“พี่ใหญ่ ผมบอกแล้วว่ากริชขั้นทองคำนี่มันไม่ธรรมดาจริงๆ! ทั้งรูปทรงทั้งประกายแสง...”
หนึ่งในพี่น้องตระกูลหยวนกำลังลูบคลำกริชทะลวงิญญาในมือด้วยความเบิกบานใจพื้นผิวสีดำด้าน มีลวดลายโฉบเฉี่ยวไหลรวมกันกลายเป็รอยเืที่ดูสยดสยอง
“นี่มันงานศิลปะชัดๆ!”
พวกพ้องหลายคนสุมหัวกันพลางก้าวเดินไปตามทางมือก็ลูบคลำอุปกรณ์ทองคำทั้งสามชิ้นด้วยความโลภ
หยวนฉางเหอกลับมองไปรอบกายด้วยความระแวดระวังก่อนจะเอ่ยเตือนอย่างไม่สบอารมณ์ “พอได้แล้ว!ดูเสร็จก็รีบเก็บไปเถอะ เดี๋ยวก็ได้ไปทิ่มตาคนอื่นเข้าหรอก”
ถนนเส้นที่มุ่งหน้าสู่ชนบทสายนี้ไม่ค่อยมีผู้คนสัญจรนักจะมีก็เพียงแต่พวกเขาที่เป็คนจากหมู่บ้านตระกูลหยวนเท่านั้นที่คุ้นเคยกับเส้นทางนี้เป็อย่างดี
“เอาล่ะ เลิกดูได้แล้ว!”
หยวนฉางเหอเดินเข้าไปเก็บอุปกรณ์ทั้งสามชิ้นเข้ากระเป๋ามิติของตนเองในทันใดพร้อมกล่าวว่า “อุปกรณ์ทองคำสามชิ้นนี้พวกเราไม่มีบุญพอจะใช้มันหรอก รอเอาไปปล่อยที่ตลาดมืดเปลี่ยนเป็เงินจะดีกว่า”
“พวกแกคิดว่าเป็ของตัวเองจริงๆ หรือไง?”
เมื่อเห็นหยวนฉางเหอเก็บอุปกรณ์ทองคำไปแววตาของพี่น้องตระกูลหยวนคนอื่นๆ ก็ฉายแววความโลภออกมาอย่างปิดไม่มิด
หากได้สวมใส่อุปกรณ์ทองคำทั้งสามชิ้นนี้ค่าสถานะทั้งหมดของพวกเขาคงพุ่งสูงขึ้นเป็เท่าตัว!
“พี่ใหญ่ เอาอย่างนี้ไหมล่ะ พวกผมจะไม่ขอแบ่งเงินเลยแม้แต่เหรียญเดียวแต่ขอเก็บอุปกรณ์ทองคำไว้สักชิ้นให้พวกผมสลับกันใช้เถอะ!”
หนึ่งในพี่น้องตระกูลหยวนหัวเราะพลางเสนอขึ้นมาแต่หยวนฉางเหอกลับถลึงตาใส่เข้าให้ “ฝันไปเถอะ!ขืนเก็บไว้กับตัวแล้วมีคนมาเห็นเข้า พวกแกได้หัวหลุดออกจากบ่าแน่!”
เหล่าพี่น้องตระกูลหยวนต่างพากันยิ้มเจื่อนแม้คนที่ออกมาจากหมู่บ้านตระกูลหยวนจะเป็พวกหมาป่าสันดานหยาบแต่หยวนฉางเหอในฐานะพี่ใหญ่ก็ยังพอมีบารมีอยู่บ้าง
หยวนฉางถิงเองก็รีบออกมาช่วยพูดไกล่เกลี่ย“พี่ใหญ่เขาหวังดีกับพวกนายนั่นแหละ! เปลี่ยนพวกมันให้เป็เงินน่ะคุ้มค่าที่สุดแล้ว”
“ถ้าบังเอิญทำความลับรั่วไหลขึ้นมา มันจะกลายเป็เื่ยุ่งเอาได้นะ!”
..........
แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่าในจุดที่ห่างออกไปทางด้านหลังของพี่น้องตระกูลหยวนเพียงไม่กี่กิโลเมตรขบวนรถยนต์กำลังไล่ล่าตามหลังพวกเขามาดั่งิญญาพยาบาท
ทว่าเมื่อเสียงคำรามของเครื่องยนต์ใกล้เข้ามาพวกหยวนฉางเหอก็ยังไม่ทันเฉลียวใจในยุคแห่งการตื่นรู้ที่มีผู้ตื่นรู้เป็ใหญ่เช่นนี้รถหรูยังคงเป็ของเล่นของพวกชนชั้นสูงเท่านั้น
พี่น้องตระกูลหยวนหลายคนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาอย่างเลื่อมใสเมื่อเห็นขบวนรถยนต์สีเดียวกันทั้งหมด“เฮ้! ดูดีชะมัด!”
“พี่ใหญ่ พี่ว่าถ้าเราขายอุปกรณ์ทองคำสามชิ้นนั้นไปจะซื้อรถแบบนั้นได้สักคันไหม?”
กลุ่มคนที่เดินกันอยู่ไม่ได้ตระหนักเลยว่าเคียวล่าิญญาได้พุ่งมาจ่อคอหอยเข้าแล้ว จนกระทั่งขบวนรถยนต์ค่อยๆหยุดลงล้อมพวกเขาทั้งกลุ่มไว้ตรงกลาง!
“จะทำอะไรน่ะ?”
“พวกมันหมายความว่ายังไง!?”
หยวนฉางเหอเป็คนแรกที่ไหวตัวทันเขาซ่อนกระเป๋าไว้ข้างหลังตามสัญชาตญาณพลางเอ่ยถามด้วยความระแวดระวังรถยนต์แต่ละคันจอดเรียงรายราวกับกำแพงเมืองบีบอัดพวกเขาไว้
กลุ่มพี่น้องตระกูลหยวนเริ่มเสียขวัญทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปาก
ส่วนหยวนฉางเหอและหยวนฉางถิงสองพี่น้องกลับรู้สึกใจคอไม่ดีเป็อย่างยิ่ง!
ทั้งคู่สบตากันเหมือนรู้ว่าสิ่งที่กลัวที่สุดกำลังจะเกิดขึ้น!
หรือว่าคนพวกนี้มาเพื่ออุปกรณ์ทองคำสามชิ้นนั้น!?
แต่อีกฝ่ายจะมาถึงเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร!พวกเขาไปพลาดท่าเผยตัวตนตอนไหนกัน?
เพื่อความปลอดภัยพวกเขาระมัดระวังถึงขั้นไม่ยอมย่างกรายเข้าไปในเมืองซ่างจิงแม้แต่ก้าวเดียว!แต่เลือกที่จะหันหลังกลับมุ่งหน้าสู่เขตรอบนอกที่เป็เพียงพื้นที่ชนบทในทันที...
ทว่าพวกเขาหารู้ไม่ว่านอกเมืองซ่างจิงแห่งนี้ ล้วนเต็มไปด้วยสายตาของเป่าลี่กรุ๊ป!
ประตูรถยนต์เปิดออกพร้อมกันกลุ่มคนที่สวมเครื่องแบบเหมือนกันเดินลงมาล้อมพวกเขาไว้และทั้งหมดนี้ล้วนเป็ผู้ตื่นรู้!
ส่วนรถคันหน้าสุดชายวัยกลางคนในชุดสูทที่มีรอยยับย่นค่อยๆ เปิดประตูและก้าวลงจากรถ
สายตาของคุณอาฉินคมกริบดั่งหมาป่าเฒ่าเขากวาดมองใบหน้าของกลุ่มพี่น้องตระกูลหยวนทีละคนแรงกดดันนั้นทำให้พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะมองกลับไป!
“พวกคุณเป็ใคร... ้าอะไร?” มีเพียงหยวนฉางเหอที่กัดฟันถามออกไป
แต่กลับเห็นว่าคุณอาฉินไม่ได้ชายตามองเขาเลยแม้แต่น้อยทว่ากลับหันไปมองคนคนหนึ่งในขบวนของตน
ผู้ตื่นรู้ในเครื่องแบบคนหนึ่งได้รับสัญญาณจากสายตาของคุณอาฉินจึงรีบก้าวเท้าขึ้นมา กวาดสายตามองใบหน้าของกลุ่มพี่น้องตระกูลหยวนรอบหนึ่งก่อนจะชี้นิ้วไปที่คนคนหนึ่งแล้วะโว่า “มันนั่นแหละ!เป็มัน! คุณอาฉิน ผมเห็นกับตาว่ามันถือกริชของคุณชายสี่ออกมาจับเล่น!”
คำพูดเพียงประโยคเดียวทำให้หัวใจของพวกหยวนฉางเหอดิ่งวูบคนพวกนี้มาเพื่ออุปกรณ์ทองคำสามชิ้นนั้นจริงๆ!
หรือว่าครั้งนี้พวกเขาไปตอแยกับคนที่ไม่ควรตอแยเข้าเสียแล้ว?
อีกฝ่ายเรียกหาคุณชายสี่หากไม่ใช่ตระกูลใหญ่โตทรงอำนาจ มีหรือจะกล้าเรียกขานกันเช่นนี้!?
ส่วนคนตระกูลหยวนที่ถูกชี้ตัวถึงกับหน้าถอดสีเขาเหลือบมองหยวนฉางเหอด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ “ผม...ผมเปล่า! อุปกรณ์ทองคำอะไรนั่น ผมไม่รู้เื่เลย”
ทว่าหยวนฉางเหอกลับอยากจะฆ่ามันด้วยมือตัวเองให้ตาย!ในใจเต็มไปด้วยความนึกเสียใจที่ไม่ควรเอาอุปกรณ์ทองคำออกมาให้พวกมันเล่นั้แ่แรก
ตอนนี้เื่ใหญ่มาเยือนถึงที่แล้ว!
คุณอาฉินยังคงมีแววตาเ็าจ้องมองพี่น้องตระกูลหยวนคนนั้นเขาจุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก “ถอดกระเป๋าของพวกแกออกมา”
กลุ่มพี่น้องตระกูลหยวนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กแววตาเปี่ยมไปด้วยความตื่นตระหนก
คนที่ลนลานที่สุดย่อมหนีไม่พ้นหยวนฉางเหอเพราะเขารู้ดีว่าอุปกรณ์ทองคำทั้งสามชิ้นนั้นบัดนี้สงบนิ่งอยู่ในกระเป๋าของเขา
“มี... มีสิทธิ์อะไร?”
หยวนฉางเหอกันฟันถาม“พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาตรวจค้นตัวเรา? ผมไม่รู้จักพวกคุณด้วยซ้ำ”
แต่คุณอาฉินไม่มีความอดทนจะเล่นสนุกด้วยอีกต่อไปเขาตามหาตัวคุณชายสี่แห่งตระกูลเฉินมาหลายวันแล้ว แต่กลับไร้ซึ่งวี่แวว
หากยังมีชีวิตต้องเห็นตัวหากตายไปแล้วต้องเห็นศพ!
บัดนี้ในที่สุดก็มีเบาะแสเสียทีเขาแทบจะรอไม่ไหวที่จะเห็นอุปกรณ์ทองคำเ่าั้จากร่างของคุณชายสี่
“ลงมือ!”
คุณอาฉินเอ่ยสั่งเรียบๆก่อนจะหมุนตัวกลับขึ้นรถไป บรรดาลูกน้องโดยรอบพลันกรูกันเข้ามาอาวุธในมือถูกเรียกออกมาเตรียมพร้อมสีหน้าของแต่ละคนดูราวกับกำลังมองดูซากศพก็ไม่ปาน
“พวกแก... พวกแกจะทำอะไร!?”
หยวนฉางเหอกัดฟันคำราม“พวกเรา เตรียมอาวุธ!วันนี้จะให้พวกมันเห็นว่าคนหมู่บ้านตระกูลหยวนไม่ใช่คนที่จะมาหยามกันได้ง่ายๆ”
“บ้าเอ๊ย! ที่นี่ไม่ใช่เมืองซ่างจิงนะโว้ย ถ้ากล้าลงมือฉันจะหักแขนพวกแกให้ดู!”
เมื่อหยวนฉางเหอเปิดฉากพี่น้องตระกูลหยวนคนอื่นๆ ก็พากันแผดเสียงะโข่มขวัญดั่งสัตว์ป่าโดนปลุก
คนที่ออกมาจากหมู่บ้านตระกูลหยวนนั้นเปรียบเสมือนฝูงหมาป่าผู้หิวโหย!
ในสายตาของพวกเขาไม่มีกฎเกณฑ์และไม่มีความเป็มนุษย์
พวกเขาสะกดคำว่ากลัวไม่เป็ด้วยซ้ำ!
คนตระกูลหยวนคนหนึ่งชูดาบยาวในมือขึ้นฟาดฟันลงไปที่ลูกน้องคนหนึ่งของคุณอาฉินอย่างดุดัน ทว่าในไม่ช้าเขาก็ได้ัักับคำว่าสิ้นหวัง เพราะเมื่อดาบฟันลงไปตัวเลขความเสียหายที่ปรากฏออกมากลับทำให้เขาแทบไม่เชื่อสายตาตนเอง
[-1!]
ในเวลานั้นค่าสถานะและระดับของคู่ต่อสู้ก็ปรากฏขึ้นแก่สายตาของเขาคนพวกนี้แต่ละคนล้วนเป็ผู้ตื่นรู้ที่ผ่านการจุติครั้งที่ 2มาแล้ว และมีระดับสูงกว่า 100 ทั้งสิ้น!
อุปกรณ์บนร่างล้วนเป็สิ่งของชั้นเลิศที่เป่าลี่กรุ๊ปจัดหามาให้!
ความต่างของระดับและอุปกรณ์ที่กดขี่จนมิดเช่นนี้ทำให้พวกพี่น้องตระกูลหยวนไม่สามารถทะลวงการป้องกันได้เลย!
พริบตาต่อมาคนตระกูลหยวนที่พุ่งออกไปคนแรกก็ถูกดาบฟันแขนขาดกระเด็น!
จากนั้นตามมาด้วยดาบที่สองตัดขาของเขาจนขาดสะบั้นอย่างโเี้!