ร่างในชุดคลุมหนังหมาป่าสีเทาเข้มพุ่งทะยานแหวกมวลอากาศฝ่าความมืดออกนอกแนวประตูป้อมปราการหินมาอย่างรวดเร็ว วินาทีที่ฝีเท้าัักับเศษศิลาหยาบกรัง นัทได้กลายเป็มนุษย์โลกคนแรกที่ก้าวเท้าเหยียบย่างลึกเข้ามาในพื้นที่นอกเขตรัศมีหนึ่งร้อยกิโลเมตรสุดท้าย ซึ่งเป็เส้นแดนขอบนอกสุดของป่าเขตชายแดนปลอดภัย
นัทผ่อนฝีเท้าลง สับขาเคลื่อนไหวหลบหลีกไปตามซอกโขดหินโบราณอย่างระมัดระวังสูงสุด ดวงตาคอยสอดส่องทัศนียภาพรอบกายที่เงียบสงัดจนชวนขนลุก ซากต้นไม้หักพังระเนระนาดและกลิ่นอายดินดิบชื้นโชยอวล ข้อมูลระบบวิเคราะห์เตือนสติว่าต่อจากนี้ไป... สิ่งอันตรายที่เขาต้องเผชิญหน้า ไม่ใช่สัตว์อสูรระบบกระจอกๆ ที่ระบบสากลสร้างขึ้นมาให้เผ่าพันธุ์หน้าใหม่ฟาร์มเลเวลอีกต่อไป แต่งมันคือสิ่งมีชีวิตแปลกใหม่ที่เป็ประชากรดั้งเดิมสายดุร้ายลึกลับของโลกใบนี้! และแน่นอนว่าภายใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืน ย่อมเป็เวลาตื่นรู้ของยอดนักล่าเ้าถิ่นเสมอ!
แซ่ก... แซ่ก...
เสียงฝีเท้าเบาหวิวทว่าหนักหน่วงดังกดดันมาจากพุ่มไม้ทึบ้า ทันใดนั้น เงาร่างปราดเปรียวขนาดั์ก็กระโจนพรวดลงมาจากชะง่อนผาหิน พุ่งทะยานกวดฝีเท้าไล่ตามนัทมาด้วยความรวดเร็วปานลมกรด มันคืออสุรกายคล้ายเสือั์ลำตัวสีขาวโพลนราวกับหิมะ ทว่าิัของมันกลับหนาชันไปด้วยกล้ามเนื้อและมีเขี้ยวคู่หน้ายาวโง้งแหลมคมพ้นริมฝีปากปานใบมีดโกน ั์ตาสีแดงฉานกระหายเืจ้องตรงมาหมายจะขย้ำคอหอยเหยื่อ!
"เปิดเนตรสแกนรหัสระบบ!" นัทเบิกตาโพล่ง เรียกเปิดใช้งานสกิลตรวจสอบทันทีเพื่อดึงข้อมูลจุดอ่อนของสิ่งมีชีวิตแปลกใหม่ตรงหน้า
เสือขาวเขี้ยวยาวแผดเสียงคำรามลั่นจนแผ่นดินสั่นะเื มันสับสี่ฝีเท้าสปริงตัวพุ่งเข้าใส่ด้วยความไวขีดสุด นัทไม่ยอมอยู่เป็เป้าปิ่ง ย่ำเท้าขวาตรึงพื้นแน่น รวบรวมกำลังกายและสปริงข้อศอกเหวี่ยงง้างปาขวานั์ระดับประณีตเล่มขวาในมืออกไปดื้อๆ แบบการขว้างธรรมดา [1] ทว่าแรงเหวี่ยงที่หลอมรวมเข้ากับพละกำลังอันหนักหน่วง ก็ส่งผลให้ขวานั์ระดับประณีตหมุนร่อนฉีกมลอากาศเป็กงจักรบิน พุ่งเข้าปะทะแสกหน้ามันเต็มแรงเกิด!
ตูมมมมมมมม!
เสียงขวานปาธรรมดากระแทกแผ่นหัวหินผาของเสือขาวั์สนั่นหวั่นไหว แรงะเิส่งผลให้มันร้องหลงเสียหลักหัวสะบัด เืสีเข้มสาดกระเซ็น นัทไม่ปล่อยโอกาสทองหลุดลอย รันฝีเท้าพุ่งทะยานร่างฉีกมวลอากาศตามไปในชั่วพริบตา สองมือกระชับด้ามขวานั์ระดับประณีตเล่มซ้ายที่เหลืออยู่แน่น ะเิเปิดใช้งานท่าไม้ตาย "สับบดขยี้ไร้แบบแผน" จามขวานดิ่งลงมาหมายจะทุบกะโหลกมันให้แหลกเหลวคามือ!
ทว่า... อสุรกายเ้าถิ่นตัวนี้ร้ายกาจลึกซึ้งเกินคาด ในวินาทีวิกฤตเป็ตาย มันขยับข้อเท้าเอี้ยวหลบวิถีขวานได้อย่างเหลือเชื่อ ก่อนจะอ้าปากกว้างแว้งคมเขี้ยวยาวโง้งของมันงับหมับเข้าใส่ใบขวานั์ของนัทเต็มแรงเพื่อหยุดยั้งการโจมตี!
แกว่งงงงง!
เสียงคมเขี้ยวเหล็กปะทะเนื้อเหล็กประณีตดังกึกก้องสะท้านข้อมือ นัทรู้สึกได้ถึงแรงกัดมหาศาลที่บีบอัดจนขวานเล่มซ้ายติดหนึบคาปากมันและไม่สามารถชักดึงกลับคืนมาได้ ด้วยไหวพริบปฏิภาณและความเจนจัดในสนามรบ นัทไม่ยอมเสียเวลาฝืนดึงดันดึงขวานขัดขืน เขารีบปล่อยมือสลัดละทิ้งด้ามขวานเล่มนั้นทันที! ก่อนจะเอื้อมมือขวาไปด้านหลัง ปลดเอา [ดาบขนาดกลางระดับประณีต] ออกจากสายรัดแผ่นหลัง ชักใบเหล็กหนาชันอาบกระแสปราณร้อนระอุออกศึก สับขาเคลื่อนไหวพุ่งฉีกตัวเข้าพัวพันเปิดฉากรบพุ่งแลกเืสะท้านป่าในวินาทีนั้นทันที!
เคร้ง! ฉึก! บึ้ม!
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างสูสีคู่คี่ดุเดือดพินาศล้างผลาญ เสือขาวเขี้ยวยาวะเิสัญชาตญาณสัตว์ป่า ตวัดกรงเล็บแหลมคมหนาหนาชันไล่ตะปบฉีกกระชากอย่างบ้าคลั่ง นัทต้องใช้ความไวขีดสุดโยกตัวหลบหลีกพริ้วไหวปานผีพราย พร้อมเปิดใช้งานเกราะจิตล่องหนรัศมีหนึ่งฝ่ามือเคลือบหุ้มตามท่อนแขนและหน้าอก คอยยกขึ้นบล็อกและป้องปัดกรงเล็บั์ที่เหวี่ยงเข้ามาปะทะจนเกิดคลื่นกระแทกสะท้อนกลับเสียงดังปึกปักไม่หยุดหย่อน
ทันใดนั้น คริสตัลที่ซ่อนอยู่ภายในร่างของอสุรกายเสือขาวพลันส่งสัญญาณพลังงาน แผ่นดินใต้เท้าของนัทะเิออกกะทันหัน มันสามารถเปิดใช้งาน [เวทมนตร์ปฐีศิลา] เรียกหนามศิลาแหลมคมพุ่งทะลวงจากใต้พิภพขึ้นมาสกัดกั้นวิถีวิ่ง นัทกัดฟันกรอด ดีดตัวหลบฉากฉิวเฉียด คมหนามศิลาเฉือนผ่านชุดคลุมหนังหมาป่าจนขาดวิ่น สร้างรอยแผลบาดลึกให้เนื้อิั แต่อานุภาพของทักษะปราณเยียวยาอณูเนื้อ เลเวล 2 ก็ทำงานประสานคู่กับสกิลปอดเหล็กกล้าทันที คอยหลั่งกระแสความร้อนมาสมานปิดปากแผลสดระงับความล้าให้หายเหนื่อยหอบอย่างรวดเร็ว ทำให้นัทสลัดความเ็ปหันกลับมารอบกระชับดาบกลางออร์คจามสับสวนกลับเปรี้ยงๆ สรรค์สร้างาแลึกฉีกขาดไปทั่วลำตัวสีขาวของสัตว์ร้ายอย่างไม่ยอมลดละ
ศึกดวลเดี่ยวสลับรุกรับดำเนินไปอย่างรากเืลากยาวนานนับสิบนาที จนกระทั่งเสือขาวที่เนื้อตัวอาบไปด้วยเืเริ่มแ่กำลังลงจากแผลฉีกขาด นัทสบโอกาสฉากสุดท้าย สไลด์ร่างลอดใต้ท้องของมัน ขุดเค้นมวลพลังปราณหนาแน่นสั่งการผ่านสกิลศาสตราไร้ลักษณ์เลเวลสอง จามดาบกลางระดับประณีตสับเปรี้ยงเข้าตัดขั้วหัวใจและหลอดลมของมันอย่างเหี้ยมเกรียมเด็ดขาด!
โฮก...... ตึง!
ร่างมหึมาของเสือขาวเขี้ยวยาวกระตุกรัวก่อนจะล้มตึงแน่นิ่งสิ้นใจตายจมกองเือยู่บนพื้นป่า นัททรุดตัวลงนั่งชันเข่าหอบแฮกๆ มองดูซากศพของมันด้วยแววตาเดือดพล่าน ทว่า... ชั่วเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ซากศพขนาดั์ของเสือขาวตัวนี้กลับยังคงนอนแน่นิ่งอยู่ตามธรรมชาติ มันไม่ได้แตกสลายกลายเป็ละอองแสงสีฟ้าหายวับไปกับตาเหมือนสัตว์อสูรระบบรอบเมืองเริ่มต้นเลยสักนิดเดียว!
"อ๋อ... ไอ้พวกสัตว์ร้ายนอกเขตปลอดภัยนี่มันก็เป็สิ่งมีชีวิตดั้งเดิมของโลกที่หนึ่งเหมือนกันสินะ" นัทพึมพำ แววตาฉลาดตื่นรู้
เขารีบคว้ามีดสั้นระดับทั่วไปที่น่องขาขวาออกมา จ้วงแทงชำแหละแผงอกหนาของซากเสือขาวเพื่อตรวจสแกนหาคำตอบ และแล้วเนื้อในของมันก็เผยให้เห็น [ก้อนคริสตัลธาตุปฐีสีน้ำตาลอ่อน] ฝังแน่นซ่อนตัวอยู่ลึกภายในขั้วหัวใจร่างกายของมันอย่างแท้จริง ไม่ได้ลอยดร็อปอยู่บนพื้นดินภายนอก! นัทแสยะยิ้มสะใจ ดึงคริสตัลธาตุดินชิ้นใหม่ออกมาเช็ดคราบเื แล้วยัดเก็บบรรจุหายวับเข้าไปซ่อนในช่องเก็บของมิติตารางระบบ Excel ทันที ก้าวแรกของการล่าเดี่ยวในคืนมืดทำให้นักสู้ไร้ลักษณ์คนนี้รู้รหัสสัจธรรมของโลกภายนอกแล้วว่า ยิ่งเสี่ยงตายลึกเข้าไปเท่าไหร่ สมบัติที่ซ่อนอยู่ภายในเืเนื้อสัตว์ร้าย... ยิ่งหอมหวานคุ้มค่าพิกัดความตายมหาศาลขึ้นเท่านั้น!
หลังจากตั้งสติและดึงคริสตัลธาตุดินสีน้ำตาลอ่อนออกมาจากขั้วหัวใจเสือขาวั์ได้สำเร็จ นัทกวาดสายตามองซากศพตรงหน้าด้วยแววตาครุ่นคิด สมองคำนวณแบบพนักงานคีย์ข้อมูลประมวลผลทันทีว่า ในเมื่อมันเป็สิ่งมีชีวิตตามธรรมชาติของโลกที่หนึ่ง ไม่ใช่ระบบมอนสเตอร์จำลอง ยามมันตายลงจึงไม่มีเศษเหรียญทองแดงดร็อปหล่นลงบนพื้นดินอีกต่อไป นั่นหมายความว่า "ชิ้นส่วนร่างกายของมันทุกชิ้นนี่แหละ คือขุมทรัพย์มูลค่ามหาศาลที่แท้จริง!"
นัทไม่รอช้า รีบขยับมือขวาจับกระชับมีดสั้นระดับทั่วไปเล่มเล็กข้างน่องขา ลงมือเฉือนชำแหละอย่างว่องไวด้วยความทุ่มเท เขาเลาะเอา [ผืนหนังเสือขาวหนาชัน] ที่หนานุ่มทนทาน ออกมาม้วนพับเก็บ ยึดถอดเอา [เขี้ยวโง้งคู่หน้ายาวชัน] ที่คมกริบปานใบมีดหักเหล็ก และแล่เอา [ก้อนเนื้อสด] ส่วนสะโพกแน่นๆ สะบัดมือสั่งยัดเก็บบรรจุหายวับเข้าไปซ่อนในช่องเก็บของมิติตารางระบบ Excel จนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงโครงกระดูกและเศษเนื้อขยะที่ไม่จำเป็
โฮก...... ฟู่......
ความจริงอันโหดร้ายแล่นเข้าสู่โสตประสาท เสียงคำรามรบพุ่งและกลิ่นคาวเืสดที่คละคลุ้งไปทั่วชั้นบรรยากาศยามค่ำคืน ได้กลายเป็สิ่งล่อใจปลุกสัญชาตญาณสัตว์ร้ายตัวอื่นให้ตื่นตัวทันตาเห็น นัทขยับเท้าเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็ว สลัดร่างพุ่งฉีกตัวออกจากลานดินโล่ง มุ่งตรงไปกบดานซ่อนตัวอยู่ใต้พุ่มไม้ทึบหลังโขดหินใหญ่เพื่อเฝ้าดูสถานการณ์ทันที
พริบตานั้น เงาร่างมหึมาสายหนึ่งก็เลื้อยฝ่าความมืดโผล่พรวดออกมา มันคือ [อสรพิษป่าดงดิบั์] ขนาดั์หนาเท่าถังน้ำมัน ลำตัวยาวเหยียดทอดตัวน่ากลัว ขนาดของมันใหญ่โตมโหฬารและทรงพลังกว่างูเพลิงในเขตเมืองเริ่มต้นหลายเท่าตัวนัก มันเลื้อยตรงดิ่งเข้าหาซากกระดูกเสือขาวทันที หวังจะกลืนกินเศษเนื้อที่เหลือประทังความหิว ยามวิกาลนอกเส้นแดนปลอดภัยไม่มีคำว่าปราณี มีเพียงกฎลูกโซ่อาหารอันดิบเถื่อน
ทว่า ในขณะที่งูั์กำลังจะอ้าปากขย้ำเศษซาก บรรยากาศรอบตัวพลันหนาวเยือกกระทันหัน แผ่นดินใต้เงาไม้ขยับไหวเมื่อมีเงาร่างสายที่สองก้าวสืบเท้าเดินฝ่าความมืดออกมาจากแนวผาหิน รูปร่างของมันแผ่ออร่ากดดันกดขี่ชันลึก มันคือ [สิ่งมีชีวิตคล้ายปีศาจรูปร่างมนุษย์] ทสรีระสูงเพรียว มีสัญชาตญาณความเหี้ยมเกรียมและไอพลังงานลึกลับแผ่ซ่าน บ่งบอกชัดเจนว่ามันมีสติปัญญาขั้นสูงไม่ใช่สัตว์ป่าโง่เขลา
อสุรกายงูั์และปีศาจรูปร่างคนตนนั้น ยืนเผชิญหน้าหยุดสบตากันเงียบๆ ท่ามกลางแสงจันทร์ลายตา ทว่าในวินาทีถัดมา สิ่งไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น... ปีศาจตนนั้นพลันเอี้ยวคอหันหน้าขวับ หันมามองจ้องตรงมายังพิกัดที่นัทซ่อนตัวอยู่ทันที!
ตึ่ก......
หัวใจของนัทถึงกับใจหายแวบดิ่งวูบลงตาตุ่ม ทั้งๆ ที่เขาเปิดสลับความนิ่ง ลบจิตสังหารซ่อนตัวอยู่ใต้เงาหินอย่างมิดชิดที่สุดแล้ว ทว่าั์ตาสีรัตติกาลคู่นั้นของปีศาจกลับมองทะลุผ่านม่านไม้ จ้องสบตาประสานเข้ากับนัทดื้อๆ ราวกับเครื่องสแกนหน้าต่างระบบ มันรู้ระบุพิกัดที่อยู่ของเขาได้ั้แ่ก้าวแรกที่เดินมาถึงเรียบร้อยแล้ว!
"ชิพหายละ... รหัสแตก!" นัทไม่รอช้า สัญชาตญาณหนีตายตื่นตัวขีดสุด เขาสลัดความร้อนวิชาทิ้งจนหมดสิ้น หมุนตัวหันหลัง วิ่งสับฝีเท้าใส่เกียร์หมาโกยแน่บฉีกมวลอากาศพุ่งทะยานร่างก้าวหนีตายถอยกลับไปทางประตูเมืองอย่างว่องไวที่สุดปานผีพราย!
ทว่า ฝั่งปีศาจร่างคนตัวนั้น เมื่อมันหันไปก้มสำรวจดูซากศพเสือขาวแล้วพบว่า ด้านในไม่เหลือทั้งคริสตัลธาตุ ผืนหนัง หรือแม้แต่เขี้ยวคู่หน้า ทุกสิ่งอันมีค่าถูกนัทริบเก็บเข้าคลังระบบจนโล่งโจ้งไม่เหลือสิ่งใดให้เก็บเกี่ยว มันจึงไม่คิดจะสปีดฝีเท้ากวดตามล่านัทให้เสียเวลา และไม่ได้ขยับตัวสู้รบกับงูั์ตัวนั้นแต่อย่างใด มันเพียงแค่ออกแรงหันหลังก้าวเท้าเดินนิ่งๆ หายวับจมหายกลับเข้าสู่ความมืดมิดของราวป่าลึกทิศเหนือไปดื้อๆ เช่นกัน
นัทสับขาโกยอ้าวหนีตายฝ่าลมพัดแรงพุ่งพรวดกลับมาทะลุม่านป่า ก้าวเท้าแตะเข้าสู่เขตรัศมีหนึ่งร้อยกิโลเมตรสุดท้ายของประตูเมืองชายแดนปลอดภัยได้อย่างหวุดหวิด ร่างกายหอบหายใจหนักหน่วง กล้ามเนื้อขาสั่นระริก ยืนพิงกำแพงศิลาหน้าซีดเซียวพลางสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสงบจิตใจ
เขาขยับฝีเท้าเดินเข้าไปหาพวกทหารยามชาวพื้นเมืองชุดเกราะศิลาตนเดิมที่เคยร้องเตือนเมื่อหัวค่ำ เพื่อเอ่ยปากสอบถามสืบข้อมูลด้วยน้ำเสียงจริงจังปนเปด้วยความสับสน:
"พี่ทหารยามขรับ... ไอ้สิ่งมีชีวิตนอกเขตที่รูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่แผ่ออร่าจิตสังหารเย็นเยือกและมีเนตรสแกนมองทะลุพุ่มไม้ได้เนี่ย มันคือตัวอะไรกันแน่ขรับ?!"
ทหารยามชาวพื้นเมืองหันมามองสภาพชุดคลุมหนังหมาป่าที่ขาดวิ่นของนัท ก่อนจะพ่นลมหายใจยาวเหยียด "หึ... ข้าเตือนเ้าแล้วใช่ไหมเ้าหนุ่มมนุษย์โลก? ชัยภูมินอกเขตปลอดภัพร้อยกิโลเมตรนั่นน่ะ มันเป็ถิ่นอาณาเขตปกครองของ 'เผ่าพันธุ์ปีศาจ' (Demon Race) ดั้งเดิมของโลกใบนี้! พวกมันเดินเพ่นพ่านกระจายตัวอยู่ทั่วไปทุกหนทุกแห่ง มีสติปัญญาเฉียบแหลม มีวิทยาคมหลากธาตุ และมีเนตรดักจับกระแสชีวิตที่คมกริบ"
ทหารยามกระชับด้ามหอกยาวกล่าวกำชับเสียงเข้ม "เดชะบุญที่มันเห็นว่าเ้าไม่มีสิ่งใดให้มันริบเงินทองหรือแย่งชิงมันเลยปล่อยเ้าไป... พวกเผ่าปีศาจพวกนี้ตามปกติพวกมันจะไม่ยอมก้าวเท้าเหยียบย่ำเข้ามาหาเื่พวกเราในเขตปลอดภัยหรอก เพราะมีกฎระบบของพระเ้าคุ้มครองตัดขาดอยู่ แต่หลังจากนี้หากพวกเ้าคิดจะเดินทางไกลข้ามเส้นแดนออกไป... จงระวังตัวเอาไว้ให้ดีเถอะ! พวกปีศาจบางตัวน่ะ... มีระดับพลังและความเก่งกาจดุดันมหาศาลเกินกว่าที่เผ่าพันธุ์หน้าใหม่อย่างพวกเ้าจะจินตภาพไหวหลายเท่าตัวนัก!"
คำเตือนครั้งใหม่สลักลึกเข้าไปในสมองคำนวณของนัท ค่ำคืนล่าเดี่ยวทำให้เขารู้ซึ้งแล้วว่า โลกภายนอกเขตปลอดภัยร้อยกิโลเมตรนี้... มันคือนรกของจริงที่เต็มไปด้วยยอดนักล่าสติปัญญาดี และขวานคู่ระดับประณีตของเขาในตอนนี้ ยังคง้าการหลอมรวมและอัปเกรดพลังอาชีพทหารฝึกหัดอีกเยอะขีดสุดเพื่อเตรียมรับมือศึกใหญ่ในเช้าวันพรุ่งนี้!