั้งแรก!):

"ดีแล้ว... ตอนนี้นายสามารถกลับบ้านได้แล้ว"

ภาคินนิ่ง

มองรีโมต

"กลับบ้าน..."

มายา (เบาๆ): "ภาคิน... นายจะกลับเมื่อไหร่?"

ภาคิน: "ผม... ผมไม่รู้ครับ"

**"ผมอยากกลับ... แต่..."

มายา: "แต่?"

ภาคิน (มองเธอ): "แต่ผมไม่อยากทิ้งคุณ"

มายาน้ำตาไหล

"นายต้องกลับสิ... ครอบครัวนายรออยู่"

"อย่าเลือกฉัน"

ภาคิน: "แต่ครับ—"

วีระ (เข้ามา): "ภาคิน ฟังฉันนะ"

"นายไม่ต้องเลือกเดี๋ยวนี้"

"นายยังมีเวลา"

ภาคิน: "มีเวลา?"

วีระ: "ใช่ นายบอกว่านายมาเพื่อหาพระเ๯้า ใช่ไหม?"

ภาคินพยักหน้า

วีระ: "งั้นหาก่อน"

"เมื่อนายหาเจอแล้ว... ค่อยตัดสินใจ"

"ว่าจะกลับบ้าน หรืออยู่ที่นี่"

ภาคิน (คิด): "จริงด้วย... ผมยังไม่ได้หาพระเ๽้าเลย"

หมอศักดิ์: "แต่จะหายังไง?"

"พระเ๽้าไม่มีจริง"

ภาคิน: "ผมจะหาครับ"

"ผมจะไปทุกมิติศาสนา"

"10 มิติ"

"แล้วจะหาคำตอบให้เจอ"

จู่ๆ มีเสียงฝีเท้า

มหาทวาเดินมา

หน้าเศร้า ไม่มีความมั่นใจเหมือนเดิม

ทุกคนเตรียมพร้อม

วีระ: "นายมาทำอะไรอีก?!"

มหาทวา (ยกมือ): "ฉันไม่ได้มาทำร้าย"

"ฉันมาเพื่อ... ขอโทษ"

เขาคุกเข่าลง

ต่อหน้าทุกคน

"ฉันขอโทษ ที่ทำให้ทุกคนเดือดร้อน"

"ฉันเห็นแก่ตัว โกหก หลอกลวง"

"ฉัน... สมควรโดนลงโทษ"

ภาคินเดินเข้าไป

ช่วยเขายืนขึ้น

ภาคิน: "คุณไม่ต้องคุกเข่าครับ"

"คุณยอมรับความผิดแล้ว"

"นั่นคือก้าวแรก"

มหาทวา (น้ำตาไหล): "แล้วตอนนี้... ฉันควรทำอะไร?"

ภาคิน: "หาตัวเองครับ"

"หาว่าคุณชอบอะไรจริงๆ นอกจากการแสดง"

"หาความสุขที่แท้จริง"

มหาทวาพยักหน้า

"ขอบคุณ... ภาคิน"

"นายทำให้ฉันเห็นความจริง"

เขาเดินออกไป

ไม่หันกลับ

หมอศักดิ์: "งั้น... นายจะไปมิติไหนก่อน?"

ภาคิน (มองรีโมต): "ผมจะไป... มิติพุทธ"

มายา: "ทำไมถึงเลือกมิติพุทธ?"

ภาคิน: "เพราะที่นี่... ประเทศไทย มีพุทธศาสนามาก"

"ผมอยากเข้าใจก่อนว่า ทำไมคนถึงเชื่อ"

วีระ: "แล้วพวกเราจะไปด้วยได้ไหม?"

ภาคิน (ตาโต): "จริงเหรอครับ?!"

วีระ: "จริงสิ! การผจญภัยที่สนุกขนาดนี้"

"ฉันจะไม่ไปได้ยังไง!"

มายา: "ฉันก็ไป! ต้องบันทึกเ๱ื่๵๹ราวนี้"

หมอศักดิ์: "ฉันก็ไป เพื่อพิสูจน์ว่าพระเ๯้าไม่มี"

ภาคิน (ยิ้มกว้าง): "ขอบคุณทุกคนครับ"

วีระ: "แต่ก่อนไป... พักผ่อนกันก่อนดีกว่า"

"พรุ่งนี้ค่อยไป"

ภาคิน: "ทำไมครับ?"

วีระ (ยิ้มลึกลับ): "เพราะ... มีที่หนึ่งที่ฉันอยากพานายไป"

ภาคิน: "ที่ไหนครับ?"

วีระ: "ไปแล้วรู้"

หน้าจอมืดลง

TO BE CONTINUED...