หลังจากที่เอวาได้ไปขอพรตามที่เพื่อนชวนแล้ว...
เอวาตื่นมาอีกทีตอนก็บ่ายแล้ว
'โอ้ยยยยยยย...ทำไมมันปวดหัวอย่างนี้นะปวดจนไม่มีแรงจะลุกไปทำอะไรเลย หิวก็หิว'
เอวาพยุงตัวเองออกไปเพื่อจะหาอะไรกินในตอนบ่าย เอวายกมือกุมขมับตัวเอง แต่ก็เหลือบไปเห็นไหมแดงของป้าที่วัดใส่ให้
'เอ๊ะ !!! .....เราจะถอดออกดีไหมนะ แต่.....ไม่ดีกว่าใส่แบบนี้ก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่'
ลงไปกินชาบูเ้าเดิมหน้าอพาร์ทเมนท์ดีกว่า
ลุงยาม : เอ้า...อีหนูลงมาคนเดียวเหรอ ??? เพื่อนไปไหนแล้วหล่ะ
เอวา : เพื่อน??? เพื่อนที่ไหนจ๊ะลุงยาม หนูมาคนเดียวนะลุง หนูหิวแล้วขอไปกินข้าวก่อนนะจ๊ะ
ลุงยาม : (คิดในใจ >> คนเดียวเหรอ?? ก็เห็นๆอยู่ว่ามากับเพื่อน)
ณ ร้านชาบูเ้าเดิม
พนง.1 : ลูกค้ามากี่ท่านคะ???
เอวา : คนเดียวค่ะ นั่งที่เดิมนะคะที่นั่งเดี่ยว
พนง.2 : นำช้อนกับแก้วให้ อย่างละ2ชุด
เอาวา : มาคนเดียวนะคะพี่
พนง.2 : ขอโทษค่ะลูกค้า สงสัยคนครัวจะจัดผิด
เอวาคิดหนักและนึกในใจ 'วันนี้มันป็นวันอะไรกันเนี่ยเจอแต่เื่ให้ปวดหัว รีบกินรีบกลับละกัน มาเมื่อไหร่ก็กินคนเดียวเหงาจะแย่อยู่แล้ว เห็นเขามาเป็คู่ๆ ก็อิจฉาเหมือนกันนะ -___- '
ขณะกำลังกินก็เหลือบไปเห็นชายหนุ่มที่นั่งมองเธออยู่ ชายหนุ่มเห็นเธอมองเขาก็ยิ้มให้ 'อืมมมม....ก็ยังดีนะมีคนมานั่งโต๊ะเดี่ยวเหมือนกัน เราไม่ใช่เเกะดำคนเดียว'
กลับไปนอนพักดีกว่าไม่ไหวแล้วทั้งอิ่มทั้งง่วง กลับไปกินยาให้อาการปวดหัวทุเลาลง
'นี่ค่ะลุงยาม หนูซื้อขนมมาฝาก'
ลุงยาม : ขอบใจนะหนู...ว่าแต่สีหน้าไม่ค่อยดีเลย ไม่สบายรึป่าว ไม่ต้องเหงาละนะมีเพื่อนมาอยู่ด้วย
เอวา : ค่ะลุง (คิดในใจ : ี้เีจะพูดแล้ว บอกว่าอยู่คนเดียว)
'แต่จะว่าไป วันนี้มีแต่เื่แปลกๆเหมือนเราไม่ได้อยู่คนเดียว ??? นี่มันอะไรกันเนี่ย
4K
