The Legend
"ตึบ ตึบ ตึบ ตึบ. . ."
เสียงฝีเท้าที่วิ่งไล่กันมาอย่างรวดเร็วบนผืนหญ้า ทำให้ความสงบในป่ายามราตรีนั้นหมดลง
"ฮ่า. . .ฮึบ. . .ฮ่า ฟิ้งงงง!!"
เสียงของดาบคาตานะเล่มนึงที่กระทบกับมีดดังสนั่นไปทั่วผืนป่า
"เเคร่ง!!"
ชายหนุ่มที่ถือดาบคาตานะฟาดฟันใส่คู่ต่อสู้ที่อยู่เบื่องหน้าอย่างไม่หยุดหย่อน ถึงแม้เขาจะฟันดาบรวดเร็วซักเพียงใด แต่คู่ต่อสู้ที่เป็อสูรกับป้องกันและหลบหลีกการโจมตีของดาบได้อย่างแม้นยำ
"หึ. . .ฝีมือของเ้านี่ไม่เบานิ สมแล้วที่เป็อสูรระดับแนวหน้า แต่ก็นะยังไงซะ ไม่เ้าก็ข้าใครสักคนต้องตายกันไปข้างละนะ"
พูดจบชายหนุ่มก็พุ่งเข้าห้ำหั่นเ้าอสูรอย่างไม่รีรอ แต่ถึงแม้จะกระหน่ำฟันไปสักเพียงใด อสูรตนนั้นก็สามารถป้องกันการโจมตีได้ ทั้งคู่ได้ห้ำหั่นกันไปจนถึงตึกแห่งหนึ่ง ซึ่งจุดที่ทั้งคู่อยู่นั้นอยู่ไม่ห่างไกลจากตัวเมืองมากนัก จึงทำให้มีแสงสลัวๆอยู่
"ฮัสสสสึกิ~ ฝีมือเ้ามีแค่นี้งั้นหรือ ไม่สมกับเป็เ้าเลยนะ ฮัสสึกิ"
อสูรได้พูดเยาะเย้ย ฮัสสึกิ ที่เป็ถึงระดับอาจารย์
"หึ ฉันยอมรับว่าฉันน่ะยังไม่เก่งพอ แต่ก็นะอย่าได้มิอาจมิดูิ่ฉันผู้นี้เป็อันขาด เป็เพียงแค่อสูรนอกรีตที่แหกกฎอย่างแกน่ะมันสมควรที่จะตายแล้วหายไปจากโลกนี้เสีย"
ทันใดนั้น ฮัสสึกิ ไม่รีรอที่จะวิ่งเข้าไปหาอสูร ด้วยความมี่จุดที่ยืนอยู่นั่นเสียเปรียบอสูรจึงะโและใต่ขึ้นไปบนตกอย่างรวดเร็ว แต่ก็มิอาจหนีพ้นฮัสสึกิ ที่เป็ถึงอาจารย์และผู้ดูแลกฎระเบียบของกระทรวงดูแลอสูรและมนุษย์ จึงทำให้ ฮัสสึกิ ตามมาติดๆ อสูรได้ปีนขึ้นไปบนด่านฟ้าของตึก
"หึ. . . วิ่งไปทางซ้ายซินะ"
ฮัสสึกิ ที่ตามขึ้นมาได้คาดเดาไว้แล้วว่าอสูรจะวิ่งไปทางซ้ายของเขา เขาจึงไม่รีรอที่พุ่งไปฟัน
"เชียะ!!!"
ดาบได้ฟันเข้าไปที่หลังของอสูรอย่างรวดเร็ว อสูรที่รู้ตัวว่าตัวเองนั้นถูกฟันเข้าที่หลังจงได้แต่เดินโซซัดโซเซ ไปที่มุมมืดของด่านฟ้า
" หึ. . .พลาดงั้นหรอกหรอ ทั้งที่คิดว่าจะถูกจุดแล้วแท้ๆ แถมที่ฟันไปเมื่อกี้ก็ไม่ได้เขาลึกจนสร้างาแมากพอที่จะทำให้เ้านั่นฟื้นฟูได้ช้าลง"
แหม่ๆ ฮัสสึกิ เ้านี่ช่างประหม่าเสียเหลือเกิน เ้าคิดงั้นหรอว่าจะจบชีวิตข้าลงได้ด้วยการฟันกระจอกๆแค่นั้น ในขณะที่อสูรกำลังพูดคุยกับฮัสสึกิอยู่ มือขวาของมันก็ได้เปลี่ยนไป มันมีขนาดใหญ่ขึ้นจนหน้าใ สีของมือก็ได้เปลี่ยนไปจากเดิมเป็สีดำ ในระหว่างที่คุยกัน ทั้งคู่ได้ยืนหันหลังให้กันแต่ ฮัสสึกิ ก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
" ถ้าหันไปตอนนี้ละก็ ยังจะสามารถตัดแขนของมันก่อนที่จะมาถึงเราได้ ถ้าทำได้ละก็จะยังมีโอกาศที่จะสวนคืนกลับได้"
ฮัสสึกิ ไม่รอช้าที่จะทำตามแผนที่วางไว้ มือทั้งสองของเขาจับดาบ ขาทั้งสองข้างย่อลงมาเล็กน้อย สูดลมหายใจเข้าลึกก่อนที่จะหันหลังกลับมาพร้อมกับดาบพร้อมจะฟาดฟันสิ่งที่พุ่งเข้าหา
" ฉึก!!! ผัวะ!!! "
มือสีดำทมิฬได้พุ่งเข้ามาเฉาะที่กลางอกจนทะลุออกไปข้างหลัง ที่มือนั้นได้ถือหัวใจที่ยังคงเต้นอยู่ ก่อนที่มือนั้นจะถูกดึงกลับออกมา
" ผัวะ!!! "
ฮัสสึกิ ที่ถูก่ชิงหัวใจไปร่างกายเขานั้นส่ายไปมาตามแรงกระชากของมือ ก่อนที่จะล้มตัวลงในท่าคุกเข่า
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า แกนี่มันอ่อนแอซะยิ่งกว่าอะไร แกน่ะมันไม่ควรที่จะเป็อาจารย์ซะด้วยซ้ำจงตายแล้วกลายเป็อาหารมื้อเย็นของฉันเสียเถอะ ฮัสสึกิ คิดหมายลองกับ เซเซ็ตสึ ผู้นี้ก็จงตายไปเสียเถอะ "
สิ้นสุดคำพูด เซเซ็ตซึ ได้เดินขึ้นไปยืนที่ขอบของด่านฟ้าตึกก่อนที่จะถอดหน้ากากออกแล้วค่อยๆกลืนกินหัวใจ ที่พึ่งดึงออกมาสดๆอย่างภาคภูมิใจ
" ฮิ ฮิ ฮิ ข้านี่แหละคืออสูรที่แข็งแกร่งที่สุด "
7K
