ปฐมบท
หญิงสาวผู้โดดเดี่ยวอ้างว้าง จิตใจของนางกำลังถูกย้อมดำด้วยความมืด
การหลุดพ้นเพียงสิ่งเดียวคือการจมดิ่ง
จมลงสู่หุบเหวลึก
ลึกจนมิอาจหยั่งได้
มโนธรรม สามัญสำนึก ความรู้สึก อารมณ์ รวมทั้งความทรงจำต่างๆกำลังจะเลือนหาย
ทุกสิ่งค่อยๆสลายไปอย่างช้าๆ
รวมถึงสติของนางด้วย
สุดท้ายทุกอย่างมลายสิ้น
โลกทั้งใบหายลับ...
มืด
เศร้า
เกรี้ยวกราด
สิ้นหวัง
พลัน
มีบางอย่างค่อยๆเปลี่ยน
มีบางอย่างกำลังก่อเกิด
นิ่ง...
เงียบ...
สงบ...
เปลือกตาของนางค่อยๆเปิดขึ้นทีละน้อยนางรับร็ได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่เอ่อล้นขึ้นมา
ความเป็นิรันดร์...